Gender Discrimination နဲ႔ ပတ္သတ္လို႔

ကမၻာေပၚမွာ (ေယဘုယ်အားျဖင့္) အမ်ိဳးသမီးေတြ တန္းတူ အခြင့္အေရး မရေသးဘူး။ ေယဘုယ်အားျဖင့္ တစ္ဆင့္ႏွိမ္ခံေနရတယ္ ဆိုတာက အရွိတရား။ အဲဒီအတြက္ တိုက္ပြဲဝင္ၾကတာ၊ အဲဒါ ပေပ်ာက္ေရး အတြက္ “နည္းလမ္းမွန္မွန္” နဲ႔ ၾကိဳးစားၾကတာကုိ အျပည့္အဝ ေထာက္ခံပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ အမ်ိဳးသမီးဝါဒီ အမည္ခံထားသူေတြရဲ႕ အေျပာေတြ၊ လုပ္ရပ္ေတြနဲ႔ ပတ္သတ္လာရင္ေတာ့ ေထာက္ခံတဲ့ အပုိင္းေရာ၊ မေထာက္ခံတဲ့ အပုိင္းပါ ရွိတယ္။

ကၽြန္ေတာ္ အဓိက ေျပာခ်င္တဲ့ အခ်က္ေတြက

(၁)
 ေယာက်ာ္းေတြ အကုန္လံုးကုိ သိမ္းၾကံဳး မေကာင္းေျပာတာ။ ဥပမာ “ေယာက်ာ္းမ်ားက ေဖာက္ျပားတတ္တယ္” ဆိုတာမ်ိဳး။ တကယ္ကေတာ့ ေယာက်ာ္းထဲမွာေရာ၊ မိန္းမထဲမွာပါ ေဖာက္ျပားတဲ့သူေတြ ရွိမယ္။ ထားပါေတာ့ ေယာက်ာ္းေတြက ေဖာက္ျပားတဲ့ ရာခုိင္ႏွႈန္းပုိမ်ားတယ္ပဲ ထားပါဦး။ ရာခုိင္ႏွႈန္း တကယ္မ်ားေနတယ္ ဆုိရင္ေတာင္.... ရာခုိင္ႏွႈန္းမ်ားတုိင္း အကုန္သိမ္းၾကံဳးေျပာျခင္းဟာ ခြဲျခားဆက္ဆံမွႈေတြ ျဖစ္လာေစတဲ့ အဓိက တရားခံပဲ။ ဥပမာ... ထိပ္တန္း သိပၸံပညာရွင္ ရာခုိင္ႏွႈန္းမွာ ေယာက်ာ္းမ်ားတာ၊ ထိပ္တန္း အေတြးအေခၚပညာရွင္ေတြမွာ ေယာက်ာ္းမ်ားတာကုိ ၾကည့္ျပီး မိန္းမေတြဟာ ေယာက်ာ္းေတြထက္ ညံ့တယ္လို႔ ေကာက္ခ်က္ မခ်သင့္သလုိေပါ့။

လိင္ခြဲျခား ဆက္ဆံျခင္း၊ racist ျဖစ္ျခင္း.... အဲဒါေတြမွာ ရာခုိင္ႏွႈန္းလုိ pattern ေတြကုိၾကည့္ျပီး stereotype သေဘာထားေတြ ေပၚလာၾကတာ။ လူတစ္ေယာက္ကုိ လူလို႔ပဲ ျမင္ႏုိင္ေအာင္ ၾကိဳးစားသင့္တယ္။

လူတစ္ေယာက္က ေဖာက္ျပန္ေနတာလို႔ မျမင္ဘဲ၊ လူတစ္ေယာက္က အတင္းေျပာေနတာလို႔ မျမင္ဘဲ .... ေယာက်ာ္းေတြ ေဖာက္ျပန္ေနတာ၊ မိန္းမေတြ အတင္းေျပာေနတာလုိ႔ ျမင္ျပီဆုိရင္ ခင္ဗ်ားကုိယ္တိုင္က စျပီး ခြဲျခား ဆက္ဆံတဲ့သူ ျဖစ္သြားျပီ။

 (၂)

တခ်ိဳ႕ ကိစၥေတြမွာ reality ကုိ မ်က္ကြယ္ျပဳျပီး အတင္းလုပ္ခ်င္ၾကတာ။

ဥပမာ... အကုန္လံုး အတင္းၾကီး လိုက္ညွိေၾကးဆိုရင္ ေဘာလံုးအသင္း တစ္သင္းမွာ က်ား/မ ဆိုတာေတြကို ေဖ်ာက္ျပီး ... လူ ၁၁ ေယာက္ရွိရင္ ျပီးေရာ... က်ားျဖစ္ျဖစ္ မျဖစ္ျဖစ္ တန္းတူ ကန္ၾကပါေစ... ဆို အလုပ္ျဖစ္မွာ မဟုတ္ဘူး။ ဒါမွမဟုတ္ က်ား/မ အသင္းမခြဲဘဲ တစ္သင္းမွာ မ ေျခာက္ေယာက္၊ က်ားငါးေယာက္ ရွိရမယ္ဆုိျပီး ဇြတ္အတင္း balance လုပ္ေနရင္လည္း ေကာင္းမွာ မဟုတ္ဘူး။ တကယ္လုပ္သင့္တာက အမ်ိဳးသမီး အသင္းေတြကုိလည္း လူေတြက တန္းတူ တန္ဖိုးထား အားေပးလာေအာင္၊ အမ်ိဳးသမီးအသင္းက အမ်ိဳးသမီးကစားသမားေတြ... အမ်ိဳးသားေတြနည္းတူ တန္းတူလစာမ်ိဳး ရလာေအာင္ ၾကိဳးစားရမွာ (ဒါက ဥပမာ ေပးရံု သက္သက္ပါ။ ေဘာလံုးကိစၥမွာ အဲလုိ အတင္းၾကီး လုိက္ညွိေနတဲ့သူလည္း မရွိပါဘူး)

တခ်ိဳ႕မိန္းမေတြဟာ ေယာက်ာ္းေတြထက္ ရုပ္ပုိင္းဆုိင္ရာမွာ သန္စြမ္းျပီး ေယာက်ာ္းတစ္ေယာက္ကုိ အလဲထုိးပစ္ႏုိင္တာမ်ိဳးေတြ ရွိခ်င္ရွိမယ္။ ဒါေပမဲ့ ေယဘုယ်အားျဖင့္ေတာ့ ရုပ္ပုိင္းဆုိင္ရာအရ တခ်ိဳ႕ေနရာေတြမွာ ကြာျခားမွႈ ရွိတယ္ဆိုတဲ့ အရွိတရားကုိေတာ့ လက္ခံရမွာေပါ့။ မတူဘဲ ကြဲေနတာကုိ ေနရာတကာ အကုန္တူတယ္ ဆုိျပီး သြားလုပ္လို႔ မရဘူး။

 တကယ္လုပ္သင့္တာက ... မိန္းမေတြက... ေယာက်ာ္းေတြထက္ ပုိစြမ္းတဲ့ ေနရာေတြလည္း အမ်ားၾကီး။ အဲဒီ က႑မ်ိဳးေတြကုိ၊ အဲဒီအပုိင္းမ်ိဳးေတြကုိလည္း တျခား က်ားေတြၾကီးစုိးေနတဲ့ က႑ေတြ နည္းတူ တန္ဖိုးထားေရး ၾကိဳးစားသင့္တယ္လို႔ ထင္တယ္။

 (၃)

 အခြင့္အေရး နဲ႔ အတူ တာဝန္ယူမွႈပါ ကပ္ပါလာမွာ။ သဘာဝအရ ရုပ္ပုိင္းဆိုင္ရာအရ အားနည္းတဲ့ က႑ေတြမွာ အမ်ိဳးသမီးေတြကုိ ဦးစားေပးတာ၊ lady first လုပ္တာကုိ လက္ခံေပမဲ့ .... ေနရာတကာမွာ အသာစီးလိုခ်င္ရင္က် အားနည္းေၾကာင္း ေထာက္ခံသလို ျဖစ္သြားမွာ။

 ဥပမာ... က်န္းက်န္းမာမာ သန္သန္စြမ္းစြမ္း အသက္ငယ္ငယ္ရြယ္ရြယ္ အမ်ိဳးသမီးတစ္ေယာက္ ဘတ္စ္ကားေပၚမွာ ေနရာမရဘဲ ရပ္ျပီး စီးေနရတယ္ ဆိုပါစို႔။ တကယ္ဆုိရင္ က်ားေတြဟာ အဲဒီ အမ်ိဳးသမီးကို လိင္ပိုင္းဆုိင္ရာ အရ မေစာ္ကားဖုိ႔ဘဲ လိုတယ္။ ေနရာထျပီး ဖယ္ေပးစရာ မလိုဘူး။ ႏုိ႔မုိ႔ဆုိရင္ အမ်ိဳးသမီးေတြဟာ အားနည္သူ အသြင္ ေဆာင္သြားမယ္။ (ဒါေပမဲ ့လက္ေတြ႕မွာေတာ့ လိင္ပုိင္းဆိုင္ရာ အသားယူခ်င္တဲ ့က်ားေတြ ရွိေတာ့ ေနရာ ဖယ္ေပးလိုက္ပါ ။ အဲဒါက အမ်ိဳးသမီးေတြ အားနည္းလို႔ မဟုတ္ဘူး။ မေကာင္းတဲ့ေကာင္ေတြ ရွိေနလုိ႔ အေျခအေနအရ ကူညီလိုက္တဲ့ သေဘာ)

ျပီးေတာ့ ... လူေတြကို ေအတီအမ္စက္လို သေဘာမထားပါနဲ႔။ အေခ်ာင္လိုခ်င္စိတ္မ်ိဳး မထားပါနဲ႔။ gold digger မလုပ္ပါနဲ႔။ အဲ... အဲလုိလုပ္တဲ့သူေတြကေတာ့ ရွိမွာပဲ။ အဲလုိလုပ္ေနရင္လည္း က်ားေတြက လုပ္ေနတယ္၊ မ ေတြက လုပ္ေနတယ္လို႔ တရားေသ သေဘာမထားပါနဲ႔။

(၄) ဘယ္ကိစၥမဆို ကုိယ္ေသခ်ာမသိေသးဘူးဆိုရင္.....တစ္ခုခုျဖစ္တိုင္း “မ” ေတြပဲ အျမဲမွန္တယ္၊ က်ား ေတြပဲ အျမဲမွန္တယ္ ဆိုတဲ့ ေကာက္ခ်က္ မဆြဲပါနဲ႔။ အခြင့္ၾကံဳတုန္း မတူတဲ့ လိင္ကုိ ေဆာ္လုိက္မယ္ ဆိုတဲ့ စိတ္မ်ိဳး မထားပါနဲ႔။

 (၅)
အမ်ိဳးသမီးဝါဒီ ျဖစ္တိုင္း ယဥ္လပ္ကို ေထာက္ခံစရာ မလုိဘူး။ ႏုိင္ငံေရးမွာ .... ကုိယ္က အမ်ိဳးသမီးဝါဒီ တစ္ေယာက္ျဖစ္ရံုနဲ႔ အမ်ိဳးသမီးေခါင္းေဆာင္ တစ္ေယာက္ကို ေထာက္ခံစရာ မလိုဘူး။ ဒီလိုပဲ အမ်ိဳးသမီးျဖစ္ရံုနဲ႔ မစြမ္းေဆာင္ႏုိင္ေလာက္ဘူး ဆုိျပီး မႏွိမ္သင့္ဘူး။ စြမ္းေဆာင္ျပသြားတဲ့ သူေတြ အမ်ားၾကီး။

(၆)
ဘယ္ ေယာက်ာ္းတစ္ေယာက္မွ ေယာက်ာ္းတိုင္းကုိ ကုိယ္စားမျပဳသလုိ ဘယ္မိန္းမ တစ္ေယာက္မွလည္း မိန္းမတိုင္းကုိ ကုိယ္စားမျပဳဘူး။
 ေကာင္းကင္ကုိ (၁၁ ဒီဇင္ဘာ - ၂၀၁၅)
 Facebook မွာ အရင္တင္ခဲ့တဲ့ ပုိ႔စ္ပါ။

ေမွာ္ရံုေတာ နဲ႔ ျခဴးပုိက္ဆံ

၁၉၉၈ ေလာက္တုန္းက ေမွာ္ရံုေတာမွာ ေမာလွျပီကုိ အရင္ဖတ္ျဖစ္ျပီး၊ ေနာက္ေျခာက္လေလာက္ေနေတာ့ လစႏၵာနဲ႔ ျခဴးပုိက္ဆံကုိ ဖတ္ျဖစ္တယ္။ ေမွာ္ရံုေတာ ကုိ အရင္ဖတ္ထားတာ ဆိုေတာ့ ျခဴးပုိက္ဆံကုိ ဖတ္ျပီး တမ်ိဳးၾကီး ျဖစ္သြားတယ္။ ေမွာ္ရံုေတာ ထဲမွာက ေဂၚဂင္က စိတ္ကူးယဥ္သူရဲေကာင္း ဆန္ဆန္ ျဖစ္ေနျပီး၊ ျခဴးပုိက္ဆံထဲမွာက် (ေဂၚဂင္ကုိ မွီးျပီး ပံုေဖာ္ထားတဲ့) စထရစ္ကလန္ က ရက္စက္တဲ့သူလို ျဖစ္ေနတာကုိး။ အဲဒီတုန္းက ေမွာ္ရုံေတာကုိပဲ ပုိၾကိဳက္တယ္။ ျခဴးပုိက္ဆံ ကုိ သိပ္သေဘာမက်ဘူး။

ဒါေပမဲ့ အခုျပန္ေတြးၾကည့္ေတာ့ ေမွာ္ရံုေတာ က ဒရမာေတြမ်ား စာေရးဆရာ ဖန္တီးယူတာေတြမ်ားျပီး စိတ္ကူးယဥ္ဆန္သလို၊ အစစ္နဲ႔ ပုိေဝးသလို ခံစားရတယ္။ (ဝတၳဳေပမဲ့) ျခဴးပိုက္ဆံက သဘာဝ ပုိက်သလို ခံစားရတယ္။

ဘာသာျပန္ေတြပဲ ဖတ္ဖူးတာပါ။

အရက္သမားမ်ား ဂုဏ္တက္ျခင္း

(၁)

ဘာသာေရး ဆိုတာ အရက္သမား၊ ေဆးသမား တစ္ေယာက္ကုိေတာင္ ဂုဏ္တက္သြားေစႏုိင္တယ္။

(၂)

ဘယ္လုိ ဂုဏ္တက္ေစႏိုင္သလဲ?

ဘာသာေရး အစြန္းေရာက္ျပီး ဘာသာေရးနာမည္နဲ႔ ဗံုးခြဲေနၾက၊ လူသတ္ေနၾကေတာ့.... 

အရက္သမား တစ္ေယာက္ကို ေတြ႕တဲ့အခါ 

“ဟ... ဒီေကာင္ကေတာ့ အရက္လည္း ေသာက္တယ္ကြ။ ေဆးေျခာက္လည္း ရွဴတယ္။ ဒါဆို ဒီေကာင္ ဘာသာေရး အယူမသည္းတဲ့ေကာင္ပဲ။ ငါတုိ႔ ေၾကာက္စရာ မလိုေတာ့ဘူး” ဆိုျပီးေတာ့။

(၃)

ဟုတ္ေတာ့လည္း ဟုတ္တယ္။ ေနရာတကာ ဘုရားအေၾကာင္း ေျပာတတ္တဲ့သူေတြ ေတြ႕ရင္ ခင္ဗ်ားလည္း ဘုရားသာ တေနေပေတာ့။ အဆင္မေျပဖို႔၊ ဒုကၡေရာက္ဖုိ႔က ၅၀ ရာခုိင္ႏွႈန္းေက်ာ္ ရွိတယ္။

(၄)
ေခတ္သစ္အျမင္မွာ၊ လူသားဝါဒီေတြရဲ႕ အျမင္မွာ အရက္ အလြန္အကၽြံ စြဲေနတဲ့လူကမွ တင့္တယ္ဦးမယ္။ ဘာသာေရး အလြန္အကၽြံစြဲလမ္းေနတဲ့လူက အျမင္မတင့္ေတာ့ဘူး။

ဘာသာေရး အလြန္အကၽြံ စြဲလမ္းမွႈဆိုတာ ရွက္တတ္မယ္ဆုိရင္ တကယ္ကုိ ရွက္စရာ။

ေကာင္းကင္ကို (ေအာက္တိုဘာ ၂၂) 

ေျပာင္းလဲခ်ိန္တန္ျပီ

ျမန္မာႏုိင္ငံကုိ လက္ေတြ႕ ေျပာင္းလဲေပးႏုိင္မွာ တစ္ဖြဲ႕ပဲ ရွိတယ္။ ၂၀၁၃ တုန္းက မိတၳီလာမွာ ရြက္ေဟာင္းေၾကြျပီး ရြက္သစ္ေဝမွႈေတြ ျဖစ္လာေအာင္ စြမ္းေဆာင္ေပးခဲ့ၾကတဲ့ အဖြဲ႕ေပါ့။

သူတို႔ေၾကာင့္ အေဆာက္အဦး အေဟာင္းေတြ ေနရာမွာ အေဆာက္အဦးသစ္ေတြ ေပၚလာတယ္။ အမယ္... သူတို႔ေၾကာင့္ ႏုိင္ငံျခားက အလွဴေငြေတြေတာင္ ျမန္မာႏုိင္ငံထဲ ဝင္လာလိုက္ေသးတယ္။ လူေတြလည္း ေကာင္းကင္ဘံုတို႔ ၊ နတ္ျပည္တို႔ကို ျမန္ျမန္ေရာက္ေရာ။

ကဲ... ရြာစားေရ... ျမန္မာျပည္ ေျပာင္းလဲဖုိ႔၊ ကမၻာမေက်အေၾကာင္း သီခ်င္းနဲ႔ ပုိ႔။

ေရႊဝါေရာင္ဆီကေန ထြက္လာတဲ့ အေတြး

ေရႊဝါေရာင္တုန္းက ေခါင္းေဆာင္ ဘုန္းၾကီးအမ်ားစု၊ ေနာက္လိုက္ ဘုန္းၾကီး အမ်ားစု၊ ပါဝင္ၾကတဲ့ လူေတြ အမ်ားစုကုိ ခ်ီးက်ဴးခ်င္ပါတယ္။ တကယ္ သတၱိရွိၾက၊ အနစ္နာခံခဲ့ၾက ပါတယ္။ စစ္အာဏာရွင္ကုိ လူမ်ိဳး၊ဘာသာေပါင္းစံု အတူတူ လက္တြဲ ေတာ္လွန္ခဲ့ၾကတယ္။ ဒါေပမဲ့ အဲဒါက တစ္ပုိင္းပါ။ ဘာသာေရး ေခါင္းေဆာင္ေတြ ႏုိင္ငံေရးမွာ အင္အားစုၾကီး တစ္ခု အျဖစ္ ပါလာတာကုိ သေဘာမက်ေတာ့ဘူး။ ေရရွည္မွာ ေကာင္းက်ိဳးထက္ ဆုိးက်ိဳးပဲ ပုိမ်ားလိမ့္မယ္လို႔ ထင္တယ္။

သာမန္ ဘုန္းၾကီး တစ္ပါးခ်င္း NLD ကုိ ၾကိဳက္တာ၊ ၾကံ႕ဖြံ႕ကုိ ၾကိဳက္တာမ်ိဳး၊ ဘယ္ပါတီကုိ ေထာက္ခံတယ္ ဆိုတာမ်ိဳးကေတာ့ အျပစ္ေျပာစရာ မရွိပါ။ ဝိနည္းေတြ ဘာေတြ အသာထား။ ဒီႏုိင္ငံမွာ ေနေနတဲ့ အတြက္ ဘယ္ပါတီကုိ ၾကိဳက္တယ္၊ ဘယ္ပါတီကုိ မၾကိဳက္ဘူး ဆုိတဲ့ ခံစားခ်က္မ်ိဳးကေတာ့ လူေတြမွာေရာ၊ ဘုန္းၾကီးေတြမွာပါ ရွိမွာပါ။ သာမန္ဘုန္းၾကီးတစ္ပါးက သာမန္သေဘာမ်ိဳး ပါတီတစ္ခုခုကို ေထာက္ခံတာ၊ မိတ္ေဆြေတြကို “x ပါတီကုိ မဲေပးၾက၊ y ပါတီကုိ မဲေပးၾက” ဆိုျပီး မဲဆြယ္တာမ်ိဳးကုိေတာ့ ဆန္႔က်င္စရာ မရွိပါဘူး။ ခံစားခ်က္ဆုိတာက ဘယ္သူမွ မကင္းႏုိင္ဘူးေလ။

ဒါေပမဲ့ ႏုိင္ငံေရးမွာ အင္အားစုၾကီးတစ္ခုလို၊ ဦးဝီရသူတို႔လို ဝင္ပါတာမ်ိဳးကုိေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ တစ္ေယာက္တည္း အျမင္အရ သေဘာမက်ေတာ့ဘူး။ ဒီမိုကေရစီအေရး ဘက္က ဝင္ပါတယ္ဆုိရင္ေတာင္ သေဘာမက်ေတာ့ဘူး။

အေပၚမွာ ကၽြန္ေတာ္ ေျပာခဲ့တာ ရွိတယ္ေနာ္။ “မန္ဘုန္းၾကီးတစ္ပါးက သာမန္သေဘာမ်ိဳး ပါတီတစ္ခုခုကို ေထာက္ခံတာ၊ မိတ္ေဆြေတြကို “x ပါတီကုိ မဲေပးၾက၊ y ပါတီကုိ မဲေပးၾက” ဆိုျပီး မဲဆြယ္တာမ်ိဳးကုိေတာ့ ဆန္႔က်င္စရာ မရွိပါဘူး” လို႔။ ဒါေပမဲ့ နာမည္ၾကီးတဲ့ အရွိန္အဝါၾကီးတဲ့ ဆရာေတာ္ေတြ ဆိုရင္ေတာ့ အဲဒီလိုမ်ိဳးေတာင္ မေျပာသင့္ဘူး။ နာမည္ၾကီးသူမို႔ ႏုိင္ငံေရး အင္အားစုတစ္ခုလို သက္ေရာက္လာမွာမို႔ ပုိျပီး ေစာင့္ထိန္းသင့္ပါတယ္။ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ secular အေနအထားကို ပ်က္ယြင္းေစႏုိင္မယ္လုိ႔ ထင္လုိ႔ပါ။ အင္အားစုၾကီး တစ္ခုျဖစ္လာျပီဆုိရင္... ေဝဖန္ဖုိ႔ဆိုတာက သကၤန္းၾကီးခံေနမယ္၊ ဒါမွမဟုတ္ ဘာသာေရးေခါင္းေဆာင္ဆုိတဲ့ ဂုဏ္ပုဒ္ၾကီး ခံေနမယ္။ သာမန္လူေတြနဲ႔ ဝိတ္မမွ်ေတာ့ဘူး။ ဘာသာေရး ဂိုဏ္းကြဲမွႈေတြ၊ ဘာသာေရး ဘက္လိုက္မွႈေတြလည္း ျဖစ္လာမယ္။

ဒီလုိပဲ ... ဗုဒၶဘာသာမွ မဟုတ္ပါဘူး။ ဘယ္ဘာသာက ဘာသာေရး ေခါင္းေဆာင္ျဖစ္ျဖစ္ ႏုိင္ငံေရးမွာ အင္အားစုၾကီးတစ္ခုလို ဝင္မပါတာ ေကာင္းတယ္။ ထဲထဲဝင္ဝင္ ဝင္မပါတာ ေကာင္းတယ္။ တကယ္လုိ႔ ထဲထဲဝင္ဝင္ ဝင္ပါခ်င္ရင္လည္း ရပါတယ္။ ဘာသာေရးေခါင္းေဆာင္ အျဖစ္ကို စြန္႔လႊတ္ျပီးမွ ဝင္ပါလုိက္ပါ။

စစ္အာဏာရွင္ေတြကို အရမ္း မုန္းတီးေပမဲ့ ဘာသာေရး အာဏာရွင္ေတြကို ကၽြန္ေတာ္ ပုိမုန္းပါတယ္။ အီဂ်စ္မွာ မူစလင္ဘရားသားဟု(ဒ္) သမၼတ ေမာ္စီကုိ ျဖဳတ္ခ်ျပီး စစ္အာဏာရွင္ေတြ အာဏာရလာခဲ့တဲ့ ကိစၥမွာ စစ္အာဏာရွင္ေတြကုိ ကၽြန္ေတာ္ လံုးဝ မၾကိဳက္ပါဘူး။ ဒါေပမဲ့ ႏုိင္ငံေရးမွာ ဘာသာေရး အလြန္အက်ဴး စြက္ဖက္လာခဲ့တဲ့

မူစလင္ဘရားသားဟု(ဒ္) ကုိ ပုိျပီး မၾကိဳက္ပါဘူး။ စစ္အာဏာရွင္ေတြကို မုန္းတာထက္ကုိ ဘာသာေရး အာဏာရွင္ေတြကို မုန္းတာက ပုိပါတယ္။ အာဏာရွင္အမ်ားစုကေတာ့ (စစ္+ဘာသာေရး) အာဏာရွင္ေတြ ျဖစ္ေနတတ္ပါတယ္။ ျမန္မာက အာဏာရွင္ေတြကလည္း အဲလို အာဏာရွင္မ်ိဳးပါ။

ေကာင္းကင္ကို (၁၅၊ ေအာက္တိုဘာ ၂၀၁၅)

ဖဲဝိုင္း

မူျပေတာ့လည္း တန္ဖုိးပိုတက္သြားတာေပါ့။ က်န္တာေတြ ခဏေမ့သြားၾကျပီး.... ဟင္ခနဲ၊ ဟာခနဲ ျဖစ္ျပီး .... "မလုပ္ပါနဲ႔ကြာ၊ တုိ႔ မေစာင့္ႏုိင္ေတာ့ဘူး" ဆုိတဲ့ အသံေတြ ထြက္လာေတာ့တာေပါ့။ ဖဲေတာင္ မကစားရေသးခင္ ညစ္တာေတြမ်ားေနတာ လူေတြသိကုန္ေတာ့ တန္ဖုိးမဲ့သလို ျဖစ္ေနျပီေလ။ ဒီေတာ့ ကစားပြဲကို တန္ဖုိးျမွင့္ေပးဖုိ႔၊ ပရုိမိုးရွင္း လုပ္ေပးဖုိ႔ လိုလာတာေပါ့။ ဒါေၾကာင့္ တန္ဖုိးလုပ္တဲ့အေနနဲ႔ မူျပလိုက္ရတာ ေနမွာ။

တကယ္ကေတာ့ ကုိယ္တိုင္ ကုလားဖန္ထုိး၊ ကုိယ္တိုင္ ဖဲခ်ိဳ:ထားသူေတြက... ကစားဖုိ႔ စိတ္အားအထက္သန္ဆံုး သူေတြ ျဖစ္ေကာင္း ျဖစ္ႏုိင္ပါတယ္။ (ဒါေပမဲ့ ဒီေလာက္ညစ္ထားတဲ့ ၾကားက စိုးရိမ္စိတ္ လြန္ကဲျပီး သူတို႔ ေၾကာက္ေနတာလည္း ျဖစ္ႏုိင္ပါတယ္)

ကုလားဖန္ထုိးသူေတြက... တခ်ိဳ႕အိမ္ေတြ ေရၾကီး၊ ေျမျပိဳေနလုိ႔ ဖဲဝိုင္းကို လာႏုိင္မွာ မဟုတ္ဘူးဆုိျပီး စာနာသလိုလို၊ ဘာလုိလိုနဲ႔ ကစားပြဲ ေရႊ႕ခ်င္သေယာင္ေယာင္ အမွတ္ ဝင္ယူလိုက္ၾကခ်င္ေသးတယ္။ မေရႊ႕ခ်င္တဲ့သူေတြကပဲ စာနာစိတ္ မရွိသေယာင္ေယာင္ ဘာေယာင္ေယာင္ေပါ့။ ပုိင္ သကြာ။

(၁၄ ေအာက္တိုဘာ၊ ၂၀၁၅)

ဘုရား ျဖစ္ႏုိင္ မျဖစ္ႏုိင္

အမ်ိဳးသမီးေတြ ဘုရားျဖစ္ႏုိင္ မျဖစ္ႏုိင္ကုိ တခ်ိဳ႕ ေဆြးေႏြးၾကတယ္။ တခ်ိဳ႕ကလည္း အမ်ိဳးသမီးေတြ ဘုရားျဖစ္ခြင့္ မရွိဘူးဆုိျပီး မေက်မနပ္ ညဥ္းညဴၾကတယ္။ တကယ္ေတာ့ အခုလို ေခတ္မွာ အမ်ိဳးသမီးေတြေရာ၊ အမ်ိဳးသားေတြေရာ ဘယ္သူမွ (ဘာသာၾကီးေတြက) ဘုရားမ်ိဳး၊ တမန္ေတာ္မ်ိဳး မျဖစ္ႏုိင္ေတာ့ဘူး။ အလြန္ဆံုးျဖစ္ရင္ နတ္လို ဟာေတြေလာက္ပဲ ျဖစ္မယ္။ ဒါမွမဟုတ္ အုိရွိဳးေလာက္၊ Sai Baba ေလာက္၊ ဒလိုင္းလားမားေလာက္ေတာ့ ျဖစ္ႏုိင္တယ္။

ဘုရားေတြ၊ တမန္ေတာ္ေတြဟာ ေရွးတုန္းက ေပၚခဲ့လို႔သာ သိပ္အစစ္ေဆး မခံခဲ့ရတာ။ ဒီေခတ္မွာသာ ေပၚလာျပီဆုိရင္ အမ်ားစုက... "ဟုတ္မွဟုတ္ရဲ႕လား၊ ညာေနတာလား၊ စိတၱဇျဖစ္ေနတာလား" စတဲ့ သံသယေတြနဲ႔ စစ္ေဆးၾကလိမ့္မယ္။ တခ်ိဳ႕ကပဲ သူတို႔ကုိ ဘုရားအျဖစ္ လက္ခံၾကလိမ့္မယ္။ ဒီေတာ့ အခုလက္ရွိ ဘာသာၾကီးေတြကလို အမ်ားစုလက္ခံတဲ့ ဘုရားေတြ၊ တမန္ေတာ္ေတြ ေပၚလာဖုိ႔ဆိုတာ ပေဒသရာဇ္ေခတ္ကုိ ျပန္ေရာက္သြားမွပဲ ျဖစ္ႏုိင္မယ္ထင္တယ္။

ခုေခတ္လူေတြဟာ.... "ေရွးေခတ္တုန္းက တန္ခိုးရွင္ေတြ၊ ဘုရားေတြ... မိုးေပၚပ်ံႏုိင္ခဲ့တာေတြ ရွိခဲ့ႏုိင္တယ္၊ လူနဲ႔ တိရစၦာန္စကားေျပာခဲ့တာေတြ ရွိခဲ့ႏုိင္တယ္" ဆိုျပီး ဆက္ယံုေနၾကေသးေပမဲ့ အခုေခတ္လူတစ္ေယာက္ေယာက္က သူ မုိးေပၚပ်ံႏုိင္တယ္လို႔ လာေျပာရင္ေတာ့ အမ်ားစုက ယံုၾကမွာ မဟုတ္ေတာ့ဘူး။ လိမ္ေနတာလို႔ ေျပာၾကလိမ့္မယ္။ အရူးလုိ႔ ေျပာၾကလိမ့္မယ္။

အစဥ္အဆက္လက္ခံလာမွႈေၾကာင့္သာ ေရွးကအျဖစ္ေတြကုိ ဆက္ယံုေနၾကတာ။ ဒီေတာ့ အခုေခတ္မွာ ဘုရားေတြ၊ တမန္ေတာ္ေတြ ေပၚဖုိ႔ဆုိတာ မလြယ္ေတာ့ဘူးေပါ့။

အမ်ိဳးသမီးေတြ ဘုရားျဖစ္ဖုိ႔၊ တမန္ေတာ္ျဖစ္ဖုိ႔ ဆုိတာေတြနဲ႔ ပတ္သတ္ျပီး ေျပာရရင္ ... ဘုရားျဖစ္ဖုိ႔ဆိုတာက လက္ခံမယ့္သူေတြ အံုလိုက္က်င္းလိုက္ လိုတယ္ေလ။ လူအမ်ားစုက ဘုရားဆုိတာ အမ်ိဳးသားပဲျဖစ္ရမယ္၊ တမန္ေတာ္ဆိုတာ အမ်ိဳးသားပဲ ျဖစ္ရမယ္လုိ႔ လက္ခံထားတဲ့ေနာက္မွေတာ့ အမ်ိဳးသမီးေတြဟာ ဘုရားေတြ တမန္ေတာ္ေတြ မျဖစ္ေတာ့ဘူးေပါ့။ ဒါေတာင္ Goddess ေတြ ရွိေနပါတယ္။ ရွိခဲ့ပါတယ္။

အမ်ိဳးသမီးေတြ ဘုရားမျဖစ္ရေတာ့လည္း ဘာအေရးလဲ။ အမ်ိဳးသမီး အုိင္စတိုင္းတို႔၊ အမ်ိဳးသမီး စတီဖင္ေဟာကင္းတုိ႔ ျဖစ္ေအာင္လုပ္ေပါ့။ မဒမ္က်ဴရီလို ျဖစ္ေအာင္လုပ္ခြင့္ေတာ့ ရွိတယ္ေလ။ (တိုးတက္တဲ့ ႏုိင္ငံေတြမွာေပါ့။ မတိုးတက္တဲ့ ႏုိင္ငံေတြမွာေတာ့ အမ်ိဳးသားေတြေရာ၊ အမ်ိဳးသမီးေတြေရာ အဲေလာက္ျဖစ္ထြန္းဖို႔ ခက္တယ္။)

ဘာသာမဲ့ျပီးမွ... အမ်ိဳးသမီးဘုရား ေမွ်ာ္တာမ်ိဳး... တခါတေလ ေတြ႕ရတာလည္း ျပံဳးခ်င္စရာေတာ့ ေကာင္းတယ္။ (အမ်ိဳးသမီးအခြင့္အေရးကုိ ေထာက္ျပခ်င္ၾကတာ ေနမွာပါ)

ယံုၾကည္ခ်က္ကို အေျခခံၾကတဲ့ ဘာသာေရးပါဆိုမွ... လူေတြကေတာ့ သူတို႔ကုိးကြယ္မယ့္ ဘုရားေတြ တမန္ေတြဟာ အမ်ိဳးသားပဲ ျဖစ္ရမယ္တုိ႔၊ ဘာအမ်ိဳးအႏြယ္ပဲ ျဖစ္ရမယ္တုိ႔ ဆုိျပီး သူတုိ႔ဟာသူတို႔ သတ္မွတ္ၾကမွာပဲေလ။ သူတို႔က အဲလိုျဖစ္သင့္တယ္လို႔ ယူဆျပီး ကုိးကြယ္ၾကတာကုိး။ ကုိယ္က အတင္း သြားျပင္လို႔မွ မရတာ။

တကယ္အေရးၾကီးတာက ဘုရားျဖစ္ခြင့္ မျဖစ္ခြင့္ထက္ လြတ္လြတ္လပ္လပ္ ပညာသင္ခြင့္ေတြ၊ တန္းတူအခြင့္အေရးေတြ ရဖုိ႔ပဲ အေရးၾကီးပါတယ္။

ေကာင္းကင္ကုိ (၂၇ ၾသဂုတ္၊ ၂၀၁၅)

ကၽြန္ေတာ္ဟာ ဖိႏွိပ္သူ

ကၽြန္ေတာ္ဟာ ဖိႏွိပ္သူ
--------------------------
မတရားမွႈ တစ္ခုမွာ ၾကားေနရင္ ဖိႏွိပ္သူ ဘက္က ရပ္တည္လိုက္တာနဲ႔ အတူတူပဲလို႔ ေျပာတတ္ၾကတယ္။ ဒက္စ္မြန္တူးတူးရဲ႕ စကားကုိ ကုိးကားျပီး ေျပာၾကတာပါ။ တကယ္ေတာ့ ေကာင္းမြန္တဲ့ စကားပါ။ အဲဒီစကားရပ္ေၾကာင့္ လူေတြကို ေစ့ေဆာ္သလိုျဖစ္ျပီး၊ မခံခ်င္စိတ္ကုိ ဆြေပးသလိုျဖစ္ျပီး မတရားမွႈေတြလည္း နည္းနည္းပါးပါး ပုိေလ်ာ့သြားႏုိင္တယ္ေလ။

ကၽြန္ေတာ္လည္း အဲဒီ စကားရပ္ကုိ သိပ္ၾကိဳက္တာေပါ့။ ေနရာတကာလည္း ဝင္ပါခ်င္ခဲ့ဖူးတယ္။ ဒါေပမဲ့ ကုိယ့္ကိုယ္ကုိ ျပန္သံုးသပ္ၾကည့္ေတာ့ မတတ္သာဘူးလို႔ယူဆျပီး ၾကားေနခဲ့ရတဲ့ ကိစၥေတြ ဟုိးအရင္တည္းက အမ်ားၾကီး။ တစ္နည္းအားျဖင့္ေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ဟာ ဖိႏွိပ္သူ အၾကိမ္ၾကိမ္ ျဖစ္ခဲ့တာေပါ့။

မိဘေတြက ကေလးကို မတရား ရုိက္တာကို ဒီတုိင္းၾကည့္ေနခဲ့ရဖူးတယ္။ ဆရာမ က ေက်ာင္းသားေတြကုိ မတရားႏွိပ္စက္တာကို ဒီတိုင္းၾကည့္ေနခဲ့ရဖူးတယ္။ ဇနီးမယားက လင္ေယာက်ာ္းကို ၊ လင္ေယာက်ာ္းက ဇနီးမယားကို ကုိယ္ထိလက္ေရာက္ မတရား ေဆာ္ပေလာ္တီးတာကို ဒီတိုင္း ၾကည့္ေနခဲ့ရဖူးတယ္။

ေသေသခ်ာခ်ာ စဥ္းစားၾကည့္ရင္ လူေတြဟာ... ျမင့္ျမတ္တယ္လို႔ သတ္မွတ္ခံရတဲ့ လူေတြက အစ အမ်ားစုက မတရားမွႈေတြကို လက္ပုိက္ၾကည့္ေနၾကသူေတြပါ။ တိရစၦာန္ေတြကို လူေတြ စားဖုိ႔အတြက္ တစ္သက္လံုး အက်ဥ္းခ်ထား၊ ခုိင္းထားျပီး ေနာက္ဆံုးမွာ သတ္စားၾကတယ္။ အဲဒါကို တရားမွ်တတယ္လို႔ ဘယ္လိုသတ္မွတ္ႏုိင္မွာလဲ။

တရားမွ်တမွႈ ဆိုတာဟာ လူေတြအတြက္ပဲ သီးသန္႔ လုပ္ထားတဲ့ အရာၾကီးလား။ (ဒါလည္း လူတိုင္းအျပည့္အဝ မခံစားရပါဘူး။) လူအခ်င္းခ်င္းအတြက္ပဲ သီးသန္႔ဖယ္ထားတာကေရာ တကယ္ တရားမွ်တမွႈကို ျမတ္ႏုိးလို႔ ဟုတ္ပါ့မလား။ ဇာတ္တူသူ အခ်င္းခ်င္းမို႔ (အခ်င္းခ်င္းခ်ရင္း မ်ိဳးမတံုးေအာင္) သီးသန္႔ဖယ္ထားတာမ်ားလား။ ဒက္စ္မြန္တူးတူးရဲ႕ စကားအရ ဆုိရင္ေတာ့ လူအမ်ားစုဟာ ဖိႏွိပ္သူေတြ ျဖစ္ကုန္ေရာ။

ကုိယ့္ကုိယ္ကုိယ္ ညွာညွာတာတာနဲ႔ ရမည္ရွာၾကည့္ေတာ့လည္း ေနရာတကာ ဝင္ဖိုက္ေနရင္ ေလာကၾကီးနဲ႔ ဘယ္လိုမွ အဆင္ေျပမွာ မဟုတ္ဘူး ဆုိတဲ့ ဆင္ေျခဆင္လက္ေလး ကုိ ရလာတယ္။ ဥပမာ အလုပ္ရွင္က သူ႔ကေလးကို မတရားရုိက္ေနတာကို ကိုယ္က ဝင္ေျပာရင္ ကုိယ္ပဲ အလုပ္ျပဳတ္သြားမွာေပါ့။ ဆရာမက ကုိယ့္သူငယ္ခ်င္းကုိ မတရား ရုိက္တာကို ဝင္ေျပာရင္ ကိုယ္ပါ... အာစရိယ ဂုိဏ္းဝင္ ဆရာကို ေစာ္ကားသူလို႔ ပတ္ဝန္းက်င္ရဲ႕ သတ္မွတ္ျခင္း ခံရႏုိင္တယ္။ ကုိယ္က အားသာေနခ်ိန္မွာ ဝင္ပါေပးရတာ လြယ္ေပမဲ့ ကုိယ္က အားနည္းခ်ိန္မွာ ဝင္ပါရင္ မူလ ႏွိပ္စက္ခံရသူကုိလည္း ထိထိေရာက္ေရာက္ မကူညီႏုိင္တဲ့အျပင္ ကုိယ္လည္း ဒုကၡေရာက္သြားႏုိင္တယ္ ဆုိတဲ့ အခ်က္က တစ္ျဖည္းျဖည္းနဲ႔ ေခါင္းထဲ စြဲလာပါေလေရာ။ အခ်ိန္တုိင္းမွာ သတၱိမွ အလံုအေလာက္ မရွိခဲ့တာ။

ဒီလိုနဲ႔ လူေတြဟာ တစ္ခုခုကို ဝင္ပါေတာ့မယ္ ဆုိရင္ ကုိယ့္အင္အားနဲ႔ ဖိႏွိပ္သူရဲ႕ အင္အားကုိ ခ်ိန္ဆလာရေတာ့တယ္။ တခ်ိဳ႕ေတြကေတာ့ သတၱိလည္း သိပ္မရွိၾကေပမဲ့ ဟန္ေဆာင္ေကာင္းၾကတာေပါ့။ ကိုယ္လ်စ္လ်ဴရွႈခဲ့တဲ့ ကိစၥေတြ၊ မဆိုင္သလို ေနခဲ့တဲ ့ကိစၥေတြကို တတ္ႏုိင္သမွ် ေဖာ့ေတြး၊ ဖံုးဖိျပီး ကုိယ္ဝင္ပါတဲ ့ကိစၥေတြကိုမွ ဇန္းတင္ၾကေတာ့တာေပါ့။ ဟုတ္တယ္ေလ။ ကုိယ့္ကုိယ္ကုိယ္မွ သူရဲေကာင္းလို႔ မထင္ရင္ ဘယ္သူက လာထင္မွာလဲ။ ေလာကၾကီးမွာ ကုိယ့္ကုိယ္ကုိယ္ လိမ္ရတာဟာ အက်ိဳးအရွိဆံုး ကိစၥၾကီး မဟုတ္လား။

ဒါေပမဲ့ လက္ေတြ႕မွာ အမ်ားစု သာမန္လူေတြဟာ အေျခအေနအရ... လုပ္ႏုိင္စြမ္း သိပ္မရွိၾကဘူးကုိး။ မတရားမွႈ တစ္ခုမွာ ဝင္ပါဖုိ႔ ဆိုတာမွာ အင္အားကို ခ်ိန္ဆလာၾကေတာ့တယ္။ လူတစ္ေယာက္ခ်င္းကို အသာထားပါဦး။ ကမၻာ့ အင္အားအၾကီးဆံုး ႏုိင္ငံၾကီးေတြေတာင္ သူတုိ႔ဝင္ပါမယ့္ ႏုိင္ငံရဲ႕ အင္အားကုိ တြက္ဆျပီးမွ ဝင္ပါၾကေတာ့တယ္။ တရုတ္ႏုိင္ငံတုိ႔၊ ေျမာက္ကိုရီးယားတုိ႔ရဲ႕ မတရားမွႈ တခ်ိဳ႕မွာ ဘယ္နုိင္ငံၾကီးေတြမွ ထိထိေရာက္ေရာက္ဝင္မပါၾကဘူးေလ။

ဒီလိုနဲ႔ “ၾကားေနရင္ ဖိႏွိပ္သူ ဘက္က ရပ္တည္လိုက္တာနဲ႔ အတူတူပဲ” ဆိုတဲ့ စကားဟာ ဝင္ပါဖုိ႔ တြန္႔ဆုတ္ေနသူေတြအတြက္ေတာ့ ရပ္တည္ခ်က္ ဓားျပတုိက္ခံရသလို စကားမ်ိဳး ျဖစ္လာပါေလေရာ။
ေနာက္ဆံုးေတာ့... Milgram စမ္းသပ္ခန္းထဲမွာ ကၽြန္ေတာ္ဟာ ေက်ာင္းသားေတြကုိ ဗို႔အား ၃၀၀ ေက်ာ္နဲ႔ shock တိုက္လို႔။

ေကာင္းကင္ကို (၁၅ ၾသဂုတ္ ၂၀၁၅)

Determinism ႏွင့္ ပတ္သတ္၍

နိဒါန္း
-------
အပိုင္း (၁) က… အေတြးအေခၚေကာင္းတဲ့ ဘုန္းဘုန္းတစ္ပါးကုိ ကၽြန္ေတာ္ ေဆြးေႏြးထားတာပါ။

တခ်ိဳ႕လူေတြကို အာေပါက္မတတ္ ရွင္းျပရင္ေတာင္ ေျပာခ်င္တဲ့သေဘာကုိ နားမလည္ဘဲ ေလွ်ာက္ျပီး ျပန္ေျပာၾကတဲ့ အခ်ိန္မွာ… ဘုန္းဘုန္းနဲ႔ ေဆြးေႏြးရင္ စကားအမ်ားၾကီး ေျပာစရာ မလိုဘူး။ အေသးစိတ္ေျပာစရာ မလိုဘူး။ တန္းသေဘာေပါက္တယ္။ သူ ျပန္ေဆြးေနြးတာလည္း ရွိတယ္။
ဒါေၾကာင့္ တခ်ိဳ႕လူေတြက ဘုန္းၾကီးေတြ ဘာသာေရးကလြဲလုိ႔ ဘာမွ မသိဘူးလို႔ အကုန္သိမ္းၾကံဳးေျပာရင္ ကၽြန္ေတာ္ မၾကိဳက္တာ။ တကယ္က ထက္သန္သူဆိုရင္ သူတုိ႔မွာ ေလ့လာခ်ိန္ေတြ ပုိရ၊ ေတြးခ်ိန္ေတြ ပုိရလို႔ ပုိသိပါတယ္။ အမ်ားစုကေတာ့ လူျဖစ္ျဖစ္ ဘုန္းၾကီးျဖစ္ျဖစ္ ေတြးဖုိ႔ အေျခအေန သိပ္မေပးၾကေတာ့ မေတြးၾက၊ မသိၾကဘူး။

တခ်ိဳ႕လူေတြကို ကုိယ္က စိတ္ရွည္ရွည္ ထပ္တလဲလဲ ရွင္းျပေပမဲ့ ဘယ္လိုမွ နားမလည္ၾကဘူးဆိုတာမွာ... ကိုယ္က ရွင္းျပတာ ညံ့တာလည္း ပါမယ္။ သူတို႔ေတြ ကုိယ္တုိင္ကုိယ္က ေပကပ္ျပီး ေတြးရုိးေတြးစဥ္အတုိင္း ေတြးေနၾကတာလည္း ပါတယ္။
တခ်ိဳ႕လူေတြဆို ကိုယ့္ကိုယ္ကုိ "အေတြးသမား...သူမ်ားနဲ႔ မတူဘူး" လို႔လည္း ေလွ်ာက္ေျပာေသးတယ္ … တစ္ခုခု နက္နဲသေယာင္ရွိတာကို ရွင္းျပျပီဆုိရင္... သူတို႔က အေရးမပါတာေတြ.... ေျပာျပီးသားဟာေတြကို အတင္း လာလာျငင္းေနေတာ့ အေၾကာင္းအရာေတြ ထပ္ကုန္ေရာ။ ဘာသာေရး အေၾကာင္းပါ ႏြယ္လာရင္ ပုိဆုိးေသးတယ္။ ဘယ္လိုမွ ဘာသာေရးကုိခြာျပီး မေတြးၾကေတာ့ဘူး။ တစ္ခါတစ္ခါ... ကုိယ္ေျပာတာေတြကို သူတို႔ တစ္မ်ိဳး သေဘာေပါက္သြားၾကမွန္း ကိုယ္က သိေနျပီ။ သူတို႔က မသိေသးဘူး။ အြန္လိုင္းမွာ ျဖစ္ျဖစ္၊ အျပင္မွာျဖစ္ျဖစ္ Determinism နဲ႔ Free Will အေၾကာင္း ေျပာတုိင္း အဲလိုျဖစ္တတ္တယ္။

ဘုန္းဘုန္းကေတာ့ ျခြင္းခ်က္။ သံုးေလးေၾကာင္းေလာက္နဲ႔တင္ ကၽြန္ေတာ္ ဘာေျပာခ်င္မွန္း တန္းသိတယ္။ အပိုင္း(၁) မွာ နည္းနည္း ရွည္သြားတာက ဖတ္သူမေရြး ပုိနားလည္လာေအာင္ နည္းနည္း ထပ္ျဖည့္ထားလိုက္လို႔ ရွည္ေနတာပါ။
တကယ္က ကၽြန္ေတာ္ ေရးတာေတြက အနက္ၾကီးးလည္း မဟုတ္ပါဘူး။ လူေတြကိုက ေတြးရမွာ ပ်င္းၾကတာ။

အပိုင္း (၁)
------------
ဘုန္းဘုန္းက ေမးလာတာက Determinism ဟာ chaos သီအုိရီ နဲ႔ ဝိေရာဓိ ျဖစ္မေနဘူးလား။ random သေဘာနဲ႔ ဝိေရာဓိ ျဖစ္မေနဘူးလားလို႔ ေမးထားတာပါ။

ကၽြန္ေတာ္ေျပာထားတာေတြက...
တစ္ခါတစ္ခါ ျပဌာန္းခံရတယ္ ဆုိေပမဲ့ တရားေသ ပံုေသကားခ်ပ္ၾကီးေတာ့ မဟုတ္ဘူး။ random ျဖစ္ခ်င္ရာျဖစ္တယ္ဆုိတဲ့ သေဘာမိ်ဳးနဲ႔လည္း လံုးဝ ကင္းေနတာ မဟုတ္ပါဘူး။
ဥပမာ….software အံစာတံုး တစ္ခုမွာ ျဖစ္ႏုိင္ေျခ ေျခာက္ခု ရွိတယ္ ဆုိပါစုိ႔။ အဲဒီ အံစာတံုးဟာ ဂဏန္းတစ္ခုုခုကို တခုခုကုိ ဗဟုိျပဳျပီးေတာ့ လႊဲမယ္ ဆုိပါစုိ႔။ အံစာတုန္းက ေျခာက္ခုပဲရွိမွာကေတာ့ ပံုေသပဲ။ ဒါေပမဲ့ တစ္ကေန ေျခာက္၊ ဒါမွမဟုတ္ ၂ ကေန ၇…. ဒါမွမဟုတ္ ၃ ကေန ၈ အဲလုိ ကြာသြားမယ္။ software အံစာတံုးေနာ္။

အဲဒါကို
ေဘာလံုးပြဲနဲ႔ ဥပမာေပးမယ္ဆုိရင္ ရီးယဲမက္ဒရစ္ နဲ႔ သူနဲ႔ ကြာတဲ့ ဆန္ဒါးလန္းဆုိပါစုိ႔။ ရီးယဲလ္ရဲ႕ အရည္အခ်င္းက ၄ ကုိ ဗဟုိ ျပဳျပီး လႊဲေနမယ္။ ဆန္ဒါးလန္းက ၁ ကိုဗဟုိျပဳျပီး လႊဲေနမယ္။ ဗဟုိမွတ္ကေန အတုိးအေလ်ာ့ သံုးခုစီ ရွိသြားႏုိင္တယ္ ဆုိပါစုိ႔။ +၃ ဒါမွမဟုတ္ -၃ (အနုတ္ ၃ ေပါ့) အဲဒါဆုိရင္ ရီးယဲလ္က ၄ကို ဗဟုိျပဳထားတာဆိုေတာ့ ၇ ဂိုးကေန ၁ ဂိုးအထိ သြင္းႏုိင္မယ္ဆုိပါစုိ႔။ ဆန္းဒါးလန္ကေတာ့ ၁ကို ဗဟိုျပဳထားတာ ဆိုေတာ့ (အႏုတ္ကိုေတာ့ ဒီေနရာမွာ ထားလိုက္ေတာ့) အျမင့္ဆံုး ၄ ဂုိးသြင္းႏုိင္မွာေပါ့။ မ်ားေသာအားျဖင့္ေတာ့ ရီးယဲလ္ကပဲ ႏုိင္လိမ့္မယ္။

ျပဌာန္းျပီးသားလုိကိုး။ ဒါေပမဲ့ ရီးယဲလ္က ၄ အႏုတ္ ၃ ျဖစ္ျပီး (ရီးယဲလ္ ကံအဆုိးဆံုးေန႔ျဖစ္ျပီး လႊဲလိုက္တဲ့ လွိႈင္းရဲ႕ အနိမ့္ဆံုးကုိ ေရာက္သြားခ်ိန္) ၁ဂိုးပဲ ရတဲ့ အခ်ိန္မွာ ဆန္းဒါးလန္းက ကံဇာတာ တက္ျပီး +၃ လႊဲတဲ့ ရက္ ျဖစ္ေနရင္ ဆန္ဒါလန္းက ၄ ဂိုးရသြားမယ္။ ရီးယဲလ္ ရံွႈးသြားမယ္။ အဲဒီသေဘာမ်ိဳးလည္း ရွိတယ္။ စာတအားေလ့လာထားတဲ့လူဟာ စာေမးပြဲမွာ ကံတအားဆုိးျပီး (သူ႔ကံၾကမၼာက ဟုိးေအာက္ဆံုးအထိ လႊဲလိုက္လို႔) ၄၁ မွတ္ပဲ ရတဲ့အခ်ိန္မွာ ကံစြတ္ျပီး ၄၂ မွတ္ ရတဲ့အခါ ျဖစ္ခ်င္ျဖစ္ေနမယ္။ ဆုိလိုတာက စာေလ့လာျခင္း မေလ့လာျခင္းေတြက ျပဌာန္းထားတယ္ ဆုိေပမဲ့ random သေဘာမ်ိဳးကလည္း ရွိေနျပီး ကေမာက္ကမေတြ ျဖစ္ခ်င္ျဖစ္ေနမွာပါ။ (မွတ္ခ်က္။ ။ အဲဒီ random သေဘာဆုိတာကလည္း nature နဲ႔ nurture ရဲ႕ အျပဌာန္းခံ ရလဒ္ ျဖစ္ႏုိင္တယ္)

ဂိမ္းေတြကုိ ကြန္ပ်ဴတာနဲ႔ ကစားၾကည့္။ တစ္ေခါက္နဲ႔ တစ္ေခါက္ တူမွာ မဟုတ္ဘူး။ အေသ ပရုိဂရမ္ေရးထားေပမယ့္ အဆင့္ျမင့္ျမင့္ ေရးထားေတာ့ (အဆင့္ျမင့္ျမင့္ ပရုိဂရမ္က ျပဌာန္းထားေတာ့) တစ္ခါနဲ႔ တစ္ခါ မတူဘူး။ လူေတြဆုိ ျဖစ္စဥ္ေတြ ပုိကြဲေတာ့မွာေပါ့။

ဂိမ္းေတြမွာလို ဇာတ္လမ္းေက်ာရုိးေလာက္ျပီး တူျပီး အေသးစိတ္ဇာတ္ကြက္ေတြ ကြာသြားမွာပဲ။
ဒီကမၻာၾကီးသာ အစကေန ျပန္ျဖစ္မယ္ဆုိရင္လည္း သတၱဝါေတြက အတၱစိတ္ေတြနဲ႔ ရွင္သန္ေအာင္ ရုန္းကန္ အႏုိင္လုၾက ျပိဳင္ဆုိင္ၾကမယ္ ဆုိတဲ့ ဇာတ္လမ္းေက်ာရုိးေတာ့ တူျပီးေတာ့၊ အေသးစိတ္ဇာတ္ကြက္ေတြ (ဥပမာ ရွိလာမယ့္ သတၱဝါ အမ်ိဳးအစားက အစ) အခုနဲ႔ အမ်ားၾကီးကြဲသြားမယ္လို႔ ထင္တယ္။

အတၱစိတ္ေတြနဲ႔ ရွင္သန္ေရး ၾကိဳးပမ္းရမယ္ ဆုိတဲ့ ျပဌာန္းခ်က္က အတူတူျဖစ္ေပမဲ့ တကယ္ျဖစ္မယ့္ဟာေတြက်ေတာ့ ဘယ္ေလာက္ပဲ ျပဌာန္းျပဌာန္း အမ်ားၾကီး ကြာသြားမယ္။

အပိုင္း (၂)
-------------
အပိုင္း (၂) ကေတာ့ အရင္ကတည္းက ကၽြန္ေတာ္ ေတြးေလ့ ေရးေလ့ ရွိတာေတြကို အခု ျပန္ေတြးျပီး အသစ္ေရးထားတာပါ။

တကယ္ေတာ့ determinism ဆိုတာ တန္ခိုးရွင္ၾကီးက ျပဌာန္းေနတယ္ဆိုတဲ့ သေဘာမ်ိဳး မဟုတ္ပါဘူး။ nature နဲ႔ nurture က ျပဌာန္းေနတယ္လို႔ ေျပာတာ၊ သဘာဝ နိယာမဆုိတာ အဲဒီ့ nature နဲ႔ nurture ကုိ ေျပာတာပါ။

လူေတြက တစ္ခုခုဆုိ ေလးေလးနက္နက္ မေတြးၾကဘူး။ ဒီလူ ဒီဟာကုိ လက္ခံမထားရင္ ဟုိဟာကုိ လက္ခံတာပဲ ျဖစ္ရမယ္လုိ႔ တရားေသ ေတြးတတ္ၾကတယ္။

determinism နဲ႔ ပတ္သတ္ျပီး ေျပာလိုက္မယ္ဆုိရင္…. လူေတြက ေသခ်ာ မေတြးေတာ့ဘဲ determinism ဆိုတာ ဘုရားသခင္ကုိ လက္ခံတဲ့ဟာလို႔ ခပ္တိမ္တိမ္ ေလွ်ာက္ေျပာတတ္ၾကတယ္။ တကယ္ေတာ့ က်မ္းထဲက ဘုရားေတြကုိ တရားေသ လက္ခံတဲ့ ဝါဒ မဟုတ္ဘူး။ သူ႔ကုိ မကုိးကြယ္ရင္ ျငိဳျငင္တဲ့ ဘုရားေတြ၊ သူ႔ဘာသာဝင္ေတြကုိပဲ မ်က္ႏွာသာေပးမယ္ဆိုတဲ့ ဘုရားေတြကုိ မ်က္ေစ့မွိတ္ ယံုေနတာမ်ိဳး မဟုတ္ဘူး။ ဒႆန ပညာရွင္ေတြက အဲေလာက္ထိ မတိမ္ပါဘူး။

တကယ္ေတာ့ ေလာကနိယာမရဲ႕ ျပဌာန္းမွႈကုိ ခံထားရတယ္၊ free will မရွိဘူးဆိုတာမ်ိဳး ေျပာတာပါ။ determinism ရဲ႕ သေဘာကုိ ရွင္းျပလိုက္ရင္လည္း ျမန္မာမွာ ခက္ခက္ခဲခဲ ရွင္းျပရင္ေတာင္ နားမလည္ၾကတဲ့သူ မ်ားတယ္။ တကယ္ေတာ့ ဒႆန နယ္ပယ္မွာ free will ရွိမရွိ က အခုအခ်ိန္အထိ အေျဖမေပၚေသးဘဲ ေဆြးေႏြးေနၾကရတဲ့ အရာပါ။ လြယ္လြယ္ေလး၊ ရမ္းေျပာလိုက္လို႔ ရတဲ့ဟာမ်ိဳး မဟုတ္ပါဘူးး။

တိမ္လြန္းတဲ့ တခ်ိဳ႕အယူအဆေတြကို ေဘးဖယ္ၾကည့္မယ္ဆုိရင္…determinism ဆိုတာ ကမၻာၾကီးေပၚမွာ အျမင့္ကေန အရာဝတၳဳ တစ္ခုခု ပစ္ခ်လိုက္ရင္ (ကမၻာ့ဆြဲအားေၾကာင့္ပဲ ဆိုၾကပါစုိ႔) ကမၻာမ်က္ႏွာျပင္ေပၚကုိ က်လာမယ္ ဆိုတဲ့ သေဘာတရားမ်ိဳးကို အားလံုး လိုက္နာရတယ္ ဆိုတဲ့သေဘာ။ အဲလုိပဲ လူတစ္ေယာက္ဟာ သူ႔ gene ရဲ႕ အကန္႔အသတ္၊ ပတ္ဝန္းက်င္ရဲ႕ ရုိက္ခတ္မွႈ၊ သမုိင္းရဲ႕ ျပဌာန္းထားမွႈ၊ ႏုိင္ငံေရးေတြ အေျခအေနေတြရဲ႕ ျပဌာန္းထားမွႈ အဲဒါေတြရဲ႔ ျပဌာန္းမွႈေတြကို ခံရျပီး ေဘာင္တစ္ခု အတြင္းမွာပဲ ျဖစ္ႏုိင္မယ္။ ေဘာင္ကို ေက်ာ္လုိ႔ မရဘူးဆိုတဲ့ သေဘာပါ။ ဘုရားသခင္ ဖန္ဆင္းသမွ်အတိုင္း လုိက္ျဖစ္တယ္ ဆုိတဲ့ တိမ္လြန္းတဲ့ အယူအဆမ်ိဳး မဟုတ္ပါဘူး။ Nature နဲ႔ nurture ရဲ႕ ျပဌာန္းမွႈကုိ ခံရတယ္ ဆုိတဲ့သေဘာပါ။

Soft determinism ဆိုရင္ ဒီတစ္ခုက လြဲျပီး က်န္တာေတြ မျဖစ္ႏုိင္ဘူးဆုိတဲ့ တရားေသဆန္ဆန္မ်ိဳး မဟုတ္ပါဘူး။ ဥပမာ ေပးရရင္ ရုပ္ရွင္ ဇာတ္ညႊန္းလုိ ဟာမ်ိဳး မဟုတ္ပါဘူး။ ဂိမ္းလို ဟာမ်ိဳးပါ။ ဥပမာ ေပးၾကည့္မယ္။ အံစာတံုးကုိ လွိမ့္လိုက္မယ္ ဆုိပါစုိ႔။ တကယ္က က်ခ်င္တဲ့ ဂဏန္း က်မယ္ ဆိုေပမဲ့ determinism ေဘာင္အတြင္းမွာလည္း ဝင္ပါတယ္။ ဘာေၾကာင့္လည္း ဆိုေတာ့ ၁ ကေန ၆ အတြင္းကေန မလြတ္နုိင္လုိ႔ပါ။ တစ္ျပိဳင္တည္းမွာပဲ random ဆိုတဲ့ ေဘာင္ထဲမွာလည္း ဝင္ေနျပန္ေရာ။ ၁ ကေန ၆ အတြင္း ေျခာက္ခုထဲကေတာ့ က်ခ်င္ရာ က်မွာကုိး။ အဲဒီသေဘာမ်ိဳးပါ။

တစ္ဆင့္တက္ျပီး ဂိမ္းနဲ႔ ဥပမာ ေပးမယ္။ ဂိမ္းဆုိတာ ပရုိဂရမ္ အေသေရးျပီး သတ္မွတ္ျပဌာန္းျပီးသားပါ။ ဒါေပမဲ့ random နံပါတ္ေတြ က်ပန္းထုတ္ျပီး … ျဖစ္ႏုိင္ေျခေတြ အမ်ားၾကီး ရိွေနတယ္။ ရုပ္ရွင္ဇာတ္လမ္းလို အေသမဟုတ္ဘူး။ ဒါေၾကာင့္ ကြန္ပ်ဴတာ နဲ႔ ခင္ဗ်ားနဲ႔ ဂိမ္းကစားတယ္ ဆိုပါစုိ႔။ အၾကိ္မ္တစ္ရာ ကစားလည္း တစ္ၾကိမ္နဲ႔ တစ္ၾကိမ္ ထပ္တူက်ခ်င္မွ က်မယ္။ ဒီလိုဆုိေတာ့ အဲဒီဂိမ္းဟာ ျပဌန္းခံ မဟုတ္ဘူး။ လြတ္လပ္မွႈ ရွိတယ္လို႔ ထင္ရလိမ့္မယ္။ ဒါေပမဲ့ တကယ္က အဲဒီဂိမ္းကုိ ျဖစ္ႏုိင္ေျခေတြ အမ်ားၾကီးအတြက္ ပရုိဂရမ္ဆြဲျပီး သတ္မွတ္ျပဌာန္းထားျပီးသား။ ရုပ္ရွင္ဇာတ္လမ္းလို တရားေသ မဟုတ္တာဘဲ ရွိမယ္။
ဥပမာ …. ေဘာလံုးကန္တဲ့ ဂိမ္းဆုိပါေတာ့။ ကစားသမားတစ္ေယာက္ ေဘာလံုး ရတဲ့ အေနအထားမွာ ပရုိဂရမ္ စိတ္ကူးယဥ္ ေရးၾကည့္မယ္။ ပရုိဂရမ္ထဲမွာ ၁ ကေန ၇ အထိ random နံပါတ္ ထုတ္လုိက္မယ္ဗ်ာ။

 (ဥပမာေနာ္)။ ၁ က်ရင္ လိမ္ေခါက္လွည့္ထြက္။ ၂ ဂဏန္းက်မယ္ဆုိရင္ ေဘာလံုးက တစ္ဘက္အသင္းလူဆီ မွားေပး၊ ၃ ဂဏန္းက်မယ္ဆုိရင္ တစ္ဘက္အသင္းက ဖ်က္တာ ခံရ။ ၄ ဆိုရင္ ေနာက္ျပန္ကစ္ ကေလးနဲ႔ ကုိယ့္လူဆီကုိယ္ေပး။ ၅က်ရင္ အေဝးၾကီးကုိ ကန္တင္။ ၆ က်ရင္ ေရွ႕ကုိ (နီးနီးေလးကိုေပး) ၇ က်ရင္ အေဝးကေန ဂိုးထဲကုိ ကန္သြင္း ဆုိပါစုိ႔။ ပရုိဂရမ္နဲ႔ ျပဌာန္းထားျပီးသားဆုိေပမဲ့ ဂိမ္းၾကီးတစ္ခုလံုးဆိုရင္ ျဖစ္ႏုိင္ေျခက ၇ ခုတည္း မကေတာ့ဘူး။ သိန္းနဲ႔ သန္းနဲ႔ ခ်ီသြားေတာ့မွာ။ ဒီေတာ့ ဘယ္ေတာ့ ကစားကစား ထပ္တူျဖစ္မွာ မဟုတ္ဘူး။ ဒါေပမဲ့ အဲဒီ ဂိမ္းဟာ လံုးဝလြတ္လပ္ျပီး ျဖစ္ခ်င္ရာ ျဖစ္ေနတာလား ဆုိေတာ့ မဟုတ္ဘူး။ ဂိမ္းပရုိဂရမ္ရဲ႕ နိယာမေတြကုိ အတိအက်လိုက္နာျပီး ျဖစ္ေနတာ။

တစ္ဆင့္တက္ျပီး လက္ေတြ႕ေလာကက အျဖစ္တစ္ခုကုိ ယူသံုးျပီး determinism အေၾကာင္း (ဥပမာနဲ႔ စိတ္ကူးယဥ္ ေျပာၾကည့္ပါမယ္)။ ဥပမာ ဆုိေတာ့ ရွင္းရလြယ္ေအာင္ တအားရွႈပ္မယ့္ အပိုင္းကိုေတာ့ ခ်န္ထားခဲ့မယ္ေနာ္။

ထင္လင္းဦး အဖမ္းခံရတဲ့ ကိစၥဆိုပါစုိ႔။ ထင္လင္းဦးကုိ သူ႔ ဗီဇ (ဗီဇလုိ႔ပဲ အလြယ္သံုးလုိက္ပါရေစ။) ဗီဇကလည္း ျပဌာန္းမယ္။ လူ႔ဗီဇ ဆုိတာက နက္နဲ ရွႈပ္ေထြးပါတယ္။
ျပီးေတာ့ ထင္လင္းဦး ဆီမွာ ထင္ရာကုိ ထုတ္ေျပာတဲ့ သေဘာမ်ိဳးလည္း ရွိလိမ့္မယ္။ တစ္ခါတစ္ခါ အျမင္မေတာ္တာကုိ မေျပာပဲ မ်ိဳသိပ္ထားတဲ့ သေဘာမ်ိဳးလည္း ရွိလိမ့္မယ္။ မဟုတ္တာကုိ မဟုတ္မွန္းသိေအာင္ သူ႔ဗီဇနဲ႔ သူ႔ပတ္ဝန္းက်င္က သူ႔ကို ပုံသြင္းထားျပီးသား အေျခအေန ဆုိပါစုိ႔။ သူေဟာေျပာမယ့္ အခ်ိန္မွာ… သူ႔မွာ ထင္ရာထုတ္ေျပာမယ့္ သေဘာ (နံပါတ္တစ္ ပဲထားလိုက္ပါ)၊ ဒါမွမဟုတ္ မ်ိဳသိပ္ထားမယ့္ သေဘာ (နံပါတ္ႏွစ္ ဆုိပါစုိ႔)] သူ ေဟာေျပာခါနီး အခ်ိန္မွာ သူ႔ဦးေႏွာက္ထဲမွာ အံစာေခါက္လိုက္တဲ့ သေဘာမ်ိဳး ဆိုပါစုိ႔။ အံစာေခါက္တာမွ နံပါတ္ ၁(ထုတ္ေျပာခ်င္တဲ့စိတ္) မဲေပါက္ ပါေလေရာ။ (မွတ္ခ်က္။ ဒါက အလြယ္ေျပာတာေနာ္။ တကယ္က သူ႔ဆံုးျဖတ္ခ်က္အေပၚ သက္ေရာက္မယ့္ အျခား ပတ္ဝန္းက်င္ဆုိင္ရာ အခ်က္ေတြ အမ်ားၾကီး ရွိဦးမွာ။ အဲလို ရွိတယ္ဆုိေပမဲ့ ထင္လင္းဦးဟာ အျမဲတမ္းေတာ့ ထုတ္ေျပာဖုိ႔ခ်ည္း ဆံုးျဖတ္ျဖစ္မွာ မဟုတ္ဘူး။ ထုတ္မေျပာတဲ ့အခ်ိန္ေတြလည္း ရွိလိမ့္မယ္။ အဲဒီ တဒဂၤမွာ သူ႔ဦးေႏွာက္လွိႈင္းေတြရဲ႕ random အံစာေခါက္သလို သေဘာမ်ိဳး အဆံုးအျဖတ္လည္း ပါတယ္ပဲ ထားလိုက္ပါ) နံပါတ္ ၁ မဲေပါက္ပါေလေရာ။ ဒီေတာ့ ေျပာပစ္ ေဝဖန္ပစ္လိုက္ေရာ။

အဲဒီအခ်ိန္မွာ ပတ္ဝန္းက်င္ အေနအထားမွာက အဲလုိေျပာတာကုိ မၾကိဳက္တဲ့ အင္အားစု ၾကီးက အားေကာင္းေနေရာ။ ႏုိင္ငံေရး အေျခအေနေတြကလည္း အဲဒီ အင္အားစုၾကီးကို မ်က္ႏွာသာ ေပးေနတယ္။ ဒီေတာ့ ေထာင္ထဲဝင္ရေရာေပါ့။ အဲဒီျဖစ္စဥ္မွာ nature နဲ႔ nurture ရဲ႕ ျပဌာန္းမွႈကို ခံရတာကို ဗီဇနဲ႔ ပတ္ဝန္းက်င္ရဲ႕ ျပဌာန္းမွႈ ခံရတာကုိ ျမင္ေအာင္ အေသးစိတ္ စိတ္ကူး ၾကည့္ၾကည့္ပါ။ ဗီဇဆိုတာမွာ ထင္လင္းဦးရဲ႕ ဗီဇတင္ မကဘူး။ မဘသက သူေတြရဲ႕ ဗီဇ၊ မဘသကို အားေပးသူေတြရဲ႕ ဗီဇ။ ကမၻာ့အၾကမ္းဖက္မွႈေတြက လူေတြအေပၚ မဘသေတြအေပၚ သက္ေရာက္လာတဲ့ အေျခအေနေတြ။ အဲဒါေတြေပၚ အေျခခံျပီး ျဖစ္လာတဲ့ ပတ္ဝန္းက်င္ေတြပါမယ္။ soft determinism ဆိုတာ အဲလုိ nature နဲ႔ nurture ရဲ႕ ျပဌာန္းမွႈကုိ ခံေနရတယ္လုိ႔ ေျပာတာပါ။ ဒါေပမဲ့ အျဖစ္အပ်က္ေတြက ဒါပဲ ျဖစ္ရမယ္လို႔ က်ိန္းေသၾကီး ၾကိဳရွိေနတာေတာ့ မဟုတ္ဘး။ ျဖစ္ႏုိင္ေျခေတြ အမ်ားၾကီး ရွိေနတာ ။အဲဒီမွာမွ တစ္ဒဂၤေလးအတြင္းမွာ ျဖစ္သြားတဲ့ random သေဘာမ်ိဳးလည္း ပါဦးမယ္။

soft determinism ရဲ႕ အဓိပၸါယ္ဖြင့္ဆုိခ်က္ကို ကူးျပရရင္
Soft Determinism is the theory that human behaviour and actions are wholly determined by causal events, but human free will does exist when defined as the capacity to act according to one's nature (which is shaped by external factors such as heredity, society and upbringing)

ေကာင္းကင္ကုိ (ေမ ၁၇ - ၂၀၁၅)
Facebook မွာ အရင္တင္ခဲ့တဲ့ ပို႔စ္ပါ။

ေလေလးခၽြန္ေနရံုပဲ

PK ဇာတ္ကားထဲမွာ ဇာတ္လိုက္ရဲ႕ ပါးကုိ လူေတြဝိုင္းရုိက္မယ္၊ ဝိုင္းထိုးမယ္လုပ္ေတာ့ သူက သူ႔ပါးမွာ ဘုရားပံုေတြ ကပ္လုိက္တယ္။ ရုိက္မယ့္လူေတြ မရုိက္ရဲေတာ့ဘူးေလ။

ကၽြန္ေတာ္လည္း ျမန္မာျပည္ျပန္ရင္ အရင္ဆံုး Facebook profile ပံုအျဖစ္ ဘုရားပံုရယ္၊ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းပံုရယ္ တစ္လွည့္စီေျပာင္းမယ္။ ျပီးရင္ ဆိုင္ဖြင့္ရင္ ၉၆၉ တံဆိပ္ထားမယ္။ အရိုးစည္းထုိးမယ့္ သီခ်င္းေတြ မၾကာမၾကာ ဖြင့္မယ္။ တစ္ဘက္မွာ သီတဂူ ဆရာေတာ္ပံု၊ ေဒၚစုပံု နဲ႔ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ပံုေတြကုိလည္း အၾကီးၾကီးကပ္ထားမယ္။

ဒါဆိုရင္ ၉၆၉ တံဆိပ္ကပ္ထားေပမဲ့ ေဒၚစုပံုၾကီးလည္း ရွိေနမွာဆုိေတာ့ NLD ဘက္ေတာ္သားေတြလည္း... သူတုိ႔ထဲက တခ်ိဳ႕က ေဒၚစုပံုၾကီးျမင္ေနရင္... ေဒၚစုအရိပ္ခုိ္ေနတဲ့သူဆိုရင္ ဘယ္သူဘာလုပ္လုပ္ သိပ္မေျပာရဲတာဆုိေတာ့ ေအးေဆးပဲ။ ကၽြန္ေတာ္ ေလေလးခၽြန္ေနရံုပဲ။

အဲဒီလိုပဲ ေဒၚစုပံုၾကီး ျပထားေပမဲ့... ေဒၚစုကုိ မၾကည္တဲ့ မဘသကလည္း ကုိယ့္ဆုိင္မွာ ၉၆၉ တံဆိပ္ၾကီးပါ ရွိေနေတာ့ ကုိယ့္ကုိေျပာေတာ့မွာ မဟုတ္ဘူး။ ကၽြန္ေတာ္ ေလေလးခၽြန္ေနရံုပဲေပါ့။

ေလာကၾကီးမွာ အျပိန္းဆုိတာက အမ်ားစုေလ။ ဒီေတာ့ အမ်ားစုုျဖစ္တဲ့ အျပိန္းေတြကုိလည္း ၉၆၉ တန္ခုိးနဲ႔ ဆြဲေဆာင္ႏုိင္ဦးမွာဆုိေတာ့ စီးပြါးေျဖာင့္ျပီး ကၽြန္ေတာ့္ဆိုင္ေလး ၾကာၾကာပုိျမဲဖုိ႔မ်ားတယ္။ အခု ေရးရင္းနဲ႔ေတာင္တကယ္ အေကာင္အထည္ေဖာ္ခ်င္လာျပီ။ :D

ဘာသာေပါင္းစံုက လူေတြ အျပစ္မတင္ေအာင္လည္း ဘာသာေပါင္းစံုက အမွတ္အသားေတြကို ကုိယ့္ဆုိင္မွာ မသိမသာေလး ထားေပးထားမယ္။ ဘာသာေပါင္းစံုကုိ ေလးစားသားပဲ။ မျမင္ၾကဘူးလားဆုိတဲ့ အထာနဲ႔ေပါ့။ အဲလိုလုပ္ထားရင္ Interfaith သမားေတြကလည္း ကုိယ့္ကုိ ၾကိတ္ေလးစားလာႏုိင္ေသးတယ္။

သြားရင္လာရင္း လုိရင္ သံုးရေအာင္ ပုိက္ဆံအိတ္ထဲမွာ ဘုရားေတြရဲ႕ပံု၊ ဘာသာေရးအမ်ိဳးမ်ိဳးနဲ႔ဆုိင္တဲ့ပံုေတြကုိ ေနရာခြဲျပီး ေဆာင္ထားမယ္။ လိုအပ္ရင္ ပုိက္ဆံအိတ္ ႏွစ္အိတ္သံုးအိတ္ သံုးျပီး အဲဒါေတြထဲမွာ ခြဲထည့္ထားရမယ္။ ျပီးေတာ့ ဂါထာေတြ၊ ဘုရားစာေတြကို အလြတ္က်က္ထားမယ္။ ဂါထာေတြ၊ ဘုရားစာေတြရဲ႕ အစြမ္းကုိ ယံုလို႔ေတာ့ မဟုတ္ဘူး။ ကုိယ့္ရုပ္က ဟိုလုိလုိ ဒီလိုလို ဆုိေတာ့ လိုအပ္ရင္ ထုတ္ရြတ္ျပဖို႔။ မေတာ္တဆ ခရီးေဝး သြားရင္လာရင္း ဘတ္စ္ကားေပၚက ဆြဲခ်ျပီး အသတ္မခံရေအာင္၊ အဓိကရုဏ္းေတြ ၾကံဳရင္ ဟုိဘက္က လူမုိက္အုပ္စုဆုိ ဟုိဘက္က ဘုရားစာ ရြတ္ျပလိုက္၊ ဒီဘက္က လူမုိက္အုပ္စုဆုိ ဒီဘက္က ဘုရားစာ ရြတ္ျပလုိက္ လုပ္လို႔ရေအာင္ေပါ့။ ဒါဆို ဘုရားစာေတြရဲ႕ အစြမ္းနဲ႔ အသက္အႏၱရာယ္ကလည္း လက္ေတြ႕ လြတ္ေျမာက္မယ္ေလ။ ဘုရားစာရြတ္လိုက္လို႔ အသက္ေဘးက လြတ္သြားသူ တစ္ဦးဆုိျပီး ခပ္တည္တည္နဲ႔ (လိမ္စရာေတာင္ မလိုေတာ့ဘဲ) စာအုပ္ေရးျပီး လုပ္စားလို႔ေတာင္ ရဦးမယ္။ :D

ျပီးေတာ့ တခါတခါ ကုိယ္ေျပာခ်င္တာေတြ ထိေရာက္ေအာင္ ကုိးကားဖုိ႔နဲ႔ ဘာသာေရးနဲ႔ ကိုင္ေပါက္ျပီး စကားအရာမွာ အနုိင္က်င့္ဖုိ႔၊ ဘာသာေပါင္းစံုက ဘုရားစာေတြ ဘာသာေရး ပံုျပင္ေတြကုိ အလြတ္က်က္ျပီး ကုိးကားရမယ္။ ဘာသာေရးသာဟလိုက္။ ေတာ္ရံုလူ ျပန္မလွန္ရဲေတာ့ဘူး။

အဲဒီေလာက္ဆုိရင္ ျမန္မာျပည္မွာ ေတာ္ေတာ္လံုျခံဳသြားျပီ ထင္ပါရဲ႕ေနာ္။ :D

တစ္ခုရွိတာက... ဒါဆုိရင္ အသိဥာဏ္ ရွိတဲ့လူေတြက "ဟာ...ဒီေကာင္ ဘာခံယူခ်က္မွ မရွိဘူး"...ဘာညာ ဆုိျပီးေတာ့ အျပစ္တင္မွာေပါ့။ အဲဒီလူေတြကို ေတာ့ လ်စ္လ်ဴ ရွႈထားလိုက္မယ္။ ေသခ်ာေလ့လာၾကည့္လုိက္ေလ။ အဲဒီလို ေတြးတတ္ျပီး အျပစ္တင္မယ့္လူေတြက လတ္တေလာကာလ ျမန္မာႏုိင္ငံ မွာ လူနည္းစု။ :P

တကယ့္လက္ေတြ႕မွာလည္း ကၽြန္ေတာ္ ေရးသလုိဆန္ဆန္မ်ိဳးလုပ္ျပီး ေလေလးခၽြန္ေနႏုိင္တဲ့ အဖြဲ႕ ရွိပါတယ္။ အဲဒီအဖြဲ႕ရဲ႕ ေခါင္းေဆာင္က ဘယ္သူျဖစ္မလည္း စဥ္းစားၾကည့္ေလ။ "စာဖတ္သူၾကီး" တို႔ အဖြဲ႕ဆိုျပီး လူေတြက နာမည္ေပးထားၾကတယ္ :D

ေကာင္းကင္ကုိ (ေဖေဖာ္ဝါရီ ၂၀) 

Facebook မွာ အရင္တင္ျပီးမွ blog မွာ ျပန္တင္တာပါ။

အာဏာရွင္ေတြကိုပဲ ၾကည့္ၾကည့္၊ ဒီမုိေတြကုိပဲ ၾကည့္ၾကည့္

ဟိုဘက္အုပ္စု (အာဏာရွင္ေတြ) ကုိပဲ ၾကည့္ၾကည့္ ဒီဘက္အုပ္စု (ဒီမုိဆိုသူေတြ) ကုိပဲ ၾကည့္ၾကည့္ သူတို႔ဆီမွာ ေတြ႕ရခဲတာက လူသားအခ်င္းခ်င္း စာနာစိတ္ပဲ။ လူသားခ်င္း စာနာစိတ္ဆိုလို႔ ဘုရားေလာင္းေတြ နီးပါး စာနာစိတ္ရွိခုိင္းတာ မဟုတ္ပါဘူ။ သာမန္ နည္းနည္းပါးပါးေလးေလာက္ေတာင္ မရွိၾကတာကုိ ေျပာတာပါ။ အထူးသျဖင့္ ႏုိင္ငံေရးတက္ၾကြသေယာင္ေယာင္သူေတြမွာ မရွိၾကေတာ့ ပိုျပီး ေျပာစရာ ျဖစ္ရတယ္။

အခု White Card ကိစၥနဲ႔ ဥပမာေပးရမယ္ဆုိရင္....တစ္ဘက္က ကုိယ္က်ိဳးစီးပြါးအတြက္ လုပ္ေလ့လုပ္ထ သိပ္မရွိတာကုိ လုပ္တယ္။ (White Card သမားေတြကို လူထုဆႏၵခံယူပြဲအတြက္ မဲေပးခြင့္ေပးလိုက္တာကုိေျပာတာ) တကယ္လုပ္သင့္တာ ကုိက်ေတာ့ မလုပ္ဘူး။ (တကယ္လုပ္သင့္တာဆိုတာက လူေတြ ဘယ္ႏုိင္ငံမွာ ေမြးတာလည္း ေသခ်ာစစ္။ ႏုိင္ငံတကာစံႏွႈန္းနဲ႔ စစ္ျပီး ႏုိင္ငံသားေပးသင့္တဲ့လူ (ဥပမာ…ဒီမွာ ဘုိးစဥ္ေဘာင္ဆက္ေနလာၾကတဲ့သူ) ဆုိ ႏုိင္ငံသားေပးလိုက္။ အဲလုိမဟုတ္တဲ့သူ ဆိုရင္ ဒုကၡသည္အျဖစ္ ထားလိုက္။ ဒုကၡသည္ဆုိရင္ေတာင္ မုန္းတီးေနဖို႔မလို၊ ေသြးထုိးေနဖုိ႔မလုိ။ သူတုိ႔အေပၚလည္း စာနာရမယ္။ ေသြးထုိးေနတာက ႏုိင္ငံအတြက္ အႏၱရာယ္ရွိတယ္။

အဲဒီလိုလုပ္သင့္တဲ့ဟာေတြက်ေတာ့ မလုပ္။ အဓိပၸါယ္မရွိတာကုိ လာလုပ္တယ္။ သူတို႔ မဲရရံုခဏ လူသား အုပ္စုတစ္စုကို အသံုးခ်တယ္။ ျပီးရင္ေတာ့ ဆက္ျပီးႏွိပ္ကြပ္ေနမွာပါ။

တစ္ဘက္မွာ...ဒီမုိလို႔ အမ်ားက သတ္မွတ္ၾကတဲ့ အုပ္စုကုိၾကည့္.... (အားလံုးကုိေတာ့ မဆုိလိုဘူးေနာ္) NLD ကုိ မြတ္ေဒါင္း ဘာညာေျပာရင္ေတာ့ တအားနာတယ္။ တကယ္က (တခ်ိဳ႕က) တစ္ဘက္အုပ္စုကုိ စာနာလုိ႔ ၊ အျမင္က်ယ္လိုိ႔ မဟုတ္။ NLD ကုိ ထိလို႔နာၾကတာ။ (ရွင္းရွင္းေျပာရရင္ NLD ကုိ ကုိယ္မႏွစ္သက္တဲ့၊ ၾကိတ္မုန္းေနတဲ့ အုပ္စု (ကုလား)နဲ႔ တြဲေပးလို႔ ၊ NLD ကုိ ကုိယ္အထင္အျမင္ေသးတဲ့ အုပ္စု (ကုလား)နဲ႔ တြဲေပးလို႔ နာၾကတာ။ ၾကံ႕ဖြံ႕ကလူေတြလိုိ လူမ်ိဳးေရးဘာသာေရးခြဲတဲ့ စကားမ်ိဳး NLD ထဲက နည္းနည္း အစြန္းေရာက္တဲ့တစ္္ေယာက္က ေျပာလာျပီဆုိရင္ေတာ့ လက္ခုပ္တီးၾကလိမ့္မယ္။

ကုလားေတြ လႊတ္ေတာ္ထဲ ေရာက္ေနျပီဆုိျပီး အဲဒီ ဒီမုိဆုိသူေတြပဲ ေျပာၾကတယ္။ တကယ္က အဲဒီ့ အမတ္ သံုးေယာက္ ဘာလူမ်ိဳး ဘာဘာသာ ျဖစ္တယ္ဆုိတာ ထည့္ေျပာေနဖုိ႔မလိုပါဘူး။ တကယ္ ေဝဖန္သင့္တာက သူတို႔ဟာ ျမန္မာႏုိင္ငံကုိ ႏွိပ္စက္ေနတဲ့ အာဏာရွင္ ပါတီျဖစ္တဲ့ ၾကံ႕ဖြံ႕ရဲ႕ ပါတီဝင္ေတြ ျဖစ္ေနတာရယ္၊ သူတို႔ရဲ႕ လုပ္ရပ္ေတြရယ္ကိုပဲ ၾကည့္ျပီး ေဝဖန္ရမွာ မဟုတ္ဘူးလား။ အခုေတာ့ လႊတ္ေတာ္ထဲမွာပါတဲ့လူေတြကို ဘာသာေရးအေပၚ မူတည္ျပီး ေလွ်ာက္ေျပာေနၾကတယ္။ အဲဒီ့လူေတြက လႊတ္ေတာ္ထဲမွာ ဘာသာေရးကိစၥေတြ ေျပာလာလို႔၊ ဘာသာေရးအစြန္းေရာက္ကိစၥေတြ လုပ္လာရင္ေတာ့ တမိ်ဳးေပါ့ေလ။ အဲဒီလိုဆိုရင္ေတာ့ ေျပာၾကေပါ့။

အခုက်ေတာ့ ဒီမုိလုိ႔ အမ်ားက ယူဆၾကတဲ့သူေတြထဲက ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားကလည္း…..လူနည္းစုဆိုရင္ တစ္ဘက္သတ္ ႏွိပ္ကြပ္ထားခ်င္တဲ့ စိတ္ရွိတာ သိသာေနတယ္။ ေနရာတုိ႔ ထြက္ေပါက္တို႔ဆိုတာကို လံုးဝ မေပးခ်င္ဘူး။ (အခု လႊတ္ေတာ္ၾကီး အသံုးမက်တာ၊ ဘာမွ အသံုးမဝင္တာကို ခဏထားလိုက္မယ္) လႊတ္ေတာ္ဆုိတာ ႏုိင္ငံရဲ႕ ျပႆနာေတြကို ျငိမ္းျငိမ္းခ်မ္းခ်မ္း အႏုနည္းနဲ႔ ေျဖရွင္းဖုိ႔ ထားထားတာ မဟုတ္လား။ လႊတ္ေတာ္လိုေနရာမွာ လူနည္းစုေတြရဲ႕ ျပႆနာေတြကို ထိထိေရာက္ေရာက္ ေျဖရွင္းခြင့္မေပးဘူးဆိုရင္၊ လူနည္းစုေတြရဲ႕ ကုိယ္စားလွယ္ေတြ တစ္ေယာက္မွ မရွိေစခ်င္ဘူးဆိုရင္၊ သူတို႔ရဲ႕ အသံေတြ ခံစားခ်က္ေတြကို အႏုနည္းနဲ႔ ေျပာျပဖုိ႔အတြက္ ဘယ္သူ႔ကုိမွ ခြင့္မျပဳဘူးဆုိရင္၊ အၾကမ္းဖက္မယ့္သူေတြ ေခါင္းေထာင္လာတာပဲ ရွိမွာေပါ့။ တျခားနည္းလမ္းေတြကို လံုးဝပိတ္ထားတာကိုး။ ေခ်ာင္ပိတ္ရိုက္ေနတာကုိး။

ျမန္မာမွာ ခက္ေနတာက ကုိယ့္အုပ္စုကုိယ္အတြက္ပဲၾကည့္။ က်န္တဲ့ အုပ္စုကို ရန္လုိေနတာပဲ။ အစြန္းေရာက္ေတြကလည္း ေပါတယ္။ မေလးရွားမွာ ျမန္မာေတြ အသတ္ခံရတာကို ဝမ္းသာျပီး အားေပးအားေျမွာက္လုပ္ခ်င္တဲ့ မူစလင္ေတြ ရွိတယ္။ မူစလင္ တစ္ေယာက္က ကုိရန္က်မ္းကုိ ဘာသာျပန္တာကို တျခားလူေတြက အယူအဆ မတူလို႔ သေဘာမက်လို႔ ဆုိျပီး အဲဒီသူကုိ သတ္ပစ္ခ်င္တယ္ဆုိတဲ့သူေတြ၊ အဲဒီက်မ္းေတြကို မီးရွိဳ႕ပစ္ခ်င္တယ္ဆုိတဲ့သူေတြ ရွိတယ္ဆုိတာလည္း တေလာက ဖတ္လိုက္ရတယ္။ ခဲနဲ႔ေပါက္သတ္တ့ဲ လုပ္ရပ္မ်ိဳးကို ေထာက္ခံတဲ့လူေတြေတာင္ ရွိေသး။ ဗုဒၶဘာသာဝင္ေတြဆုိရင္လည္း မူစလင္ႏုိင္ငံေတြမွာ ငလ်င္လွႈပ္တာ ကုိဝမ္းသာၾကရတာနဲ႔။ ေတာင္ကုတ္မွာ မူစလင္ေတြ ဘတ္စ္ကားေပၚကေန ဆြဲခ်ျပီး အသတ္ခံရတုန္းက ေထာက္ခံခဲ့တဲ့ ပညာတတ္ ဗုဒၶဘာသာဝင္ဆုိသူေတြ အမ်ားၾကီး (အဲလိုေထာက္ခံတဲ့အထဲမွာ စင္ကာပူမွာ ေက်ာင္းတက္ေနတဲ့သူေတြ ပညာတတ္လူငယ္လို႔ ေျပာရမယ့္ သူေတြေတာင္ ပါလုိက္ေသး။ စစ္အုပ္စု အႏြယ္ေတြလည္း မဟုတ္ဘူး။ သာမန္လူေတြပါ။)

တစ္ဘက္မွာ အဲလုိသတ္တာျဖတ္တာ ေတြကုိက် တစ္ခ်ိဳ႕က သေဘာမတူေပမဲ့ (ဘယ္သေဘာ တူမလဲ။ လစ္ဘရယ္လုိ႔လည္း နာမည္ခံခ်င္ၾကေသးသကိုး) အဲဒီလို သတ္တာျဖတ္တာေတြရဲ႕ အေျခခံအယူအဆ ေတြကုိက် သေဘာတူေနတဲ့သူေတြလည္း အမ်ားၾကီး။ ဥပမာ ႏုိင္ငံသားခ်င္းအတူတူဟာကို အိမ္ရွင္၊ဧည့္သည္ တုိ႔ အစ္ကုိၾကီး၊ ညီေလးတုိ႔ ထပ္ခြဲခ်င္ေနၾကတာေတြ...တစ္စုကုိ ဒုတိယတန္းစား ႏုိင္ငံသား သေဘာထားခ်င္တာမ်ိဳး၊ တျခားတုိင္းရင္းသားေတြကုိ ျမန္မာရဲ႕ အေစာင့္ေရွာက္ခံလို႔ သေဘာထားျပီး ျမန္မာက ေစာင့္ေရွာက္္ေပးမွ ရမယ္ဆုိျပီး အကုိၾကီးေနရာ ယူထားတာမ်ိဳးေပါ့)

အဲလိုလူေတြ မ်ားေနေတာ့ ေရြးေကာက္ပြဲမွာ ဘယ္သူပဲႏုိင္ႏုိင္၊ အေျခခံဥပေဒ ကိစၥ ဘယ္လုိပဲျဖစ္ျဖစ္…. ဒီပံုနဲ႔ကေတာ့…မီးခုိးေတြ ေဝေနမွာပဲ ျမင္ေယာင္တယ္။

ေကာင္းကင္ကုိ (ေဖေဖာ္ဝါရီ ၇ရက္ေန႔) ၂၀၁၅

Fans ေတြရဲ႕ အခ်စ္ခံရတာကလည္း က်ိန္စာတစ္မ်ိဳး

Fans ေတြရဲ႕ (မ်က္ကန္းခ်စ္နဲ႔) အခ်စ္ခံရတာကလည္း က်ိန္စာတစ္မ်ိဳး.........

မန္ယူရဲ႕ သဲသဲလွႈပ္ ပရိသတ္ေတြ (မန္ယူကုိ စြဲစြဲလမ္းလမ္းၾကိဳက္တာကနည္းနည္း...တျခားအသင္းေတြကို ခ်ိဳးႏွိမ္ခ်င္တာက မ်ားမ်ား ပရိသတ္ေတြ)ေၾကာင့္ မန္ယူကုိပါ မုန္းတဲ့သူေတြ ရွိလာတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ေတာင္ ပါလိုက္ေသး ။ မျဖစ္သင့္ေပမဲ့ အဲလိုျဖစ္လာတယ္။ ဟိုလိုလင္းတေတြက ဂ်ိဳၾကြၾကတာကုိး။
ေဒၚစုရဲ႕ သဲသဲလွႈပ္ ပရိသတ္ေတြ (ေဒၚစုကုိ နတ္ရုပ္လို လုပ္ပစ္လိုက္တာမ်ိဳးတို႔၊ ေမေမဆုိျပီး အျမဲတမ္းတေနျပီးေတာ့ တျခားသူက အက်ိဳးသင့္အေၾကာင္းသင့္ တစ္ခုေလာက္ ေဝဖန္သလို ေျပာမိရံုနဲ႔ ေျပာမိတဲ့သူကုိ ရုိင္းရုိင္းစိုင္းစိုင္းဆဲမယ္၊ ဝိုင္းျပီး ဆြမ္းၾကီးေလာင္း တံဆိပ္ကပ္မယ္ ဆိုတာမ်ိဳးေတြ) ေၾကာင့္ တခ်ိဳ႕ ေဒၚစုကုိပါ မ်က္မုန္းက်ိဳးလာတယ္။
ထူးအိမ္သင္ရဲ႕ သဲသဲလွႈပ္ ပရိသတ္ေတြ (တခ်ိဳ႕က သူ႔ကို အရူးအမူးစြဲလမ္းတာက နည္းနည္း၊ တျခားအဆုိေတာ္ေတြကို မ်က္မုန္းက်ိဳးတာက မ်ားမ်ား) ေၾကာင့္ တခ်ိဳ႕ မျပည့္ဝတဲ့သူေတြက ထူးအိမ္သင္ကုိ ျပန္ပုတ္ခတ္တာမ်ိဳးေတြ ျဖစ္လာတယ္။ screenshot ေတြ ေတြ႕ၾကမွာပါ။

***

ထူးအိမ္သင္ ကိစၥကို ဆက္ေရးရရင္ေတာ့

(၁) အဆုိေတာ္တခ်ိဳ႕ေတြ မမီၾကမွာကုိ အစကတည္းက ေတာ္တာ္မ်ားမ်ားက ၾကိဳေတြးမိတယ္။ သီခ်င္းေတြ ဆုိျပီးတဲ့အခါ ေဝဖန္ၾကတာကိုလည္း လက္ခံပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ ပြဲမလုပ္ရေသးခင္ကတည္းက …..( ေဝဖန္သူအမ်ားစုက) လြဲေခ်ာ္ေနတာကုိေတာ့ အခ်က္နဲ႔ ေျပာျပခ်င္တယ္။

(၂) လုပ္စားတယ္လို႔ ေျပာၾကတဲ့ကိစၥ။ အမ်ားစုက (အစက) ျမင့္မုိးေအာင္တုိ႔ ေရႊေဂ်ာ္ေဂ်ာ္တို႔ကို လုပ္စားတယ္လုိ႔ ေျပာၾကတာ။ ပုိက္ဆံက သူတို႔ ယူမွာ မဟုတ္ဘူးဆုိတာ အစကတည္းက ရွင္းေနတယ္။ ျပီးေတာ့ ပြဲလုပ္လို႔ နာမည္ရစရာလည္း ရွိမလာဘူး။ အစီအစဥ္ညံ့လုိ႔ အဆဲခံရခ်င္ ခံရဖုိ႔ပဲ ရွိတယ္။ ျပီးေတာ့ မိသားစု သေဘာမတူဘဲနဲ႔ ဘယ္လိုပြဲမ်ိဳးကို ေဘာင္ေက်ာ္ျပီး လုပ္ခြင့္ရမွာလဲ။ အစကတည္းက စဥ္းစားတတ္ဖို႔ေကာင္းတဲ့ အခ်က္ပါ။ ထူးအိမ္သင္သီခ်င္းေတြက ျမင့္မိုးေအာင္နဲ႔ ေရႊေဂ်ာ္ေဂ်ာ္ ႏွစ္ေယာက္တည္း ေရးတာမွ မဟုတ္တာ။ သူတို႔မွာခ်ည္း မူပုိင္ခြင့္ ရွိမေနဘဲ ဘယ္လိုလုပ္ လုပ္စားလို႔ ရမွာလဲ? ေတြးၾကည့္ရင္ အရွင္းၾကီးဟာကုိ။

(၃) တခ်ိဳ႕က မိသားစုက လုပ္စားတယ္လို႔ ေျပာၾကျပန္ေရာ။ အဲဒါကေတာ့ ေတာ္ေတာ္ရက္စက္တဲ့သူေတြ၊ ကုိယ္ခ်င္းစာစိတ္ နည္းတဲ့သူေတြပဲ။ သူ႔အေဖကုိ သူတို႔ထက္ ဘယ္သူက ပုိခ်စ္မွာလဲ။ သူ႔အေဖအႏုပညာကုိ တခ်ိဳ႕ပရိသတ္ ပုိခ်စ္ေကာင္း ပုိခ်စ္မယ္။ အဲဒါနဲ႔ ကိုင္ေပါက္လို႔ေတာ့ ရတယ္။ ဒါေပမဲ့ ကုိငွက္ပြဲလုပ္တာကုိ သေဘာတူတဲ့ သူေတြထဲမွာ ကုိငွက္ရဲ႕ ပရိသတ္ေတြလည္း ကၽြန္ေတာ့္ သူငယ္ခ်င္းေတြထဲမွာ ရွိတယ္။ ဒီအဆိုေတာ္ေတြဆုိရင္ ကုိငွက္ကုိ မမီႏုိင္မွန္း သိေပမဲ့ ကုိငွက္သီခ်င္းေတြအေပၚ သေဘာထား က်ဥ္းေျမာင္းမေနဘူး။ က်န္တဲ့အဆိုေတာ္ေတြကို အသားလြတ္ အျမင္ကတ္မေနဘူး။ ဒီေတာ့ ခင္ဗ်ားတို႔ခ်ည္းပဲ ကုိငွက္ပရိသတ္ ဆိုျပီး ေမာင္ပုိင္စီးတာမ်ိဳးေတာ့ မလုပ္သင့္ဘူးေပါ့။ နားမေထာင္ခ်င္ရင္ ရွင္းေနတာပဲ မၾကည့္နဲ႔ေပါ့။ ျပီးေတာ့ ပြဲရဲ႕အက်ိဳးအျမတ္ ၂၅ ရာခုိင္ႏွႈန္းက ပရဟိတအတြက္ေနာ္။

(၄) တခ်ိဳ႕က ဝင္ဆိုမယ့္ အဆုိေတာ္ေတြ လုပ္စားတယ္လို႔ ေျပာၾကတယ္။ အဲဒါလည္း လြဲေနတယ္။ အဆုိေတာ္တခ်ိဳ႕ အႏုပညာကို တန္ဖိုးမထားတာ၊ ျဖစ္ကတတ္ဆန္း လုပ္သြားတာ မွန္ေပမဲ့ “လုပ္စားတယ္” လိုိ႔ေတာ့ ေျပာလို႔ မရဘူး။ ပုိက္ဆံကုိ သူတုိ႔ ရမွာလည္း မဟုတ္။ နာမည္လည္း ပိုၾကီးလာမွာမဟုတ္။ အဆဲေတာင္ခံရဦးမယ္ဆုိတာ သူတို႔ကိုယ္တိုင္ ၾကိဳသိေနတယ္ (ၾကိဳသိမွာေပါ့။ တခ်ိဳ႕က ဘယ္လုိဆိုဆုိ ကိုငွက္ကို မမီႏုိင္မွန္း သူတို႔ကုိယ္တိုင္ ၾကိဳသိေနမွာကုိး)။ တခ်ိဳ႕ဆုိ အဆဲမခံခ်င္လို႔ ႏုတ္ထြက္သြားတယ္။ ဒီေတာ့ သူတို႔ကို “လုပ္စားတယ္” လို႔ စြပ္စြဲတာက လြဲေနပါတယ္။ သူတုိ႔ထဲကတခ်ိဳ႕ ညံ့တယ္ ဆိုတာကိုေတာ့ လက္ခံလို႔ရတယ္။

(၅) မိကြန္ေထာ ဆိုတာနဲ႔ ပတ္သတ္ျပီး တခ်ိဳ႕ fans ေတြ က၊ သူက ပေရာ္ဖက္ရွင္နယ္မွ မဟုတ္တာ။ (သီခ်င္းပ်က္သလိုျဖစ္ေပမဲ့) ခြင့္လႊတ္တယ္ဆုိတာမ်ိဳးကို သေဘာတူပါတယ္။ အေဖအတြက္ အမွတ္တရ ဆုိတာပဲ။ ေကာင္းခ်င္မွ ေကာင္းမွာေပါ့။ ဒါေပမဲ့ အဲဒီထဲက တခ်ိဳ႕သူေတြပဲ ပြဲလုပ္တာကုိက် လုပ္စားတယ္ဆုိျပီး ေျပာေနတယ္။ ပြဲကလည္း မိကြန္ေထာတို႔ မိသားစု လုပ္ခုိင္းလုိ႔ လုပ္ရတာပဲေလ။ ဒီေတာ့ သူကုိယ္တုိင္ ဆုိတာ သီခ်င္းပ်က္သြားသလို ျဖစ္လို႔ ခြင့္လႊတ္မယ္ဆုိရင္ …..ပြဲလုပ္တာကုိလည္း ခြင့္မလႊတ္ႏုိင္စရာ ဘာအေၾကာင္းရွိေသးလုိ႔လဲ။ သူကုိယ္တိုင္ ဆိုတာေရာ၊ ကုိငွက္ညီ ဆုိတာေရာ၊ တျခားအဆုိေတာ္ေတြ ဆုိတာေရာက သူတို႔မိသားစုဆႏၵအရ လုပ္တာပဲေလ။ မိကြန္ေထာ ဆိုလို႔ သီခ်င္းေလးတမ်ိဳးျဖစ္သြားတာက် အျပစ္မျမင္ေပမဲ့၊ မိကြန္ေထာတို႔ ပြဲလုပ္တာက် အျပစ္ျမင္ေနျပန္ေရာ။ အဲဒီလူေတြဟာ ေရွ႕ေနာက္မညီဘူး ျဖစ္ေနတယ္။ မိကြန္ေထာအေပၚမွာ အေဖ့အရွိန္နဲ႔ သံေယာဇဥ္ ရွိလို႔ မေျပာၾကဘူးဆုိတာမ်ိဳး ေရးၾကတယ္။ တကယ္သံေယာဇဥ္ရွိရင္ ပြဲလုပ္တာကုိလည္း ရုပ္ပ်က္ဆင္းပ်က္ မတိုက္ခုိက္သင့္ဘူးေလ။

(၆) မူရင္းကို ျပန္ဆုိတဲ့ ေနာက္ေတာ့ ပကတိအတိုင္းေတာ့ ရွိမေနႏုိင္ေတာ့ဘူး။ တစ္ခုခုကေတာ့ ပဲ့ပါသြားမွာပဲ။ ကုိငွက္ကုိယ္တုိင္ ျပန္ဆုိခဲ့တဲ့ သီခ်င္းေတြလည္း ရွိတာပဲ။ အသံနဲ႔ ဆုိပံုေၾကာင့္ မဟုတ္ေပမဲ့ စာသားေၾကာင့္ ပ်က္သြားတာေတြလည္းရွိတယ္။ ဘြန္ဂ်ိဳဗီသီခ်င္းေတြ ကီးခ်င္းမတူလို႔ မူရင္းကို မမီသလို ျဖစ္တာမ်ိဳးေတြလည္း ရွိတာပဲ။ (ကုိငွက္ကေတာ့ သီိခ်င္းတုိင္းကုိ ေလးေလးစားစား အဆင့္ျမင့္ျမင့္ ဆုိရွာပါတယ္) ဥပမာ ေပးရရင္ ဒါမ်ိဳးသီခ်င္း။ မိဘေမတၱာကို မ်က္ရည္က်ေလာက္ေအာင္ ဖြဲ႕ထားတာ။ http://www.youtube.com/watch?v=qX9YX3XZ8S0&index=5&list=PLgi2Nf-t3v6dsIdfj8vz0sG6dEPnBm13l ျမန္မာမွာက အဲဒီသီခ်င္းက (သီခ်င္းမ်ားနဲ႔လူ) အဲဒီသီခ်င္းက ထူးအိမ္သင္ အရင္ဆိုခဲ့ဖူးသူလည္း ရွိတယ္။ အဲလို စာသားေၾကာင့္ ပ်က္သြားတာမ်ိဳးေတြ ရွိတာပဲ။ Bow Down, Minister ဆို ဟိႏၵဴဘာသာေရးသီခ်င္း။ မူရင္းကို နားစြဲခဲ့တဲ့သူေတြသာ သိရင္ ဘယ္လုိေျပာမလဲ။ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ သေဘာထားၾကီးတဲ့သူေတြဆိုရင္ေတာ့ သူ႔သီခ်င္းကို ၾကိဳက္လြန္းလို႔ ေကာ္ပီလုပ္တာျဖစ္တဲ့အတြက္၊ အေျခအေနအရသာ စာသားေျပာင္းလိုက္တာ ျဖစ္တဲ့အတြက္ (ခြင့္မေတာင္းပဲ ဆုိတာေတာင္) ဝမ္းသာမွာပါ။ ကုိယ့္အႏုပညာကုိ ၾကိဳက္လို႔ လုိက္တုတာ (ေငြေရးေၾကးေရးေတြ မပါဘူးဆိုရင္၊ credit လည္းေပးတယ္ဆိုရင္) ဝမ္းမသာဘဲ ရွိမလား။ ဝမ္းသာခြင့္လႊတ္မွာပါ။ Michale Learns လာတုန္းက သူ႔ဟာကို ေကာ္ပီလုပ္ခဲ့တဲ့သူေတြနဲ႔ တူတူဆုိသြားေသးတာ မဟုတ္လား။ အခု လူေတြက်မွ ဘာလို႔ ဒီေလာက္ သေဘာထား ေသးသိမ္ေနရလဲမသိ။ (လူတိုင္းကို ေျပာတာေတာ့ မဟုတ္ဘူး။ ကုိယ္မၾကိဳက္တဲ့သူဆို လံုးဝ ဆိုခြင့္မေပးနဲ႔ ပံုစံမ်ိဳး ေျပာတဲ့သူေတြကုိ ေျပာတာ)။

(၇) တခ်ိဳ႕ေဝဖန္တာေတြကေတာ့ အသံမတူလို႔တဲ့။ တူေအာင္ဆိုခိုင္းသင့္တယ္တဲ့။ အဆုိေတာ္ေတြကို အသံတုဝိဇၨာ ၾကယ္တစ္လံုးမ်ား ထင္ေနၾကလားမသိ။ ဒါမွမဟုတ္ စီဒီဖြင့္ျပီး ဆိုခ်င္ေယာင္ ေဆာင္ခုိင္းရမွာလား။ ဒါမွမဟုတ္ ကိုငွက္အမွတ္တရပြဲမွာ ကုိငွက္သီခ်င္းမဆုိၾကပဲ ကုိယ့္သီခ်င္းကိုယ္ ဆုိၾက ဆုိျပီး လုပ္ၾကမွာလား။ အဲဒါဆို ဘယ္လိုလုပ္ အမွတ္ရစရာ ေကာင္းမလဲ။
အခုလိုပြဲလုပ္လုိက္ေတာ့မွ သွ်ီလိုဆုိတာေကာင္းရင္လည္း ကုိငွက္ကုိ သတိရစရာျဖစ္၊ တျခားညံ့တဲ့ အဆုိေတာ္တစ္ေယာက္ ဆုိလိုက္ေတာ့လည္း ကုိငွက္ကုိ ပုိျပီး တမ္းတစရာေတာင္ ျဖစ္သြားေသးတယ္။ ဒီလိုပြဲမလုပ္ခင္တုန္းက ရွစ္ႏွစ္ျပည့္တို႔၊ ကုိးႏွစ္ျပည့္တို႔မွာ သတိရတဲ့သူ ဘယ္ႏွစ္ေယာက္ ပါလို႔လဲ။ (အဲဒါကိုလည္း အျပစ္မေျပာပါဘူး။ သီခ်င္းနားေထာင္ခ်င္တဲ့အခ်ိန္နဲ႔ သူ႔အေၾကာင္း တစ္ခုခုတိုက္ဆုိင္တဲ့အခ်ိန္ပဲ သတိရမွာေပါ့)။ အခုပြဲလုပ္လိုက္ေတာ့ေရာ သတိရစရာေတြ ျဖစ္မလာဘူးလား။

(၈) အႏုပညာရွင္ရဲ႕ အႏုပညာ ပစၥည္းကုိ ပရိသတ္ကပဲ ပုိင္တယ္။ မိသားစုက မပိုင္ဘူးဆုိတဲ့ ဆင္ေျခနဲ႔ မိသားစုကုိ ကန္႔ကြက္တာလည္း ေတာ္ေတာ္ မတရားတာပဲ။ အဲဒီအခြင့္အေရးကို ကန္႔သတ္ခ်င္ရင္ တျခားတစ္ခုခုနဲ႔ ျပန္လုပ္ေပးဖို႔ ျပန္ၾကည့္ေပးဖုိ႔ေတာ့ လုိမွာေပါ့။ ထူးအိမ္သင္ fans ေတြစုျပီး ေငြေၾကးေကာက္ခံျပီး လွဴတာမ်ိဳး (ခုခ်ိန္ထိ) ဘယ္သူက လုပ္ေသးလို႔လဲ။ ဒါမွမဟုတ္ တျခားသူ မဆိုေစခ်င္ရင္ မူပုိင္ခြင့္ကို ထူးအိမ္သင္ fans ေတြ စုျပီး အျပတ္ဝယ္လိုက္တာမ်ိဳး လုပ္မွ မိသားစုအေပၚ တရားမွ်တရာ က်မွာေပါ့။ ဒါမွမဟုတ္လည္း တျခားတစ္ခုခုလုပ္ေပးသင့္တာေပါ့။

(၉) ကၽြန္ေတာ္ကေတာ့ ထူးအိမ္သင္ မိသားစုဟာ…. တျခား ကြယ္လြန္သြားခဲ့တဲ့ အဆုိေတာ္ေတြရဲ႕ မိသားစုေတြနဲ႔ မတူပဲ……..သမီးေလး အရြယ္ေရာက္လာတဲ့အထိေစာင့္ျပီးမွ အမွတ္တရေလးျဖစ္ေအာင္၊ အေဖရဲ႕ သီခ်င္းကုိ ပရိသတ္ေတြ အမ်ားၾကီးေရွ႕မွာ ဆိုခြင့္ရေအာင္ ဒီလိုပြဲကို နွစ္ေတြအမ်ားၾကီးေစာင့္ျပီးမွ လုပ္တာကို ခ်ီးက်ဴးခ်င္ေနတယ္။ ေငြအတြက္ သက္သက္ ဆိုတာထက္ ပုိတယ္။ လွတယ္လို႔လည္းျမင္တယ္။ ဒီလိုပြဲက ေကာင္းျခင္းမေကာင္းျခင္းထက္ (မေကာင္းတာေတြကိုလည္း ေဝဖန္ခြင့္ရွိပါတယ္) အမွတ္တရ လုပ္တာမို႔ “လုပ္စားတယ္” ဆိုတာမ်ိဳး မစြပ္စြဲသင့္ပါဘူး။ အမွတ္တရ ပြဲမဟုတ္ဘဲ သာမန္ေခြမ်ိဳးမွာ ထူးအိိမ္သင္သီခ်င္းကို ဝယ္ဆုိတာမ်ိဳး ဆုိရင္သာ လုပ္စားတယ္လို႔ ေျပာလို႔ရဦးမယ္။

(၁၀) အဆိုေတာ္ေတြ ညံ့တာ၊ ပြဲအစီအစဥ္ ညံ့တယ္လုိ႔ စာဖတ္သူက ယူဆမယ္ဆုိရင္ ညံ့ေၾကာင္းေဝဖန္တာေတြကိုေတာ့ သေဘာတူပါတယ္။ ေဝဖန္ခြင့္ကုိ ေလးစားပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ ပြဲမလုပ္ရဘူး၊ ေခြမထုတ္ရဘူး ဆိုတာေတြကေတာ့ ထမင္းရွင္ဆုိတဲ့ စကားလံုးနဲ႔ အႏုပညာရွင္ရဲ႕ မိသားစုကုိ အႏုိင္က်င့္တာနဲ႔ အတူတူပါပဲ။ တကယ္ေတာ့ ပရိသတ္တို႔ ထမင္းရွင္တုိ႔ဆုိျပီး ထူးအိမ္သင္ကို ခင္ဗ်ားတို႔ခ်ည္း ေမာင္ပုိင္စီးရေအာင္ကလည္း tape ေခတ္ကေန စီဒီေခတ္အထိ ထူးအိမ္သင္ေခြေတြ ဝယ္ခဲ့တဲ့ အထဲမွာ ကၽြန္ေတာ္လည္းပါတယ္။ ဒီေတာ့ ထူးအိိမ္သင္ပရိသတ္ထဲမွာ မိသားစု အစီအစဥ္ကို ဆန႔္က်င္မယ့္သူေတြခ်ည္းပဲ လို႔ တရားေသမတြက္ပါနဲ႔။ ကုိငွက္ကို ေမာင္ပုိင္မစီးခ်င္ပါနဲ႔။ မိသားစု စိတ္ေက်နပ္မယ္ဆိုရင္ ၾကိဳက္တာလုပ္ပါေစဆိုတဲ့ သူေတြလည္း ရွိပါေသးတယ္။ ကိုငွက္အေခြေတြကို မီးရွိဳ႕ပစ္တာမ်ိဳးမွ မဟုတ္တာ။ ဘယ္သူေတြပဲ ဆိုဆို ကုိငွက္သီခ်င္းေတြတန္ဖိုးက သူ႔စာသားေတြ၊ သူ႔အသံေတြေပၚမွာ ျဖစ္တည္ေနတဲ့ ဟာမ်ိဳး။ ကုိငွက္သီခ်င္းေတြက မွတ္ေက်ာက္အတင္ခံျပီး ပိုေတာက္ေျပာင္လာသလို ျဖစ္ဦးမယ္ဆုိတာ ကၽြန္ေတာ္ ယံုၾကည္တယ္။

ဒီေလာက္ေလးေတြ

လူမ်ိဳးေရး၊ဘာသာေရး အဓိကရုဏ္းေတြ ခဏခဏ ျဖစ္ေနတာကုိ ကၽြန္ေတာ္ေတာ့ မအံ့ၾသေတာ့ဘူး။ ဒီလို အစိုးရ၊ ဒီလိုလႊတ္ေတာ္၊ ဒီလုိႏုိင္ငံေရးသမားေတြ လက္ထဲမွာ “ဒီေလာက္ေလးေတြပဲ” ျဖစ္ေနတာကိုသာ အံ့ၾသေနတာ။ လူေတြ ထိခုိက္ေသေၾကေနရတဲ့၊ စိတ္ညစ္ေနရတဲ့ ကိစၥေတြကို “ဒီေလာက္ေလးေတြပဲ” လုိ႔ သံုးရတာေတာ့ စိတ္မေကာင္းပါဘူး။ ဒါေပမဲ့ ဒီလုိအခင္းအက်င္းေအာက္မွာ ဒီထက္ပိုၾကီးတဲ့၊ ဒီထက္ အေသအေပ်ာက္ပုိမ်ားမယ့္ ဟာမ်ိဳးေတြ ခဏခဏ ျဖစ္မယ္လို႔ ကၽြန္ေတာ္က ထင္ထားလို႔ “ဒီေလာက္ေလးေတြပဲ” လို႔ သံုးလိုက္တာ။

လူမ်ိဳးေရး၊ ဘာသာေရး အဓိကရုဏ္းေတြနဲ႔ ပတ္သတ္ျပီး ေျပာရရင္၊ အစိုးရက လႊတ္ေပးထားတာေတြ၊ ေနာက္ကြယ္က ေျမွာက္ေပးသလုိလုပ္တာေတြနဲ႔ တခ်ိဳ႕လူေတြရဲ႕ စိတ္ထဲမွာ ကိန္းေအာင္ေနတဲ့ အမုန္းေတြကိုသာ ျမင္မယ္ဆိုရင္၊ “ဒီေလာက္ေလးေတြပဲ” ျဖစ္တာကမွ အံ့ၾသဖုိ႔ ေကာင္းတာ။ 

ဒါေပမဲ့၊ တခ်ိဳ႕လူေတြရဲ႕ စိတ္ထဲမွာ အမုန္းတရားေတြ ဘယ္ေလာက္ပဲ ရွိေနရွိေန၊ အစိုးရက ဖိဖိစီးစီး အေရးယူျပီး၊ ထိထိေရာက္ေရာက္ ပညာေပးမယ္ဆုိရင္ ဒီလုိေတြ ဘယ္ျဖစ္မွာလဲ။ ျဖစ္တယ္ဆိုရင္ေတာင္ တစ္ခါတေလပဲ ျဖစ္မွာေပါ့။ ဒါမ်ိဳးေတြ မလုပ္ေကာင္းတဲ့အေၾကာင္းကုိ အစုိးရ၊ မီဒီယာေတြ နဲ႔ ၾသဇာေညာင္းတဲ့ ႏုိင္ငံေရးသမားေတြက ဝိုင္းျပီး ပညာေပးမယ္၊ ေဝဖန္ရွႈတ္ခ်သင့္တာကို ေဝဖန္ရွႈတ္ခ်မယ္ဆုိရင္ ဒါမ်ိဳးေတြ ဘယ္ျဖစ္မလဲ။ 

ဥပမာ... ဦးဝီရသူဆိုရင္ တရားဓမၼနဲ႔ မဆီေလ်ာ္တာေတြ မၾကာခဏ ေျပာေနေပမဲ့ ျမန္မာမီဒီယာအမ်ားစုမွာဆုိရင္ (အမ်ားအားျဖင့္) သူ ဘာသာေပါင္းစံုျငိမ္းခ်မ္းေရး လုပ္ေနတာေတြေလာက္ပဲ ပါတတ္တယ္။ သူ ေပါက္တတ္ကရ ေလွ်ာက္ေဟာေျပာထားတာေတြကုိက် ဗီြဒီယိုသက္ေသ အေထာက္အထားေတြ ရွိပါလ်က္နဲ႔ ျမန္မာမီဒီယာေတြ၊ ႏုိင္ငံေရးသမားေတြက သူ႔ကုိ အခ်က္အလက္နဲ႔ ေဝဖန္တာမ်ိဳးကက် ရွားတယ္။ (ရွိေတာ့ရွိေပမဲ့ ရွားတယ္) တခ်ိဳ႕မီဒီယာေတြ၊ ႏိုင္ငံေရးသမားေတြဆို ဦးဝီရသူကုိအကာအကြယ္ေတာင္ ေပးလိုက္ေသးတယ္။ ဒါက ဦးဝီရသူနဲ႔ပဲ ဥပမာေပးတာပါ။ ႏိုင္ငံေရးသမားေတြ၊ မီဒီယာေတြ နဲ႔ လႊတ္ေတာ္က မထိရဲတဲ့ နာမည္ၾကီး ပုဂၢိဳလ္ေတြ အမ်ားၾကီးပါပဲ။ တကယ္က ေကာင္းက်ိဳးျဖစ္ျဖစ္ ဆိုးက်ိဳးျဖစ္ျဖစ္ အမ်ားၾကီး သက္ေရာက္ေစႏုိင္တဲ့ နာမည္ၾကီးပုဂၢိဳလ္ေတြရဲ႕ လုပ္ရပ္ေတြကို မီဒီယာေတြနဲ႔၊ လူထုကေလးစားတဲ့ ပုဂၢိဳလ္ေတြက ျပတ္ျပတ္သားသား ေဝဖန္ေထာက္ျပသင့္တာေပါ့။

သာမန္မထင္မရွားသူေတြက ေဝဖန္တာမ်ိဳးေတြေတာ့ ရွိပါတယ္။ အဲဒါေတြကက် ထင္သေလာက္ မထိေရာက္ဘူးေလ။ တစ္ခါတေလဆို သာမန္လူတစ္ေယာက္က ေဝဖန္လိုက္မွ ေဒါသျဖစ္ေနတဲ့သူေတြကို ပိုဆြေပးသလို ျဖစ္သြားျပီး ဆန္႔က်င္ဘက္ရလဒ္ေတြ ထြက္ကုန္ေရာ။ ဒါေပမဲ့ အစုိးရကျဖစ္ေစ၊ ထင္ရွားတဲ့ ႏုိင္ငံေရးသမားေတြ၊ စာေရးဆရာေတြ၊ အႏုပညာရွင္ေတြကျဖစ္ေစ ေဝဖန္ေထာက္ျပၾကတာမ်ိဳးဆုိရင္ေတာ့ ထိေရာက္သင့္သေလာက္ ထိေရာက္မွာပါ။ ဒါေပမဲ့ အဲလိုေဝဖန္ေထာက္ျပမွႈမ်ိဳးက ရွားေနတယ္။ သတၱိဆုိတာကလည္း ထူးဆန္းတယ္ေလ။ တခါတေလက် ေထာင္ထဲဝင္ရမွာ မေၾကာက္ေပမဲ့ လူမုန္းခံရမွာကို ေၾကာက္ခ်င္ေၾကာက္ျပန္ေရာ။ ထားပါေတာ့။

ဒါမ်ိဳးေတြ ခဏခဏ ျဖစ္ေနရျခင္းမွာ၊ အဓိက အျပစ္တင္ရမွာက ေဒါသထြက္ေနတဲ့ လူအုပ္ၾကီး မဟုတ္ဘူး။ လူေတြကို အျပစ္သြားတင္ေနလည္း အပုိပဲ။ ဘာမွထူးလာမွာမွ မဟုတ္တာ။ အျပစ္ေပးမခံရဘူးဆိုရင္၊ ဆြေပးမယ့္သူေတြရွိေနမယ္ဆုိရင္၊ အဲလိုေသာင္းက်န္းရတာ ေဝဖန္မခံရဘဲ မ်ိဳးခ်စ္စိတ္ရွိသူေတြအျဖစ္ လက္ခုပ္ဝိုင္းတီးမယ့္သူေတြ မ်ားေနမယ္ဆိုရင္ ဒါမ်ိဳးေတြက ဘယ္ႏုိင္ငံမွာမဆုိျဖစ္မွာပဲ။

ဒါေတြက ဘာသာေရးကိုခ်စ္တာနဲ႔လည္း မဆုိင္ဘူး။ ကုိယ့္ဘာသာေရးကုိယ္ တကယ္ခ်စ္တဲ့သူေတြဆုိ၊ ဘာသာတူသူေတြထဲမွာ အဲလိုလူဆိုးေတြရွိလုိ႔ စိတ္ပ်က္ေနၾကရတာ။ အဲဒါကို မဆီမဆိုင္ ဘာသာေရးေတြကို အျပစ္သြားတင္ေနၾကတဲ့သူေတြ၊ သိမ္းက်ံဳးျပီးဆဲေနတဲ့သူေတြလည္း လြဲေနတယ္။ ပုိဆိုးရံုပဲ ရွိေတာ့မေပါ့။ ကုိယ္လြတ္တိုင္း ေလွ်ာက္ျပီး မရမ္းသင့္ဘူးေလ။ ျပီးေတာ့၊ ကုိယ့္အုပ္စုကုိ အဲဒီလိုမ်ိဳး သိမ္းက်ံဳးျပီး ေျပာရင္ေရာ ၾကိဳက္ၾကလို႔လား။

ဒီိလုိျပႆနာေတြမွာ အဓိက အက်ဆံုးကေတာ့ အစုိးရပါပဲ။ တစ္ခုခုျဖစ္တုိင္း အစိုးရကုိခ်ည္း အျပစ္တင္ေနတယ္လုိ႔ ထင္ေကာင္းထင္မယ္။ ‘ဘာျဖစ္ျဖစ္ အစိုးရကုိခ်ည္း အျပစ္တင္ၾကတဲ့ အျဖစ္’ ကုိ ဟာသလုပ္ေရးထားတာလည္း ဖတ္ဖူးတယ္။ ဒါေပမဲ့ အဲဒီလုိ ဟာသမလုပ္ခင္ ကုိယ့္အစုိးရက ဘယ္ေလာက္တာဝန္ေက်သလဲ ဆိုတာကုိ တစ္ခ်က္ေလာက္ေတာ့ ၾကည့္ဦးမွေပါ့။ ကုိယ့္အိမ္အဖ်က္ဆီးမခံရသေရြ႕၊ ကုိယ့္လယ္ေျမေတြအသိမ္းမခံရသေရြ႕၊ အစိုးရကို အကာအကြယ္ေပးတဲ့ ေပါ့ျပက္ျပက္ဟာသမ်ိဳးလုပ္ဖို႔၊ ေဝဖန္မွႈကုိ သေရာ္တဲ့ ဟာသမ်ိဳး လုပ္ဖုိ႔က လြယ္ပါတယ္။

အစုိးရက လႊတ္ေပးထားတာေတြ ရွိေနသေရြ႕၊ လူမ်ိဳးေရးဘာသာေရးကို အသံုးခ်ျပီး မဲဆြယ္ခ်င္ေနသေရြ႕၊ လႊတ္ေတာ္က တကယ္ အလုပ္မလုပ္သေရြ႕၊ မသိခ်င္ေယာင္ေဆာင္ေနသေရြ႕၊ တကယ့္အနာကုိ မကုသေရြ႕၊ အေပၚယံ ဘာသာေပါင္းစံုခ်စ္ၾကည္ေရးပြဲေတြမွာ၊ လက္ရွိအခ်ိန္အထိ ဦးေဆာင္ေသြးထုိးေနတဲ့သူေတြကို (အေၾကာင္းအမ်ိဳးမ်ိဳးေၾကာင့္) ေနရာေပးေနသေရြ႕ ၊ အတိုက္အခံေတြက (အေၾကာင္းအမ်ိဳးမ်ိဳးေၾကာင့္) ဒီလိုကိစၥကုိေဘးခ်ိတ္ထားသေရြ႕၊ ဆြေပးတုန္းက ဆြေပးျပီး တစ္ခုခုျဖစ္မွ ျငိမ္းခ်မ္းေရးသမားေယာင္ေယာင္ ေဆာင္ခ်င္တဲ့ နာမည္ေက်ာ္စာေရးသူေတြရွိေနသေရြ႕ ဒါမ်ိဳးေတြက ျဖစ္ေနဦးမွာပဲ။

ဘုရားဘုရား!... မေနႏုိင္တဲ့သူေတြအဖို႔ကေတာ့ ေစာင့္ၾကည့္ျပီး ရင္ေမာရံုေပါ့ေလ။

ေကာင္းကင္ကုိ (ဧျပီ ၅၊ ၂၀၁၄)