Friday, March 7, 2008

ၾကိဳးျပတ္သြားတဲ့ အခါ

သြားႏွဳန္းမမွန္တဲ့ ရထားတစ္စင္း
မုန္ယိုေနတဲ့ ဆင္ၾကီးေရွ ့အေရာက္
ရုတ္တရက္ ေခါင္းတြဲေပ်ာက္သြားတဲ့ အခါ…

မိုးေပၚမွာခ်ည္း ၾကယ္ေတြျပည့္ေနလို ့
ၾကယ္ေလးတစ္ပြင့္ ေျမျပင္ေပၚကို ခုန္ဆင္း
သူ ့အေသြးအသားေတြ အေလာင္ကၽြမ္းခံ အလင္းေပးခ်င္ေပမယ့္
လမ္းခုလတ္မွာ ရက္စက္တဲ့ေလထုက တိုက္စားလိုက္လို ့
ၾကယ္ပြင့္ေလး လံုးပါးပါးသြားတဲ့ အခါ…

ကိုယ္ထူကိုယ္ထ ပြင့္ခဲ့ရေပမယ့္
အဆင္းရနံ ့နဲ ့ျပည့္စံုတဲ့ ပန္းကေလး
ဘုရားအတင္ခံခြင့္ရေလမလား၊ ဧည့္ခန္းကို အလွဆင္ေပးခြင့္ရေလမလား ေမွ်ာ္လင့္ရင္းနဲ ့
ခူးေျခြျပီး အနင္းခံလိုက္ရတဲ့ အခါ…

အထပ္ထပ္ေပါင္းထားတဲ့ ရင္ထဲက ခံစားခ်က္ေတြကို
အလြယ္တကူ မရိပ္မိေအာင္ ေမွာ္သၾကား နည္းနည္းေလာင္း
အဲဒါ ကဗ်ာဆိုတဲ့ ဓားတစ္ေခ်ာင္းေပါ့။
အနာေပၚကို တည့္တည့္ ထိုးခ်လိုက္တဲ့ အခါ…

မွန္သားျပင္ေတြေပၚမွာ ေခတ္ကို ေရာင္ျပန္ဟပ္ဖို ့ၾကိဳးစားေနခုိက္
နည္းပညာနဲ ့ မထိုက္တန္သူေတြလက္ခ်က္နဲ ့
ေၾကးမံုတစ္ခ်ပ္ ကြဲအက္သြားတဲ့အခါ...

ဘယ္လိုပဲေဖာက္ေဖာက္ အသံမျမည္တဲ့ စကားလံုးက်ည္ဆံေတြ
သတင္းစာေတြေပၚကိုေရာက္
သတင္းစာေတြထဲကေန ေလာက္ထြက္လာတဲ့ အခါ…

သူမ်ားေတြ စြန္ ့ပစ္ထားတဲ့ အမွိဳက္ပံုေပၚမွာ
ငါတို ့ေတြ အစုလိုက္အျပံဳလိုက္ အသက္ေမြးခိုက္
ေသမင္းက စနက္တံ ျဖဳတ္ခ်လိုက္တဲ့ အခါ…

ငါတို ့ရဲ ့ေၾကာက္စိတ္ေတြက တညီတညြတ္တည္းလက္ခံတင္ေျမွာက္ထားတဲ့
ေသနတ္ကိုင္ ပဲ့ထိန္း ေတြရဲ ့လက္ထဲမွာ
ေလတံခြန္ တစ္စင္း
မရွဳမလွ ၾကိဳးျပတ္သြားတဲ့ အခါ…

ေကာင္းကင္ကို

5 comments:

Nyein Chan Aung said...

မိုးေပၚမွာခ်ည္း ၾကယ္ေတြျပည့္ေနလို ့
ၾကယ္ေလးတစ္ပြင့္ ေျမျပင္ေပၚကို ခုန္ဆင္း
သူ ့အေသြးအသားေတြ အေလာင္ကၽြမ္းခံ အလင္းေပးခ်င္ေပမယ့္
လမ္းခုလတ္မွာ ရက္စက္တဲ့ေလထုက တိုက္စားလိုက္လို ့ၾကယ္ပြင့္ေလး လံုးပါးပါးသြားတဲ့ အခါ…

ကိုယ္ထူကိုယ္ထ ပြင့္ခဲ့ရေပမယ့္
အဆင္းရနံ ့နဲ ့ျပည့္စံုတဲ့ ပန္းကေလး
ဘုရားအတင္ခံခြင့္ရေလမလား၊ ဧည့္ခန္းကို အလွဆင္ေပးခြင့္ရေလမလား ေမွ်ာ္လင့္ရင္းနဲ ့
ခူးေျခြျပီး အနင္းခံလိုက္ရတဲ့ အခါ…

မွန္သားျပင္ေတြေပၚမွာ ေခတ္ကို ေရာင္ျပန္ဟပ္ဖို ့ၾကိဳးစားေနခုိက္
နည္းပညာနဲ ့ မထိုက္တန္သူေတြလက္ခ်က္နဲ ့
ေၾကးမံုတစ္ခ်ပ္ ကြဲအက္သြားတဲ့အခါ...

ျပည့္စုံ said...

ကဗ်ာေလးက ေကာင္းတယ္ဗ်ဳိ႕....

အရာအးားလုံးကုိ သိမ္းပုိက္လုိ႔ေတာ့ မရပါဘူး....

အခ်ိန္အခါဆုိတာ စကားေျပာၾကလိမ့္မယ္....

Saung Yune La (aka) Way said...

ကဗ်ာေလးခံစားသြားတယ္ညီေလးေရ

Anonymous said...

ဆရာေရ ကဗ်ာေလးက ေကာင္းလိုက္တာ။ ဆရာက အရမ္းေတာ္တာပဲ။ ဟီးဟီး မုန္႔၀ယ္ေကၽြးေတာ့။ တစ္ပုဒ္လံုးက ေကာင္းလြန္းလို႔ ဘယ္အပိုဒ္က အေကာင္းဆံုးလည္းေတာင္ မသိေတာ့ဘူး။ ေပ်ာ္ရႊင္ပါေစ။

ေလးစားစြာျဖင့္
ေမပ်ိဳ

တန္ခူး said...

ထို႕ေၾကာင့္...ေကာင္းကင္ကို ဟုေခၚပါသည္။