Wednesday, March 5, 2008

စ်ာပန

ႏွဳတ္ခမ္းပါးပါးေလးနဲ ့
ပိုးထိုးထားတဲ့ သစ္သီးတလံုး
အဲဒါ ငါ့ အသည္းႏွလံုးေပါ့။
ရက္စက္မွဳ အမွိဳက္ပံုးထဲမွာ
တိတ္တိတ္ကေလးေသေနတယ္။

လွဳပ္ရံုေလးပဲ တိုက္ခဲ့ေပါ့ေလေျပ။
အခုေတာ့ ေၾကြေအာင္တိုက္ျပီး
ရက္ရက္စက္စက္နင္းေျခမယ္ ့ေျခဖဝါးေတြေအာက္ သယ္ေဆာင္သြားရသလား။
ရတယ္….လုပ္လိုက္ေပါ့။

လက္က်န္ သံေယာဇဥ္ေတြကို
ပူေပါင္းေလးေတြလို မိုးေပၚလႊတ္တင္လိုက္ျပီေပါ့
သံေယာဇဥ္ ဖဲၾကိဳးေလးကိုလည္း
ဓားလို ပါးတဲ့ ႏွဳတ္ခမ္းေလးနဲ ့ ခုပဲ ျဖတ္လိုက္ပါ။
ငါ့စ်ာပန ကို အခု က်င္းပမလို ့။

ေကာင္းကင္ကို

11 comments:

Yaw Han Aung said...

ေႂကြတယ္ဗ်ာ..

Winkabar said...

စ်ာပနတဲ့လား။ မိုက္တယ္ ကဗ်ာေလးက။

တန္ခူး said...

ငိုေနတဲ့ ကဗ်ာေလးကို နွုတ္ခမ္းပါးေလးက အျမန္ဆံုး ေခ်ာ႕ျဖစ္ပါေစလို႕...။

ရန္ကင္း said...

နုတ္ခမ္းပါးေလးေတြနဲ ့ဆက္ဆံရရင္ သတိထားနိုင္ကာမွစီနီယာၾကီးေရ။

ChIr0N said...

အစ္ကိုေရ ဘူဒူ႔ကို လြမ္းေနတာတုန္းဗ်။ ေၾကျငာဦးေလ။ ဟားဟား ေနာက္တာပါ။ ကဗ်ာေလး ေကာင္းတယ္ အကို။ ကၽြန္ေတာ္ ေနာက္ဆံုး အပိုဒ္ အၾကိဳက္ဆံုးပဲ။

Nyein Chan Aung said...

ေကာင္းကင္ေရ.. ဘာေတြျဖစ္။ ပြဲေတာ္ေတာ္ ၾကမ္းပံုရတယ္။

ၿဖိဳးငယ္ said...

ေကာင္းလိုက္တဲ့ကဗ်ာအကိုရယ္....အကုန္ကိုေကာင္းတာ

ေမပ်ိဳ said...

ဆရာေရ ကဗ်ာေလးက မိုက္တယ္။ သဲဆရာက ေတာ္ၿပီးရင္း ေတာ္လို႔ပါလား။

ein said...

အကို ေကာင္းကင္ေရ !
ကဗ်ာေလးေကာင္းတယ္...

တည္ညိမ္းကို said...

ႏွဳတ္ခမ္းပါးပါးေလးနဲ ့
ပိုးထိုးထားတဲ့ သစ္သီးတလံုး
အဲဒါ ငါ့ အသည္းႏွလံုးေပါ့။
ရက္စက္မွဳ အမွိဳက္ပံုးထဲမွာ
တိတ္တိတ္ကေလးေသေနတယ္။

ပူေဖာင္းေတြလဲမလႊတ္နဲ႕ေတာ့ ... ဖဲၾကိဳးကိုလဲမျဖတ္နဲ႕ေတာ့ ... အဲဒီႏႈတ္ခမ္းပါးေလးက ျပန္လာကယ္မတဲ႔အစ္ကိုေရ ...

ကဗ်ာေလးေတာ္ေတာ္ၾကိဳက္တယ္ဗ်ာ ... သံုးပိုဒ္လံုးက အခ်ိတ္အဆက္နဲ႕လူကိုဆြဲေခၚသြားတာဗ် ...

Saung Yune La (aka) Way said...

ႏွဳတ္ခမ္းပါးပါးေလးနဲ ့
ပိုးထိုးထားတဲ့ သစ္သီးတလံုး
အဲဒါ ငါ့ အသည္းႏွလံုးေပါ့။
ရက္စက္မွဳ အမွိဳက္ပံုးထဲမွာ
တိတ္တိတ္ကေလးေသေနတယ္။
မိုက္တယ္ညီေလးေရ....ၾကိဳက္တယ္