Saturday, December 29, 2007

ေခတ္

ခတ္ႀကီးကိုက…..သိကၡာေတြ ဇီး႐ုိးနဲ႔
မိစၧာေတြႀကီးစိုးတဲ့ေခတ္။
ကမ ၻာမွာ ဘိတ္ဆံုးနဲ႔
အရာရာ ဆိတ္သုဥ္းတဲ့ေခတ္။
ျပက္လံုးေတြကို
အရွက္မဲ့ဆိုျပၿပီး
ေသနတ္နဲ႔ ဗိုလ္က်တဲ့ေခတ္။
ခြပ္ေဒါင္းေတြေျပးတဲ့လမ္းမွာ
ေသြးေတြ ေစးထန္းေနတဲ့ေခတ္။
သမင္ေမြးရင္း က်ားစားရင္းနဲ႔
ၾကယ္ေတြ မ်ဳိးတံုးတဲ့ေခတ္။
ကိုယ့္တအိမ္လံုးမီးေလာင္ေနတာေတာင္
မျမင္ခ်င္ေယာင္ေဆာင္ထားရတဲ့ေခတ္။
အသည္းငယ္တဲ့ လိပ္ကေလးလို
ကိုယ့္ အတၱအခြံေလးထဲမွာ
ေခါင္းေလးတဲ့ အသာဝွက္ထားရတဲ့ေခတ္။
ငါတုိ႔အားလံုး
စားဝတ္ေနေရးဆိုတဲ့ ျမစ္ထဲမွာ
ေရနစ္ေနရတဲ့ေခတ္။
ေကာင္းကင္ကို

6 comments:

ေမပ်ိဳ said...

ဆရာေရ ဒီေခတ္မွာ လူျဖစ္လာတဲ့ သဲတို႔ကေတာ့ ကံဆိုးတယ္ ေျပာရမယ္ထင္တယ္။ ဒီလိုဆိုးသြမ္းတဲ့ ေခတ္ၾကီးမွာ ေမြးဖြားလာတာကိုး။ ဒါေပမယ့္ ကံေကာင္းတာက မိစၧာေတြရဲ႕ အႏြယ္၀င္ ျဖစ္မလာတာပါပဲ။ နေဘေတြနဲ႔ စပ္ထားတဲ့ ဆရာ့ကဗ်ာကေတာ့ အစြမ္းထက္ပါဘိဗ်ာ

Edu said...

စ၊လယ္၊ဆံုး အကုန္လံုး ၿပီးျပည္႕စံုတဲ့ ကဗ်ာတစ္ပုဒ္ပါ

Nyein Chan Aung said...

A good poem.

Saung Yune La (aka) Way said...

ေခတ္ႀကီးကိုက…..
သိကၡာေတြ ဇီး႐ုိးနဲ႔
မိစၧာေတြႀကီးစိုးတဲ့ေခတ္။

ကဗ်ာေလးကိုၾကိဳက္တယ္ဆံုဆည္းရာမွာဖတ္ၿပီးက
တည္းက

chaos said...

ေခတ္ကိုဖြဲ႔ထားတဲ႔
ကိုေကာင္းကင္ရဲ႔
အေရးအသားနဲ႔
အေတြးက ခုလက္ရွိေခတ္ကို ကြင္းကြင္းကြက္ကြက္
ေဖာ္ျပေနသလိုပဲေနာ္

pinni said...

i like it very much...i wanna ask you..How do you get like this good idea?....hey!!!i can't show...how i like it...