Tuesday, December 11, 2007

ေခာတ္ကအတင္းေရးခဲ့တဲ့ ငါ့ရဲ ့အတၳဳပၸတၱိ


ႏွင္းေတြကိုဝတ္စံုခ်ဳပ္ဝတ္ထားတဲ့
ခရစၥမတ္ ရာသီဟာ
အၾကိမ္ ၃၀ ေျမာက္သတိေပးဖို ့
ငါ့ဆီကို ဆိုက္ဆိုက္ျမိဳက္ျမိဳက္ေရာက္လာျပီ။

ဖြင့္လ်က္နဲ ့ပိတ္ေနခဲ့တဲ့ေက်ာင္းေတြမွာ
ရွိလ်က္နဲ အေဖ်ာက္ခံထားရတဲ့ အိပ္မက္ေတြကို ရွာေဖြရင္း
အခ်ိန္ေတြကို မီးရွိဳ ့ပစ္ခဲ့လိုက္ရတဲ့ ေဒါင္းတစ္ေကာင္ဟာ
ငါပဲျဖစ္တယ္။

ယူတိုးပီးယန္းအိပ္မက္တစ္ခုကို
မႏုိင္မနင္းထမ္းပိုးရင္း
ရင္ဘတ္ႏွစ္ခုကို အၾကိမ္ၾကိမ္ခ်ိဳးခဲ့သူဟာလည္းငါပဲေပါ့။

ငါ့စိတ္နယ္ေျမဟာ
ငါ့အိပ္မက္ေတြနဲ ့အေမ့အိပ္မက္ေတြ
အေသအေၾကစစ္ခင္းၾကတဲ့
ျငိမ္းခ်မ္းေရးမရေသးတဲ့ စစ္တလင္းတခုျဖစ္တယ္။

ငါဟာ အျပံဳးငွက္ကေလး အေမ့မ်က္ႏွာေပၚမွာ ခိုနားတာျမင္ခ်င္သလို
ေက်ာင္းနားတဝိုက္ေလေျပက ခြပ္ေဒါင္းအလံေလးကို ဖြဖြေလးနမ္းလိုက္တာ ျမင္ခ်င္တဲ့သူပါ။

ဒါေပမယ့္ က်ိန္စာသင့္ဒီရပ္ဝန္းမွာ
သုဝဏၰသာမ ျဖစ္ခ်င္ရင္
ခြပ္ေဒါင္း ျဖစ္ခြင့္မရွိဘူး။
“ဗိုလ္ေအာင္ဆန္းလို သူရဲေကာင္းမ်ိဳးေမြးရမယ္”ဆိုတဲ့စကားကို
မိဘအမ်ားစုက
ဒ႑ာရီထဲမွာထားခဲ့ၾကျပီ။
ဒီလိုနဲ ့
ဆန္ ့က်င္ဘက္လိုျဖစ္သြားရတဲ့အိပ္မက္ေတြက ကာရံထားတဲ့ နံရံေတြၾကားမွာ
ငါဟာအက်ဥ္းက်ခဲ့ေပါ့။

ငါဟာ
ေခါင္းႏွစ္လံုးနဲ ့ေျမြတစ္ေကာင္ျဖစ္တယ္။
အသည္းႏွလံုး ႏွစ္ခုနဲ ့လူတစ္ေယာက္ျဖစ္တယ္။

ေၾသာ္…ယံုၾကည္ခ်က္နဲ ့သံေယာဇဥ္ေတြ
အျပန္အလွန္ၾကိဳးရွဳပ္ၾကေတာ့
ခုခ်ိန္ထိအေမ့အတြက္ ႏို ့တစက္ဖိုးေတာင္ မေက်ႏုိင္ေသးသလို
တဘက္မွာက်ျပန္ေတာ့လည္း
ရန္သူကိုခြပ္မယ့္ ငါ့ရဲ ့ အေတာင္ပံဟာ
ငါထင္သေလာက္မသန္ေသးဘူး။

ဧရာဝတီေရ....
မင္းကလည္း ေပ်ာက္ဆံုးသြားတဲ့ မင္းရဲ ့ရင္ေသြးေတြအတြက္ မင္းေရစီးသံတိုးတိုးေလးနဲ ့မင္းဘာသာမင္းငို၊

ငါကလည္း အႏွစ္ ၃၀ လံုးလံုးေမးခိုင္ေနခဲ့ရတဲ့ ငါ ့ႏွဳတ္ခမ္းေတြကိုကိုက္ျပီး
ငါ့ကဗ်ာေတြနဲ ့ငါငိုမယ္။

ဧရာဝတီေရ….
ရက္စက္မွဳေတြတသြင္သြင္စီးဆင္းေနတဲ့
ဆုပ္ကပ္ျမစ္ၾကီးထဲမွာ
မင္းလည္းေရနစ္ေနျပီေကာ။

ခြင့္လႊတ္ေတာ့ ဧရာဝတီ။
မင္းကိုဆယ္မယ့္ ငါတို ့ရဲ ့လက္ေတြ
မိစ ၦာေတြလက္ခ်က္နဲ ့
ေသြးထြက္ေနလို ့ပါ။

ဧရာဝတီ ေရ...
မင္းေသြးေၾကာထဲ အဆိပ္ခတ္တဲ့့လက္ေတြကို ျဖတ္ဖို ့
ငါတို ့ခြပ္ေဒါင္းအေတာင္ပံေတြကို
ဓားလိုထြက္ေအာင္ေသြးေနတယ္။

ေကာင္းကင္ကို

12 comments:

ေမပ်ိဳ said...

ကိုေကာင္းကင္လည္း ဒီဇင္ဘာမွာေမြးတာပဲေပါ့ေနာ္။ ေမြးေန႔က ဘယ္ေတာ့လဲဟင္။ မုန္႔ေလးဘာေလးလည္း ေကၽြးဦးေပါ့ေနာ္။ သဲတို႔ကလည္း ဆုေတာင္းေပးမွာေပါ့။ ဂ်ပန္မေလးနဲ႔တူတဲ့ ေကာင္မေလးရပါေစလို႔။

ေခာတ္ကအတင္းေရးခဲ့တဲ့ ငါ့ရဲ ့အတၳဳပၸတၱိက ေတာ္ေတာ္ေကာင္းပါတယ္။ ဖြင့္လ်က္နဲ႔ ပိတ္ေနခဲံတဲ့ ေက်ာင္းေတြမွာ ရွိလ်က္နဲ႔ အေဖ်ာက္ခံထားရတဲ့ ေဒါင္းတစ္ေကာင္ဟာ ငါပဲျဖစ္တယ္။ ဆိုတဲ့ အပိုဒ္ကို အႀကိဳက္ဆံုးပဲ။ အဆင္ေျပပါေစ အကိုေရ

red bodhi said...

ဧရာဝတီေရ….
ရက္စက္မွဳေတြတသြင္သြင္စီးဆင္းေနတဲ့
ဆုပ္ကပ္ျမစ္ၾကီးထဲမွာ
မင္းလည္းေရနစ္ေနျပီေကာ။

ေခတ္ကအတင္းေရးခဲ့တဲ့ ဧရာ၀တီရဲ႔ အတၳဳပၸတၱိ

Saung Yune La (aka) Way said...

ဖြင့္လ်က္နဲ ့ပိတ္ေနခဲ့တဲ့ေက်ာင္းေတြမွာ
ရွိလ်က္နဲ အေဖ်ာက္ခံထားရတဲ့ အိပ္မက္ေတြကို ရွာေဖြရင္း
အခ်ိန္ေတြကို မီးရွိဳ ့ပစ္ခဲ့လိုက္ရတဲ့ ေဒါင္းတစ္ေကာင္ဟာ
ငါပဲျဖစ္တယ္။
ဒီအပိုဒ္ေလးကအကိုတို႔ညီေလးတို႔အားလံုးရဲ့ဘဝေတြကိုပီပီသသၾကီးလွစ္ဟၿပထားတာပဲေနာ္
ညီေလးရဲ့ကဗ်ာေလးကိုဖတ္ၿပီးခံစားခ်က္ေတြယူသြားပါတယ္

Nyein Chan Aung said...

သိပ္လွတဲ့ ကဗ်ာတစ္ပုဒ္ပဲ..။ ကဗ်ာကလွေပမဲ့ အေၾကာင္းအရာ ေနာက္ခံ ေခတ္တခုလံုးကေတာ့ ေၾကမြေနတယ္..

ညီအကိုမ်ား said...

very very great poem!!!...bro....

MELODYMAUNG said...

အဆိပ္ခတ္တဲ့့လက္ေတြကို ျဖတ္ဖို ့
ငါတို ့ခြပ္ေဒါင္းအေတာင္ပံေတြကို
ဓားလိုထြက္ေအာင္ေသြးေနတယ္ဆိုတာ အားမာန္ အျပည္႕ပါတယ္ဗ်ာ ႏွဳတ္ခမ္းေတြကိုကိုက္ျပီးငါ့ကဗ်ာေတြနဲ ့ငါငိုေနတဲ႕ အသည္းႏွလံုး ႏွစ္ခုနဲ ့လူတစ္ေယာက္ရဲ႕ အတၳဳပၸတၱိကို ဖတ္ရင္းအျပံဳးငွက္ကေလး အေမ့မ်က္ႏွာေပၚမွာ ခိုနားတာျမင္ခ်င္သလို ေက်ာင္းနားတဝိုက္ေလေျပက ခြပ္ေဒါင္းအလံေလးကို ဖြဖြေလးနမ္းလိုက္တာ ျမင္ခ်င္တဲ့ဆႏၵေလး ျမန္ျမန္ျပည္႕ႏုိင္ပါေစလို႕ ခရစၥမတ္ ရာသီရဲ႕ အၾကိမ္ ၃၀ ေျမာက္ေမြးေန႕ အတြက္ ဆုေတာင္းေလးအေနနဲ႕ ဘယ္ေန႕မွန္းမသိတဲ႕ ေကာင္းကင္ကိုရဲ႕ ေမြးေန႕အတြက္ မွန္းျပီး ဆုေတာင္းေပးလုိက္တယ္ေနာ္

မွ်ားျပာ said...

အၾကိမ္ ၃၀ ေျမာက္ နတ္ေတာ္မွာ ျမဴႏွင္းပါးပါးထဲက အေမ့ရဲ့ အျပံဳးေတြနဲ့အတူ ဧရာ၀တီရဲ့ ရင္ေသြးေတြကို ဆယ္ယူႏိူင္တဲ့ ရင္ေ၀းဌက္တစ္ေကာင္ျဖစ္ပါေစလို့ ...
အခုေတာ့ ရင္ေ၀းဌက္ေပါ့အစ္ကိုေရ ...။

Nyo Htet Nyo said...

ေတာ္ေတာ္ေကာင္းတာပဲဗ်ာ၊အေတြးေကာအေရးေကာ။

Ka Daung Nyin Thar said...

အကို႔ ကဗ်ာေတြက တာရာမင္းေ၀နဲ႔ အျပိဳင္ကို ေ၀ဆာလွပေနပါလား။
ဒီကဗ်ာကေတာ့ ဖတ္ျပီး စိတ္ညစ္မိခဲ့ရပါတယ္။

ဧရာ၀တီ
တိုးဆီညည္းရိႈက္
ငါ့နားခိုက္လို႔ ငိုခဲ့ျပီ

Eduking said...

ဧရာ၀တီအတြက္ က်ိန္စာေတြ
၃၁နွစ္ေျမာက္မွာ ျပယ္ပါေစဗ်ာ..

Pinkgold said...

အဆိပ္ခတ္တဲ့့လက္ေတြကို ျဖတ္ဖို ့
ငါတို ့ခြပ္ေဒါင္းအေတာင္ပံေတြကို
ဓားလိုထြက္ေအာင္ေသြးေနတယ္

မိုက္တယ္ အကိုေရ
တက္ၾကြသြားတယ္.. ၾကြတက္တာ ဟုတ္ဘူးေနာ္

ရန္ကင္း said...

အကို ့ကဗ်ာေတြကဖတ္လိုက္ရတိုင္း
အဘက္ဘက္ကေကာင္းတယ္အျပစ္ဆိုစရာမရွိ။
ေနာက္ခံသမိုင္းေတြကိုေတာ္ေတာ္ေလးေၾကကြဲျပီး
အားလဲတက္ေစတယ္။
ေလးစားပါတယ္အကိုေကာင္းကင္ခင္ဗ်ာ။