Friday, September 2, 2011

ငါတို႔ မိတ္ေဆြ ျဖစ္ခဲ့ျပီးတဲ့ ေနာက္ပုိင္း (မိုဃ္းေဇာ္)

မင္းသဘာဝကို ျမင္ရတုိင္း
ငါ့ရင္မွာ မုန္တုိင္းထန္ခဲ့ရ
ဒီညက်မွ
လေရာင္ဟာ
မင္းကမၻာေပၚ ျဖာက်ေနရဲ႕။

စစ္မဲ့ဇံု
မင္းရင္အစံုက
စိမ့္က်လာတဲ့ စမ္းေရအိုင္တအုိင္
ႏို႔ႏွစ္ေရာင္ ခ်ိဳင့္ဝွမ္းတခု
လွ်ိဳ႕ဝွက္တဲ့ ေတာအုပ္အစပ္နား
ငါေရာက္သြားေတာ့
ေလတိုးသံလို မင္းညည္းညဴ
ေရတံခြန္လို တို႔သြန္ခ်
ငါတို႔ မိတ္ေဆြျဖစ္ခဲ့ျပီးတဲ့ ေနာက္ပုိင္း။ ။
(မိုဃ္းေဇာ္)

5 comments:

MGTHANT said...

ေရတံခြန္လို တို႔သြန္ခ်
ငါတို႔ မိတ္ေဆြျဖစ္ခဲ့ျပီးတဲ့ ေနာက္ပုိင္း။ ။

jasmine(ေတာင္ၾကီး) said...

စာသားေကာင္းတဲ႔ ကဗ်ာကုိ
ခံစားသြားပါတယ္ရွင္။

ကဗ်ာခ်စ္သူ

Anonymous said...

သေဘာက်လုိက္တာ။ ကုိယ္တုိင္ သေဘာက်တဲ့ ၾဆာရာ ကဗ်ာတေယာက္ပဲ။ ခံစားသြားတယ္..
.ေက်းဇူး..

ကန

Naung Naung said...

အနက္က နဲနဲရိုင္းသလိုေပမယ့္ ၊ ယဥ္ေက်းေအာင္ဘယ္လို ဖဲြ႔ဆိုရမယ္ဆိုတာ ေကာင္းေကာင္း ပိုင္နိုင္တဲ့ ကဗ်ာဆရာပါလား။

မိုးဇက္ said...

ဆိုလိုရင္ကေတာ့ အေတာ္မိုက္တယ္ဗ်ာ ။
စကားလံုးသံုးသြားတာကေတာ့ အေတာ့ကိုကဗ်ာစံတယ္ ။ စိုင္းထီးဆိုင္ရဲ႕ အျပာေရာင္မ်က္ရည္ စာသားအဖြဲ႕လိုပဲဗ်ာ ။