ေတြးရတာ ခက္လို႔လား
ေရးရမွာ ရွက္လို႔လား
ကေလးကဗ်ာကုိ
အေရးမပါသလို ထင္ေနၾကတဲ့ေခတ္။
ြ
ေလာကအလွကုိ မျမင္မစမ္းျဖစ္ျပီး
ေဒါသ မွ်လိုတဲ့
သင္တန္းတခ်ိဳ႕ကလည္း
ဘာသာေရး ေခါင္းစဥ္လိုက္တပ္ျပီး
အေတြးေတြကုိ အေရာင္ဆိုး
ကေလးေတြကုိ အေတာင္ခ်ိဳးၾကဦးမယ္။
ေရာင့္ရဲမွႈေတြနဲ႔ အပူကင္းေနတဲ့ အရုပ္ေလးေတြထဲကို
လြတ္လပ္မွႈေတြ ရွဴသြင္းေနတဲ့ အဆုတ္ေလးေတြထဲကုိ
လူၾကီးအတၱနဲ႔
အပူမီးထပ္ခ်ၾကတဲ့
မိဘေတြကလည္း ရွိေသးတယ္။
အရြယ္နဲ႔ မမွ်ပါလား
အလွေက်ာပိုးအိတ္ေလးေတြထဲမွာ
“ဘဝအေမာ”ထုိးသိပ္ထည့္ထားရတာကုိ ေတြ႕လိမ့္မယ္။
အျပံဳးေဖ်ာက္ၾကိမ္လံုးေတြနဲ႔
ဦးေႏွာက္တိမ္ဖံုးေစတဲ့ အျဖစ္ဟာ
ကေလးေတြအတြက္
ဘဝသရုပ္ေဖာ္ တစ္ခု ျဖစ္ေနတုန္းပဲ။
ေကာင္းကင္ကုိ (13 January, 2015)
Posts
