မ်က္လံုးပိတ္
သံျပိဳင္ဆဲလည္း
အုပ္စုဆိုတဲ့စကားအရ အမ်ားဆႏၵေတာ့ ျဖစ္မယ္။
ဒါေပမဲ့…
ရုိင္းစုိင္းၾကတာလား
ကုိင္းရွိုႈင္းၾကတာလား
တို႔ ႏုိင္ငံေရးမွာ
ထိလို႔မရတဲ့ ဘုရားေတြရယ္
ညွိလို႔မရတဲ့ ငဖားေတြရယ္ မ်ားတယ္။
(ေကာင္းကင္ကုိ)
Thursday, January 19, 2012
Saturday, January 14, 2012
မေရးခ်င္ေသာ အေရးအသား
လူ႔အခြင့္အေရးလွႈပ္ရွားသူမ်ားက ဆႏၵျပပြဲမ်ားတြင္ ကေလးငယ္မ်ားအား အသံုးခ်ျခင္းသည္ human shield သဖြယ္ျဖစ္၍ ကေလးအခြင့္အေရးႏွင့္ ျငိ
“ျမန္မာဟာ ျမန္မာပဲ။ ျမန္မာဟာ ျမန္မာျပည္မွာ ေနရမယ္။ ျမန္မာျပည္မွာ ေသရမယ္” ဟု ဆိုခဲ့သူ ကုလသမၼဂၢ အေထြေထြ အတြင္းေရးမွဴးခ်ဳပ္ေဟာင္း New York ျမိဳ႕တြင္ ကြယ္လြန္
ျမန္မာအမ်ိဳးသားမ်ားက ျမန္မာ အမ်ိဳးသမီးမ်ားအား ရုိက္ႏွက္ေနျခင္းအား ၾကည့္၍ ျမန္မာ ဆုိလွ်င္ ထုိကဲ့သုိ႔ မလုပ္ေၾကာင္း ျမန္မာတဦးက ေျပာဆုိ
ဒီမိုကေရစီႏွင့္ လြတ္လပ္ခြင့္ လိုလားသူ ဆိုသူ တဦးက လြတ္လြတ္လပ္လပ္ ဝတ္ဆင္လာသူ ေမာ္ဒယ္တဦးအား ဆဲဆို ရွႈတ္ခ်
ျမန္မာ့ယဥ္ေက်းမွႈ အေၾကာင္းႏွင့္ ပတ္သတ္၍ ျမန္မာအခ်ိဳ႕ ဝိဝါဒ ကြဲျပားၾကကာ ရုန္႔ရင္း ၾကမ္းတမ္းစြာ ဆဲဆုိ
ျမန္မာ့ ရုိးရာ ယဥ္ေက်းမွႈကို ထိန္းသိမ္းေစာင့္ေရွာက္လိုသူ တဦးက ျမန္မာ့ရုိးရာ နတ္ကုိးကြယ္မွႈအား အျပင္းအထန္ တိုက္ခုိက္
ကၽြန္ပညာေရး စနစ္ တကၠသိုလ္မွ သခင္ေအာင္ဆန္း၊ သခင္ သိန္းေဖ တုိ႔အား ေမြးထုတ္
ျမန္မာႏုိင္ငံလံုးဆိုင္ရာ ဘာဘာညာညာ အသင္း သမၼဂၢ အား ၃ ဦးသေဘာတူ ဖြဲ႕စည္း
မယ္ေတာ္မာရီ အပ်ိဳစင္ ဘဝမွ ေန၍ ခရစ္ေတာ္အား ေမြးဖြားလာသည္ ဆိုျခင္းကုိ အျပင္းအထန္ တုိက္ခိုက္ခဲ့သူ တဦးက သု၀ဏၰသာမ ဇာတ္ေတာ္တြင္ ခ်က္ေတာ္ကုိ လက္ေတာ္ႏွင့္ ရစ္ယံုႏွင့္ ကုိယ္ဝန္ရွိလာသည္ ဆိုျခင္းကုိမူ ယုတၱိႏွင့္ တုိင္း၍ မရစေကာင္းေသာ Supernatural ကိစၥရပ္မ်ား ရွိႏုိင္သည္ဟု အေၾကာင္းျပ
မလိမ္ညာရန္ ဆံုးမသည့္ စကားမ်ားတြင္ မုသားမ်ား ပါဝင္ေန
သတိ! ဘုရားသခင္မရွိေၾကာင္း ဘုရားသခင္ ကိုယ္တုိင္ ရုပ္ဖ်က္ျပီး လာေျပာခဲ့ရင္ေတာင္မွ ကုိးကြယ္လိုသူမ်ားက လက္ခံၾကလိမ့္မည္ မဟုတ္။
(ေကာင္းကင္ကုိ)
“ျမန္မာဟာ ျမန္မာပဲ။ ျမန္မာဟာ ျမန္မာျပည္မွာ ေနရမယ္။ ျမန္မာျပည္မွာ ေသရမယ္” ဟု ဆိုခဲ့သူ ကုလသမၼဂၢ အေထြေထြ အတြင္းေရးမွဴးခ်ဳပ္ေဟာင္း New York ျမိဳ႕တြင္ ကြယ္လြန္
ျမန္မာအမ်ိဳးသားမ်ားက ျမန္မာ အမ်ိဳးသမီးမ်ားအား ရုိက္ႏွက္ေနျခင္းအား ၾကည့္၍ ျမန္မာ ဆုိလွ်င္ ထုိကဲ့သုိ႔ မလုပ္ေၾကာင္း ျမန္မာတဦးက ေျပာဆုိ
ဒီမိုကေရစီႏွင့္ လြတ္လပ္ခြင့္ လိုလားသူ ဆိုသူ တဦးက လြတ္လြတ္လပ္လပ္ ဝတ္ဆင္လာသူ ေမာ္ဒယ္တဦးအား ဆဲဆို ရွႈတ္ခ်
ျမန္မာ့ယဥ္ေက်းမွႈ အေၾကာင္းႏွင့္ ပတ္သတ္၍ ျမန္မာအခ်ိဳ႕ ဝိဝါဒ ကြဲျပားၾကကာ ရုန္႔ရင္း ၾကမ္းတမ္းစြာ ဆဲဆုိ
ျမန္မာ့ ရုိးရာ ယဥ္ေက်းမွႈကို ထိန္းသိမ္းေစာင့္ေရွာက္လိုသူ တဦးက ျမန္မာ့ရုိးရာ နတ္ကုိးကြယ္မွႈအား အျပင္းအထန္ တိုက္ခုိက္
ကၽြန္ပညာေရး စနစ္ တကၠသိုလ္မွ သခင္ေအာင္ဆန္း၊ သခင္ သိန္းေဖ တုိ႔အား ေမြးထုတ္
ျမန္မာႏုိင္ငံလံုးဆိုင္ရာ ဘာဘာညာညာ အသင္း သမၼဂၢ အား ၃ ဦးသေဘာတူ ဖြဲ႕စည္း
မယ္ေတာ္မာရီ အပ်ိဳစင္ ဘဝမွ ေန၍ ခရစ္ေတာ္အား ေမြးဖြားလာသည္ ဆိုျခင္းကုိ အျပင္းအထန္ တုိက္ခိုက္ခဲ့သူ တဦးက သု၀ဏၰသာမ ဇာတ္ေတာ္တြင္ ခ်က္ေတာ္ကုိ လက္ေတာ္ႏွင့္ ရစ္ယံုႏွင့္ ကုိယ္ဝန္ရွိလာသည္ ဆိုျခင္းကုိမူ ယုတၱိႏွင့္ တုိင္း၍ မရစေကာင္းေသာ Supernatural ကိစၥရပ္မ်ား ရွိႏုိင္သည္ဟု အေၾကာင္းျပ
မလိမ္ညာရန္ ဆံုးမသည့္ စကားမ်ားတြင္ မုသားမ်ား ပါဝင္ေန
သတိ! ဘုရားသခင္မရွိေၾကာင္း ဘုရားသခင္ ကိုယ္တုိင္ ရုပ္ဖ်က္ျပီး လာေျပာခဲ့ရင္ေတာင္မွ ကုိးကြယ္လိုသူမ်ားက လက္ခံၾကလိမ့္မည္ မဟုတ္။
(ေကာင္းကင္ကုိ)
Wednesday, January 11, 2012
ဒီစာမွာ ေပးခ်င္တဲ့ သင္ခန္းစာက
(၁)
ဒီစာမွာ ေပးခ်င္တဲ ့သင္ခန္းစာက… ဂိုက္ေပးရဲ ဖုိ႔နဲ႔ မိုက္ေၾကးခြဲ ဖုိ႔ပဲ။
လူလိမၼာျဖစ္ခဲ့တာကုိ ေနာင္တရေနတယ္။ ခုလိုမ်ိဳးက်ေတာ့…လူလိမၼာဆိုတဲ့ နာမည္ေကာင္းေလးက လြဲလုိ႔ ဘာမ်ား ေက်နပ္စရာ ေကာင္းခဲ့လုိ႔လဲ။ တျခားရႏုိင္တဲ့ အခြင့္အေရးေတြ အားလံုးကုိ နာမည္ေကာင္းေလးတလံုးနဲ႔ လဲခဲ့လုိက္ရသလုိ ျဖစ္သြားတယ္။ ဒါေၾကာင့္လည္း မဂၤလာဦး ကာလေတြမွာ ကုိယ့္ဇနီးေတြ ကုိယ့္ခင္ပြန္း ေတြကုိ ရင့္ျပဖုိ႔ ဦးခ်ိဳးထားဖုိ႔ အၾကံေပးၾကတာ ျဖစ္မယ္။
(၂)
ဒါနဲ႔ စကားမစပ္…ေျမကြက္တို႔၊ စီးပြါးေရး လုပ္ကြက္တုိ႔ လုိခ်င္ပါသလား။ မပူပါနဲ႔။ အကၽြႏု္ပ္ နည္းေပးအံ့။
ခင္ဗ်ား အရင္ဆံုး လုပ္ရမွာက မိုက္ျပလိုက္ဖို႔ပဲ။ ေတာျဖစ္ျဖစ္ ခုိလိုက္။ အမ်ိဳးသား တန္းတူေရး အတြက္ပဲ ခုိခုိ၊ အမ်ိဳးသမီး တန္းတူေရး အတြက္ပဲ ခုိခုိ… ျပန္ဝင္လာျပီ ဆိုတာနဲ႔ ခင္ဗ်ား ‘ရ’ ေတာ့မယ္။ ခင္ဗ်ား ၾကီးၾကီးက်ယ္က်ယ္ ေလွ်ာက္ျပီး ေၾကြးေၾကာ္ခဲ့တာေတြ ရတာမ်ိဳးေတာ့ ဟုတ္ခ်င္မွ ဟုတ္မွာေပါ့။ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ ခင္ဗ်ား ၾကိတ္ျပီးလိုခ်င္ေနတာေလးေတြ ရရင္ မနိပ္ဘူးလား။
(၃)
ခင္ဗ်ားရဲ႕ အျပစ္ကေတာ့ အရင္တုန္းက ေကာင္းေကာင္းေနခဲ့ ျခင္းပဲ။ ခင္ဗ်ားက ေကာင္းျပီးသားဆုိေတာ့ ထပ္ေကာင္းစရာ မရွိေတာ့ဘူးေလ။ တနည္းအားျဖင့္ တုိးတက္မွႈေတြ သိပ္မရွိႏုိင္ေတာ့ဘူး။ အရင္တုန္းက ဘက္စံုဆိုးခဲ့တဲ့သူဆိုရင္ေတာ့ ေကာင္းျပစရာ ေနရာလြတ္ေတြ အမ်ားၾကီးပဲ။ မ်ားမ်ားဆိုးထားေလေလ လုပ္ျပစရာေတြ မ်ားမ်ားရွိေလပဲ။ ျခိဳးျခိဳးျခံျခံ နဲ႔ လုိတဲ့အခ်ိန္မွာ လုိသလို တခုခ်င္း စိမ္ေျပနေျပ တိုးတက္ ျပလို႔ ရတယ္။
(၄)
အရင္တုန္းက ျငိမ္ျငိမ္ေလး ေနခဲ့တဲ့ သူဆုိရင္ေတာ့ ခုမွ အသံေလး နည္းနည္း ထြက္လာျပီး ကလန္ကဆန္လုပ္မိရင္ ႏွစ္ျမိဳ႕ၾကမွာ မဟုတ္ေတာ့ဘူး။ သူ႔ဘာသာသူ အဆင္ေျပေနတာကုိ ေႏွာင့္ယွက္တဲ့သူ ျဖစ္သြားလိမ့္မယ္။ တျခား တဘက္မွာေတာ့ ဆုိးခဲ့တဲ့သူက နည္းနည္းေလာက္ ပမာဏ ေလွ်ာ့ေပးလိုက္ျပီး ဆက္ဆိုးေနဦးမယ္ ဆိုရင္ေတာင္ ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲေရး သမားဆုိျပီး နာမည္ေကာင္းရစရာ ရွိတယ္။ ကံေကာင္းရင္ ဆုေတြ ဘာေတြလည္း ရႏုိင္တယ္။ Person of the Year တို႔ ဘာတုိ႔ေတာင္ ျဖစ္ႏုိင္တယ္။
(၅)
‘လူလိမၼာ သမာပတ္’ ဝင္စားေနရင္ေတာ့ ဘာအခြင့္အေရးမွ ရမွာ မဟုတ္ဘူး။ ဆိုးျပႏုိင္မွ အေပးအယူေတြ အခြင့္အေရးေတြနဲ႔ ေခ်ာ့ၾကမွာမို႔ သင္ခန္းစာ ယူသင့္တယ္။
(၆)
ဒီစာမွာ ယူရမယ့္ သင္ခန္းစာက… ဂိုက္ေပးရဲ ဖုိ႔နဲ႔ မိုက္ေၾကးခြဲ ဖုိ႔ပဲ။
ဒီစာမွာ ေပးခ်င္တဲ ့သင္ခန္းစာက… ဂိုက္ေပးရဲ ဖုိ႔နဲ႔ မိုက္ေၾကးခြဲ ဖုိ႔ပဲ။
လူလိမၼာျဖစ္ခဲ့တာကုိ ေနာင္တရေနတယ္။ ခုလိုမ်ိဳးက်ေတာ့…လူလိမၼာဆိုတဲ့ နာမည္ေကာင္းေလးက လြဲလုိ႔ ဘာမ်ား ေက်နပ္စရာ ေကာင္းခဲ့လုိ႔လဲ။ တျခားရႏုိင္တဲ့ အခြင့္အေရးေတြ အားလံုးကုိ နာမည္ေကာင္းေလးတလံုးနဲ႔ လဲခဲ့လုိက္ရသလုိ ျဖစ္သြားတယ္။ ဒါေၾကာင့္လည္း မဂၤလာဦး ကာလေတြမွာ ကုိယ့္ဇနီးေတြ ကုိယ့္ခင္ပြန္း ေတြကုိ ရင့္ျပဖုိ႔ ဦးခ်ိဳးထားဖုိ႔ အၾကံေပးၾကတာ ျဖစ္မယ္။
(၂)
ဒါနဲ႔ စကားမစပ္…ေျမကြက္တို႔၊ စီးပြါးေရး လုပ္ကြက္တုိ႔ လုိခ်င္ပါသလား။ မပူပါနဲ႔။ အကၽြႏု္ပ္ နည္းေပးအံ့။
ခင္ဗ်ား အရင္ဆံုး လုပ္ရမွာက မိုက္ျပလိုက္ဖို႔ပဲ။ ေတာျဖစ္ျဖစ္ ခုိလိုက္။ အမ်ိဳးသား တန္းတူေရး အတြက္ပဲ ခုိခုိ၊ အမ်ိဳးသမီး တန္းတူေရး အတြက္ပဲ ခုိခုိ… ျပန္ဝင္လာျပီ ဆိုတာနဲ႔ ခင္ဗ်ား ‘ရ’ ေတာ့မယ္။ ခင္ဗ်ား ၾကီးၾကီးက်ယ္က်ယ္ ေလွ်ာက္ျပီး ေၾကြးေၾကာ္ခဲ့တာေတြ ရတာမ်ိဳးေတာ့ ဟုတ္ခ်င္မွ ဟုတ္မွာေပါ့။ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ ခင္ဗ်ား ၾကိတ္ျပီးလိုခ်င္ေနတာေလးေတြ ရရင္ မနိပ္ဘူးလား။
(၃)
ခင္ဗ်ားရဲ႕ အျပစ္ကေတာ့ အရင္တုန္းက ေကာင္းေကာင္းေနခဲ့ ျခင္းပဲ။ ခင္ဗ်ားက ေကာင္းျပီးသားဆုိေတာ့ ထပ္ေကာင္းစရာ မရွိေတာ့ဘူးေလ။ တနည္းအားျဖင့္ တုိးတက္မွႈေတြ သိပ္မရွိႏုိင္ေတာ့ဘူး။ အရင္တုန္းက ဘက္စံုဆိုးခဲ့တဲ့သူဆိုရင္ေတာ့ ေကာင္းျပစရာ ေနရာလြတ္ေတြ အမ်ားၾကီးပဲ။ မ်ားမ်ားဆိုးထားေလေလ လုပ္ျပစရာေတြ မ်ားမ်ားရွိေလပဲ။ ျခိဳးျခိဳးျခံျခံ နဲ႔ လုိတဲ့အခ်ိန္မွာ လုိသလို တခုခ်င္း စိမ္ေျပနေျပ တိုးတက္ ျပလို႔ ရတယ္။
(၄)
အရင္တုန္းက ျငိမ္ျငိမ္ေလး ေနခဲ့တဲ့ သူဆုိရင္ေတာ့ ခုမွ အသံေလး နည္းနည္း ထြက္လာျပီး ကလန္ကဆန္လုပ္မိရင္ ႏွစ္ျမိဳ႕ၾကမွာ မဟုတ္ေတာ့ဘူး။ သူ႔ဘာသာသူ အဆင္ေျပေနတာကုိ ေႏွာင့္ယွက္တဲ့သူ ျဖစ္သြားလိမ့္မယ္။ တျခား တဘက္မွာေတာ့ ဆုိးခဲ့တဲ့သူက နည္းနည္းေလာက္ ပမာဏ ေလွ်ာ့ေပးလိုက္ျပီး ဆက္ဆိုးေနဦးမယ္ ဆိုရင္ေတာင္ ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲေရး သမားဆုိျပီး နာမည္ေကာင္းရစရာ ရွိတယ္။ ကံေကာင္းရင္ ဆုေတြ ဘာေတြလည္း ရႏုိင္တယ္။ Person of the Year တို႔ ဘာတုိ႔ေတာင္ ျဖစ္ႏုိင္တယ္။
(၅)
‘လူလိမၼာ သမာပတ္’ ဝင္စားေနရင္ေတာ့ ဘာအခြင့္အေရးမွ ရမွာ မဟုတ္ဘူး။ ဆိုးျပႏုိင္မွ အေပးအယူေတြ အခြင့္အေရးေတြနဲ႔ ေခ်ာ့ၾကမွာမို႔ သင္ခန္းစာ ယူသင့္တယ္။
(၆)
ဒီစာမွာ ယူရမယ့္ သင္ခန္းစာက… ဂိုက္ေပးရဲ ဖုိ႔နဲ႔ မိုက္ေၾကးခြဲ ဖုိ႔ပဲ။
Sunday, January 8, 2012
ဘာသာစကား၊ ဘာသာတရား၊ ဓေလ့နဲ႔ မဟာပုရိသ ဝါဒ (by ေကာင္းကင္ကုိ + ခေရငယ္)
မိန္းမလို မိန္းမရ/ mein: malou mein: maja. / adv ( of men ) in a womanish or effeminate manner; narrow-mindedly
“မိန္းမလို မိန္းမရ” ဆိုတဲ့ စကားလံုးကို ျမန္မာစာအဖြဲ႕က ထုတ္ေဝတဲ့ ျမန္မာ-အဂၤလိပ္ အဘိဓာန္ရဲ႕ ဖြင့္ဆုိမွႈပါ။ စိတ္သေဘာထား က်ဥ္းေျမာင္းမွႈကို ရည္ညႊန္းတဲ့ ေနရာမွာ သံုးေလ့ရွိပါတယ္။
“မိန္းမက်င့္ မိန္းမၾကံ” ဆုိတဲ့ အသံုးအႏွႈန္းလည္း ရွိပါေသးတယ္။ မေကာင္းတဲ့ အက်င့္ေတြ၊ မေကာင္းတဲ့ အၾကံအစည္ေတြကုိ ရည္ညႊန္းဖို႔ သံုးၾကတာပါ။
အမ်ဳိးသမီးေတြဟာ စိတ္ထား ပုိယုတ္ညံ့တယ္ ဆိုတဲ့ အယူအဆေတြကေန ဆင္းသက္လာတဲ့ အသံုးအႏွႈန္းမ်ိဳးေတြပါ။
ရုပ္ပုိင္းဆုိင္ရာေတြ အပါအဝင္ တခ်ိဳ႕ေနရာေတြမွာ အမ်ိဳးသမီးေတြဟာ အမ်ိဳးသားေတြထက္ အားနည္းေလ့ ရွိတာေတာ့ မွန္ပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ ဒါဟာ အမ်ိဳးသမီးေတြကို တဆင့္ႏွိမ္ဖုိ႔ အတြက္ အေၾကာင္းျပခ်က္တခုေတာ့ မျဖစ္သင့္ပါဘူး။ တဘက္မွာ အမ်ိဳးသမီးေတြက အမ်ိဳးသားေတြထက္ အားသာတတ္တဲ့ ေနရာေတြလည္း ရွိတာပါပဲ။
ဘာသာတရားအရ ၾကည့္မယ္ဆုိရင္ေတာ့ ျမန္မာအမ်ားစု ကုိးကြယ္တဲ့ ဘာသာေရး အယူအဆဟာ တခ်ိဳ႕ဘာသာေရးေတြနဲ႔ ႏွိႈင္းယွဥ္ၾကည့္ရင္ေတာ့ ေယာက်ာ္းမိန္းမ ခြဲျခားမွႈ အေတာ္ေလး နည္းတာကုိ ေတြ႕ရပါတယ္။ ေတာ္ေတာ္ေလး လြတ္လပ္ခြင့္ ရွိတာကုိလည္း ေတြ႕ရပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ အမ်ိဳးသမီးေတြကို ႏွိမ္ထားတဲ့ အယူအဆေလးေတြေတာ့ ရွိေနပါေသးတယ္။ ရွင္အာနႏၵာ အေလာင္းအလ်ာဟာ ဘဝတခုမွာ ကာေမသု မိစၦာစာရာ ကံကုိ က်ဴးလြန္မိလို႔ ငရဲက်၊ ငရဲက လြတ္လာတဲ ့အခါ အျပစ္ ဆက္ခံရတဲ့ အေနနဲ႔ မိန္းမဘဝေတြ အလီလီျဖစ္၊ Gay ဘဝေတြ ျဖစ္ခဲ့ရတယ္လုိ႔ ဆိုထားပါတယ္။ အဲဒီ့အခ်က္ဟာ အမ်ိဳးသမီးေတြကုိ ျပင္းျပင္းထန္ထန္ ထုိးႏွက္လိုက္တဲ့ အခ်က္ပါပဲ။ ဒီေနရာမွာ တခ်ိဳ႕က အမ်ိဳးသမီးေတြလည္း တရားက်င့္ျပီး တရားရခြင့္ရွိတယ္ ဥာဏ္အလင္းရခြင့္ ရွိတယ္…ဒါေၾကာင့္ ႏွိမ္ထားတာ မဟုတ္ဘူးလို႔ ေစာဒက တက္ႏုိင္ပါတယ္။ ဥာဏ္အလင္းရခြင့္ ရွိတယ္ဆုိတာကေတာ့ ေကာင္းပါတယ္။ ႏွိမ္ထားသလို ျဖစ္ေနတယ္ ဆိုတာကလည္း ေခါင္းမေဖာ္ႏုိင္ေအာင္ ႏွိမ္ထားျခင္းမ်ိဳးေတာ့ မဟုတ္ပါဘူး။ တဆင့္ႏွိမ့္ထားျခင္းမ်ိဳးပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ အျပစ္လုပ္လုိ႔ တိရစၦာန္ ျဖစ္လာရတယ္ ဆိုတာမ်ိဳးဆန္ဆန္ပါပဲ၊ အျပစ္လုပ္လုိ႔ အမ်ိဳးသမီး ျဖစ္လာရတယ္ ဆိုေတာ့ အဆင့္ႏွိမ့္ထားျခင္းဟာ ထင္ရွားေနပါတယ္။ သဘာဝ တရားၾကီးက … အျပစ္က်ဴးလြန္ခဲ့တဲ့ အျပစ္သားေတြကုိ နိမ့္က်တဲ့ ေနရာကုိသာ ပုိ႔ေလ့ရွိတယ္လို႔ ဆိုတယ္ မဟုတ္လား။ အမ်ိဳးသမီးျဖစ္ရျခင္းရဲ႕ အေၾကာင္းရင္းေတြထဲမွာ အတိတ္ဘဝမွာ ကာေမသု မိစၦာစာရာ ကုိ က်ဴးလြန္းခဲ့ျခင္းကလည္း တခုအပါအဝင္ ဆိုေတာ့ အမ်ိဳးသမီးျဖစ္ျခင္းဟာ နိမ့္က်ေနတဲ့ အျပစ္ဘံု တခုဆန္ဆန္ အဓိပၸါယ္ သက္ေရာက္သြားပါတယ္။
ေဝသႏၱရာ ဇာတ္ေတာ္မွာဆိုရင္လည္း အလွဴခံသူ အေပၚ အယုတ္၊ အလတ္၊ အျမတ္ ၾကည့္မေနဘဲ ျပတ္ျပတ္သားသား စြန္႕လႊတ္လွဴဒါန္းတဲ့ ေဝသႏၱရာ မင္းၾကီးရဲ႕ ေစတနာ၊ တေလာကလံုးအတြက္ အလင္းေပးႏုိင္သူ ျဖစ္လာဖုိ႔ ၾကိဳးစားတဲ့ ေစတနာကုိ နားလည္လုိ႔ ရေပမဲ့ တဘက္မွာ ခုေခတ္ အျမင္နဲ႔ ၾကည့္လိုက္ရင္ ကေလး အခြင့္အေရးေတြ၊ အမ်ိဳးသမီး အခြင့္အေရးေတြ၊ human trafficking ေတြ၊ ကၽြန္စနစ္ေတြနဲ႔ ျငိေနတာကုိ ေတြ႕ရပါလိမ့္မယ္။ ဇာတ္လမ္းေရးတဲ့သူက ကေလးေတြနဲ႔ မိန္းမကုိ အရြယ္ေရာက္ျပီး ေယာက်ာ္းတေယာက္ရဲ႕ ကုိယ္ပုိင္ပစၥည္းေတြလို႔ သေဘာထားပံု ရပါတယ္။ ပေဒသရာဇ္ေခတ္အျမင္ ျဖစ္ပါလိမ့္မယ္။ အလွဴခံသူက ေကာင္းတဲ့ေနရာမွာ အသံုးခ်မွာ မဟုတ္ဘဲ ကၽြန္သဖြယ္ အသံုးခ်မွာမို႔ အဲဒီ့ အလွဴဟာ ရက္စက္တယ္လို႔ ထင္ပါတယ္။ ဒီေနရာမွာ ေစာဒက တက္ႏုိင္တာက ေလာကတခုလံုး အလင္းရမယ့္ အက်ိဳးကုိ ျမင္လို႔ ဘုရားပြင့္ရင္ အားလံုးအတြက္ အက်ိဳးရွိမွာမုိ႔ ကေလးေတြနဲ႔ မိန္းမကုိ လွဴလိုက္ရတာလို႔ ေျပာႏုိင္ပါတယ္။ ဒါဆုိရင္ မိန္းမနဲ႔ သားသမီးေတြကို လွဴမွ ဘုရားျဖစ္မယ္ ဆုိတဲ့ ဥပေဒသၾကီး၊ သေဘာတရားၾကီးကို ဘယ္လုိရက္စက္တဲ့ တန္ခုိးရွင္ၾကီး(သုိ႔မဟုတ္) သဘာဝတရားၾကီးက ျပဌာန္းေပးလိုက္သလဲ။ ဥာဏ္အလင္းရေရးအတြက္ ကုိယ္ကုိယ္တုိင္နဲ႔တင္ မလံုေလာက္ဘဲ အမ်ိဳးသမီးနဲ႔ ကေလးကို ဥပေဒသၾကီးအရ သဘာဝတရားထံ ယဇ္ပူေဇာ္ေနရသလိုဆန္ဆန္ ျဖစ္သြားပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ ဒါေတြဟာ အျပင္မွာ လက္ေတြ႕ ရွိမေနေတာ့တဲ့အတြက္ Stoning ကုိ က်င့္သံုးေနဆဲျဖစ္တဲ့ ဘာသာေရးဓေလ့ေတြနဲ႔ စာရင္ အမ်ားၾကီး ေတာ္ပါေသးတယ္။
ဓေလ့ထံုးတမ္းအရ ၾကည့္မယ္ဆိုရင္လည္း မိန္းမေတြ မတက္ရဘူး၊ မသြားရဘူး ဆုိတဲ့ ေနရာေတြ ရွိေနသလို ထဘီဟာ ဘုန္းနိမ့္ေစတယ္ ဆိုတဲ့ အယူအဆေတြကိုလည္း တခ်ိဳ႕ေတြ လက္ခံထားတုန္း ရွိပါေသးတယ္။
ဒီေနရာမွာ တခုရွိတာက အမ်ိဳးသမီးေတြကုိ ႏွိမ္ထားတဲ့ အယူအဆေတြကုိ အမ်ိဳးသမီးတခ်ိဳ႕ ကုိယ္တုိင္က ေက်ေက်နပ္နပ္ လက္ခံၾကျခင္းပါပဲ။ “ေယာက်ာ္းၾကီး ျဖစ္ျပီးေတာ့” ဆိုတဲ့ စကားကုိ အမ်ိဳးသမီးတခ်ိဳ႕ ကုိယ္တုိင္ ျမိန္ရည္ယွက္ရည္ သံုးစြဲေနၾကသလုိ “မိန္းမလို မိန္းမရ” ဆိုတဲ့ စကားလံုးေတြကိုလည္း အမ်ိဳးသမီးေတြ ကုိယ္တုိင္ သံုးစြဲ ေနၾကတာပါပဲ။ ဘာသာေရး အစဥ္အလာ ထဲက ႏွိမ္ထားတဲ့ အယူအဆ မ်ိဳးကုိ ဆိုရင္ေတာ့ ပုိျပီး လက္ခံထားတတ္ၾကပါတယ္။ အရုိးစြဲေနၾကျပီေလ။ ဒါေၾကာင့္ အမ်ိဳးသမီးေတြကုိယ္တုိင္က မဟာပုရိသ ဝါဒကုိ တဘက္တလမ္းက အားေပးေနသလုိလည္း ျဖစ္ေနတတ္ပါေသးတယ္။
(by ေကာင္းကင္ကုိ + ခေရငယ္)
“မိန္းမလို မိန္းမရ” ဆိုတဲ့ စကားလံုးကို ျမန္မာစာအဖြဲ႕က ထုတ္ေဝတဲ့ ျမန္မာ-အဂၤလိပ္ အဘိဓာန္ရဲ႕ ဖြင့္ဆုိမွႈပါ။ စိတ္သေဘာထား က်ဥ္းေျမာင္းမွႈကို ရည္ညႊန္းတဲ့ ေနရာမွာ သံုးေလ့ရွိပါတယ္။
“မိန္းမက်င့္ မိန္းမၾကံ” ဆုိတဲ့ အသံုးအႏွႈန္းလည္း ရွိပါေသးတယ္။ မေကာင္းတဲ့ အက်င့္ေတြ၊ မေကာင္းတဲ့ အၾကံအစည္ေတြကုိ ရည္ညႊန္းဖို႔ သံုးၾကတာပါ။
အမ်ဳိးသမီးေတြဟာ စိတ္ထား ပုိယုတ္ညံ့တယ္ ဆိုတဲ့ အယူအဆေတြကေန ဆင္းသက္လာတဲ့ အသံုးအႏွႈန္းမ်ိဳးေတြပါ။
ရုပ္ပုိင္းဆုိင္ရာေတြ အပါအဝင္ တခ်ိဳ႕ေနရာေတြမွာ အမ်ိဳးသမီးေတြဟာ အမ်ိဳးသားေတြထက္ အားနည္းေလ့ ရွိတာေတာ့ မွန္ပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ ဒါဟာ အမ်ိဳးသမီးေတြကို တဆင့္ႏွိမ္ဖုိ႔ အတြက္ အေၾကာင္းျပခ်က္တခုေတာ့ မျဖစ္သင့္ပါဘူး။ တဘက္မွာ အမ်ိဳးသမီးေတြက အမ်ိဳးသားေတြထက္ အားသာတတ္တဲ့ ေနရာေတြလည္း ရွိတာပါပဲ။
ဘာသာတရားအရ ၾကည့္မယ္ဆုိရင္ေတာ့ ျမန္မာအမ်ားစု ကုိးကြယ္တဲ့ ဘာသာေရး အယူအဆဟာ တခ်ိဳ႕ဘာသာေရးေတြနဲ႔ ႏွိႈင္းယွဥ္ၾကည့္ရင္ေတာ့ ေယာက်ာ္းမိန္းမ ခြဲျခားမွႈ အေတာ္ေလး နည္းတာကုိ ေတြ႕ရပါတယ္။ ေတာ္ေတာ္ေလး လြတ္လပ္ခြင့္ ရွိတာကုိလည္း ေတြ႕ရပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ အမ်ိဳးသမီးေတြကို ႏွိမ္ထားတဲ့ အယူအဆေလးေတြေတာ့ ရွိေနပါေသးတယ္။ ရွင္အာနႏၵာ အေလာင္းအလ်ာဟာ ဘဝတခုမွာ ကာေမသု မိစၦာစာရာ ကံကုိ က်ဴးလြန္မိလို႔ ငရဲက်၊ ငရဲက လြတ္လာတဲ ့အခါ အျပစ္ ဆက္ခံရတဲ့ အေနနဲ႔ မိန္းမဘဝေတြ အလီလီျဖစ္၊ Gay ဘဝေတြ ျဖစ္ခဲ့ရတယ္လုိ႔ ဆိုထားပါတယ္။ အဲဒီ့အခ်က္ဟာ အမ်ိဳးသမီးေတြကုိ ျပင္းျပင္းထန္ထန္ ထုိးႏွက္လိုက္တဲ့ အခ်က္ပါပဲ။ ဒီေနရာမွာ တခ်ိဳ႕က အမ်ိဳးသမီးေတြလည္း တရားက်င့္ျပီး တရားရခြင့္ရွိတယ္ ဥာဏ္အလင္းရခြင့္ ရွိတယ္…ဒါေၾကာင့္ ႏွိမ္ထားတာ မဟုတ္ဘူးလို႔ ေစာဒက တက္ႏုိင္ပါတယ္။ ဥာဏ္အလင္းရခြင့္ ရွိတယ္ဆုိတာကေတာ့ ေကာင္းပါတယ္။ ႏွိမ္ထားသလို ျဖစ္ေနတယ္ ဆိုတာကလည္း ေခါင္းမေဖာ္ႏုိင္ေအာင္ ႏွိမ္ထားျခင္းမ်ိဳးေတာ့ မဟုတ္ပါဘူး။ တဆင့္ႏွိမ့္ထားျခင္းမ်ိဳးပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ အျပစ္လုပ္လုိ႔ တိရစၦာန္ ျဖစ္လာရတယ္ ဆိုတာမ်ိဳးဆန္ဆန္ပါပဲ၊ အျပစ္လုပ္လုိ႔ အမ်ိဳးသမီး ျဖစ္လာရတယ္ ဆိုေတာ့ အဆင့္ႏွိမ့္ထားျခင္းဟာ ထင္ရွားေနပါတယ္။ သဘာဝ တရားၾကီးက … အျပစ္က်ဴးလြန္ခဲ့တဲ့ အျပစ္သားေတြကုိ နိမ့္က်တဲ့ ေနရာကုိသာ ပုိ႔ေလ့ရွိတယ္လို႔ ဆိုတယ္ မဟုတ္လား။ အမ်ိဳးသမီးျဖစ္ရျခင္းရဲ႕ အေၾကာင္းရင္းေတြထဲမွာ အတိတ္ဘဝမွာ ကာေမသု မိစၦာစာရာ ကုိ က်ဴးလြန္းခဲ့ျခင္းကလည္း တခုအပါအဝင္ ဆိုေတာ့ အမ်ိဳးသမီးျဖစ္ျခင္းဟာ နိမ့္က်ေနတဲ့ အျပစ္ဘံု တခုဆန္ဆန္ အဓိပၸါယ္ သက္ေရာက္သြားပါတယ္။
ေဝသႏၱရာ ဇာတ္ေတာ္မွာဆိုရင္လည္း အလွဴခံသူ အေပၚ အယုတ္၊ အလတ္၊ အျမတ္ ၾကည့္မေနဘဲ ျပတ္ျပတ္သားသား စြန္႕လႊတ္လွဴဒါန္းတဲ့ ေဝသႏၱရာ မင္းၾကီးရဲ႕ ေစတနာ၊ တေလာကလံုးအတြက္ အလင္းေပးႏုိင္သူ ျဖစ္လာဖုိ႔ ၾကိဳးစားတဲ့ ေစတနာကုိ နားလည္လုိ႔ ရေပမဲ့ တဘက္မွာ ခုေခတ္ အျမင္နဲ႔ ၾကည့္လိုက္ရင္ ကေလး အခြင့္အေရးေတြ၊ အမ်ိဳးသမီး အခြင့္အေရးေတြ၊ human trafficking ေတြ၊ ကၽြန္စနစ္ေတြနဲ႔ ျငိေနတာကုိ ေတြ႕ရပါလိမ့္မယ္။ ဇာတ္လမ္းေရးတဲ့သူက ကေလးေတြနဲ႔ မိန္းမကုိ အရြယ္ေရာက္ျပီး ေယာက်ာ္းတေယာက္ရဲ႕ ကုိယ္ပုိင္ပစၥည္းေတြလို႔ သေဘာထားပံု ရပါတယ္။ ပေဒသရာဇ္ေခတ္အျမင္ ျဖစ္ပါလိမ့္မယ္။ အလွဴခံသူက ေကာင္းတဲ့ေနရာမွာ အသံုးခ်မွာ မဟုတ္ဘဲ ကၽြန္သဖြယ္ အသံုးခ်မွာမို႔ အဲဒီ့ အလွဴဟာ ရက္စက္တယ္လို႔ ထင္ပါတယ္။ ဒီေနရာမွာ ေစာဒက တက္ႏုိင္တာက ေလာကတခုလံုး အလင္းရမယ့္ အက်ိဳးကုိ ျမင္လို႔ ဘုရားပြင့္ရင္ အားလံုးအတြက္ အက်ိဳးရွိမွာမုိ႔ ကေလးေတြနဲ႔ မိန္းမကုိ လွဴလိုက္ရတာလို႔ ေျပာႏုိင္ပါတယ္။ ဒါဆုိရင္ မိန္းမနဲ႔ သားသမီးေတြကို လွဴမွ ဘုရားျဖစ္မယ္ ဆုိတဲ့ ဥပေဒသၾကီး၊ သေဘာတရားၾကီးကို ဘယ္လုိရက္စက္တဲ့ တန္ခုိးရွင္ၾကီး(သုိ႔မဟုတ္) သဘာဝတရားၾကီးက ျပဌာန္းေပးလိုက္သလဲ။ ဥာဏ္အလင္းရေရးအတြက္ ကုိယ္ကုိယ္တုိင္နဲ႔တင္ မလံုေလာက္ဘဲ အမ်ိဳးသမီးနဲ႔ ကေလးကို ဥပေဒသၾကီးအရ သဘာဝတရားထံ ယဇ္ပူေဇာ္ေနရသလိုဆန္ဆန္ ျဖစ္သြားပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ ဒါေတြဟာ အျပင္မွာ လက္ေတြ႕ ရွိမေနေတာ့တဲ့အတြက္ Stoning ကုိ က်င့္သံုးေနဆဲျဖစ္တဲ့ ဘာသာေရးဓေလ့ေတြနဲ႔ စာရင္ အမ်ားၾကီး ေတာ္ပါေသးတယ္။
ဓေလ့ထံုးတမ္းအရ ၾကည့္မယ္ဆိုရင္လည္း မိန္းမေတြ မတက္ရဘူး၊ မသြားရဘူး ဆုိတဲ့ ေနရာေတြ ရွိေနသလို ထဘီဟာ ဘုန္းနိမ့္ေစတယ္ ဆိုတဲ့ အယူအဆေတြကိုလည္း တခ်ိဳ႕ေတြ လက္ခံထားတုန္း ရွိပါေသးတယ္။
ဒီေနရာမွာ တခုရွိတာက အမ်ိဳးသမီးေတြကုိ ႏွိမ္ထားတဲ့ အယူအဆေတြကုိ အမ်ိဳးသမီးတခ်ိဳ႕ ကုိယ္တုိင္က ေက်ေက်နပ္နပ္ လက္ခံၾကျခင္းပါပဲ။ “ေယာက်ာ္းၾကီး ျဖစ္ျပီးေတာ့” ဆိုတဲ့ စကားကုိ အမ်ိဳးသမီးတခ်ိဳ႕ ကုိယ္တုိင္ ျမိန္ရည္ယွက္ရည္ သံုးစြဲေနၾကသလုိ “မိန္းမလို မိန္းမရ” ဆိုတဲ့ စကားလံုးေတြကိုလည္း အမ်ိဳးသမီးေတြ ကုိယ္တုိင္ သံုးစြဲ ေနၾကတာပါပဲ။ ဘာသာေရး အစဥ္အလာ ထဲက ႏွိမ္ထားတဲ့ အယူအဆ မ်ိဳးကုိ ဆိုရင္ေတာ့ ပုိျပီး လက္ခံထားတတ္ၾကပါတယ္။ အရုိးစြဲေနၾကျပီေလ။ ဒါေၾကာင့္ အမ်ိဳးသမီးေတြကုိယ္တုိင္က မဟာပုရိသ ဝါဒကုိ တဘက္တလမ္းက အားေပးေနသလုိလည္း ျဖစ္ေနတတ္ပါေသးတယ္။
(by ေကာင္းကင္ကုိ + ခေရငယ္)
Friday, January 6, 2012
Thursday, December 22, 2011
ေကာ္ပီ + ေၾကာ္ျငာ
(၁)
“ကုိယ့္ႏွလံုးသားေလးလည္း ရင္ခုန္ႏွႈန္း ထိန္းဖုိ႔ခက္ျပီ… ျငိမ္ေအာင္ တင္းထားလုိ႔မရ၊ မယံုႏုိင္ဘူး မင္းနဲ႔ေတြ႕စဥ္…ဒါ အခ်စ္လို႔ေခၚမလား…ကုိယ္မသိလိုက္မီ…”
(၂)
ဒီ အေမရိကန္ ေတာ္ေတာ္ တံုးတာပဲ။ က်ေနာ္ ၾကိတ္ေတြးရင္း စိတ္ထဲကေန ရယ္လိုက္တယ္။ ဒီ အေမရိကန္ ေတာ္ေတာ္ တံုးတာပဲ။
(၃)
“မင္းတုိ႔ ျမန္မာေတြ melody တခုကုိေတာင္ ကုိယ့္ဘာသာကုိယ္ မဖန္တီးခ်င္ဘဲ သူမ်ားေတြဆီက အလြယ္တကူ ခိုးခ်ေနၾကတယ္္” ဆိုတဲ့ အဓိပၸါယ္ေတြကုိ အဲဒီ့ အေမရိကန္ရဲ႕ မ်က္လံုးေတြမွာ ထင္ထင္ရွားရွားေတြ႕လိုက္ရလို႔ က်ေနာ္ ရယ္ခ်င္သြားတယ္။ ဒီလူဟာ အစဥ္အလာ သမားပဲ။
(၄)
က်ေနာ္သာ အားမနာတတ္လို႔ ကေတာ့ သူ႔ကုိ တခြန္းတည္း ေျပာလိုက္မယ္။ “Reinventing the wheel” ဆိုတာ မၾကားဖူးဘူးလားလုိ႔။ အခ်ိန္ကုန္ခံျပီး ဘီးကုိ ဘာလို႔ အစကေန ျပန္တီထြင္ေနမလဲ။
ထမင္းစားဖုိ႔ စပါးကုိ ကုိယ္တုိင္ စုိက္ေနစရာ မလိုပါဘူး။ ဆန္ေကာင္းေကာင္း သန္႔သန္႔ေလးေတြ ဝယ္ျပီး ခ်က္လုိက္ရင္ ႏူးညံ့တဲ့ ထမင္းတပြဲေတာ့ ျဖစ္လာႏုိင္တာပဲ။
ေဆာရီးပါ မစၥတာ အေမရိကန္။ က်ေနာ္တုိ႔ ဘာမဟုတ္တဲ့ emotion ေလးေတြ ကုိ ေဖာ္က်ဴးဖုိ႔ အခ်ိန္ အမ်ားၾကီး မေပးႏုိင္ဘူး။ ခင္ဗ်ားတို႔ဆီက လူေတြ လုပ္ျပီးသား ဟာေလးေတြကုိ အသာေလး အညြန္႔ ခူးစားလုိက္ရံုပဲ။ ျမန္မာဆုိျပီး အထင္ေသးမယ္ေတာ့ မၾကံနဲ႔။ ျမန္မာေတြ ဘယ္တုန္းကမွ မညံ့ခဲ့ဘူး။ ျမန္မာဆုိတာ ခင္ဗ်ားတုိ႔ အျဖဴေတြ၊ Black အေမရိကန္ေတြ ရဲ႕ ဦးေႏွာက္ကုိတင္ မကဘူး၊ Chinese ေတြ Indian ေတြ၊ ကုိရီးယားေတြ၊ ထုိင္းေတြရဲ႕ ဦးေႏွာက္ကုိပါ အလြယ္တကူ ေဖာက္စားေနတာ။
အေထာက္အထားနဲ႔ ေျပာတတ္တဲ့သူဆုိ ျမန္မာေတြဆိုတာ ဦးေႏွာက္ေဖာက္စားျခင္း အတတ္ကုိ ျမဝတီမင္းၾကီး ဦးစ လက္ထက္ကတည္းက တတ္ေျမာက္ေနတဲ့ အေၾကာင္း ဂုဏ္ယူဝံ့ၾကြားစြာေတာင္ ရွင္းျပလိမ့္ဦးမယ္။
(၅)
ရွိျပီးသား Melody ေတြမွာ စာသားေလးေတြ ေကာက္ထည့္လိုက္ေတာ့ေရာ ဘာျဖစ္လဲ?
Efficient ျဖစ္တာေပါ့။ Productive ျဖစ္တာေပါ့။ အလဟႆ အခ်ိန္ေတြ မကုန္ေတာ့ဘူးေပါ့။
စာသား၊ အဆို နဲ႔ လိုက္ျပီးတီးခတ္ထားပံုကလြဲရင္ နဲ႔ အားလံုး ေကာင္းဖုိ႔ ရာႏွႈန္းျပည့္ ေသခ်ာသြားတာေပါ့။
ဝမ္းနည္ပါတယ္ မစၥတာ အေမရိကန္။ က်ေနာ္တုိ႔က ငအေတြ မဟုတ္ဘူး။ ေစ့စပ္တယ္။ ရာႏွႈန္းျပည့္ ေသခ်ာမယ့္ အလုပ္မ်ိဳးကုိပဲ စိတ္ဝင္စားပါတယ္။
(၆)
“ကမၻာမေၾကဘူး…ငါတုိ႔ ေသြးနဲ႔ေရးခဲ့ရတဲ့ ေမာ္ကြန္းေတြ….ေတာ္လွန္ေရး….ဒီမိုကေရစီ တုိက္ပြဲ အတြင္းမွာ က်ဆံုးေသာ”
ဗဟုသုတ နည္းတဲ့ ထုိင္းတေယာက္က လာေမးေတာ့ ခံစားခ်က္ေလးေတြ ေပ်ာက္သြားတယ္။ ထျပီးသား ၾကက္သီးေလးေတြလည္း ျပန္ဝင္သြားတယ္။
သူေမးတာကုိလည္း ၾကည့္ဦး။ “မျမဲျခင္း တရားကုိ ဖြဲ႕ထားတဲ့ သီခ်င္းကုိ မင္းတုိ႔က ဘာလို႔ လက္သီး လက္ေမာင္းေတြ တန္းျပီး၊ အံေတြ ၾကိတ္ျပီး ဆိုေနၾကတာလဲ” တဲ့။ မူရင္း အဂၤလိပ္ သီခ်င္းက အနိစၥတရားကို ဖြဲ႕ထားတာကုိး။
စိတ္ေလတယ္။ စဥ္းစဥ္းစားစား မေမးဘူး။ အနိစၥတရားကုိေတာ့ ဘယ္သူက သြားျပီး လက္သီးလက္ေမာင္း တန္းေနမွာလဲ။ ဒီသံစဥ္ကုိ ေကာ္ပီလုပ္ရင္ ဒီအဓိပၸါယ္ပဲ ျဖစ္္ရမယ္လုိ႔ သူ႔ျဖဳတ္ဦးေႏွာက္ေလးက တရားေသ ေတြးထားလား မသိပါဘူး။
အနိစၥ သီခ်င္းက ကမၻာမေၾကတဲ့ သီခ်င္း ျဖစ္သြားေတာ့ေရာ ဘာျဖစ္ေသးလဲ။ လူေတြ တက္ၾကြလာေအာင္ လွံဳေဆာ္ႏုိင္ရင္ ျပီးတာပဲ။
ကမၻာ့ျငိမ္းခ်မ္းေရးသီခ်င္းက ဇီးထုပ္ေၾကာ္ျငာ သီခ်င္း ျဖစ္သြားေတာ့ေရာ ဘာအေရးလဲ။ အဲဒါဟာ က်ေနာ္တုိ႔ ျမန္မာေတြ က်င့္သံုးေနတဲ့ “Win-Win Strategy” ပဲ။ ၾကည့္တဲ့သူေတြလည္းၾကိဳက္၊ ေၾကာ္ျငာတဲ့သူလည္း စီးပြါးျဖစ္တယ္ေလ။
အမယ္… ျငိမ္းခ်မ္းေရး သီခ်င္းကုိ ေၾကာ္ျငာ သီခ်င္းလုပ္လိုက္လို႔ တနပ္စားဥာဏ္လို႔ေတာ့ လာမေျပာနဲ႔။ Mr. Bean ဇာတ္ကား ၾကည့္ရသလုိ ရယ္ပစ္လုိက္မယ္။
မသိရင္ မွတ္ထား။ ကုိစန္းေအာင္ ဆိုတဲ့လူဆုိရင္ ၁၉၉၄- ၉၅ ခုေလာက္တုန္းက ေၾကာ္ျငာသီခ်င္း အတိုေလးေတြကို စုျပီး သီခ်င္းေခြ အျဖစ္ ထုတ္လိုက္တာ ေရာင္းရသဗ်ာ။ အိမ္နားက သီခ်င္းေခြ အငွားဆုိင္မွာေတာင္ တင္လိုက္ေသးတယ္။ ဘယ္ေလာက္ဟန္က်လဲ။ ေၾကာ္ျငာ ရုိက္တုန္းကလည္း ပိုက္ဆံရ၊ ေခြထုတ္ေတာ့လည္း ေၾကာ္ျငာရွင္ေတြ ဆီက ပုိက္ဆံရ၊ ေခြေရာင္းရတာကလည္း ပုိက္ဆံရေသးတယ္။ ဒီေတာ့ တနပ္စားဥာဏ္လို႔ လာမေျပာနဲ႔။ အျမင္က်ယ္က်ယ္ ထားစမ္းပါ။ မ်က္ေတာင္ေမႊး တေထာက္စာေလးတင္ ၾကည့္ခ်င္တဲ့ အက်င့္ကုိ ေဖ်ာက္ၾကပါ။
(၇)
ေၾကာ္ျငာအေၾကာင္းစဥ္းစားမိေတာ့ ျမန္မာျပည္က တီဗီြ အစီအစဥ္မွာ ၁၉၈၈ ေနာက္ပုိင္းကမွ စျပီး ေၾကာ္ျငာေတြ ထိုးခြင့္ရတာကုိ သတိရမိတယ္။ အဲဒီ့အခ်ိန္က်မွ တီဗီြေၾကာ္ျငာေတြ စလံုးေရစ ခဲ့ရလို႔ ျမန္မာေတြ ေၾကာ္ျငာရဲ႕ အေရးပါပံုကုိ အသိေနာက္က် လွခ်ည္လားလို႔ေတာ့ အထင္မေသးလိုက္ပါနဲ႔။ ငါတို႔ ျမန္မာေတြဟာ ဟုိးေရွးေရွးတုန္းကတည္းက ေၾကာ္ျငာရဲ႕ အေရးပါပံုကုိ သိျပီးသား ျဖစ္သလုိ ေျပာင္ေျပာင္ေျမာက္ေျမာက္လည္း ေၾကာ္ျငာ တတ္ျပီးသား။
(၈)
ဖတ္ျပီး ပီတိေတြ ျဖစ္ျပီး မ်က္ရည္ေတာင္ ဝဲခ်င္သတဲ့။ စိတ္ဝင္စားသြားတယ္။
ဖတ္ၾကည့္လိုက္ေတာ့ “ငါ၏ ယာလက္ျဖင့္ ဆန္စပါးရိကၡာ ကိုေပးအ့ံ။ ငါ၏ လက္၀ဲလက္ျဖင့္ ဝတ္စားတန္ဆာ ကိုေပးအ့ံ။ အမိသည္ သားငယ္ကုိ ရင္ခြင္၌ ႏွစ္သိမ့္ေစသကဲ့သုိ႔ ငါသည္လည္း တုိင္းသူျပည္သားတုိ႔ကုိ ႏွစ္သိမ့္ေစအံ့” တဲ့။ က်န္စစ္သားမင္းၾကီးရဲ႕ ေၾကာ္ျငာ။
အဲ့လုိ အလံုးမ်ိဳးေတြ၊ အဲဒီ့ထက္ ေကာင္းတဲ့ အလံုးေတြ ကေတာ့ ခုေခတ္ သတင္းစာေတြ မွာလည္း ေတြ႕ႏုိင္တာပဲ။ မ်က္ရည္မဝဲခင္မွာ... က်န္စစ္သားမင္းၾကီးက သူေျပာခဲ့တဲ့ အတုိင္း တကယ္ေရာ လုပ္ခဲ့လား ဆုိတာေတာ့ စဥ္းစားၾကည့္မယ္ မရွိဘူး။ အေျပာေကာင္းတုိင္း မ်က္ရည္ဝဲေနရလို႔ ရွားရွားပါးပါး မ်က္ရည္ေတြ ခန္းကုန္မွျဖင့္ ႏွေျမာစရာ။
မင္းတုန္းမင္းၾကီးကလည္း သတင္းစာ လြတ္လပ္ခြင့္ ေပးသလိုလိုနဲ႔ သူ႔ကုိယ္သူ အေဝဖန္ ခံႏိုင္ေၾကာင္း ဒီလို ေၾကာ္ျငာဖူးတယ္။
“ငါမေကာင္းလွ်င္ ငါ႔ကုိေရး၊ ငါ႔ မိဖုရားမေကာင္းလွ်င္ ငါ႔မိဖုရားကိုေရး၊ မင္းတုိ႔မွာအျပစ္မရွိေစရ” ၾကည့္ရတာ “မင္း” တို႔မွာ အျပစ္မရွိေစရ ဆုိတဲ့ စာေၾကာင္းထဲက “မင္း” ဆုိတာက ရွင္ဘုရင္ ဆိုတဲ့ အဓိပၸါယ္ကုိ ဆိုလိုတာ ထင္ပါတယ္။
(၉)
အရြယ္အစားေတာင္ တေတာင့္နဲ႔ တေတာင့္ တူေအာင္ မလုပ္ႏုိင္ေသးတဲ့ တိုင္းရင္းေဆးေတြမွာလည္း တန္ခုိးေတာ္ အနႏၱ…..ေၾကာ္ျငာေတြအရ
ေအအိုင္ဒီအက္စ္ ေပ်ာက္ကင္းႏုိင္တဲ့ေဆးကုိ သုေတသနေတာင္ မလုပ္ပဲ လက္တန္းေဖာ္စပ္ ႏုိင္တာ၊ အရင္ဆံုး ေဖာ္စပ္ႏုိင္တာ ျမန္မာေတြ…..ေၾကာ္ျငာေတြအရ
“သင္တန္းသားဦးေရ ကန္႔သတ္ထားသည္။ လာအပ္သေလာက္သာ လက္ခံမည္” ဒါကေတာ့ သင္တန္းေၾကာ္ျငာမွာ ဆီေလ်ာ္ေအာင္ ကုိယ့္ဘာသာကုိယ္ ထပ္ျဖည့္လိုက္တာ။
ေၾကာ္ျငာေတြက ညာၾကတာမ်ားေတာ့ လူေတြက မေကာင္းဘူးလုိ႔ ျမင္လာၾကေရာ။ တကယ္က ေၾကာ္ျငာဆုိတာ လိမ္ခ်င္သူနဲ႔ အလိမ္ခံခ်င္သူၾကားမွာ ေပါင္းကူးေပးတဲ့ အရာလည္း ျဖစ္ႏုိင္သလုိ ေပးခ်င္သူနဲ႔ လိုအပ္သူၾကားမွာ ေပါင္းကူးေပးတဲ့ အရာလည္း ျဖစ္ႏုိင္ေသးတာပဲ။
ေတာက္ေတြးေျမာက္ေတြး လုပ္ေနတာကို အသံေန အသံထား တခုက လွႈပ္ႏွိႈးလိုက္တယ္။
“စားၾကည့္။ အရသာခံၾကည့္။ မၾကိဳက္ရင္ ပုိက္ဆံမေပးနဲ႔” အဲဒါက ေစ်းသည္တေယာက္ရဲ႕ ေၾကာ္ျငာ။
“လာေလာ့၊ ရွႈေလာ့။ လုပ္ၾကည့္ျပီး ၾကိဳက္မွ လက္ခံ့” အဲဒါကုိေတာ့ ေၾကာ္ျငာခံရသူကုိ အက်ိဳးရွိေစမယ့္ ေၾကာ္ျငာလို႔ မိတ္ေဆြ တေယာက္က သံုးသပ္ဖူးတယ္။
ကဲ…ေရးတာလည္း ေတာ္ေတာ္ ရွည္သြားျပီ။ သူငယ္ခ်င္း ... စာဖတ္လိုက္ရလုိ႔ မ်က္လံုးေတြ ေညာင္းသြားျပီလား။ ဒါဆုိရင္ အျပင္ကုိ ထြက္လိုက္။ ျပီးေတာ့ မိုးေပၚကုိ ေမာ့ၾကည့္လုိက္စမ္း။ ေကာင္းကင္ဘံုကုိ ေတြ႕ရဲ႕လား? ဘုရားသခင္ရဲ႕ ေၾကာ္ျငာကုိ?
(ေကာင္းကင္ကုိ)
“ကုိယ့္ႏွလံုးသားေလးလည္း ရင္ခုန္ႏွႈန္း ထိန္းဖုိ႔ခက္ျပီ… ျငိမ္ေအာင္ တင္းထားလုိ႔မရ၊ မယံုႏုိင္ဘူး မင္းနဲ႔ေတြ႕စဥ္…ဒါ အခ်စ္လို႔ေခၚမလား…ကုိယ္မသိလိုက္မီ…”
(၂)
ဒီ အေမရိကန္ ေတာ္ေတာ္ တံုးတာပဲ။ က်ေနာ္ ၾကိတ္ေတြးရင္း စိတ္ထဲကေန ရယ္လိုက္တယ္။ ဒီ အေမရိကန္ ေတာ္ေတာ္ တံုးတာပဲ။
(၃)
“မင္းတုိ႔ ျမန္မာေတြ melody တခုကုိေတာင္ ကုိယ့္ဘာသာကုိယ္ မဖန္တီးခ်င္ဘဲ သူမ်ားေတြဆီက အလြယ္တကူ ခိုးခ်ေနၾကတယ္္” ဆိုတဲ့ အဓိပၸါယ္ေတြကုိ အဲဒီ့ အေမရိကန္ရဲ႕ မ်က္လံုးေတြမွာ ထင္ထင္ရွားရွားေတြ႕လိုက္ရလို႔ က်ေနာ္ ရယ္ခ်င္သြားတယ္။ ဒီလူဟာ အစဥ္အလာ သမားပဲ။
(၄)
က်ေနာ္သာ အားမနာတတ္လို႔ ကေတာ့ သူ႔ကုိ တခြန္းတည္း ေျပာလိုက္မယ္။ “Reinventing the wheel” ဆိုတာ မၾကားဖူးဘူးလားလုိ႔။ အခ်ိန္ကုန္ခံျပီး ဘီးကုိ ဘာလို႔ အစကေန ျပန္တီထြင္ေနမလဲ။
ထမင္းစားဖုိ႔ စပါးကုိ ကုိယ္တုိင္ စုိက္ေနစရာ မလိုပါဘူး။ ဆန္ေကာင္းေကာင္း သန္႔သန္႔ေလးေတြ ဝယ္ျပီး ခ်က္လုိက္ရင္ ႏူးညံ့တဲ့ ထမင္းတပြဲေတာ့ ျဖစ္လာႏုိင္တာပဲ။
ေဆာရီးပါ မစၥတာ အေမရိကန္။ က်ေနာ္တုိ႔ ဘာမဟုတ္တဲ့ emotion ေလးေတြ ကုိ ေဖာ္က်ဴးဖုိ႔ အခ်ိန္ အမ်ားၾကီး မေပးႏုိင္ဘူး။ ခင္ဗ်ားတို႔ဆီက လူေတြ လုပ္ျပီးသား ဟာေလးေတြကုိ အသာေလး အညြန္႔ ခူးစားလုိက္ရံုပဲ။ ျမန္မာဆုိျပီး အထင္ေသးမယ္ေတာ့ မၾကံနဲ႔။ ျမန္မာေတြ ဘယ္တုန္းကမွ မညံ့ခဲ့ဘူး။ ျမန္မာဆုိတာ ခင္ဗ်ားတုိ႔ အျဖဴေတြ၊ Black အေမရိကန္ေတြ ရဲ႕ ဦးေႏွာက္ကုိတင္ မကဘူး၊ Chinese ေတြ Indian ေတြ၊ ကုိရီးယားေတြ၊ ထုိင္းေတြရဲ႕ ဦးေႏွာက္ကုိပါ အလြယ္တကူ ေဖာက္စားေနတာ။
အေထာက္အထားနဲ႔ ေျပာတတ္တဲ့သူဆုိ ျမန္မာေတြဆိုတာ ဦးေႏွာက္ေဖာက္စားျခင္း အတတ္ကုိ ျမဝတီမင္းၾကီး ဦးစ လက္ထက္ကတည္းက တတ္ေျမာက္ေနတဲ့ အေၾကာင္း ဂုဏ္ယူဝံ့ၾကြားစြာေတာင္ ရွင္းျပလိမ့္ဦးမယ္။
(၅)
ရွိျပီးသား Melody ေတြမွာ စာသားေလးေတြ ေကာက္ထည့္လိုက္ေတာ့ေရာ ဘာျဖစ္လဲ?
Efficient ျဖစ္တာေပါ့။ Productive ျဖစ္တာေပါ့။ အလဟႆ အခ်ိန္ေတြ မကုန္ေတာ့ဘူးေပါ့။
စာသား၊ အဆို နဲ႔ လိုက္ျပီးတီးခတ္ထားပံုကလြဲရင္ နဲ႔ အားလံုး ေကာင္းဖုိ႔ ရာႏွႈန္းျပည့္ ေသခ်ာသြားတာေပါ့။
ဝမ္းနည္ပါတယ္ မစၥတာ အေမရိကန္။ က်ေနာ္တုိ႔က ငအေတြ မဟုတ္ဘူး။ ေစ့စပ္တယ္။ ရာႏွႈန္းျပည့္ ေသခ်ာမယ့္ အလုပ္မ်ိဳးကုိပဲ စိတ္ဝင္စားပါတယ္။
(၆)
“ကမၻာမေၾကဘူး…ငါတုိ႔ ေသြးနဲ႔ေရးခဲ့ရတဲ့ ေမာ္ကြန္းေတြ….ေတာ္လွန္ေရး….ဒီမိုကေရစီ တုိက္ပြဲ အတြင္းမွာ က်ဆံုးေသာ”
ဗဟုသုတ နည္းတဲ့ ထုိင္းတေယာက္က လာေမးေတာ့ ခံစားခ်က္ေလးေတြ ေပ်ာက္သြားတယ္။ ထျပီးသား ၾကက္သီးေလးေတြလည္း ျပန္ဝင္သြားတယ္။
သူေမးတာကုိလည္း ၾကည့္ဦး။ “မျမဲျခင္း တရားကုိ ဖြဲ႕ထားတဲ့ သီခ်င္းကုိ မင္းတုိ႔က ဘာလို႔ လက္သီး လက္ေမာင္းေတြ တန္းျပီး၊ အံေတြ ၾကိတ္ျပီး ဆိုေနၾကတာလဲ” တဲ့။ မူရင္း အဂၤလိပ္ သီခ်င္းက အနိစၥတရားကို ဖြဲ႕ထားတာကုိး။
စိတ္ေလတယ္။ စဥ္းစဥ္းစားစား မေမးဘူး။ အနိစၥတရားကုိေတာ့ ဘယ္သူက သြားျပီး လက္သီးလက္ေမာင္း တန္းေနမွာလဲ။ ဒီသံစဥ္ကုိ ေကာ္ပီလုပ္ရင္ ဒီအဓိပၸါယ္ပဲ ျဖစ္္ရမယ္လုိ႔ သူ႔ျဖဳတ္ဦးေႏွာက္ေလးက တရားေသ ေတြးထားလား မသိပါဘူး။
အနိစၥ သီခ်င္းက ကမၻာမေၾကတဲ့ သီခ်င္း ျဖစ္သြားေတာ့ေရာ ဘာျဖစ္ေသးလဲ။ လူေတြ တက္ၾကြလာေအာင္ လွံဳေဆာ္ႏုိင္ရင္ ျပီးတာပဲ။
ကမၻာ့ျငိမ္းခ်မ္းေရးသီခ်င္းက ဇီးထုပ္ေၾကာ္ျငာ သီခ်င္း ျဖစ္သြားေတာ့ေရာ ဘာအေရးလဲ။ အဲဒါဟာ က်ေနာ္တုိ႔ ျမန္မာေတြ က်င့္သံုးေနတဲ့ “Win-Win Strategy” ပဲ။ ၾကည့္တဲ့သူေတြလည္းၾကိဳက္၊ ေၾကာ္ျငာတဲ့သူလည္း စီးပြါးျဖစ္တယ္ေလ။
အမယ္… ျငိမ္းခ်မ္းေရး သီခ်င္းကုိ ေၾကာ္ျငာ သီခ်င္းလုပ္လိုက္လို႔ တနပ္စားဥာဏ္လို႔ေတာ့ လာမေျပာနဲ႔။ Mr. Bean ဇာတ္ကား ၾကည့္ရသလုိ ရယ္ပစ္လုိက္မယ္။
မသိရင္ မွတ္ထား။ ကုိစန္းေအာင္ ဆိုတဲ့လူဆုိရင္ ၁၉၉၄- ၉၅ ခုေလာက္တုန္းက ေၾကာ္ျငာသီခ်င္း အတိုေလးေတြကို စုျပီး သီခ်င္းေခြ အျဖစ္ ထုတ္လိုက္တာ ေရာင္းရသဗ်ာ။ အိမ္နားက သီခ်င္းေခြ အငွားဆုိင္မွာေတာင္ တင္လိုက္ေသးတယ္။ ဘယ္ေလာက္ဟန္က်လဲ။ ေၾကာ္ျငာ ရုိက္တုန္းကလည္း ပိုက္ဆံရ၊ ေခြထုတ္ေတာ့လည္း ေၾကာ္ျငာရွင္ေတြ ဆီက ပုိက္ဆံရ၊ ေခြေရာင္းရတာကလည္း ပုိက္ဆံရေသးတယ္။ ဒီေတာ့ တနပ္စားဥာဏ္လို႔ လာမေျပာနဲ႔။ အျမင္က်ယ္က်ယ္ ထားစမ္းပါ။ မ်က္ေတာင္ေမႊး တေထာက္စာေလးတင္ ၾကည့္ခ်င္တဲ့ အက်င့္ကုိ ေဖ်ာက္ၾကပါ။
(၇)
ေၾကာ္ျငာအေၾကာင္းစဥ္းစားမိေတာ့ ျမန္မာျပည္က တီဗီြ အစီအစဥ္မွာ ၁၉၈၈ ေနာက္ပုိင္းကမွ စျပီး ေၾကာ္ျငာေတြ ထိုးခြင့္ရတာကုိ သတိရမိတယ္။ အဲဒီ့အခ်ိန္က်မွ တီဗီြေၾကာ္ျငာေတြ စလံုးေရစ ခဲ့ရလို႔ ျမန္မာေတြ ေၾကာ္ျငာရဲ႕ အေရးပါပံုကုိ အသိေနာက္က် လွခ်ည္လားလို႔ေတာ့ အထင္မေသးလိုက္ပါနဲ႔။ ငါတို႔ ျမန္မာေတြဟာ ဟုိးေရွးေရွးတုန္းကတည္းက ေၾကာ္ျငာရဲ႕ အေရးပါပံုကုိ သိျပီးသား ျဖစ္သလုိ ေျပာင္ေျပာင္ေျမာက္ေျမာက္လည္း ေၾကာ္ျငာ တတ္ျပီးသား။
(၈)
ဖတ္ျပီး ပီတိေတြ ျဖစ္ျပီး မ်က္ရည္ေတာင္ ဝဲခ်င္သတဲ့။ စိတ္ဝင္စားသြားတယ္။
ဖတ္ၾကည့္လိုက္ေတာ့ “ငါ၏ ယာလက္ျဖင့္ ဆန္စပါးရိကၡာ ကိုေပးအ့ံ။ ငါ၏ လက္၀ဲလက္ျဖင့္ ဝတ္စားတန္ဆာ ကိုေပးအ့ံ။ အမိသည္ သားငယ္ကုိ ရင္ခြင္၌ ႏွစ္သိမ့္ေစသကဲ့သုိ႔ ငါသည္လည္း တုိင္းသူျပည္သားတုိ႔ကုိ ႏွစ္သိမ့္ေစအံ့” တဲ့။ က်န္စစ္သားမင္းၾကီးရဲ႕ ေၾကာ္ျငာ။
အဲ့လုိ အလံုးမ်ိဳးေတြ၊ အဲဒီ့ထက္ ေကာင္းတဲ့ အလံုးေတြ ကေတာ့ ခုေခတ္ သတင္းစာေတြ မွာလည္း ေတြ႕ႏုိင္တာပဲ။ မ်က္ရည္မဝဲခင္မွာ... က်န္စစ္သားမင္းၾကီးက သူေျပာခဲ့တဲ့ အတုိင္း တကယ္ေရာ လုပ္ခဲ့လား ဆုိတာေတာ့ စဥ္းစားၾကည့္မယ္ မရွိဘူး။ အေျပာေကာင္းတုိင္း မ်က္ရည္ဝဲေနရလို႔ ရွားရွားပါးပါး မ်က္ရည္ေတြ ခန္းကုန္မွျဖင့္ ႏွေျမာစရာ။
မင္းတုန္းမင္းၾကီးကလည္း သတင္းစာ လြတ္လပ္ခြင့္ ေပးသလိုလိုနဲ႔ သူ႔ကုိယ္သူ အေဝဖန္ ခံႏိုင္ေၾကာင္း ဒီလို ေၾကာ္ျငာဖူးတယ္။
“ငါမေကာင္းလွ်င္ ငါ႔ကုိေရး၊ ငါ႔ မိဖုရားမေကာင္းလွ်င္ ငါ႔မိဖုရားကိုေရး၊ မင္းတုိ႔မွာအျပစ္မရွိေစရ” ၾကည့္ရတာ “မင္း” တို႔မွာ အျပစ္မရွိေစရ ဆုိတဲ့ စာေၾကာင္းထဲက “မင္း” ဆုိတာက ရွင္ဘုရင္ ဆိုတဲ့ အဓိပၸါယ္ကုိ ဆိုလိုတာ ထင္ပါတယ္။
(၉)
အရြယ္အစားေတာင္ တေတာင့္နဲ႔ တေတာင့္ တူေအာင္ မလုပ္ႏုိင္ေသးတဲ့ တိုင္းရင္းေဆးေတြမွာလည္း တန္ခုိးေတာ္ အနႏၱ…..ေၾကာ္ျငာေတြအရ
ေအအိုင္ဒီအက္စ္ ေပ်ာက္ကင္းႏုိင္တဲ့ေဆးကုိ သုေတသနေတာင္ မလုပ္ပဲ လက္တန္းေဖာ္စပ္ ႏုိင္တာ၊ အရင္ဆံုး ေဖာ္စပ္ႏုိင္တာ ျမန္မာေတြ…..ေၾကာ္ျငာေတြအရ
“သင္တန္းသားဦးေရ ကန္႔သတ္ထားသည္။ လာအပ္သေလာက္သာ လက္ခံမည္” ဒါကေတာ့ သင္တန္းေၾကာ္ျငာမွာ ဆီေလ်ာ္ေအာင္ ကုိယ့္ဘာသာကုိယ္ ထပ္ျဖည့္လိုက္တာ။
ေၾကာ္ျငာေတြက ညာၾကတာမ်ားေတာ့ လူေတြက မေကာင္းဘူးလုိ႔ ျမင္လာၾကေရာ။ တကယ္က ေၾကာ္ျငာဆုိတာ လိမ္ခ်င္သူနဲ႔ အလိမ္ခံခ်င္သူၾကားမွာ ေပါင္းကူးေပးတဲ့ အရာလည္း ျဖစ္ႏုိင္သလုိ ေပးခ်င္သူနဲ႔ လိုအပ္သူၾကားမွာ ေပါင္းကူးေပးတဲ့ အရာလည္း ျဖစ္ႏုိင္ေသးတာပဲ။
ေတာက္ေတြးေျမာက္ေတြး လုပ္ေနတာကို အသံေန အသံထား တခုက လွႈပ္ႏွိႈးလိုက္တယ္။
“စားၾကည့္။ အရသာခံၾကည့္။ မၾကိဳက္ရင္ ပုိက္ဆံမေပးနဲ႔” အဲဒါက ေစ်းသည္တေယာက္ရဲ႕ ေၾကာ္ျငာ။
“လာေလာ့၊ ရွႈေလာ့။ လုပ္ၾကည့္ျပီး ၾကိဳက္မွ လက္ခံ့” အဲဒါကုိေတာ့ ေၾကာ္ျငာခံရသူကုိ အက်ိဳးရွိေစမယ့္ ေၾကာ္ျငာလို႔ မိတ္ေဆြ တေယာက္က သံုးသပ္ဖူးတယ္။
ကဲ…ေရးတာလည္း ေတာ္ေတာ္ ရွည္သြားျပီ။ သူငယ္ခ်င္း ... စာဖတ္လိုက္ရလုိ႔ မ်က္လံုးေတြ ေညာင္းသြားျပီလား။ ဒါဆုိရင္ အျပင္ကုိ ထြက္လိုက္။ ျပီးေတာ့ မိုးေပၚကုိ ေမာ့ၾကည့္လုိက္စမ္း။ ေကာင္းကင္ဘံုကုိ ေတြ႕ရဲ႕လား? ဘုရားသခင္ရဲ႕ ေၾကာ္ျငာကုိ?
(ေကာင္းကင္ကုိ)
Tuesday, December 20, 2011
"သူ" ဘယ္သူလဲ သိခ်င္ရင္ေတာ့ ေကာင္းကင္ရဲ႕ အေရာင္ကုိသာ ၾကည့္လုိက္
(၁)
ေဒါက္ေဒါက္ေဒါက္
ေမးခြန္းေတြ ဦးေႏွာက္ကုိ တံခါးလာေခါက္ေနတယ္။
ေဒါက္ေဒါက္ေဒါက္
ယံုၾကည္ခ်က္ေၾကာင့္ အက်ဥ္းက်ခံေနရသူ စာရင္းထဲမွာ သူ႔ကုိ ဘာေၾကာင့္ ထည့္မထားၾကတာလဲ?
(၂)
သူ႔အေတြးအေခၚေတြထဲမွာ ၾကိဳက္တာေလးေတြလည္း ရွိတယ္။ မၾကိဳက္တာေလးေတြလည္း ရွိတယ္။
လူေတြက သူ႔ကုိ အစဥ္အလာကုိ ဖ်က္ဆီးရက္သူလို႔ ျမင္ၾကတယ္။ ဒါေပမဲ့ လူေတြရဲ႕ အျမင္ ဆုိတာကုိ ေခါက္ထားလိုက္ပါ။ လူအုပ္ၾကီးဆုိတာက လူအုပ္ၾကီး ေနာက္ကုိ လိုက္ရင္း လမ္းေပ်ာက္ေနတတ္ၾကေပမဲ့ အေရအတြက္ကုိ ၾကည့္ျပီး လမ္းမွန္ေရာက္ေနျပီလို႔ ထင္ေနၾကတဲ အခါမ်ိဳးေတြလည္း ရွိတတ္တယ္။
က်ေနာ္ကေတာ့ သူ႔ကုိ အစဥ္အလာေတြထဲကေန စစ္ထုတ္ျပီး အမွန္တရားကုိ ၾကိဳးစား ရွာေဖြေနသူလို႔ ျမင္တယ္။ ဒါေပမဲ့ က်ေနာ့္အျမင္ကုိလည္း ေခါက္ထားလိုက္ပါ။ က်ေနာ္ဆုိတာကလည္း စည္းျပင္ကလူ
“သူ” ကေတာ့ သူ႔ကုိယ္သူ ပစၥဳပၸန္ သမားတဲ့။ ထားေတာ့။
(၃)
လက္သည္းၾကားမွာ အပ္စုိက္၊ တူနဲ႔ရုိက္ျပီး လက္“မတြန္႔” တဲ့သူကုိ သူရဲေကာင္း ေရြးခဲ့တယ္ ဆိုတာေတြ ဟုတ္ခဲ့သည္ ျဖစ္ေစ၊ မဟုတ္ခဲ့သည္ ျဖစ္ေစ ထားလိုက္ေတာ့။ အခုေခတ္မွာ အဲဒါကုိ အတုယူေနဦးမယ္ ဆုိရင္ ဟာသတပုဒ္လုိ ျဖစ္သြားျပီ။ Originality ေတြ ေပ်ာက္ဆံုးေနတဲ့ ေခတ္မွာ တကယ္လိုေနတာက ဘယ္ကိစၥမွာမဆုိ လိုအပ္တယ္ထင္ရင္ ခြဲထြက္ရဲတဲ့ သတၱိပဲ။
“အေၾကာင္းေၾကာင္းေၾကာင့္ အုပ္စုကိုခြာ၊
ဘယ္သူမွ မရွိတဲ့ ကြင္းျပင္ၾကီးထဲမွာ ရပ္မိရင္
မိုးၾကိဳးပစ္မွတ္ ျဖစ္သြားႏိုင္တယ္” ေလ။
(၄)
အမ်ားဆႏၵတဲ့။ ဆြဲေဆာင္အား ေကာင္းလြန္းတဲ့ စကားလံုးမွာ အျပဳသေဘာ ေဆာင္တဲ့ သေဘာတရားေတြ ရွိေနတာေတာ့ ဟုတ္ပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ အေမွာင္ျခမ္းကုိလည္း စဥ္းစားခန္း ဝင္ၾကည့္ဖူးတယ္။
ေဂ်ာ္ဒါးႏုိး ဘရူႏုိဟာ ကုိပါးနီးကပ္စ္ရဲ႕ အယူအဆေတြကုိ ျဖန္႔လို႔ အရွင္လတ္လတ္ မီးရွိဳ႕သတ္ခံခဲ့ရတယ္။ (အမ်ားဆႏၵအရ)
ဆုိကေရးတီးဟာ အဆိပ္ေသာက္ခဲ့ရတယ္။ (မဲခြဲဆံုးျဖတ္ အျပီး)
ဟစ္တလာရဲ႕ ပါတီဟာ အႏုိင္ရသြားခဲ့ျပီးေတာ့ ဟစ္တလာဟာ အာဏာရွင္ ျဖစ္လာခဲ့တယ္။ (ေရြးေကာက္ပြဲရဲ႕ ရလဒ္)
ဒါဆိုရင္ အမ်ားဆႏၵအတုိင္း ဆံုးျဖတ္ျခင္း ဆုိတာကလည္း သူ႔အားနည္းခ်က္နဲ႔သူ။ ဒီမုိကေရစီ ဆိုတာမွာေတာင္ သူ႔အားနည္းခ်က္နဲ႔သူ။
(၅)
စြန္႔လႊတ္ရျခင္း အတူတူမွာ ကြာျခားမွႈေတြ အမ်ားၾကီးေတာ့ ရွိလိမ့္မယ္။ စြန္႔လႊတ္သူေတြ ကုိယ္တုိင္မွာလည္း ကြားျခားမွႈေတြ ရွိေနလိမ့္မယ္။ အက်ိဳးဆက္မွာလည္း ကြာျခားမွႈေတြ ရွိေနလိမ့္မယ္။
ခရစ္ေတာ္ဟာ လက္ဝါးကပ္တုိင္မွာ အေသခံခဲ့တယ္။
“သူ”ကေတာ့ ျမန္မာျပည္ရဲ႕ အေကာင္းဆံုး တကၠသိုလ္လို႔ ေခၚရမလား၊ အဲဒီ့ “ဘဝတကၠသိုလ္” မွာ ဘယ္ႏွစ္ၾကိမ္ေျမာက္ ေရာက္ရွိသြားျခင္းပါလဲ?
“သူ” က ေခ်ပဖူးတယ္။ ကုိယ္အေသ သတ္မွတ္ထားတဲ့ ရွႈေထာင့္တခုကေနပဲ ၾကည့္ရင္ေတာ့ တျခား ယံုၾကည္ခ်က္ေတြလည္း ေတြဟာလည္း စံႏွႈန္းနဲ႔ လြဲေနၾကမွာပဲ။ အဲဒီ့ထဲမွာမွ သူ႔ကုိ ဘာလို႔ ကြက္ျပီး အေရးယူရသလဲလို႔။
ဟုိဘက္မွာကလည္း အေျဖက အဆင္သင့္။ Enlightened man တပါးရဲ႕ နာမည္ကုိ အလြဲသံုးစားလုပ္ျခင္း။
(၆)
ဒါဆိုရင္ Enlightened man ျဖစ္တဲ့ အရွင္ျမတ္ဟာ ဘာေတြ ေဟာၾကားခဲ့ပါသလဲ။
ကုိယ့္မွတ္စုေလး ကုိယ္ျပန္ျပီး ထုတ္ဖတ္ၾကည့္တယ္။
[[[ က်ေနာ့္မွာ အေျပာအဆို ၾကမ္းတဲ့ ဘာသာမဲ့ သူငယ္ခ်င္းတေယာက္ ရွိတယ္။ သူက ရုိးသားျပီး ကူညီတတ္ေပမယ့္ ပိႆေလးနဲ႔ ပစ္သလို ေျပာတတ္တယ္။
တရက္ စကားဝိုင္းမွာ တျခားသူငယ္ခ်င္းတေယာက္က သူ႔ကုိ
“ဘာမွ လာျငင္းမေနနဲ႔။ အဲဒါ ဘုရားသခင္ရဲ႕ ႏွႈတ္ကျမြက္ေတာ္”
“ဘုရားသခင္ရဲ႕ ႏွႈတ္ကျမြက္ေတာ္လို႔ ေျပာရေအာင္ မင္းက ဘုရားသခင္နဲ႔ လက္ဘက္ရည္ဆိုင္ အတူတူ ထုိင္ဖူးလို႔လား”
အေျခအေနေတြ ရုတ္ရုတ္သဲသဲ ျဖစ္သြားတယ္။ သူငယ္ခ်င္းတေယာက္က သူ႔ကုိ ေခြးေျခခံုနဲ႔ ရိုက္မယ္လုပ္တယ္။ ေနာက္ေတာ့ သူ လက္ဘက္ရည္ဆုိင္က ထြက္သြားတယ္။
သူ႔ဥပမာက ၾကမ္းလြန္းတယ္။ ဒါေပမယ့္ သူ ေပးခ်င္တဲ့ မက္ေဆ့ကေတာ့ ဒီေန႔အထိ က်ေနာ့္ရင္ဘတ္ထဲမွာ မုိးျခိမ္းေနတုန္း။ ]]]
[[[ အဲလို မက္ေဆ့မ်ိဳး ကုိ ေရွးေခတ္က မွတ္တမ္းတင္ခဲ့တဲ့ စာအုပ္ေတြကုိ ႏွိႈင္းယွဥ္ဖတ္ၾကည့္တဲ့ အခါမ်ိဳးမွာလည္း ရႏုိင္တယ္။
ဥပမာ…
ရာဇဓိရာဇ္ အေၾကာင္း…
မြန္ဘာသာမူမွာ မြန္ဘုရင္ ရာဇဓိရာဇ္ေသလို႔ ျမန္မာဘုရင္မင္းေခါင္က သံေဝဂ ရျပီးငိုတယ္တဲ့။ ျမန္မာဘာသာမူမွာက်ေတာ့ ျမန္မာ ဘုရင္မင္းေခါင္ေသလို႔ ရာဇဓိရာဇ္က သံေဝဂရျပီးငိုတယ္ဆိုပဲ။ ေသတဲ့လူေတြက ေျပာင္းျပန္ျဖစ္ေနၾကတယ္။ တျခားအခ်က္အလက္ေတြမွာလည္း ကြဲလြဲမွႈေတြ အမ်ားၾကီး။
ကမၻာအရပ္ရပ္က ေရွးရာဇဝင္ဇာတ္လမ္းေတြ အတုိင္းပါပဲ…. သမိန္ပရမ္း သရဲကုိက္လို႔ ေသတယ္ဆိုတဲ့ ကိစၥေတြလို ဒ႑ာရီဆန္တာေတြ အမ်ားၾကီးပါေနရေတာ့တယ္။
ဒါေတာင္ လြန္ခဲ့တဲ့ ႏွစ္ေပါင္း ၆၀၀ နီးပါးေလာက္ကပဲ ရွိေသးတယ္။ ဘာသာေရးသမိုင္းေတြလို ႏွစ္ေပါင္းေထာင္နဲ႔ခ်ီလာရင္ ?
တလြဲသံုးေနရင္ေတာ့ ဘာသာေရးေတြဟာ အမုန္းကမ္ပိန္း တခု ပဲျဖစ္လာလိမ့္မယ္။
တကယ္တမ္းက်ေတာ့ ဘယ္သူမဆို ကုိယ့္မ်က္လံုးကုိ စည္းထားတဲ့ အဝတ္ကုိေတာင္ ျမင္ရတာမွ မဟုတ္တာ။]]]
[[[ႏွစ္ေတြ ျခားျခားလာတယ္။
ဘုရားေတြရဲ႕ပံုရိပ္ ဝါးဝါး လာတယ္။
ဒ႑ာရီေတြ မ်ားမ်ားလာတယ္။
“တမန္ေတာ္ကေတာ့ ဒီလိုအဓိပၸါယ္နဲ႔ ေျပာခဲ့တာ မဟုတ္ေလာက္ဘူး”
“ဒါေတြက ဘုရားေဟာတာ မျဖစ္ႏုိင္ဘူး။ ေရွးလူေတြက သြတ္သြင္းခဲ့တာ”
“ဒါကမွ ဘုရားေဟာ အစစ္”
ေနာက္ဆံုးေတာ့ လူေတြဟာ ဘုရားေတြကုိ ကုိယ့္ထင္ေၾကးအတိုင္း ျပန္ျပီး ဖန္ဆင္းေနရတာပါပဲ။ ယန္းေပါဆတ္ (Jean Paul Sartre) ေျပာသလုိေပါ့။ က်ေနာ္တုိ႔ အားလံုး လြတ္လပ္မွႈဒဏ္ကုိ အဲေလာက္ထိ က်ခံေနရပါတယ္။]]]
(၇)
စဥ္းစားၾကည့္လုိက္ရင္ ဒီလုိမ်ိဳးလည္း ျဖစ္ေနျပန္ေသးတယ္။ ႏုိင္ငံေရးပညာရွင္ တေယာက္ ရွိခဲ့တယ္ ဆိုပါစုိ႔။ အဲဒီ့ ပညာရွင္ ေျပာခဲ့တယ္ ဆိုတာေတြကို တဆင့္ ျပန္ေျပာျပတဲ့ သူေတြဆီက သိရတဲ့ စကားေတြဟာ တမ်ိဳးစီ ျဖစ္ေနတယ္ ဆိုပါစုိ႔။
က်ေနာ္က အဲဒီ့ ႏုိင္ငံေရး ပညာရွင္ အေၾကာင္း ေျပာမယ္။ “အဲဒီ့ ပညာရွင္ဟာ အရမ္းေတာ္တယ္လို႔ လူေတြက ေျပာၾကတယ္။ ဒါေပမဲ့ သူဘာေတြ ေျပာခဲ့မွန္းေတာ့ ငါလည္း သိပ္သိတာ မဟုတ္ဘူး။ ဒါေပမဲ့ ဟုိ A ဆိုတဲ့ တေယာက္ကေတာ့ အဲဒီ့ ႏုိင္ငံေရး ပညာရွင္ ဟာ ဒီလို ေျပာသြားခဲ့တယ္လို႔ က်ိန္းေသၾကီးကုိ ေျပာတယ္။ အဲဒါကုိပဲ ငါယံုတယ္။ A ျပန္ေျပာျပတာကမွ ဟိုႏုိင္ငံေရးပညာရွင္ ရဲ႕ တကယ့္ စကားအစစ္။ အဲဒါက လြဲရင္ အမွားေတြ။ ဘာလုိ႔တုန္းဆုိေတာ့ A ေျပာတာကုိပဲ က်ေနာ္က ငယ္ငယ္ကတည္းက သိလာလို႔။
(ဒါေပမဲ့ တကမ္တမ္းက် တဆင့္ ျပန္ေျပာတဲ့ A ကလည္း ေသခ်ာသိတာ မဟုတ္ဘူး။ က်ေနာ္ကလည္း ေသခ်ာသိတာ မဟုတ္ဘူး။ A ေျပာတာကမွ အမွန္ဆုိရင္လည္း တကမၻာလံုးက ဟာေတြက အမွားလို ျဖစ္သြားမယ္။)
ေနာက္တေယာက္ကလည္း က်ေနာ့္လုိပဲ ေျပာမယ္။ ဒါေပမဲ့ အယူအဆခ်င္းကေတာ့ မတူဘူး ျဖစ္ေနျပီ။ ဒါဆုိရင္ ဘယ္ဟာက အမွန္လဲ? ထားပါေတာ့။ ေခါင္းရွႈပ္တယ္။ ဆံုးျဖတ္ရ ခက္တာခ်င္း အတူတူ ဒီေနရာ ဒီေဒသမွာ ေရမ်ားရင္ ေရကုိ အႏုိင္ေပးလိုက္တာက ျငိမ္းခ်မ္းပါတယ္။ ဒါ အထူးအဆန္းမွ မဟုတ္တာ။ ဟုိေဒသမွာလည္း မီးမ်ားရင္ မီးကုိ အႏုိင္ေပးေနတာပဲေလ။
ဒါဆိုရင္ က်ေနာ့္ရဲ႕ ဇာတ္လုိက္ “သူ” ဟာ မွားသြားျပီေပါ့။ ရွိေစေတာ့။
(၈)
“သူ” ေျပာခဲ့တာေတြ မွားတယ္ ဆုိရံုနဲ႔ သူ႔ကုိ အက်ဥ္းခ်သင့္ ျပီလား။ "သူ" က အသက္လည္း ေတာ္ေတာ္ၾကီးလွျပီ။ "သူ" နဲ႔ စကားေျပာဖူးတဲ့ ညီမေလး တေယာက္ကေတာ့ "သူ"ဟာ စိတ္ရွည္လက္ရွည္ ရွင္းျပတတ္တဲ့ စည္းရံုးတတ္တဲ့ အဘိုးတေယာက္နဲ႔ တူတယ္လို႔ တင္စားဖူးတယ္။
သူအက်ဥ္းက်ေနရျခင္း အေၾကာင္း၊ ဟုိတစ ဒီတစ အသိေလးေတြနဲ႔ က်ေနာ္ စာလံုးေပါင္းၾကည့္တယ္။
1. တဘက္မွာ သူ႔ကုိ ေခ်ပခြင့္ ရွိသလား။ သူမွားေၾကာင္း ေထာက္ျပခြင့္ ရွိသလား။ [မီဒီယာ ေပါင္းစံုသံုးျပီး ေခ်ပခြင့္ ရွိတယ္။ သူ႔မွာသာ ပံုႏွိပ္မီဒီယာေတြကေန အျပန္အလွန္ ေခ်ပခြင့္ မရွိတာ။ သူ႔အယူအဆ ေတြကိုလည္း ပံုႏွိပ္ ျဖန္႔ေဝခြင့္ ပိတ္ပင္ထားတယ္] အဲဒီ့ေလာက္ လုပ္တာဟာ မလုံေလာက္ ေသးဘူးလား။
2. စာဖတ္တဲ့ သူေတြကုိ အထင္ေသးတာလား။ စာဖတ္တဲ့ သူေတြမွာ စဥ္းစားႏုိင္တဲ့ ဦးေႏွာက္ မရွိေတာ့ဘူးလား။ [ဦးေႏွာက္ေတြ ရွိပါတယ္။ “သူ” ေျပာသမွ်ကုိ အားလံုးကေတာ့ လက္ခံၾကမွာ မဟုတ္ပါဘူး။ အားလံုး လက္ခံလုိက္မွေတာ ့ခုလုိ ျပႆနာေတာင္ ျဖစ္ေနမွာ မဟုတ္ပါဘူး။ ျပီးေတာ့ ေသနတ္နဲ႔ ေထာက္ျပီး သူ႔ဝါဒေတြကုိ အတင္း ယံုခိုင္းေနတာမွ မဟုတ္တာ။]
3. ကုိယ့္ဟာက ရာႏွႈန္းျပည့္ မွန္ေနျပီလုိ႔ ထားလိုက္ပါေတာ့။ ဒါဆုိရင္ မသိနားမလည္ေသးတဲ့ သူေတြ သူ႔အမွားေတြကို နားေဝတိမ္ေတာင္ ျဖစ္သြားရင္ေကာ ဘယ္လုိလုပ္မလဲ။ [သူ႔လိုဆန္ဆန္ အေတြးမ်ိဳးက… ဥပမာ ေတာင္တေတာင္ဟာ ကမၻာ့ပထဝီမွာ မရွိဘူးလို႔ ေျပာတာမ်ိဳးက “သူ” မွ ေတြးမိတာ မဟုတ္ပါဘူး။ အဲလိုအေတြးေတြကို တျခားလူေတြလည္း ေတြးမိႏုိင္ပါတယ္။ ဒီလုိဆုိေတာ့ သူ႔ဟာကုိ ကုိယ့္ဘက္က ယုတၱိခုိင္ခုိင္နဲ႔သာ ေျဖရွင္းႏုိင္မယ္ဆုိရင္ အမ်ား အေတြးမွားေနၾကတဲ ့ကိစၥေတြကို တခါတည္း ေျဖရွင္းျပီးသားေတာင္ ျဖစ္သြားပါဦးမယ္]
4. ဟုိး နွစ္ေပါင္းေထာင္ခ်ီခဲ့တဲ ့ပေဒသရာဇ္ ေခတ္တုန္းကေတာင္ အယူအဆေတြ ေရာင္စံု ဖူးပြင့္ခဲ့ေသးတယ္လို႔ ဆိုတယ္။ ဥာဏ္ေတာ္ရွင္ ဖူးပြင့္ခဲ့တယ္ဆုိတဲ့ေခတ္က ပေဒသရာဇ္ ဘုရင္ေတြ အခုလို ဆန္ဆန္ ဖမ္းဆီးတာမ်ိဳး ရွိခဲ့ဖူးပါသလား?
5. သူ႔အေနနဲ႔ နာမည္က အစ ခြဲထြက္ျပီး လုပ္ရင္ေရာ [ဒါဆိုရင္လည္း Holy man တပါး ရဲ႕ အယူအဆေတြကို ႏွစ္သက္လုိ႔ “သူ” ယူျပီး ကုိးကားတဲ့ အခါမွာ credit မေပးဘဲ ယူသံုးတယ္လို႔မ်ား စြပ္စြဲၾကေလမလား။ ေလာကအတြက္ ဖူးပြင့္လာတဲ့ ဥာဏ္ၾကီးရွင္ တေယာက္ရဲ႕ ဝါဒေတြကို လူတိုင္းက ကုိးကားခြင့္ မရွိေတာ့ဘူးလား။]
ရႏုိင္သမွ် အခ်က္အလက္ေလးေတြကုိ အေျခခံျပီး ေတြးၾကည့္ျခင္းဟာ ေခါင္းမူးေစတတ္တယ္ဆုိရင္ အဲဒါကုိ မူးယစ္ေစတတ္ေသာ အရာလို႔မ်ား ေျပာၾကမလား။ ရွိေစေတာ့။ က်ေနာ္ေတြးၾကည့္ခ်င္ေသးတယ္။
(၉)
ေဒါက္ေဒါက္ေဒါက္
ေမးခြန္းေတြ ဦးေႏွာက္ကုိ တံခါးလာေခါက္ေနတယ္။
ေဒါက္ေဒါက္ေဒါက္
ယံုၾကည္ခ်က္ေၾကာင့္ အက်ဥ္းက်ခံေနရသူ စာရင္းထဲမွာ သူ႔ကုိ ဘာေၾကာင့္ ထည့္မထားၾကတာလဲ?
(၁၀)
"သူ" ဘယ္သူလဲ သိခ်င္ရင္ေတာ့ ေကာင္းကင္ရဲ႕ အေရာင္ကုိသာ ၾကည့္လုိက္။
ေကာင္းကင္ကို
(ပုိ႔စ္တင္ထားတဲ့ တကယ့္ရက္က ဒီဇင္ဘာ ၃၁ ရက္ေန႔ပါ။ ေကာ္ပီ + ေၾကာ္ညာပုိ႔စ္ကုိ ဒါရဲ႕ အေပၚကုိ ေရာက္ေစခ်င္လို႔ ဒီဟာတင္တဲ့ ရက္ကုိ ဒီဇင္ဘာ ၂၀ လို႔ ေျပာင္းထားလုိက္ပါတယ္။)
ေဒါက္ေဒါက္ေဒါက္
ေမးခြန္းေတြ ဦးေႏွာက္ကုိ တံခါးလာေခါက္ေနတယ္။
ေဒါက္ေဒါက္ေဒါက္
ယံုၾကည္ခ်က္ေၾကာင့္ အက်ဥ္းက်ခံေနရသူ စာရင္းထဲမွာ သူ႔ကုိ ဘာေၾကာင့္ ထည့္မထားၾကတာလဲ?
(၂)
သူ႔အေတြးအေခၚေတြထဲမွာ ၾကိဳက္တာေလးေတြလည္း ရွိတယ္။ မၾကိဳက္တာေလးေတြလည္း ရွိတယ္။
လူေတြက သူ႔ကုိ အစဥ္အလာကုိ ဖ်က္ဆီးရက္သူလို႔ ျမင္ၾကတယ္။ ဒါေပမဲ့ လူေတြရဲ႕ အျမင္ ဆုိတာကုိ ေခါက္ထားလိုက္ပါ။ လူအုပ္ၾကီးဆုိတာက လူအုပ္ၾကီး ေနာက္ကုိ လိုက္ရင္း လမ္းေပ်ာက္ေနတတ္ၾကေပမဲ့ အေရအတြက္ကုိ ၾကည့္ျပီး လမ္းမွန္ေရာက္ေနျပီလို႔ ထင္ေနၾကတဲ အခါမ်ိဳးေတြလည္း ရွိတတ္တယ္။
က်ေနာ္ကေတာ့ သူ႔ကုိ အစဥ္အလာေတြထဲကေန စစ္ထုတ္ျပီး အမွန္တရားကုိ ၾကိဳးစား ရွာေဖြေနသူလို႔ ျမင္တယ္။ ဒါေပမဲ့ က်ေနာ့္အျမင္ကုိလည္း ေခါက္ထားလိုက္ပါ။ က်ေနာ္ဆုိတာကလည္း စည္းျပင္ကလူ
“သူ” ကေတာ့ သူ႔ကုိယ္သူ ပစၥဳပၸန္ သမားတဲ့။ ထားေတာ့။
(၃)
လက္သည္းၾကားမွာ အပ္စုိက္၊ တူနဲ႔ရုိက္ျပီး လက္“မတြန္႔” တဲ့သူကုိ သူရဲေကာင္း ေရြးခဲ့တယ္ ဆိုတာေတြ ဟုတ္ခဲ့သည္ ျဖစ္ေစ၊ မဟုတ္ခဲ့သည္ ျဖစ္ေစ ထားလိုက္ေတာ့။ အခုေခတ္မွာ အဲဒါကုိ အတုယူေနဦးမယ္ ဆုိရင္ ဟာသတပုဒ္လုိ ျဖစ္သြားျပီ။ Originality ေတြ ေပ်ာက္ဆံုးေနတဲ့ ေခတ္မွာ တကယ္လိုေနတာက ဘယ္ကိစၥမွာမဆုိ လိုအပ္တယ္ထင္ရင္ ခြဲထြက္ရဲတဲ့ သတၱိပဲ။
“အေၾကာင္းေၾကာင္းေၾကာင့္ အုပ္စုကိုခြာ၊
ဘယ္သူမွ မရွိတဲ့ ကြင္းျပင္ၾကီးထဲမွာ ရပ္မိရင္
မိုးၾကိဳးပစ္မွတ္ ျဖစ္သြားႏိုင္တယ္” ေလ။
(၄)
အမ်ားဆႏၵတဲ့။ ဆြဲေဆာင္အား ေကာင္းလြန္းတဲ့ စကားလံုးမွာ အျပဳသေဘာ ေဆာင္တဲ့ သေဘာတရားေတြ ရွိေနတာေတာ့ ဟုတ္ပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ အေမွာင္ျခမ္းကုိလည္း စဥ္းစားခန္း ဝင္ၾကည့္ဖူးတယ္။
ေဂ်ာ္ဒါးႏုိး ဘရူႏုိဟာ ကုိပါးနီးကပ္စ္ရဲ႕ အယူအဆေတြကုိ ျဖန္႔လို႔ အရွင္လတ္လတ္ မီးရွိဳ႕သတ္ခံခဲ့ရတယ္။ (အမ်ားဆႏၵအရ)
ဆုိကေရးတီးဟာ အဆိပ္ေသာက္ခဲ့ရတယ္။ (မဲခြဲဆံုးျဖတ္ အျပီး)
ဟစ္တလာရဲ႕ ပါတီဟာ အႏုိင္ရသြားခဲ့ျပီးေတာ့ ဟစ္တလာဟာ အာဏာရွင္ ျဖစ္လာခဲ့တယ္။ (ေရြးေကာက္ပြဲရဲ႕ ရလဒ္)
ဒါဆိုရင္ အမ်ားဆႏၵအတုိင္း ဆံုးျဖတ္ျခင္း ဆုိတာကလည္း သူ႔အားနည္းခ်က္နဲ႔သူ။ ဒီမုိကေရစီ ဆိုတာမွာေတာင္ သူ႔အားနည္းခ်က္နဲ႔သူ။
(၅)
စြန္႔လႊတ္ရျခင္း အတူတူမွာ ကြာျခားမွႈေတြ အမ်ားၾကီးေတာ့ ရွိလိမ့္မယ္။ စြန္႔လႊတ္သူေတြ ကုိယ္တုိင္မွာလည္း ကြားျခားမွႈေတြ ရွိေနလိမ့္မယ္။ အက်ိဳးဆက္မွာလည္း ကြာျခားမွႈေတြ ရွိေနလိမ့္မယ္။
ခရစ္ေတာ္ဟာ လက္ဝါးကပ္တုိင္မွာ အေသခံခဲ့တယ္။
“သူ”ကေတာ့ ျမန္မာျပည္ရဲ႕ အေကာင္းဆံုး တကၠသိုလ္လို႔ ေခၚရမလား၊ အဲဒီ့ “ဘဝတကၠသိုလ္” မွာ ဘယ္ႏွစ္ၾကိမ္ေျမာက္ ေရာက္ရွိသြားျခင္းပါလဲ?
“သူ” က ေခ်ပဖူးတယ္။ ကုိယ္အေသ သတ္မွတ္ထားတဲ့ ရွႈေထာင့္တခုကေနပဲ ၾကည့္ရင္ေတာ့ တျခား ယံုၾကည္ခ်က္ေတြလည္း ေတြဟာလည္း စံႏွႈန္းနဲ႔ လြဲေနၾကမွာပဲ။ အဲဒီ့ထဲမွာမွ သူ႔ကုိ ဘာလို႔ ကြက္ျပီး အေရးယူရသလဲလို႔။
ဟုိဘက္မွာကလည္း အေျဖက အဆင္သင့္။ Enlightened man တပါးရဲ႕ နာမည္ကုိ အလြဲသံုးစားလုပ္ျခင္း။
(၆)
ဒါဆိုရင္ Enlightened man ျဖစ္တဲ့ အရွင္ျမတ္ဟာ ဘာေတြ ေဟာၾကားခဲ့ပါသလဲ။
ကုိယ့္မွတ္စုေလး ကုိယ္ျပန္ျပီး ထုတ္ဖတ္ၾကည့္တယ္။
[[[ က်ေနာ့္မွာ အေျပာအဆို ၾကမ္းတဲ့ ဘာသာမဲ့ သူငယ္ခ်င္းတေယာက္ ရွိတယ္။ သူက ရုိးသားျပီး ကူညီတတ္ေပမယ့္ ပိႆေလးနဲ႔ ပစ္သလို ေျပာတတ္တယ္။
တရက္ စကားဝိုင္းမွာ တျခားသူငယ္ခ်င္းတေယာက္က သူ႔ကုိ
“ဘာမွ လာျငင္းမေနနဲ႔။ အဲဒါ ဘုရားသခင္ရဲ႕ ႏွႈတ္ကျမြက္ေတာ္”
“ဘုရားသခင္ရဲ႕ ႏွႈတ္ကျမြက္ေတာ္လို႔ ေျပာရေအာင္ မင္းက ဘုရားသခင္နဲ႔ လက္ဘက္ရည္ဆိုင္ အတူတူ ထုိင္ဖူးလို႔လား”
အေျခအေနေတြ ရုတ္ရုတ္သဲသဲ ျဖစ္သြားတယ္။ သူငယ္ခ်င္းတေယာက္က သူ႔ကုိ ေခြးေျခခံုနဲ႔ ရိုက္မယ္လုပ္တယ္။ ေနာက္ေတာ့ သူ လက္ဘက္ရည္ဆုိင္က ထြက္သြားတယ္။
သူ႔ဥပမာက ၾကမ္းလြန္းတယ္။ ဒါေပမယ့္ သူ ေပးခ်င္တဲ့ မက္ေဆ့ကေတာ့ ဒီေန႔အထိ က်ေနာ့္ရင္ဘတ္ထဲမွာ မုိးျခိမ္းေနတုန္း။ ]]]
[[[ အဲလို မက္ေဆ့မ်ိဳး ကုိ ေရွးေခတ္က မွတ္တမ္းတင္ခဲ့တဲ့ စာအုပ္ေတြကုိ ႏွိႈင္းယွဥ္ဖတ္ၾကည့္တဲ့ အခါမ်ိဳးမွာလည္း ရႏုိင္တယ္။
ဥပမာ…
ရာဇဓိရာဇ္ အေၾကာင္း…
မြန္ဘာသာမူမွာ မြန္ဘုရင္ ရာဇဓိရာဇ္ေသလို႔ ျမန္မာဘုရင္မင္းေခါင္က သံေဝဂ ရျပီးငိုတယ္တဲ့။ ျမန္မာဘာသာမူမွာက်ေတာ့ ျမန္မာ ဘုရင္မင္းေခါင္ေသလို႔ ရာဇဓိရာဇ္က သံေဝဂရျပီးငိုတယ္ဆိုပဲ။ ေသတဲ့လူေတြက ေျပာင္းျပန္ျဖစ္ေနၾကတယ္။ တျခားအခ်က္အလက္ေတြမွာလည္း ကြဲလြဲမွႈေတြ အမ်ားၾကီး။
ကမၻာအရပ္ရပ္က ေရွးရာဇဝင္ဇာတ္လမ္းေတြ အတုိင္းပါပဲ…. သမိန္ပရမ္း သရဲကုိက္လို႔ ေသတယ္ဆိုတဲ့ ကိစၥေတြလို ဒ႑ာရီဆန္တာေတြ အမ်ားၾကီးပါေနရေတာ့တယ္။
ဒါေတာင္ လြန္ခဲ့တဲ့ ႏွစ္ေပါင္း ၆၀၀ နီးပါးေလာက္ကပဲ ရွိေသးတယ္။ ဘာသာေရးသမိုင္းေတြလို ႏွစ္ေပါင္းေထာင္နဲ႔ခ်ီလာရင္ ?
တလြဲသံုးေနရင္ေတာ့ ဘာသာေရးေတြဟာ အမုန္းကမ္ပိန္း တခု ပဲျဖစ္လာလိမ့္မယ္။
တကယ္တမ္းက်ေတာ့ ဘယ္သူမဆို ကုိယ့္မ်က္လံုးကုိ စည္းထားတဲ့ အဝတ္ကုိေတာင္ ျမင္ရတာမွ မဟုတ္တာ။]]]
[[[ႏွစ္ေတြ ျခားျခားလာတယ္။
ဘုရားေတြရဲ႕ပံုရိပ္ ဝါးဝါး လာတယ္။
ဒ႑ာရီေတြ မ်ားမ်ားလာတယ္။
“တမန္ေတာ္ကေတာ့ ဒီလိုအဓိပၸါယ္နဲ႔ ေျပာခဲ့တာ မဟုတ္ေလာက္ဘူး”
“ဒါေတြက ဘုရားေဟာတာ မျဖစ္ႏုိင္ဘူး။ ေရွးလူေတြက သြတ္သြင္းခဲ့တာ”
“ဒါကမွ ဘုရားေဟာ အစစ္”
ေနာက္ဆံုးေတာ့ လူေတြဟာ ဘုရားေတြကုိ ကုိယ့္ထင္ေၾကးအတိုင္း ျပန္ျပီး ဖန္ဆင္းေနရတာပါပဲ။ ယန္းေပါဆတ္ (Jean Paul Sartre) ေျပာသလုိေပါ့။ က်ေနာ္တုိ႔ အားလံုး လြတ္လပ္မွႈဒဏ္ကုိ အဲေလာက္ထိ က်ခံေနရပါတယ္။]]]
(၇)
စဥ္းစားၾကည့္လုိက္ရင္ ဒီလုိမ်ိဳးလည္း ျဖစ္ေနျပန္ေသးတယ္။ ႏုိင္ငံေရးပညာရွင္ တေယာက္ ရွိခဲ့တယ္ ဆိုပါစုိ႔။ အဲဒီ့ ပညာရွင္ ေျပာခဲ့တယ္ ဆိုတာေတြကို တဆင့္ ျပန္ေျပာျပတဲ့ သူေတြဆီက သိရတဲ့ စကားေတြဟာ တမ်ိဳးစီ ျဖစ္ေနတယ္ ဆိုပါစုိ႔။
က်ေနာ္က အဲဒီ့ ႏုိင္ငံေရး ပညာရွင္ အေၾကာင္း ေျပာမယ္။ “အဲဒီ့ ပညာရွင္ဟာ အရမ္းေတာ္တယ္လို႔ လူေတြက ေျပာၾကတယ္။ ဒါေပမဲ့ သူဘာေတြ ေျပာခဲ့မွန္းေတာ့ ငါလည္း သိပ္သိတာ မဟုတ္ဘူး။ ဒါေပမဲ့ ဟုိ A ဆိုတဲ့ တေယာက္ကေတာ့ အဲဒီ့ ႏုိင္ငံေရး ပညာရွင္ ဟာ ဒီလို ေျပာသြားခဲ့တယ္လို႔ က်ိန္းေသၾကီးကုိ ေျပာတယ္။ အဲဒါကုိပဲ ငါယံုတယ္။ A ျပန္ေျပာျပတာကမွ ဟိုႏုိင္ငံေရးပညာရွင္ ရဲ႕ တကယ့္ စကားအစစ္။ အဲဒါက လြဲရင္ အမွားေတြ။ ဘာလုိ႔တုန္းဆုိေတာ့ A ေျပာတာကုိပဲ က်ေနာ္က ငယ္ငယ္ကတည္းက သိလာလို႔။
(ဒါေပမဲ့ တကမ္တမ္းက် တဆင့္ ျပန္ေျပာတဲ့ A ကလည္း ေသခ်ာသိတာ မဟုတ္ဘူး။ က်ေနာ္ကလည္း ေသခ်ာသိတာ မဟုတ္ဘူး။ A ေျပာတာကမွ အမွန္ဆုိရင္လည္း တကမၻာလံုးက ဟာေတြက အမွားလို ျဖစ္သြားမယ္။)
ေနာက္တေယာက္ကလည္း က်ေနာ့္လုိပဲ ေျပာမယ္။ ဒါေပမဲ့ အယူအဆခ်င္းကေတာ့ မတူဘူး ျဖစ္ေနျပီ။ ဒါဆုိရင္ ဘယ္ဟာက အမွန္လဲ? ထားပါေတာ့။ ေခါင္းရွႈပ္တယ္။ ဆံုးျဖတ္ရ ခက္တာခ်င္း အတူတူ ဒီေနရာ ဒီေဒသမွာ ေရမ်ားရင္ ေရကုိ အႏုိင္ေပးလိုက္တာက ျငိမ္းခ်မ္းပါတယ္။ ဒါ အထူးအဆန္းမွ မဟုတ္တာ။ ဟုိေဒသမွာလည္း မီးမ်ားရင္ မီးကုိ အႏုိင္ေပးေနတာပဲေလ။
ဒါဆိုရင္ က်ေနာ့္ရဲ႕ ဇာတ္လုိက္ “သူ” ဟာ မွားသြားျပီေပါ့။ ရွိေစေတာ့။
(၈)
“သူ” ေျပာခဲ့တာေတြ မွားတယ္ ဆုိရံုနဲ႔ သူ႔ကုိ အက်ဥ္းခ်သင့္ ျပီလား။ "သူ" က အသက္လည္း ေတာ္ေတာ္ၾကီးလွျပီ။ "သူ" နဲ႔ စကားေျပာဖူးတဲ့ ညီမေလး တေယာက္ကေတာ့ "သူ"ဟာ စိတ္ရွည္လက္ရွည္ ရွင္းျပတတ္တဲ့ စည္းရံုးတတ္တဲ့ အဘိုးတေယာက္နဲ႔ တူတယ္လို႔ တင္စားဖူးတယ္။
သူအက်ဥ္းက်ေနရျခင္း အေၾကာင္း၊ ဟုိတစ ဒီတစ အသိေလးေတြနဲ႔ က်ေနာ္ စာလံုးေပါင္းၾကည့္တယ္။
1. တဘက္မွာ သူ႔ကုိ ေခ်ပခြင့္ ရွိသလား။ သူမွားေၾကာင္း ေထာက္ျပခြင့္ ရွိသလား။ [မီဒီယာ ေပါင္းစံုသံုးျပီး ေခ်ပခြင့္ ရွိတယ္။ သူ႔မွာသာ ပံုႏွိပ္မီဒီယာေတြကေန အျပန္အလွန္ ေခ်ပခြင့္ မရွိတာ။ သူ႔အယူအဆ ေတြကိုလည္း ပံုႏွိပ္ ျဖန္႔ေဝခြင့္ ပိတ္ပင္ထားတယ္] အဲဒီ့ေလာက္ လုပ္တာဟာ မလုံေလာက္ ေသးဘူးလား။
2. စာဖတ္တဲ့ သူေတြကုိ အထင္ေသးတာလား။ စာဖတ္တဲ့ သူေတြမွာ စဥ္းစားႏုိင္တဲ့ ဦးေႏွာက္ မရွိေတာ့ဘူးလား။ [ဦးေႏွာက္ေတြ ရွိပါတယ္။ “သူ” ေျပာသမွ်ကုိ အားလံုးကေတာ့ လက္ခံၾကမွာ မဟုတ္ပါဘူး။ အားလံုး လက္ခံလုိက္မွေတာ ့ခုလုိ ျပႆနာေတာင္ ျဖစ္ေနမွာ မဟုတ္ပါဘူး။ ျပီးေတာ့ ေသနတ္နဲ႔ ေထာက္ျပီး သူ႔ဝါဒေတြကုိ အတင္း ယံုခိုင္းေနတာမွ မဟုတ္တာ။]
3. ကုိယ့္ဟာက ရာႏွႈန္းျပည့္ မွန္ေနျပီလုိ႔ ထားလိုက္ပါေတာ့။ ဒါဆုိရင္ မသိနားမလည္ေသးတဲ့ သူေတြ သူ႔အမွားေတြကို နားေဝတိမ္ေတာင္ ျဖစ္သြားရင္ေကာ ဘယ္လုိလုပ္မလဲ။ [သူ႔လိုဆန္ဆန္ အေတြးမ်ိဳးက… ဥပမာ ေတာင္တေတာင္ဟာ ကမၻာ့ပထဝီမွာ မရွိဘူးလို႔ ေျပာတာမ်ိဳးက “သူ” မွ ေတြးမိတာ မဟုတ္ပါဘူး။ အဲလိုအေတြးေတြကို တျခားလူေတြလည္း ေတြးမိႏုိင္ပါတယ္။ ဒီလုိဆုိေတာ့ သူ႔ဟာကုိ ကုိယ့္ဘက္က ယုတၱိခုိင္ခုိင္နဲ႔သာ ေျဖရွင္းႏုိင္မယ္ဆုိရင္ အမ်ား အေတြးမွားေနၾကတဲ ့ကိစၥေတြကို တခါတည္း ေျဖရွင္းျပီးသားေတာင္ ျဖစ္သြားပါဦးမယ္]
4. ဟုိး နွစ္ေပါင္းေထာင္ခ်ီခဲ့တဲ ့ပေဒသရာဇ္ ေခတ္တုန္းကေတာင္ အယူအဆေတြ ေရာင္စံု ဖူးပြင့္ခဲ့ေသးတယ္လို႔ ဆိုတယ္။ ဥာဏ္ေတာ္ရွင္ ဖူးပြင့္ခဲ့တယ္ဆုိတဲ့ေခတ္က ပေဒသရာဇ္ ဘုရင္ေတြ အခုလို ဆန္ဆန္ ဖမ္းဆီးတာမ်ိဳး ရွိခဲ့ဖူးပါသလား?
5. သူ႔အေနနဲ႔ နာမည္က အစ ခြဲထြက္ျပီး လုပ္ရင္ေရာ [ဒါဆိုရင္လည္း Holy man တပါး ရဲ႕ အယူအဆေတြကို ႏွစ္သက္လုိ႔ “သူ” ယူျပီး ကုိးကားတဲ့ အခါမွာ credit မေပးဘဲ ယူသံုးတယ္လို႔မ်ား စြပ္စြဲၾကေလမလား။ ေလာကအတြက္ ဖူးပြင့္လာတဲ့ ဥာဏ္ၾကီးရွင္ တေယာက္ရဲ႕ ဝါဒေတြကို လူတိုင္းက ကုိးကားခြင့္ မရွိေတာ့ဘူးလား။]
ရႏုိင္သမွ် အခ်က္အလက္ေလးေတြကုိ အေျခခံျပီး ေတြးၾကည့္ျခင္းဟာ ေခါင္းမူးေစတတ္တယ္ဆုိရင္ အဲဒါကုိ မူးယစ္ေစတတ္ေသာ အရာလို႔မ်ား ေျပာၾကမလား။ ရွိေစေတာ့။ က်ေနာ္ေတြးၾကည့္ခ်င္ေသးတယ္။
(၉)
ေဒါက္ေဒါက္ေဒါက္
ေမးခြန္းေတြ ဦးေႏွာက္ကုိ တံခါးလာေခါက္ေနတယ္။
ေဒါက္ေဒါက္ေဒါက္
ယံုၾကည္ခ်က္ေၾကာင့္ အက်ဥ္းက်ခံေနရသူ စာရင္းထဲမွာ သူ႔ကုိ ဘာေၾကာင့္ ထည့္မထားၾကတာလဲ?
(၁၀)
"သူ" ဘယ္သူလဲ သိခ်င္ရင္ေတာ့ ေကာင္းကင္ရဲ႕ အေရာင္ကုိသာ ၾကည့္လုိက္။
ေကာင္းကင္ကို
(ပုိ႔စ္တင္ထားတဲ့ တကယ့္ရက္က ဒီဇင္ဘာ ၃၁ ရက္ေန႔ပါ။ ေကာ္ပီ + ေၾကာ္ညာပုိ႔စ္ကုိ ဒါရဲ႕ အေပၚကုိ ေရာက္ေစခ်င္လို႔ ဒီဟာတင္တဲ့ ရက္ကုိ ဒီဇင္ဘာ ၂၀ လို႔ ေျပာင္းထားလုိက္ပါတယ္။)
Sunday, December 11, 2011
တြဲဖက္သရုပ္ေဆာင္
စြက္စြက္ဖက္ဖက္ ပါးစပ္ဖ်ားေတြ ဆိုတာ
ရက္ရက္စက္စက္ ေသနတ္၊ဓါး ေတြ လိုပဲ။
ဒါေပမဲ့ … အသက္ကုိ ရန္ရွာမယ့္အစား
အရွက္ကို ရန္ရွာလိမ့္မယ္။
တခါတခါ
ေဝဖန္ ပါးစပ္မ်ိဳးဆိုတာ
ေစတန္ နတ္ဆုိးလုိပဲ။
ေကာင္းခန္းဆုိ
ေသာင္းက်န္းတတ္တယ္။
အသစ္အဆန္းစကား ထုိးကြက္ေတြနဲ႔လည္း
အခ်စ္လမ္းတံတား က်ိဳးပ်က္သြားေအာင္ ဖ်က္ဆီးတတ္တယ္။
သူတုိ႔က ေျမြဖမ္းသမားေတြကြယ့္
ကေလး… ေျခလွမ္းမမွားေစနဲ႔။
ကေလးေရ…
လူမွႈ စက္ဝုိင္းဇုန္ၾကီး တခုလံုး
ဝဲဂယက္ အရွႈပ္တေထာင္နဲ႔
ကြဲအက္ပုပ္ေရာင္ ေနတာကုိ ျမင္ရဲ႕လား။
ဒါေပမဲ့လည္း ျဖတ္သန္းရမွာမို႔
တြဲဖက္သရုပ္ေဆာင္ေလးေရ
တြဲလက္မျပဳတ္ေအာင္ ကုိင္ထား။
(ေကာင္းကင္ကုိ)
ရက္ရက္စက္စက္ ေသနတ္၊ဓါး ေတြ လိုပဲ။
ဒါေပမဲ့ … အသက္ကုိ ရန္ရွာမယ့္အစား
အရွက္ကို ရန္ရွာလိမ့္မယ္။
တခါတခါ
ေဝဖန္ ပါးစပ္မ်ိဳးဆိုတာ
ေစတန္ နတ္ဆုိးလုိပဲ။
ေကာင္းခန္းဆုိ
ေသာင္းက်န္းတတ္တယ္။
အသစ္အဆန္းစကား ထုိးကြက္ေတြနဲ႔လည္း
အခ်စ္လမ္းတံတား က်ိဳးပ်က္သြားေအာင္ ဖ်က္ဆီးတတ္တယ္။
သူတုိ႔က ေျမြဖမ္းသမားေတြကြယ့္
ကေလး… ေျခလွမ္းမမွားေစနဲ႔။
ကေလးေရ…
လူမွႈ စက္ဝုိင္းဇုန္ၾကီး တခုလံုး
ဝဲဂယက္ အရွႈပ္တေထာင္နဲ႔
ကြဲအက္ပုပ္ေရာင္ ေနတာကုိ ျမင္ရဲ႕လား။
ဒါေပမဲ့လည္း ျဖတ္သန္းရမွာမို႔
တြဲဖက္သရုပ္ေဆာင္ေလးေရ
တြဲလက္မျပဳတ္ေအာင္ ကုိင္ထား။
(ေကာင္းကင္ကုိ)
Saturday, December 10, 2011
က်ေနာ့္ ရွပ္အက်ၤ ီအျပာက ဘာအေရာင္လဲ?
က်ေနာ္ဟာ အဝတ္အစားကုိ က်က်နန မဝတ္တတ္တဲ့ သူတေယာက္ပါ။ ဒါေပမဲ့ အဲဒါဟာ က်ေနာ့္ အျပစ္ခ်ည္းေတာ့ မဟုတ္ပါဘူး။
က်ေနာ့္ အခန္းထဲမွာ အဝတ္လဲတုန္းကေတာ့ က်ေနာ့္ ရွပ္အက်ၤ ီနဲ႔ ဆြယ္တာက အေရာင္ခ်င္း လိုက္ဖက္လွပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ က်ေနာ့္ ေက်ာင္းသူေလးေတြေေရွ႕ေရာက္ေတာ့ အေရာင္ႏွစ္ခုက လံုးဝ မလိုက္ဖက္ေတာ့ သလိုပဲ။ အဲဒါကုိ ဘယ္လို ေျဖရွင္းရမလဲ?
လက္ေတြ႕က်က် ေျဖရွင္းနည္းကေတာ့ ေက်ာင္းသူေလးေတြကုိ က်ေနာ့္ အခန္းထဲမွာပဲ စာေခၚသင္ေပးလုိက္ရင္ေတာ့ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ အဲဒါဟာ အဝတ္အစား ျပႆနာကုိ ေျဖရွင္းႏုိင္လိုက္ ျခင္းသာ ျဖစ္ျပီးေတာ့ ရင္ထဲမွာေတာ့ အေတြးအေခၚ ပုစ ၦာတပုဒ္ က်န္ေနခဲ့ပါတယ္။
က်ေနာ့္ အခန္းထဲမွာ ရွပ္အက်ၤ ီ အျပာရဲ႕ အေရာင္ဟာ ဘာအေရာင္လဲ?
နယူးေယာက္ ျမိဳ႕ရဲ႕ ေနသာတဲ့ ေႏြဦး ေန႔လည္ခင္း တခုမွာ က်ေနာ္ အဲဒီ့အက်ၤ ီေလးနဲ႔ အျပင္ထြက္တဲ့ အခါ က်ေနာ့္ အခန္းထဲတုန္းက အေရာင္နဲ႔ အနည္းငယ္ ကြဲျပားသြားမွာ ျဖစ္ေပမဲ့ အျပာေရာင္ လို႔ က်ေနာ္ ေခၚေနဦးမွာပဲ။
က်ေနာ့္ စာသင္ခန္းထဲက မီးေရာင္ေအာက္မွာေတာ့ က်ေနာ့္ ရွပ္အက်ၤ ီေလးဟာ အျပာေရာင္ ေပမဲ့ က်ေနာ့္ အခန္းထဲတုန္းက အျပာေရာင္လို က်ေနာ့္ဆြယ္တာနဲ႔ လိုက္ဖက္မွႈ မရွိေတာ့ပါဘူး။ အျပာေရာင္ ဆုိတဲ့ စကားလံုး တူညီေန ေပမဲ့ နဂုိတုန္းက ဆြယ္တာနဲ႔ လိုက္ဖက္ခဲ့တဲ့ အက်ၤ ီဟာ စာသင္ခန္းထဲမွာ လိုက္ဖက္မွႈ မရွိေတာ့ပါဘူး။ ရွပ္အက်ၤ ီရဲ႕ ဟာ ဘာေတြ ေျပာင္းလဲ သြားခဲ့ပါသလဲ။ တကယ္ေတာ့ ဘာမွ ေျပာင္းလဲစရာ မရွိပါဘူး။
တကယ္က်ေတာ့ ရွပ္အက်ၤ ီရဲ႕ အေရာင္က ေျပာင္းလဲ သြားျခင္းမ်ိဳး မဟုတ္ဘဲ က်ေနာ္တို႔ရဲ႕ မ်က္လံုးထဲမွာသာ အေရာင္ ေျပာင္းလဲ သြားတယ္လို႔ ထင္ရျခင္း ျဖစ္ပါတယ္။ က်ေနာ္တုိ႔ရဲ႕ မ်က္ေစ့က အေရာင္မွားကုိ ျမင္ေစျခင္းပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒါဆုိရင္ အေရာင္ႏွစ္ခုမွာ ဘယ္အေရာင္က အေရာင္အမွား ျဖစ္ပါသလဲ?
အလင္းေရာင္နည္းတဲ့ က်ေနာ့္ရဲ႕ အခန္းေလးက အက်ၤ ီရဲ႕ အေရာင္ကို မွန္မွန္ကန္ကန္ ျမင္ႏုိင္ဖုိ႔ အေနအထား မရွိတာ ျဖစ္ႏုိင္ပါတယ္။ ဒါဆိုရင္ သဘာဝ ေနေရာင္ေအာက္မွာမွ အမွန္ဆံုး အေရာင္ကုိ သိႏုိင္မွာလား။ နယူးေရာက္ျမိဳ႕ရဲ႕ ေႏြဦး ေန႔လည္ခင္း ေနေရာင္ေအာက္မွာ ေပၚတဲ့ အေရာင္နဲ႔ လန္ဒန္ျမိဳ႕ ေဆာင္းတြင္း မြန္းလြဲပုိင္းမွာ ေပၚတဲ့ အေရာင္ကလည္း ျခားနားေနပါလိမ့္မယ္။ ဒါဆုိရင္ ဘယ္ေနေရာင္က ရွပ္အက်ၤ ီရဲ႕ အေရာင္မွန္ကုိ သိဖုိ႔ အသင့္ေတာ္ဆံုး အေျခအေန တရပ္ျဖစ္ပါသလဲ။ ရွပ္အက်ၤ ီရဲ႕ အေရာင္မွန္ကုိ သိဖုိ႔ သဘာဝ ေနေရာင္ထက္ မီးေခ်ာင္းရဲ႕ အလင္းက ပုိျပီး သင့္ေတာ္တယ္လို႔ေရာ ဘာလုိ႔ မေျပာႏုိင္ရမွာလဲ။
ဒါမွ မဟုတ္ ရုပ္ဝတၳဳ ပစၥည္းတခုမွာ အေရာင္မွန္ ဆုိတာ မရွိဘူး လုိ႔ပဲ ယူဆလိုက္ရ မလား? အဲဒါဆိုရင္ေတာ့ က်ေနာ္တုိ႔ အေနနဲ႔ ဘယ္အလင္းေရာင္က ရုပ္ဝတၱဳ တခုခုရဲ႕ အေရာင္မွန္ကုိ သိေစသလဲ ဆိုတာကုိ စဥ္းစားဖုိ႔ လိုေတာ့မွာ မဟုတ္ပါဘူး။ ဘာလို႔တုန္းဆုိတာ အေရာင္မွန္ ဆုိတာကုိ မရွိလို႔ပါပဲ။ ဒါမွမဟုတ္လည္း ရုပ္ဝတၳဳ ပစၥည္းတခုမွာ ၾကည့္ျမင္ရတဲ့ အေျခအေနေတြေပၚ မူတည္ျပီး အေရာင္တခုထက္ ပုိျပီး ပါတယ္လို႔ ေျပာရမလား။ ဒါဆုိရင္ေတာ့ က်ေနာ့္ ရွပ္အက်ၤ ီမွာ အေရာင္မွန္ေတြ အမ်ားၾကီး ရွိႏုိင္သလို ျဖစ္သြားပါလိမ့္မယ္။
အခုေတာ့ ေက်ာင္းသူေလးေတြ အခန္းထဲက ထြက္သြားၾကပါျပီ။ က်ေနာ့္ ရွပ္အက်ၤ ီအျပာက ဘာအေရာင္လဲ?
(Free translation of Andrew Pessin’s essay, “True Colors”)
ဘာသာျပန္သူ…ေကာင္းကင္ကုိ
က်ေနာ့္ အခန္းထဲမွာ အဝတ္လဲတုန္းကေတာ့ က်ေနာ့္ ရွပ္အက်ၤ ီနဲ႔ ဆြယ္တာက အေရာင္ခ်င္း လိုက္ဖက္လွပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ က်ေနာ့္ ေက်ာင္းသူေလးေတြေေရွ႕ေရာက္ေတာ့ အေရာင္ႏွစ္ခုက လံုးဝ မလိုက္ဖက္ေတာ့ သလိုပဲ။ အဲဒါကုိ ဘယ္လို ေျဖရွင္းရမလဲ?
လက္ေတြ႕က်က် ေျဖရွင္းနည္းကေတာ့ ေက်ာင္းသူေလးေတြကုိ က်ေနာ့္ အခန္းထဲမွာပဲ စာေခၚသင္ေပးလုိက္ရင္ေတာ့ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ အဲဒါဟာ အဝတ္အစား ျပႆနာကုိ ေျဖရွင္းႏုိင္လိုက္ ျခင္းသာ ျဖစ္ျပီးေတာ့ ရင္ထဲမွာေတာ့ အေတြးအေခၚ ပုစ ၦာတပုဒ္ က်န္ေနခဲ့ပါတယ္။
က်ေနာ့္ အခန္းထဲမွာ ရွပ္အက်ၤ ီ အျပာရဲ႕ အေရာင္ဟာ ဘာအေရာင္လဲ?
နယူးေယာက္ ျမိဳ႕ရဲ႕ ေနသာတဲ့ ေႏြဦး ေန႔လည္ခင္း တခုမွာ က်ေနာ္ အဲဒီ့အက်ၤ ီေလးနဲ႔ အျပင္ထြက္တဲ့ အခါ က်ေနာ့္ အခန္းထဲတုန္းက အေရာင္နဲ႔ အနည္းငယ္ ကြဲျပားသြားမွာ ျဖစ္ေပမဲ့ အျပာေရာင္ လို႔ က်ေနာ္ ေခၚေနဦးမွာပဲ။
က်ေနာ့္ စာသင္ခန္းထဲက မီးေရာင္ေအာက္မွာေတာ့ က်ေနာ့္ ရွပ္အက်ၤ ီေလးဟာ အျပာေရာင္ ေပမဲ့ က်ေနာ့္ အခန္းထဲတုန္းက အျပာေရာင္လို က်ေနာ့္ဆြယ္တာနဲ႔ လိုက္ဖက္မွႈ မရွိေတာ့ပါဘူး။ အျပာေရာင္ ဆုိတဲ့ စကားလံုး တူညီေန ေပမဲ့ နဂုိတုန္းက ဆြယ္တာနဲ႔ လိုက္ဖက္ခဲ့တဲ့ အက်ၤ ီဟာ စာသင္ခန္းထဲမွာ လိုက္ဖက္မွႈ မရွိေတာ့ပါဘူး။ ရွပ္အက်ၤ ီရဲ႕ ဟာ ဘာေတြ ေျပာင္းလဲ သြားခဲ့ပါသလဲ။ တကယ္ေတာ့ ဘာမွ ေျပာင္းလဲစရာ မရွိပါဘူး။
တကယ္က်ေတာ့ ရွပ္အက်ၤ ီရဲ႕ အေရာင္က ေျပာင္းလဲ သြားျခင္းမ်ိဳး မဟုတ္ဘဲ က်ေနာ္တို႔ရဲ႕ မ်က္လံုးထဲမွာသာ အေရာင္ ေျပာင္းလဲ သြားတယ္လို႔ ထင္ရျခင္း ျဖစ္ပါတယ္။ က်ေနာ္တုိ႔ရဲ႕ မ်က္ေစ့က အေရာင္မွားကုိ ျမင္ေစျခင္းပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒါဆုိရင္ အေရာင္ႏွစ္ခုမွာ ဘယ္အေရာင္က အေရာင္အမွား ျဖစ္ပါသလဲ?
အလင္းေရာင္နည္းတဲ့ က်ေနာ့္ရဲ႕ အခန္းေလးက အက်ၤ ီရဲ႕ အေရာင္ကို မွန္မွန္ကန္ကန္ ျမင္ႏုိင္ဖုိ႔ အေနအထား မရွိတာ ျဖစ္ႏုိင္ပါတယ္။ ဒါဆိုရင္ သဘာဝ ေနေရာင္ေအာက္မွာမွ အမွန္ဆံုး အေရာင္ကုိ သိႏုိင္မွာလား။ နယူးေရာက္ျမိဳ႕ရဲ႕ ေႏြဦး ေန႔လည္ခင္း ေနေရာင္ေအာက္မွာ ေပၚတဲ့ အေရာင္နဲ႔ လန္ဒန္ျမိဳ႕ ေဆာင္းတြင္း မြန္းလြဲပုိင္းမွာ ေပၚတဲ့ အေရာင္ကလည္း ျခားနားေနပါလိမ့္မယ္။ ဒါဆုိရင္ ဘယ္ေနေရာင္က ရွပ္အက်ၤ ီရဲ႕ အေရာင္မွန္ကုိ သိဖုိ႔ အသင့္ေတာ္ဆံုး အေျခအေန တရပ္ျဖစ္ပါသလဲ။ ရွပ္အက်ၤ ီရဲ႕ အေရာင္မွန္ကုိ သိဖုိ႔ သဘာဝ ေနေရာင္ထက္ မီးေခ်ာင္းရဲ႕ အလင္းက ပုိျပီး သင့္ေတာ္တယ္လို႔ေရာ ဘာလုိ႔ မေျပာႏုိင္ရမွာလဲ။
ဒါမွ မဟုတ္ ရုပ္ဝတၳဳ ပစၥည္းတခုမွာ အေရာင္မွန္ ဆုိတာ မရွိဘူး လုိ႔ပဲ ယူဆလိုက္ရ မလား? အဲဒါဆိုရင္ေတာ့ က်ေနာ္တုိ႔ အေနနဲ႔ ဘယ္အလင္းေရာင္က ရုပ္ဝတၱဳ တခုခုရဲ႕ အေရာင္မွန္ကုိ သိေစသလဲ ဆိုတာကုိ စဥ္းစားဖုိ႔ လိုေတာ့မွာ မဟုတ္ပါဘူး။ ဘာလို႔တုန္းဆုိတာ အေရာင္မွန္ ဆုိတာကုိ မရွိလို႔ပါပဲ။ ဒါမွမဟုတ္လည္း ရုပ္ဝတၳဳ ပစၥည္းတခုမွာ ၾကည့္ျမင္ရတဲ့ အေျခအေနေတြေပၚ မူတည္ျပီး အေရာင္တခုထက္ ပုိျပီး ပါတယ္လို႔ ေျပာရမလား။ ဒါဆုိရင္ေတာ့ က်ေနာ့္ ရွပ္အက်ၤ ီမွာ အေရာင္မွန္ေတြ အမ်ားၾကီး ရွိႏုိင္သလို ျဖစ္သြားပါလိမ့္မယ္။
အခုေတာ့ ေက်ာင္းသူေလးေတြ အခန္းထဲက ထြက္သြားၾကပါျပီ။ က်ေနာ့္ ရွပ္အက်ၤ ီအျပာက ဘာအေရာင္လဲ?
(Free translation of Andrew Pessin’s essay, “True Colors”)
ဘာသာျပန္သူ…ေကာင္းကင္ကုိ
Tuesday, December 6, 2011
Leading question
သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႔ ေဆြးေႏြးတဲ့အခါ ခဏခဏ ၾကံဳရတဲ့ ေမးခြန္းတခုရွိတယ္။ ဘာေၾကာင့္ တေယာက္က ခ်မ္းသာတဲ့ မိဘက ေမြးလာျပီး တျခား တေယာက္က ဆင္းရဲတဲ့ မိဘကေန ေမြးလာလဲတဲ့။ တေယာက္က ဉာဏ္္ေကာင္းျပီး တေယာက္က ဘာလုိ႔ ဉာဏ္္ထုိင္းရတာလဲတဲ့။ (အဲဒါကုုိိေတာ့ genetics နည္းပညာနဲ႔လည္း ရွင္းျပလို႔ ရမွာပါ)
ဘုရားသခင္ (သုိ႔မဟုတ္) အလႅာကုိ ကို ယံုၾကည္သူေတြကေတာ့ အရာရာကုိ ဘုရားသခင္ရဲ႕ အလိုေတာ္လို႔ ေျပာၾကမွာပါပဲ။ ဒါဆိုရင္ ျပန္ေမးစရာေမးခြန္းေတြ အမ်ားၾကီး ရွိလိမ့္မယ္။ ဘုရားသခင္ဟာ ေမြးရာပါ ဒုကၡိတေတြကုိ လူ႕ငရဲ ခံစားရရံုသက္သက္ ဖန္ဆင္းထားတာလား?
လူေတြ တေယာက္နဲ႔ တေယာက္ ေမြးကတည္းက ကြဲျပားေနမွႈကုိ ဘာေၾကာင့္လဲ ဆိုျပီးေတာ့ ေမးခြန္းမၾကာခဏ ထုတ္ေလ့ရွိသူေတြကေတာ့ အေရွ႕တုိင္းဘာသာေရး တခ်ိဳ႕ကုိ ယံုၾကည္သူေတြ ပါပဲ။ ျပီးေတာ့ သူတုိ႔မွာ အေျဖကလည္း အဆင္သင့္ ရွိေနတတ္တယ္။ အတိတ္ဘဝ ကံေၾကာင့္တဲ့။ အဲဒါ တရားမွ်တမွႈ ရွိတဲ့ စနစ္တရပ္ ျဖစ္ေပမယ့္ တကယ္ဟုတ္မဟုတ္ မသိႏုိင္တဲ့ အတြက္ သိမွႈျပင္ပက ကိစၥလို႔ပဲ ဒီေနရာမွာ ထားလုိက္ရေအာင္ပါ။
တကယ္စဥ္းစားၾကည့္ရင္ေတာ့ “ဘာေၾကာင့္ တေယာက္က ခ်မ္းသာတဲ့ မိဘက ေမြးလာျပီး တေယာက္က ဆင္းရဲတဲ့ မိဘကေန ေမြးလာလဲ” ဆုိတဲ့ ေမးခြန္းကုိက မလိုအပ္တဲ့ ေမးခြန္းၾကီးပါ။ တခါတေလက် ေမးသူဆီမွာ အေျဖၾကိဳရွိျပီးသား leading question ၾကီး ျဖစ္ေနတတ္ပါတယ္။
သဘာဝအရ အမ်ိဳးသားနဲ႔ အမ်ိဳးသမီး ေမထုန္မွႈျပဳရင္ ကေလးေမြးလာတတ္တယ္ မို႔လား။ ဆင္းရဲတဲ့ မိဘက ေမြးရင္ ကေလးက ေမြးေမြးခ်င္းမွာ ဆင္းရဲတဲ့သူေလး ျဖစ္မွာေပါ့။ ခ်မ္းသာတဲ့ မိဘက ေမြးရင္ ကေလးက ေမြးေမြးခ်င္းမွာ ခ်မ္းသာတဲ့သူေလး ျဖစ္မွာေပါ့။ ဗီဇေတြကုိလည္း မိဘေတြဆီက အေမြရမွာေပါ့။
ကြဲျပားေနတယ္ ဆုိတာက အတိတ္ဘဝကံဆုိတာ ကုိ လက္ခံမွ၊ သံသရာ ဆိုတာကို လက္ခံမွ မဟုတ္ပါဘူး။ အံစာတံုးေတြ အမ်ားၾကီးကုိ လွိမ့္လိုက္ရင္ အံစာတံုးေတြ အကုန္လံုး ၁ ကေန ၆ အတြင္း က်ခ်င္ရာ က်ေနၾကမွာပဲ။ တခုနဲ႔ တခု တူမွာ မဟုတ္ပါဘူး။ အံစာတုံးမွာ အတိတ္ဘဝ မရွိခဲ့တာေတာ့ ေသခ်ာပါတယ္။
သစ္ပင္ေတြကို ၾကည့္လုိက္ပါ။ သစ္ပင္ေတြ တပင္နဲ႔ တပင္ တူရဲ႕လား။ သစ္ပင္ေတြမွာ အတိတ္ဘဝကံ ဆိုတာ မရွိႏုိင္ေပမဲ့ သဘာဝ အေလ်ာက္ တပင္နဲ႔ တပင္ မတူဘဲ ကြဲျပားေနၾကပါတယ္။ သစ္ပင္ေတြ သဘာဝ အေလ်ာက္ ကြဲျပားေနမွႈကုိ ဘယ္သူမွ ေမးခြန္းပုစ ၦာ မလုပ္ၾကေပမဲ့ လူေတြရဲ႕ ကြဲျပားမွႈက်မွ စဥ္းစားေနၾကတာပါ။
သရက္ေစ့ကေန သရက္ပင္ ျဖစ္လာတာနဲ႔ တျခားမ်ိဳးေစေတြကေန တျခားအပင္ေတြ ျဖစ္လာျပီး တပင္နဲ႔တပင္ကြဲျပားေနတာကို ကုိ ရွင္းျပဖုိ႔ သဘာဝ တရားပဲ လိုပါတယ္။ အဲလုိပဲ ခ်မ္းသာတဲ့ မိဘ ႏွစ္ပါးကေန ခ်မ္းသာတဲ့ ကေလးေလး ျဖစ္လာတာ၊ ဆင္းရဲတဲ့ မိဘကေန ဆင္းရဲတဲ့ ကေလးေလး ျဖစ္လာတာကုိ ရွင္းျပဖုိ႔ သဘာဝတရားနဲ႔တင္ လံုေလာက္ေနပါျပီ။ အသစ္ျဖစ္လာတဲ့ ႏွင္းဆီပင္မွာ သဘာဝ အေလ်ာက္ ႏုိက္ထရုိဂ်င္ဓာတ္ေတြ ခ်ိဳ႕တဲ့ ေနႏုိင္သလို အသစ္ျဖစ္လာတဲ့ လူသားေလးမွာလည္း သဘာဝ အေလ်ာက္ တခုခု ခ်ိဳ႕တဲ့ေနႏုိင္ပါတယ္။
အတိတ္ဘဝကံကုိ ယံုၾကည္သူ ျဖစ္ေစ၊ ဘုရားသခင္ရဲ႕ အလိုေတာ္ကုိ ယံုၾကည္သူ ျဖစ္ေစ ကုိယ့္စိတ္ထဲမွာ လြတ္လြတ္လပ္လပ္ ယံုၾကည္ႏုိင္ပါတယ္။ မယံုၾကည္သူကလည္း လြတ္လြတ္လပ္လပ္ မယံုၾကည္ဘဲ ေနႏုိင္ပါတယ္။
ဒါေပမဲ့ … ယံုၾကည္တာ မယံုၾကည္တာက ျပႆနာ မရွိလွေပမဲ့ ႏွႈတ္က ထုတ္ေျပာလိုက္ရင္ [တျခားႏုိင္ငံေတြမွာ ဆုိရင္ေတာ့] ျပႆနာ တက္တတ္ပါတယ္။ ေမြးကတည္းက နိမ့္ပါးတဲ့သူကုိ၊ ေမြးကတည္းက ကံမေကာင္းတဲ့သူကုိ ဒီေကာင္ အရင္ဘဝက မေကာင္းတာ လုပ္ခဲ့လုိ႔ ျဖစ္တာ ဆိုတာက သူတုိ႔ စံအရေတာ့ prejudice လုပ္ျခင္းပါ။ blaming the victim လို႔လည္း သူတုိ႔စံနဲ႔ ေျပာမွာပါပဲ။
ကုိယ္လက္အဂၤါ ခ်ိဳ႕တဲ့သူေတြဟာ အရင္ဘဝက မေကာင္းမွႈ လုပ္ခဲ့သူေတြလို႔ ေျပာခဲ့တဲ့ အတြက္ ၁၉၉၉ ခုႏွစ္ေလာက္တုန္းက အဂၤလန္ လက္ေရြးစင္ ေဘာလံုးအသင္း နည္းျပ Glenn Hoddle ဟာ နည္းျပ ရာထူးကေန အထုတ္ခံခဲ့ရဖူးတာက အထင္ရွားဆံုး သာဓက တခု ျဖစ္ပါတယ္။
(by ေကာင္းကင္ကုိ)
ဘုရားသခင္ (သုိ႔မဟုတ္) အလႅာကုိ ကို ယံုၾကည္သူေတြကေတာ့ အရာရာကုိ ဘုရားသခင္ရဲ႕ အလိုေတာ္လို႔ ေျပာၾကမွာပါပဲ။ ဒါဆိုရင္ ျပန္ေမးစရာေမးခြန္းေတြ အမ်ားၾကီး ရွိလိမ့္မယ္။ ဘုရားသခင္ဟာ ေမြးရာပါ ဒုကၡိတေတြကုိ လူ႕ငရဲ ခံစားရရံုသက္သက္ ဖန္ဆင္းထားတာလား?
လူေတြ တေယာက္နဲ႔ တေယာက္ ေမြးကတည္းက ကြဲျပားေနမွႈကုိ ဘာေၾကာင့္လဲ ဆိုျပီးေတာ့ ေမးခြန္းမၾကာခဏ ထုတ္ေလ့ရွိသူေတြကေတာ့ အေရွ႕တုိင္းဘာသာေရး တခ်ိဳ႕ကုိ ယံုၾကည္သူေတြ ပါပဲ။ ျပီးေတာ့ သူတုိ႔မွာ အေျဖကလည္း အဆင္သင့္ ရွိေနတတ္တယ္။ အတိတ္ဘဝ ကံေၾကာင့္တဲ့။ အဲဒါ တရားမွ်တမွႈ ရွိတဲ့ စနစ္တရပ္ ျဖစ္ေပမယ့္ တကယ္ဟုတ္မဟုတ္ မသိႏုိင္တဲ့ အတြက္ သိမွႈျပင္ပက ကိစၥလို႔ပဲ ဒီေနရာမွာ ထားလုိက္ရေအာင္ပါ။
တကယ္စဥ္းစားၾကည့္ရင္ေတာ့ “ဘာေၾကာင့္ တေယာက္က ခ်မ္းသာတဲ့ မိဘက ေမြးလာျပီး တေယာက္က ဆင္းရဲတဲ့ မိဘကေန ေမြးလာလဲ” ဆုိတဲ့ ေမးခြန္းကုိက မလိုအပ္တဲ့ ေမးခြန္းၾကီးပါ။ တခါတေလက် ေမးသူဆီမွာ အေျဖၾကိဳရွိျပီးသား leading question ၾကီး ျဖစ္ေနတတ္ပါတယ္။
သဘာဝအရ အမ်ိဳးသားနဲ႔ အမ်ိဳးသမီး ေမထုန္မွႈျပဳရင္ ကေလးေမြးလာတတ္တယ္ မို႔လား။ ဆင္းရဲတဲ့ မိဘက ေမြးရင္ ကေလးက ေမြးေမြးခ်င္းမွာ ဆင္းရဲတဲ့သူေလး ျဖစ္မွာေပါ့။ ခ်မ္းသာတဲ့ မိဘက ေမြးရင္ ကေလးက ေမြးေမြးခ်င္းမွာ ခ်မ္းသာတဲ့သူေလး ျဖစ္မွာေပါ့။ ဗီဇေတြကုိလည္း မိဘေတြဆီက အေမြရမွာေပါ့။
ကြဲျပားေနတယ္ ဆုိတာက အတိတ္ဘဝကံဆုိတာ ကုိ လက္ခံမွ၊ သံသရာ ဆိုတာကို လက္ခံမွ မဟုတ္ပါဘူး။ အံစာတံုးေတြ အမ်ားၾကီးကုိ လွိမ့္လိုက္ရင္ အံစာတံုးေတြ အကုန္လံုး ၁ ကေန ၆ အတြင္း က်ခ်င္ရာ က်ေနၾကမွာပဲ။ တခုနဲ႔ တခု တူမွာ မဟုတ္ပါဘူး။ အံစာတုံးမွာ အတိတ္ဘဝ မရွိခဲ့တာေတာ့ ေသခ်ာပါတယ္။
သစ္ပင္ေတြကို ၾကည့္လုိက္ပါ။ သစ္ပင္ေတြ တပင္နဲ႔ တပင္ တူရဲ႕လား။ သစ္ပင္ေတြမွာ အတိတ္ဘဝကံ ဆိုတာ မရွိႏုိင္ေပမဲ့ သဘာဝ အေလ်ာက္ တပင္နဲ႔ တပင္ မတူဘဲ ကြဲျပားေနၾကပါတယ္။ သစ္ပင္ေတြ သဘာဝ အေလ်ာက္ ကြဲျပားေနမွႈကုိ ဘယ္သူမွ ေမးခြန္းပုစ ၦာ မလုပ္ၾကေပမဲ့ လူေတြရဲ႕ ကြဲျပားမွႈက်မွ စဥ္းစားေနၾကတာပါ။
သရက္ေစ့ကေန သရက္ပင္ ျဖစ္လာတာနဲ႔ တျခားမ်ိဳးေစေတြကေန တျခားအပင္ေတြ ျဖစ္လာျပီး တပင္နဲ႔တပင္ကြဲျပားေနတာကို ကုိ ရွင္းျပဖုိ႔ သဘာဝ တရားပဲ လိုပါတယ္။ အဲလုိပဲ ခ်မ္းသာတဲ့ မိဘ ႏွစ္ပါးကေန ခ်မ္းသာတဲ့ ကေလးေလး ျဖစ္လာတာ၊ ဆင္းရဲတဲ့ မိဘကေန ဆင္းရဲတဲ့ ကေလးေလး ျဖစ္လာတာကုိ ရွင္းျပဖုိ႔ သဘာဝတရားနဲ႔တင္ လံုေလာက္ေနပါျပီ။ အသစ္ျဖစ္လာတဲ့ ႏွင္းဆီပင္မွာ သဘာဝ အေလ်ာက္ ႏုိက္ထရုိဂ်င္ဓာတ္ေတြ ခ်ိဳ႕တဲ့ ေနႏုိင္သလို အသစ္ျဖစ္လာတဲ့ လူသားေလးမွာလည္း သဘာဝ အေလ်ာက္ တခုခု ခ်ိဳ႕တဲ့ေနႏုိင္ပါတယ္။
အတိတ္ဘဝကံကုိ ယံုၾကည္သူ ျဖစ္ေစ၊ ဘုရားသခင္ရဲ႕ အလိုေတာ္ကုိ ယံုၾကည္သူ ျဖစ္ေစ ကုိယ့္စိတ္ထဲမွာ လြတ္လြတ္လပ္လပ္ ယံုၾကည္ႏုိင္ပါတယ္။ မယံုၾကည္သူကလည္း လြတ္လြတ္လပ္လပ္ မယံုၾကည္ဘဲ ေနႏုိင္ပါတယ္။
ဒါေပမဲ့ … ယံုၾကည္တာ မယံုၾကည္တာက ျပႆနာ မရွိလွေပမဲ့ ႏွႈတ္က ထုတ္ေျပာလိုက္ရင္ [တျခားႏုိင္ငံေတြမွာ ဆုိရင္ေတာ့] ျပႆနာ တက္တတ္ပါတယ္။ ေမြးကတည္းက နိမ့္ပါးတဲ့သူကုိ၊ ေမြးကတည္းက ကံမေကာင္းတဲ့သူကုိ ဒီေကာင္ အရင္ဘဝက မေကာင္းတာ လုပ္ခဲ့လုိ႔ ျဖစ္တာ ဆိုတာက သူတုိ႔ စံအရေတာ့ prejudice လုပ္ျခင္းပါ။ blaming the victim လို႔လည္း သူတုိ႔စံနဲ႔ ေျပာမွာပါပဲ။
ကုိယ္လက္အဂၤါ ခ်ိဳ႕တဲ့သူေတြဟာ အရင္ဘဝက မေကာင္းမွႈ လုပ္ခဲ့သူေတြလို႔ ေျပာခဲ့တဲ့ အတြက္ ၁၉၉၉ ခုႏွစ္ေလာက္တုန္းက အဂၤလန္ လက္ေရြးစင္ ေဘာလံုးအသင္း နည္းျပ Glenn Hoddle ဟာ နည္းျပ ရာထူးကေန အထုတ္ခံခဲ့ရဖူးတာက အထင္ရွားဆံုး သာဓက တခု ျဖစ္ပါတယ္။
(by ေကာင္းကင္ကုိ)
Friday, December 2, 2011
လူၾကီးသူငယ္နာ (ဦးသန္႔)
ကြ်ႏု္ပ္တို႔ ျမန္မာလူမ်ဳိးမ်ားတြင္ ထင္သာျမင္သာေသာ ခ်ဳိ႕ယြင္း အားနည္းခ်က္တစ္ခု ရွိပါသည္။ ဤအားနည္းခ်က္သည္ပင္ ဖြံ႔ၿဖိဳးမွႈ ေနာက္က်ရျခင္း၏ အေၾကာင္းရင္းခံတစ္ခု ျဖစ္ႏိုင္သည္။
ဤသို႔ေသာ ေပ်ာ႔ကြက္ဟာကြက္မ်ဳိးကို၊ အေမရိကန္ေတြက ‘လူႀကီးသူငယ္နာ ေရာဂါ’ ဟု ေခၚၾကသည္။ ကြ်ႏ္ုပ္တို႔ႏိုင္ငံတြင္လည္း အသက္ႀကီး အခ်ိန္မစီးသည့္ ကေလးေပါႀကီးေတြ ေပါမွေပါ ျဖစ္ေလရာ၊ သူတို႔ေျပာေသာ ေရာဂါအမည္ႏွင္႔ အဟပ္ညီမည္ထင္ပါသည္။
သို႔ေသာ္ အဆိုပါေရာဂါ ဆိုသည္ထက္၊ အသိပညာအရာတြင္ ကေလက၀ႏိုင္မွႈႏွင္႔ ပို၍ဆိုင္ပါလိမ္႔မည္။ မည္သို႔ပင္ရွိေစ ဤလို ေရာဂါမ်ဳိး ဖိစီးႏွိပ္စက္ခံေနရသည့္ ျမန္မာလူမ်ဳိး အေရအတြက္သည္ကား၊ ပို၍ပို၍ မ်ားလာဟန္ ရွိပါသည္။ ထားေတာ႔…၊ ဤခ်ဳိ႕ယြင္းအားနည္းခ်က္ (ဆိုၾကပါစို႔ ေရာဂါ) ဆိုသည္မွာ ဘာကို ဆိုလိုပါသနည္း။ ဤေရာဂါက ကြ်ႏု္ပ္တို႔ ျမန္မာေတြကို ဘယ္ေသာင္ဘယ္ကမ္း ဆိုက္ေစမည္နည္း…။
ကေလးတစ္ေယာက္က သူ႔ကစားေဖာ္ သူငယ္ခ်င္းမ်ားကို ေျပာေလ႔ေျပာထရွိသည္မ်ားကို ကြ်ႏု္ပ္တို႔တေတြ မၾကာခဏဆိုသလို ၾကားရေလ႔ရွိသည္။
‘ငါ႔အိမ္က မင္းအိမ္ထက္ ပိုၾကီးသကြ’
‘ငါ႔အေဖက မင္းအေဖကို အသာေလးနဲ႔ ေနာက္ေကာက္ခ်ႏိုင္တယ္ ေမာင္’ စသျဖင္႔။
ဤသို႔ေသာ ကေလးအၾကြားမ်ဳိးကို မိဘျဖစ္သူမ်ားက ဟန္႔သေယာင္၊ တားသေယာင္ ေဆာင္ၾကေသာ္လည္း စိတ္ထဲကေတာ႔ က်ိတ္သေဘာက်ေနၾကသည္က မ်ားသည္။ ဒီလိုႏွင္႔ ငယ္က်င္႔ေတြမွာ လူၾကီးဘ၀အထိ ပါလာေတာ႔သည္။
ဦးေရႊက သူ႔ဇနီးအတြက္ ေရႊဘီးတစ္ေခ်ာင္း လုပ္ေပးေသာအခါ၊ အိမ္နီးခ်င္း ဦးေငြက အားက်မခံ သူ႔မိန္းမကုိ စိန္ဘီး လုပ္ေပးသည္မွာ အဆိုပါ ေဖာ္ျပခ်က္မ်ဳိး ျဖစ္ပါသည္။ ထို႔ထက္ တစ္ဆင္႔တက္လာေသာအခါ ပိုဆိုးေလသည္။
‘ေဟ႔ ငါတို႔ ျမန္မာဘုရင္ေတြက ယိုးဒယား၊ အာသံနဲ႔ မဏိပူရကို ႏိုင္ခဲ႔တာကြ၊ ဘာမွတ္လဲ…’ စသျဖင္႔။
မိမိေအာင္ျမင္မွႈအေပၚ ေသြးနားထင္ေရာက္ေနေသာ၊ အျခားႏိုင္ငံႏွင္႔ လူမ်ဳိးမ်ားအေပၚ အဖက္မတန္သလို သေဘာထားေသာ ဘ၀င္စိတ္ပင္ ျဖစ္ပါသည္။
‘ဟိတ္ အတန္းထဲမွာ ငါ အေတာ္ဆံုး၊ ငါအလိမၼာဆံုးကြ’ ဆိုသည့္ ကေလးစကားႏွင္႔ ဘာကြာေတာ႔မည္နည္း။
လူဦးေရႏွင္႔ ႏွႈိင္းယွဥ္ၾကည့္လွ်င္၊ ကြ်ႏ္ုပ္တို႔ ႏို္င္ငံတြင္ ၀တ္ျပဳကိုးကြယ္စရာ ဘုရားေက်ာင္းကန္ေတြ အျခားမည္သည့္ တုိင္းျပည္ထက္မဆို ပိုမ်ားသည္။ သို႔ႏွင္႔တုိင္ ကြ်ႏ္ုပ္တို႔တေတြ၏ ဘာသာေရး အဆံုးအမမ်ား အေပၚ ေစာင္႔ထိန္းလိုက္နာမွႈမွာ အားနည္းလွသည္ဟု ဆိုခ်င္သည္။
ကြ်ႏ္ုပ္တို႔ ဘာသာတရားက ဘုန္းေတာ္ႀကီးမ်ားကို ေလာကီေရးတြင္ ၀င္မစြက္ရန္ တားျမစ္ထားေသးသည္။ သို႔ေသာ္ အျငိမ္႔ပြဲ ဇာတ္ပြဲေတြ သြားၾကည့္ပါက ၀ါ၀ါ၀င္း၀င္းေတြ မျမင္ခ်င္႔အဆံုး ျဖစ္ေတာ႔သည္။
ကြ်ႏု္ပ္တို႔ႏိုင္ငံမွာ သယံဇာတ ေပါၾကြယ္သည္ဟု နာမည္ႀကီးသည္။ သို႔ေသာ္ ကြ်ႏု္ပ္တို႔တေတြကား ‘ဆီကို ေရခ်ဳိး၊ ေဆးရိုးမီးလွႈံ’ ဟုဆိုကာ ျဖဳန္းတီးမွႈကို အဟုတ္ႀကီး ထင္ေနၾကသည္။ ဘာေၾကာင္႔ ဤသို႔ ျဖစ္ေနပါသနည္း။ စိတ္ဓာတ္ေရးရာအရ ႏို႔စို႔ကေလးဘ၀မွ မတက္ႏိုင္ေသာေၾကာင္႔ ျဖစ္ပါသည္။
ကြ်ႏု္ပ္တို႔ ျမန္မာေတြမွာ ကမၻာေပၚတြင္ အႏုပညာပါရမီ အသန္ဆံုး လူမ်ဳိးတစ္မ်ဳိး ျဖစ္သည္မွာ မွန္ပါသည္။ သို႔ႏွင္႔တုိင္ အႏုပညာသည္မ်ား (ဇာတ္မင္းသား၊ ဇာတ္မင္းသမီး) မ်ားႏွင္႔ ပတ္သက္လွ်င္မူ၊ ေအာက္တန္းစား ဖက္ခြက္စားဟု သေဘာထားၾကသည္က မ်ားသည္။ သူတို႔ႏွင္႔ ၾကမ္းတေျပးတည္း ထိုင္လွ်င္ပင္ အရွက္ရစရာ၊ သိမ္ငယ္စရာဟု ထင္ၾကသည္။
ႏိုု္င္ငံျခားသားတို႔၏ စဥ္းစားေတြးေခၚပံု၊ လုပ္ကိုင္ေဆာင္ရြက္ပံုမ်ားႏွင္႔ ပတ္သက္လွ်င္လည္း အတုယူ နည္းယူစရာ ရွာမၾကည့္တတ္။ အထင္ေသး ရွႈတ္ခ်ၾကသည္က မ်ားသည္။ ေျပာရလွ်င္ အစစအရာရာ ကြ်ႏု္ပ္တို႔တေတြမွာ အရြယ္မေရာက္ေသးေသာ ကေလးစိ္တ္ႏွင္႔ လူႀကီးကိုယ္ေတြ ျဖစ္ေနေတာ႔သည္။
ကြ်ႏု္ပ္တို႔ႏိုင္ငံ ေရာက္လာၾကေသာ ႏိုင္ငံျခားဧည့္သည္မ်ားက ကြ်ႏု္ပ္တို႔ကို သေဘာက်ၾကပါသည္။ ‘နက္ျဖန္ခါ အတြက္ပင္ ေတြးမပူတတ္ေသာ ေပ်ာ္ေပ်ာ္ေနေသခဲ လူမ်ဳိး’ ဟုလည္း မၾကာခဏဆိုသလို ေျပာတတ္ၾကသည္။ ဤေကာက္ခ်က္မ်ဳိးကို ကြ်ႏု္ပ္တို႔က ဂုဏ္ယူမဆံုး ျဖစ္ေနၾကသည္။ လူႀကီးတစ္ေယာက္၏ ေျမွာက္ပင္႔စကားကို ေက်နပ္ပီတိျဖာေနေသာ ကေလးေလးတစ္ေယာက္ႏွင္႔ပင္ တူေသးေတာ႔သည္။
ကြ်ႏု္ပ္တို႔ဟာသက ရိုးတာသည္။ ကြ်ႏ္ုပ္တို႔စကားက ေပါ႔ျပက္သည္။ ကြ်ႏ္ုပ္တို႔ အေတြးက တိမ္သည္။ သင္႔,မသင္႔ မွန္,မမွန္ ကိုယ္တိုင္ မစဥ္းစား။ စဥ္းစားဆံုးျဖတ္ရမည့္ အလုပ္ကို ဆရာေတာ္မ်ားႏွင္႔ ဂုဏ္သေရရွိ လူႀကီးမင္းမ်ားကိုသာ လႊဲထားသည္။ ကေလးေတြႏွင္႔ ဘာကြာေတာ႔မည္နည္း။
ကြ်ႏု္ပ္တို႔လူမ်ဳိးမွာ စံသတ္မွတ္ခ်က္မ်ားကိုလည္း အလြန္ကိုးကြယ္ေလ႔ ရွိပါသည္။ သို႔ေသာ္ ‘စံ’ အတိုင္းကား မက်င္႔။ က်င္႔သေယာင္ေယာင္ ေဆာင္ၾကသည္။ မိမိကုိယ္ကိုယ္ ဆန္းစစ္ေ၀ဖန္သည္မ်ဳိး အလွ်င္းမရွိ။ သူမ်ား အထင္ေသးမွာ ေၾကာက္ေသာေၾကာင္႔ ျဖစ္သည္။
ဤအက်င္႔က ကြ်ႏု္ပ္တို႔စာေပတြင္ ထင္ဟပ္လ်က္ ရွိသည္။ အကယ္၍မ်ား အိပ္(ခ်)ဂ်ီ၀ဲ(လ) တို႔၊ ဒီအိပ္(ခ်) ေလာရင္႔ တို႔၊ ဂိုဂို(လ) တို႔သာ ျမန္မာျပည္တြင္ လူျဖစ္ခဲ႔လွ်င္၊ ကမၻာေက်ာ္ စာေရးဆရာႀကီးေတြ ျဖစ္လာလိမ္႔မည္ မဟုတ္။ အပယ္ခံ မိစာၦဒိ႒ိေတြ ျဖစ္ဖို႔မ်ားသည္။
ျမန္မာ႔ႏိုင္ငံေရးမွာလည္း ဤနည္းႏွင္ႏွင္ပင္ ျဖစ္ပါသည္။ ကြ်ႏု္ပ္တို႔ အက်င္႔က ႏိုင္ငံေရးသမားတစ္ေယာက္၏ တန္ဖိုးကို ႀကိဳက္မႀကိဳက္ဆိုသည္ႏွင္႔သာ ဆံုးျဖတ္သည္။ ကြ်ႏ္ုပ္တို႔ႏိုင္ငံတြင္သာ ခ်ိန္ဘာလိန္လို အရည္အခ်င္းမ်ဳိး ရွိသည့္ ႏိုင္ငံေရးသမားမ်ဳိးရွိလွ်င္ သူ႔သက္တမ္းမွာ ေျခာက္လထက္ ပိုမခံ။ ျမန္မာေတြက အရည္အခ်င္းထက္ သူ႔တို႔ဟာဒယကို ထိ,မထိသာ ၾကည့္တတ္သည္။
ယေန႔ ျမန္မာႏိုင္ငံေရးေလာကကို ၾကည့္လိုက္လွ်င္လည္း သတင္းစာမ်ားအတြက္ သတင္းျဖစ္ရံုမွ်ထက္ ဘာမွ်မပို။ အခ်င္းခ်င္း ရန္ျဖစ္ေနၾကသည္က မ်ားသည္။ ပါတီႏွစ္ခုရွိလွ်င္ တစ္ခုႏွင္႔တစ္ခု အျပန္အလွန္ တိုက္ခိုက္မည္။ အဆဲေကာင္း အတိုက္ေကာင္းလွ်င္ နာမည္ႀကီးမည္။ အစိုးရကို နာနာဆဲႏိုင္ပါက ပိုလူႀကိဳက္မ်ားလိမ္႔မည္။ ျမန္မာဓေလ႔တြင္ အစိုးရ(မင္း)ကို ရန္သူမ်ဳိးငါးပါးထဲ ထည့္သြင္းထားသည္ မဟုတ္ပါေလာ။
ျမန္မာ႔ေရခံေျမခံမွာ ဒီမိုကေရစီစနစ္ ရွင္သန္ဖုိ႔ အေကာင္းဆံုးဟု ဆိုၾကသည္မ်ား ရွိသည္။ လူတန္းစား ကြာဟမွႈ ေျပာပေလာက္ေအာင္ မရွိေသာေၾကာင္႔ဟု ဆိုသည္။ သို႔ျဖစ္လင္႔ကစား၊ ကြ်ႏ္ုပ္တို႔တေတြမွာ ကိုယ္႔သားသမီးမ်ားကို ယခုလို ဆံုးမေလ႔ရွိၾကသည္။
‘သားေရ- သမီးေရ ဟိုကေလးနဲ႔ မကားစားၾကနဲ႔ေနာ္၊ ဒင္းတို႔တေတြက အဆင္႔အတန္း မရွိဘူးကြဲ႔’
ကြ်ႏ္ုပ္တို႔ လူႀကီးအခ်င္းခ်င္းလည္း ယခုလို ေျပာေလ႔ရွိၾကသည္။
‘ဦးခ်မ္းသာနဲ႔ ေဒၚပို္္က္ဆံကုိ သိသမို႔လား။ ဒီလုိၿမိဳ႕ေလးမွာ သူတို႔ဘယ္ေနႏိုင္မလဲ။ သူတို႔ ကေလးေတြအတြက္ ေပါင္းစရာ မရွိဘူးတဲ႔ေလ။ သူတို႔အိမ္နီးခ်င္းေတြက စာေရးစာခ်ီနဲ႔ ေက်ာင္းဆရာေတြကိုးရွင္႔…’ စသည္ျဖင္႔။
ဤသည္တို႔မွာ ျမန္မာတစ္ဦး၏ ျမန္မာလူမ်ဳိးမ်ားအေပၚ အျမင္မ်ား ျဖစ္ပါသည္။ စိတ္ပ်က္ဖို႔ ေရးလိုက္သည္ မဟုတ္။ သိမွတ္လက္ခံျပီးသကာလ ဘာ႔ေၾကာင္႔ ဤသို႔ျဖစ္ရသည္ကို၊ အေၾကာင္းရွာစိစစ္ၾကဖို႔ ျဖစ္ပါသည္။ ဤသို႔လုပ္ႏိုင္လွ်င္ ေရာဂါတစ္၀က္ ကုသၿပီး ျဖစ္ႏိုင္ပါသည္။
ဦးသန္႔ (Facebook group တခုတည္းကေန ျပန္ေဝမွ်တာပါ။)
ဤသို႔ေသာ ေပ်ာ႔ကြက္ဟာကြက္မ်ဳိးကို၊ အေမရိကန္ေတြက ‘လူႀကီးသူငယ္နာ ေရာဂါ’ ဟု ေခၚၾကသည္။ ကြ်ႏ္ုပ္တို႔ႏိုင္ငံတြင္လည္း အသက္ႀကီး အခ်ိန္မစီးသည့္ ကေလးေပါႀကီးေတြ ေပါမွေပါ ျဖစ္ေလရာ၊ သူတို႔ေျပာေသာ ေရာဂါအမည္ႏွင္႔ အဟပ္ညီမည္ထင္ပါသည္။
သို႔ေသာ္ အဆိုပါေရာဂါ ဆိုသည္ထက္၊ အသိပညာအရာတြင္ ကေလက၀ႏိုင္မွႈႏွင္႔ ပို၍ဆိုင္ပါလိမ္႔မည္။ မည္သို႔ပင္ရွိေစ ဤလို ေရာဂါမ်ဳိး ဖိစီးႏွိပ္စက္ခံေနရသည့္ ျမန္မာလူမ်ဳိး အေရအတြက္သည္ကား၊ ပို၍ပို၍ မ်ားလာဟန္ ရွိပါသည္။ ထားေတာ႔…၊ ဤခ်ဳိ႕ယြင္းအားနည္းခ်က္ (ဆိုၾကပါစို႔ ေရာဂါ) ဆိုသည္မွာ ဘာကို ဆိုလိုပါသနည္း။ ဤေရာဂါက ကြ်ႏု္ပ္တို႔ ျမန္မာေတြကို ဘယ္ေသာင္ဘယ္ကမ္း ဆိုက္ေစမည္နည္း…။
ကေလးတစ္ေယာက္က သူ႔ကစားေဖာ္ သူငယ္ခ်င္းမ်ားကို ေျပာေလ႔ေျပာထရွိသည္မ်ားကို ကြ်ႏု္ပ္တို႔တေတြ မၾကာခဏဆိုသလို ၾကားရေလ႔ရွိသည္။
‘ငါ႔အိမ္က မင္းအိမ္ထက္ ပိုၾကီးသကြ’
‘ငါ႔အေဖက မင္းအေဖကို အသာေလးနဲ႔ ေနာက္ေကာက္ခ်ႏိုင္တယ္ ေမာင္’ စသျဖင္႔။
ဤသို႔ေသာ ကေလးအၾကြားမ်ဳိးကို မိဘျဖစ္သူမ်ားက ဟန္႔သေယာင္၊ တားသေယာင္ ေဆာင္ၾကေသာ္လည္း စိတ္ထဲကေတာ႔ က်ိတ္သေဘာက်ေနၾကသည္က မ်ားသည္။ ဒီလိုႏွင္႔ ငယ္က်င္႔ေတြမွာ လူၾကီးဘ၀အထိ ပါလာေတာ႔သည္။
ဦးေရႊက သူ႔ဇနီးအတြက္ ေရႊဘီးတစ္ေခ်ာင္း လုပ္ေပးေသာအခါ၊ အိမ္နီးခ်င္း ဦးေငြက အားက်မခံ သူ႔မိန္းမကုိ စိန္ဘီး လုပ္ေပးသည္မွာ အဆိုပါ ေဖာ္ျပခ်က္မ်ဳိး ျဖစ္ပါသည္။ ထို႔ထက္ တစ္ဆင္႔တက္လာေသာအခါ ပိုဆိုးေလသည္။
‘ေဟ႔ ငါတို႔ ျမန္မာဘုရင္ေတြက ယိုးဒယား၊ အာသံနဲ႔ မဏိပူရကို ႏိုင္ခဲ႔တာကြ၊ ဘာမွတ္လဲ…’ စသျဖင္႔။
မိမိေအာင္ျမင္မွႈအေပၚ ေသြးနားထင္ေရာက္ေနေသာ၊ အျခားႏိုင္ငံႏွင္႔ လူမ်ဳိးမ်ားအေပၚ အဖက္မတန္သလို သေဘာထားေသာ ဘ၀င္စိတ္ပင္ ျဖစ္ပါသည္။
‘ဟိတ္ အတန္းထဲမွာ ငါ အေတာ္ဆံုး၊ ငါအလိမၼာဆံုးကြ’ ဆိုသည့္ ကေလးစကားႏွင္႔ ဘာကြာေတာ႔မည္နည္း။
လူဦးေရႏွင္႔ ႏွႈိင္းယွဥ္ၾကည့္လွ်င္၊ ကြ်ႏ္ုပ္တို႔ ႏို္င္ငံတြင္ ၀တ္ျပဳကိုးကြယ္စရာ ဘုရားေက်ာင္းကန္ေတြ အျခားမည္သည့္ တုိင္းျပည္ထက္မဆို ပိုမ်ားသည္။ သို႔ႏွင္႔တုိင္ ကြ်ႏ္ုပ္တို႔တေတြ၏ ဘာသာေရး အဆံုးအမမ်ား အေပၚ ေစာင္႔ထိန္းလိုက္နာမွႈမွာ အားနည္းလွသည္ဟု ဆိုခ်င္သည္။
ကြ်ႏ္ုပ္တို႔ ဘာသာတရားက ဘုန္းေတာ္ႀကီးမ်ားကို ေလာကီေရးတြင္ ၀င္မစြက္ရန္ တားျမစ္ထားေသးသည္။ သို႔ေသာ္ အျငိမ္႔ပြဲ ဇာတ္ပြဲေတြ သြားၾကည့္ပါက ၀ါ၀ါ၀င္း၀င္းေတြ မျမင္ခ်င္႔အဆံုး ျဖစ္ေတာ႔သည္။
ကြ်ႏု္ပ္တို႔ႏိုင္ငံမွာ သယံဇာတ ေပါၾကြယ္သည္ဟု နာမည္ႀကီးသည္။ သို႔ေသာ္ ကြ်ႏု္ပ္တို႔တေတြကား ‘ဆီကို ေရခ်ဳိး၊ ေဆးရိုးမီးလွႈံ’ ဟုဆိုကာ ျဖဳန္းတီးမွႈကို အဟုတ္ႀကီး ထင္ေနၾကသည္။ ဘာေၾကာင္႔ ဤသို႔ ျဖစ္ေနပါသနည္း။ စိတ္ဓာတ္ေရးရာအရ ႏို႔စို႔ကေလးဘ၀မွ မတက္ႏိုင္ေသာေၾကာင္႔ ျဖစ္ပါသည္။
ကြ်ႏု္ပ္တို႔ ျမန္မာေတြမွာ ကမၻာေပၚတြင္ အႏုပညာပါရမီ အသန္ဆံုး လူမ်ဳိးတစ္မ်ဳိး ျဖစ္သည္မွာ မွန္ပါသည္။ သို႔ႏွင္႔တုိင္ အႏုပညာသည္မ်ား (ဇာတ္မင္းသား၊ ဇာတ္မင္းသမီး) မ်ားႏွင္႔ ပတ္သက္လွ်င္မူ၊ ေအာက္တန္းစား ဖက္ခြက္စားဟု သေဘာထားၾကသည္က မ်ားသည္။ သူတို႔ႏွင္႔ ၾကမ္းတေျပးတည္း ထိုင္လွ်င္ပင္ အရွက္ရစရာ၊ သိမ္ငယ္စရာဟု ထင္ၾကသည္။
ႏိုု္င္ငံျခားသားတို႔၏ စဥ္းစားေတြးေခၚပံု၊ လုပ္ကိုင္ေဆာင္ရြက္ပံုမ်ားႏွင္႔ ပတ္သက္လွ်င္လည္း အတုယူ နည္းယူစရာ ရွာမၾကည့္တတ္။ အထင္ေသး ရွႈတ္ခ်ၾကသည္က မ်ားသည္။ ေျပာရလွ်င္ အစစအရာရာ ကြ်ႏု္ပ္တို႔တေတြမွာ အရြယ္မေရာက္ေသးေသာ ကေလးစိ္တ္ႏွင္႔ လူႀကီးကိုယ္ေတြ ျဖစ္ေနေတာ႔သည္။
ကြ်ႏု္ပ္တို႔ႏိုင္ငံ ေရာက္လာၾကေသာ ႏိုင္ငံျခားဧည့္သည္မ်ားက ကြ်ႏု္ပ္တို႔ကို သေဘာက်ၾကပါသည္။ ‘နက္ျဖန္ခါ အတြက္ပင္ ေတြးမပူတတ္ေသာ ေပ်ာ္ေပ်ာ္ေနေသခဲ လူမ်ဳိး’ ဟုလည္း မၾကာခဏဆိုသလို ေျပာတတ္ၾကသည္။ ဤေကာက္ခ်က္မ်ဳိးကို ကြ်ႏု္ပ္တို႔က ဂုဏ္ယူမဆံုး ျဖစ္ေနၾကသည္။ လူႀကီးတစ္ေယာက္၏ ေျမွာက္ပင္႔စကားကို ေက်နပ္ပီတိျဖာေနေသာ ကေလးေလးတစ္ေယာက္ႏွင္႔ပင္ တူေသးေတာ႔သည္။
ကြ်ႏု္ပ္တို႔ဟာသက ရိုးတာသည္။ ကြ်ႏ္ုပ္တို႔စကားက ေပါ႔ျပက္သည္။ ကြ်ႏ္ုပ္တို႔ အေတြးက တိမ္သည္။ သင္႔,မသင္႔ မွန္,မမွန္ ကိုယ္တိုင္ မစဥ္းစား။ စဥ္းစားဆံုးျဖတ္ရမည့္ အလုပ္ကို ဆရာေတာ္မ်ားႏွင္႔ ဂုဏ္သေရရွိ လူႀကီးမင္းမ်ားကိုသာ လႊဲထားသည္။ ကေလးေတြႏွင္႔ ဘာကြာေတာ႔မည္နည္း။
ကြ်ႏု္ပ္တို႔လူမ်ဳိးမွာ စံသတ္မွတ္ခ်က္မ်ားကိုလည္း အလြန္ကိုးကြယ္ေလ႔ ရွိပါသည္။ သို႔ေသာ္ ‘စံ’ အတိုင္းကား မက်င္႔။ က်င္႔သေယာင္ေယာင္ ေဆာင္ၾကသည္။ မိမိကုိယ္ကိုယ္ ဆန္းစစ္ေ၀ဖန္သည္မ်ဳိး အလွ်င္းမရွိ။ သူမ်ား အထင္ေသးမွာ ေၾကာက္ေသာေၾကာင္႔ ျဖစ္သည္။
ဤအက်င္႔က ကြ်ႏု္ပ္တို႔စာေပတြင္ ထင္ဟပ္လ်က္ ရွိသည္။ အကယ္၍မ်ား အိပ္(ခ်)ဂ်ီ၀ဲ(လ) တို႔၊ ဒီအိပ္(ခ်) ေလာရင္႔ တို႔၊ ဂိုဂို(လ) တို႔သာ ျမန္မာျပည္တြင္ လူျဖစ္ခဲ႔လွ်င္၊ ကမၻာေက်ာ္ စာေရးဆရာႀကီးေတြ ျဖစ္လာလိမ္႔မည္ မဟုတ္။ အပယ္ခံ မိစာၦဒိ႒ိေတြ ျဖစ္ဖို႔မ်ားသည္။
ျမန္မာ႔ႏိုင္ငံေရးမွာလည္း ဤနည္းႏွင္ႏွင္ပင္ ျဖစ္ပါသည္။ ကြ်ႏု္ပ္တို႔ အက်င္႔က ႏိုင္ငံေရးသမားတစ္ေယာက္၏ တန္ဖိုးကို ႀကိဳက္မႀကိဳက္ဆိုသည္ႏွင္႔သာ ဆံုးျဖတ္သည္။ ကြ်ႏ္ုပ္တို႔ႏိုင္ငံတြင္သာ ခ်ိန္ဘာလိန္လို အရည္အခ်င္းမ်ဳိး ရွိသည့္ ႏိုင္ငံေရးသမားမ်ဳိးရွိလွ်င္ သူ႔သက္တမ္းမွာ ေျခာက္လထက္ ပိုမခံ။ ျမန္မာေတြက အရည္အခ်င္းထက္ သူ႔တို႔ဟာဒယကို ထိ,မထိသာ ၾကည့္တတ္သည္။
ယေန႔ ျမန္မာႏိုင္ငံေရးေလာကကို ၾကည့္လိုက္လွ်င္လည္း သတင္းစာမ်ားအတြက္ သတင္းျဖစ္ရံုမွ်ထက္ ဘာမွ်မပို။ အခ်င္းခ်င္း ရန္ျဖစ္ေနၾကသည္က မ်ားသည္။ ပါတီႏွစ္ခုရွိလွ်င္ တစ္ခုႏွင္႔တစ္ခု အျပန္အလွန္ တိုက္ခိုက္မည္။ အဆဲေကာင္း အတိုက္ေကာင္းလွ်င္ နာမည္ႀကီးမည္။ အစိုးရကို နာနာဆဲႏိုင္ပါက ပိုလူႀကိဳက္မ်ားလိမ္႔မည္။ ျမန္မာဓေလ႔တြင္ အစိုးရ(မင္း)ကို ရန္သူမ်ဳိးငါးပါးထဲ ထည့္သြင္းထားသည္ မဟုတ္ပါေလာ။
ျမန္မာ႔ေရခံေျမခံမွာ ဒီမိုကေရစီစနစ္ ရွင္သန္ဖုိ႔ အေကာင္းဆံုးဟု ဆိုၾကသည္မ်ား ရွိသည္။ လူတန္းစား ကြာဟမွႈ ေျပာပေလာက္ေအာင္ မရွိေသာေၾကာင္႔ဟု ဆိုသည္။ သို႔ျဖစ္လင္႔ကစား၊ ကြ်ႏ္ုပ္တို႔တေတြမွာ ကိုယ္႔သားသမီးမ်ားကို ယခုလို ဆံုးမေလ႔ရွိၾကသည္။
‘သားေရ- သမီးေရ ဟိုကေလးနဲ႔ မကားစားၾကနဲ႔ေနာ္၊ ဒင္းတို႔တေတြက အဆင္႔အတန္း မရွိဘူးကြဲ႔’
ကြ်ႏ္ုပ္တို႔ လူႀကီးအခ်င္းခ်င္းလည္း ယခုလို ေျပာေလ႔ရွိၾကသည္။
‘ဦးခ်မ္းသာနဲ႔ ေဒၚပို္္က္ဆံကုိ သိသမို႔လား။ ဒီလုိၿမိဳ႕ေလးမွာ သူတို႔ဘယ္ေနႏိုင္မလဲ။ သူတို႔ ကေလးေတြအတြက္ ေပါင္းစရာ မရွိဘူးတဲ႔ေလ။ သူတို႔အိမ္နီးခ်င္းေတြက စာေရးစာခ်ီနဲ႔ ေက်ာင္းဆရာေတြကိုးရွင္႔…’ စသည္ျဖင္႔။
ဤသည္တို႔မွာ ျမန္မာတစ္ဦး၏ ျမန္မာလူမ်ဳိးမ်ားအေပၚ အျမင္မ်ား ျဖစ္ပါသည္။ စိတ္ပ်က္ဖို႔ ေရးလိုက္သည္ မဟုတ္။ သိမွတ္လက္ခံျပီးသကာလ ဘာ႔ေၾကာင္႔ ဤသို႔ျဖစ္ရသည္ကို၊ အေၾကာင္းရွာစိစစ္ၾကဖို႔ ျဖစ္ပါသည္။ ဤသို႔လုပ္ႏိုင္လွ်င္ ေရာဂါတစ္၀က္ ကုသၿပီး ျဖစ္ႏိုင္ပါသည္။
ဦးသန္႔ (Facebook group တခုတည္းကေန ျပန္ေဝမွ်တာပါ။)
Wednesday, November 30, 2011
ျမန္မာဝီကီထဲက paradox
"ဘာသာမဲ့ ဘာသာ" တဲ့။ ျမန္မာ ဝီကီမွာ ဖတ္လုိက္ရတဲ့ paradox....
ေအာက္ကစာကေတာ့ ျမန္မာဝီကီကဟာကုိ မူရင္းအတုိင္း ေကာ္ပီလုပ္ထားတာပါ။
[[[ဘာသာမ့ဲဘာသာ၏ အယူ၀ါဒမွာ ဘုရားမ့ဲ၊ တရားမ့ဲ၊ သံဃာမ့ဲ၊ ဘာသာမ့ဲ၊ ရုပ္၀ါဒီ သိပံသုေတသီတို႔၏ အဆိုအမိန္႔မ်ားကို လက္ခံလိုက္နာက်င့္သုံး၏။ ထိုရုပ္၀ါဒီ သိပံသုေတသီဆိုသူမ်ားကိုပင္ အမွန္တရား ေဖာ္ထုတ္ႏိုင္စြမ္းရိွေသာ အာဇာနည္ သူရဲေကာင္းမ်ား အျဖစ္ ယုံၾကည္္ သတ္မွတ္ ဆည္းကပ္ ကိုးကြယ္၏။ ဘာသာမ့ဲဘာသာ၏ အဓိကအားနည္းခ်က္မွာ တစ္ေခတ္တစ္ခ်ိန္က အမွန္တရားအျဖစ္ အတိအလင္း ထုတ္ေဖာ္ထားေသာ “သီအိုရီ” တစ္ခုသည္ ေနာင္ တစ္ေခတ္ ေနာင္ တစ္ခ်ိန္တြင္ အမွားအျဖစ္ အတိအလင္းပင္ ၀န္ခံၾကရ ျပန္ျခင္း ျဖစ္၏။ (3) ]]]
.....................................................
ရည္ညႊန္းထားတဲ့ အဆုိေတြက တဘက္သတ္ အဆုိေတြြ ခ်ည္းပါပဲ။
“ေနာင္ တစ္ေခတ္ ေနာင္ တစ္ခ်ိန္တြင္ အမွားအျဖစ္ အတိအလင္းပင္ ၀န္ခံၾကရ ျပန္ျခင္း ျဖစ္၏” တဲ့။
တကယ္ေတာ့ အဲလုိ ဝန္ခံမွႈ ဆိုတာ သိပၸံရဲ႕ အလွတရားနဲ႔ ရုိးသားမွႈ ဆိုတာကုိ မသိၾကတာ။ ကုိပါးနီးကပ္စ္ရဲ႕ သီအိုရီ ကုိသာ ဘုရားေဟာတခုလို ပံုအပ္ျပီး ကုိးကြယ္လိုက္ၾကရင္ Newton ရဲ႕ သီအိုရီေတြ Einstein ရဲ႕ သီအိုရီေတြ ေပၚလာႏုိင္စရာ အေၾကာင္းမရွိပါဘူး။
မျပည့္စံုေသးတာကုိ မျပည့္စံုေသးဘူးလို႔ ဝန္ခံတဲ့ စနစ္နဲ႔ အားလံုးမွန္ျပီ၊ ျပင္စရာ မလုိေတာ့ဘူး ဆိုတဲ့ စနစ္ေတြမွာ ဘယ္ဟာက ပုိရုိးသားပါသလဲ? မသိေသးတာေတြကို မသိကိန္းေတြ အျဖစ္ ထားလိုက္တာကုိက သိပၸံရဲ႕ အလွပါ။ အတိတ္က အယူအဆေတြက မျပင္ရေၾကး ဆုိရင္ အခုခ်ိန္ထိ.... ေနလံုးၾကီးခမ်ာ... ကမၻာကုိ လွည့္ပတ္ေနရတုန္းပဲ ရွိမွာ။ အဲလုိဆုိရင္ေတာ့ …..က်ေနာ့္မ်က္လံုးထဲမွာ ျမင္မိတာက က်ေနာ္တုိ႔ (အားလံုးနီးပါး) မီးကုိ ကုိးကြယ္ပူေဇာ္ေနတဲ့ ပံုရိပ္ေတြ။
ေကာင္းကင္ကုိ
ေအာက္ကစာကေတာ့ ျမန္မာဝီကီကဟာကုိ မူရင္းအတုိင္း ေကာ္ပီလုပ္ထားတာပါ။
[[[ဘာသာမ့ဲဘာသာ၏ အယူ၀ါဒမွာ ဘုရားမ့ဲ၊ တရားမ့ဲ၊ သံဃာမ့ဲ၊ ဘာသာမ့ဲ၊ ရုပ္၀ါဒီ သိပံသုေတသီတို႔၏ အဆိုအမိန္႔မ်ားကို လက္ခံလိုက္နာက်င့္သုံး၏။ ထိုရုပ္၀ါဒီ သိပံသုေတသီဆိုသူမ်ားကိုပင္ အမွန္တရား ေဖာ္ထုတ္ႏိုင္စြမ္းရိွေသာ အာဇာနည္ သူရဲေကာင္းမ်ား အျဖစ္ ယုံၾကည္္ သတ္မွတ္ ဆည္းကပ္ ကိုးကြယ္၏။ ဘာသာမ့ဲဘာသာ၏ အဓိကအားနည္းခ်က္မွာ တစ္ေခတ္တစ္ခ်ိန္က အမွန္တရားအျဖစ္ အတိအလင္း ထုတ္ေဖာ္ထားေသာ “သီအိုရီ” တစ္ခုသည္ ေနာင္ တစ္ေခတ္ ေနာင္ တစ္ခ်ိန္တြင္ အမွားအျဖစ္ အတိအလင္းပင္ ၀န္ခံၾကရ ျပန္ျခင္း ျဖစ္၏။ (3) ]]]
.....................................................
ရည္ညႊန္းထားတဲ့ အဆုိေတြက တဘက္သတ္ အဆုိေတြြ ခ်ည္းပါပဲ။
“ေနာင္ တစ္ေခတ္ ေနာင္ တစ္ခ်ိန္တြင္ အမွားအျဖစ္ အတိအလင္းပင္ ၀န္ခံၾကရ ျပန္ျခင္း ျဖစ္၏” တဲ့။
တကယ္ေတာ့ အဲလုိ ဝန္ခံမွႈ ဆိုတာ သိပၸံရဲ႕ အလွတရားနဲ႔ ရုိးသားမွႈ ဆိုတာကုိ မသိၾကတာ။ ကုိပါးနီးကပ္စ္ရဲ႕ သီအိုရီ ကုိသာ ဘုရားေဟာတခုလို ပံုအပ္ျပီး ကုိးကြယ္လိုက္ၾကရင္ Newton ရဲ႕ သီအိုရီေတြ Einstein ရဲ႕ သီအိုရီေတြ ေပၚလာႏုိင္စရာ အေၾကာင္းမရွိပါဘူး။
မျပည့္စံုေသးတာကုိ မျပည့္စံုေသးဘူးလို႔ ဝန္ခံတဲ့ စနစ္နဲ႔ အားလံုးမွန္ျပီ၊ ျပင္စရာ မလုိေတာ့ဘူး ဆိုတဲ့ စနစ္ေတြမွာ ဘယ္ဟာက ပုိရုိးသားပါသလဲ? မသိေသးတာေတြကို မသိကိန္းေတြ အျဖစ္ ထားလိုက္တာကုိက သိပၸံရဲ႕ အလွပါ။ အတိတ္က အယူအဆေတြက မျပင္ရေၾကး ဆုိရင္ အခုခ်ိန္ထိ.... ေနလံုးၾကီးခမ်ာ... ကမၻာကုိ လွည့္ပတ္ေနရတုန္းပဲ ရွိမွာ။ အဲလုိဆုိရင္ေတာ့ …..က်ေနာ့္မ်က္လံုးထဲမွာ ျမင္မိတာက က်ေနာ္တုိ႔ (အားလံုးနီးပါး) မီးကုိ ကုိးကြယ္ပူေဇာ္ေနတဲ့ ပံုရိပ္ေတြ။
ေကာင္းကင္ကုိ
Friday, November 25, 2011
လက္နက္မဲ့ စစ္ဆင္ေရး
လိမ္ေနတာ မဟုတ္ရပါဘူး။
နင္စိတ္ခ်မ္းသာေအာင္ ေမတၱာနဲ႔ ဝန္ေဆာင္မွႈေပးလိုက္တာပါ။
နင့္အလိုဆႏၵေတြ ေရွ႕ေနာက္ မညီသေရြ႕
ငါ့ကတိေတြလည္း ေရွ႕ေနာက္ ညီမွာ မဟုတ္ဘူး။
နင္ စံပယ္လိုရင္ စံပယ္၊ နင္ ႏွင္းဆီလိုရင္ ႏွင္းဆီ
ငါ့ႏွႈတ္ခမ္းေတြက ခ်က္ခ်င္းပြင့္ေပးမွာ။
ငါ့ရဲ႕မိရိုးဖလာ စကား...
သၾကားအုပ္ထားတာ ဆုိေပမဲ့
ခ်စ္ျခင္းေမတၱာမွာ
အႏွစ္ေရာ အကာပါ ပါတယ္။
အထီးက်န္သီခ်င္းကုိ ဆုိေနက်
ေခါက္ရုိးက်ိဳးေနတဲ့ ႏွႈတ္ခမ္းေတြေတာင္
ၾကည့္စမ္း…
အေတြ႕အၾကံဳ အသစ္အဆန္းနဲ႔ လန္းလို႔။
တကယ္ေတာ့ ဒါက
မတရား တံဆိပ္ကပ္ခံေနရတဲ့ သဘာဝ၊
ျပီးေတာ့ ဒုကၡေတာထဲက အာဟာရေပါ့။
အဲဒီ့ေန႔က
ခ်စ္ေသာမ်က္လံုးေတြနဲ႔
တေယာက္ အတြင္းသားကုိ တေယာက္ ၾကည့္ခဲ့ၾကတယ္။
အဲဒီ့ေန႔က
ေမတၱာလက္နက္နဲ႔
တေယာက္ခါးကို တေယာက္ လက္ထိပ္ခတ္ခဲ့တယ္။
(ေကာင္းကင္ကုိ)
နင္စိတ္ခ်မ္းသာေအာင္ ေမတၱာနဲ႔ ဝန္ေဆာင္မွႈေပးလိုက္တာပါ။
နင့္အလိုဆႏၵေတြ ေရွ႕ေနာက္ မညီသေရြ႕
ငါ့ကတိေတြလည္း ေရွ႕ေနာက္ ညီမွာ မဟုတ္ဘူး။
နင္ စံပယ္လိုရင္ စံပယ္၊ နင္ ႏွင္းဆီလိုရင္ ႏွင္းဆီ
ငါ့ႏွႈတ္ခမ္းေတြက ခ်က္ခ်င္းပြင့္ေပးမွာ။
ငါ့ရဲ႕မိရိုးဖလာ စကား...
သၾကားအုပ္ထားတာ ဆုိေပမဲ့
ခ်စ္ျခင္းေမတၱာမွာ
အႏွစ္ေရာ အကာပါ ပါတယ္။
အထီးက်န္သီခ်င္းကုိ ဆုိေနက်
ေခါက္ရုိးက်ိဳးေနတဲ့ ႏွႈတ္ခမ္းေတြေတာင္
ၾကည့္စမ္း…
အေတြ႕အၾကံဳ အသစ္အဆန္းနဲ႔ လန္းလို႔။
တကယ္ေတာ့ ဒါက
မတရား တံဆိပ္ကပ္ခံေနရတဲ့ သဘာဝ၊
ျပီးေတာ့ ဒုကၡေတာထဲက အာဟာရေပါ့။
အဲဒီ့ေန႔က
ခ်စ္ေသာမ်က္လံုးေတြနဲ႔
တေယာက္ အတြင္းသားကုိ တေယာက္ ၾကည့္ခဲ့ၾကတယ္။
အဲဒီ့ေန႔က
ေမတၱာလက္နက္နဲ႔
တေယာက္ခါးကို တေယာက္ လက္ထိပ္ခတ္ခဲ့တယ္။
(ေကာင္းကင္ကုိ)
Monday, November 21, 2011
နာရီေပၚက ျမစ္တစင္း (Philosophy…ဘာသာျပန္/မွီျငမ္း)
အခ်ိန္ေတြ ကုန္သြားတယ္ ဆိုတာဟာ မဆန္းေတာ့တဲ့ ကိစၥပါ။ ဒီေန႔ ၾကံဳေတြ႕ရတာ ေတြဟာ မနက္ဖန္ ေရာက္ရင္ ေပ်ာက္ကြယ္ သြားမွာမို႔ “ဒီေန႔က တုိ႔ရဲ႕လက္ထဲမွာ၊ အနာဂတ္အတြက္ ေသာ့ေလးတေခ်ာင္းဆုိ” စတဲ့ … ဒီေန႔ကုိ အျပည့္အဝ အသံုးခ်ဖို႔ တုိက္တြန္းထားတဲ့ သီခ်င္းေတြကုိေတာင္ စပ္ဆုိၾကေလ့ ရွိၾကပါတယ္။
ဒါေပမယ့္ စဥ္းစားၾကည့္ရေအာင္။ အခ်ိန္က ေရြ႕လ်ားစီးဆင္း ေနတယ္လို႔ က်ေနာ္တုိ႔ ဘာေၾကာင့္ ထင္ၾကတာပါလဲ။ တကယ္ေတာ့ အခ်ိန္ ေရြ႕လ်ားေနေၾကာင္း က်ေနာ္တို႔ ဘယ္လိုမွ သက္ေသျပလို႔ မရႏုိင္ပါဘူး။ အခ်ိန္ဟာ physical object လည္းမဟုတ၊္ အရာဝတၳဳ လည္း မဟုတ္တဲ့ အတြက္ ပထမေနရာ တခုမွာ ရွိမေနခဲ့သလုိ ဒုတိယ ေနရာကုိ ေရြ႕လ်ားသြားမွာ မဟုတ္တဲ့ အတြက္ တကယ္ေတာ့ အခ်ိန္ကုိ စီးဆင္းေရြ႕လ်ားေနတယ္လို႔ က်ေနာ္တုိ႔ မဆိုႏုိင္ပါဘူး။
ဒါဆိုရင္ ဘယ္လိုအေနအထားေၾကာင့္ အခ်ိန္ကုိ ေရြ႕လ်ားေနတယ္လို႔ ထင္ရတာပါလဲ။
တကယ္လို႔ အခ်ိန္ဟာ ေရြ႕လ်ားေနတယ္ဆိုရင္ က်ေနာ္တုိ႔ အေနနဲ႔ အျမန္ႏွႈန္းကုိ ေျပာႏုိင္သင့္ပါတယ္။ စာဖတ္သူအေနနဲ႔ နာရီေတြက အခ်ိန္ရဲ႕ အျမန္ႏွႈန္းကုိ တုိင္းတာႏုိင္တယ္လို႔ ေျပာေကာင္း ေျပာပါလိမ့္မယ္။ အဲဒါ တကယ္ဟုတ္မဟုတ္ က်ေနာ္တုိ႔ စဥ္းစားၾကည့္ရေအာင္။
နာရီေတြက တကယ္ေတာ့ အခ်ိန္ကုိ တိုင္းတာ တာ မဟုတ္ပဲ physical things ေတြ တခုနဲ႔ တခု [ႏွိႈင္းရ သေဘာအရ] ဘယ္လုိ အျပန္အလွန္ ဆက္စပ္ေနသလဲ ဆုိတာကုိ တိုင္းတာျခင္းပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ စာဖတ္သူအေနနဲ႔ ပထမအၾကိမ္ နာရီကုိ အၾကည့္မွာ ၁း၁၃ မိနစ္လုိ႔ နာရီက ျပေနတာကုိ ေတြ႕ျပီး ဒုတိယ အၾကိမ္မွာ ၁း၁၅ မိနစ္လုိ႔ နာရီက ျပတယ္ ဆုိပါစုိ႔။ တကယ္ေတာ့ အဲဒီ့ နာရီကိုၾကည့္ျခင္း ႏွစ္ခုက တခုနဲ႔ တခု အျပန္အလွန္ ဆက္စပ္ေနရံုပဲ ျဖစ္ေပမယ့္ ၂မိနစ္ ဆိုတဲ့ အခ်ိန္ကြာျခားမွႈကုိ တိုင္းတာႏုိင္တယ္လို႔ ထင္ရပါတယ္။
ဒါဆုိရင္ စဥ္းစားၾကည့္ရေအာင္။ ဒီေနရာမွာ ပုိျပီးရွင္းလင္းေအာင္လို႔ နဂို ေဆာင္းပါးထဲမွာ ပါတဲ့ ဥပမာကုိ အက်ယ္ခ်ဲ႕ျပီး ရွင္းလင္းခ်င္ပါတယ္။ က်ေနာ္တုိ႔ အေနနဲ႔ A ကေန B ကို ခရီးသြားမယ္ ဆုိပါစုိ႔။ A မွာ နာရီ ၾကည့္လိုက္ေတာ့ ၁း၁၃ မိနစ္ ျဖစ္ျပီး B ကုိေရာက္လို႔ နာရီ ၾကည့္လုိက္တဲ့ အခါ ၁း၁၅ မိနစ္ ဆုိပါစုိ႔။ ႏွစ္မိနစ္ တိတိ ၾကာပါတယ္။
ဒါဆုိရင္ ဒီလုိစိတ္ကူးၾကည့္လိုက္ရေအာင္။ စၾကဝဠာ ၾကီး တခုလံုးထဲက အရာအားလံုးမွန္သမွ် အကုန္ အျမန္ႏွႈန္း ျမင့္သြားမယ္၊ ဦးေႏွာက္ရဲ႕ အလုပ္လုပ္ေဆာင္ပံုေတြ၊ ေရြ႕လ်ားမွႈေတြ အပါအဝင္ အကုန္လုံး ႏွစ္ဆ ျမန္သြားတယ္ ဆုိပါစုိ႔။ ဒါေပမယ့္ နာရီေတြရဲ႕ ေရြ႕လ်ားမွႈႏွႈန္းကေတာ့ ပုိျမန္မလာပဲ မူလ အတိုင္းဆုိပါစုိ႔။ အဲဒါဆုိရင္ က်ေနာ္တုိ႔ ေရြ႕လ်ားျပီး ခရီးသြားတဲ့ အခ်ိန္မွာ Aမွာ နာရီၾကည့္လုိက္တဲ့ အခါ ၁း၁၃ မိနစ္ ျဖစ္ေနေပမယ့္ B ေရာက္လို႔ နာရီၾကည့္လိုက္တဲ့ အခါ ၁း၁၄ မိနစ္ပဲ ရွိေနပါလိမ့္မယ္။ ဒါဆိုရင္ စၾကဝဠာ ၾကီး တခုလံုးထဲက အရာအားလံုးနည္းတူ နာရီေတြရဲ႕ ေရြ႕လ်ားမွႈကပါ ႏွစ္ဆ ပုိျမန္လာခဲ့တယ္ ဆုိရင္ေကာ။ A ကေန B ေရာက္လုိ႔ နာရီၾကည့္လုိက္တဲ့ အခါ [နာရီေတြကလည္း က်န္တာေတြ နည္းတူ ႏွစ္ဆ ပိုျမန္လာတဲ့အတြက္] ၁း၁၅ မိနစ္ပဲ ျဖစ္ေနပါလိမ့္မယ္။ အခ်ိန္ကြာျခားမွႈက ၂ မိနစ္ပဲ ျပေနပါလိမ့္မယ္။ ဒါဆုိရင္ ပထမဆံုး အၾကိမ္ [အရာရာ အားလံုး ႏွစ္ဆ မျမန္ေသးခင္] က အခ်ိန္ကြာျခားမွႈကလည္း ၂ မိနစ္ [နာရီလက္တံေတြ အပါအဝင္ အကုန္လံုး လိုက္ျမန္သြားတဲ့ အခါမွာ အခ်ိန္ကြာျခားမွႈကလည္း ၂မိနစ္] ျဖစ္ေနပါလိမ့္မယ္။ တကယ္ေတာ့ မတူေတာ့ပါဘူး။ အကုန္ျမန္လာတဲ့ေနာက္ပုိင္းမွာ ၂ မိနစ္ ပဲကြာျခားေပမယ့္ [အခ်ိန္ကြာျခားမွႈျခင္း တူေနေသးေပမယ့္] တကယ္က အရာရာက ပုိျမန္ေနပါျပီ။ ဒါေၾကာင့္ နာရီေတြဟာ အခ်ိန္ကုိ တကယ္တမ္း တိုင္းတာ ေနတာ မဟုတ္ပါဘူး။
တကယ္လုိ႔ အခ်ိန္ဟာ physical things အားလံုးနဲ႔ ကင္းလြတ္ျပီး သူ႔ဘာသာသူ ျဖစ္တည္ ေရြ႕လ်ားတယ္လုိ႔ ယူဆထားရင္ ဒီလိုေတြးၾကည့္လုိက္ပါ။ စၾကဝဠာၾကီး တခုလံုးမွာ ရုပ္ဝတၳဳေတြ [ျဂိဳလ္ေတြ ဘာေတြ အပါအဝင္] ဘာဆုိဘာမွ မရွိပဲ လံုးဝ ဟင္းလင္းၾကီးလုိ႔။ ဒါဆိုရင္ ဘာအျဖစ္အပ်က္၊ ဘာေရြ႕လ်ားမွႈမွ မရွိႏုိင္တဲ့ အတြက္ အခ်ိန္ဆုိတာေကာ ရွိႏုိင္ပါဦးမလား။
က်ေနာ္တုိ႔ ကုိယ့္ဘာသာ အေတြးပြါး ၾကည့္ရေအာင္။
ဘာဆိုဘာမွ မရွိတဲ့ ဟင္းလင္း အေျခအေနကေန တခုခု ေပၚေပါက္လာရင္၊ တခုခု ေရြ႕လ်ားလာရင္ ?
Big Bang မတိုင္ခင္က အခ်ိန္ ဆုိတာ ရွိႏုိင္သလား?
God က စၾကဝဠာ ကုိ ၇ရက္နဲ႔ ဖန္ဆင္းတယ္ ဆုိတာ အဓိပၸါယ္ ရွိပါ့မလား။ ရက္ဆုိတာကို ဘာနဲ႔ အဲ့ဒီ့တုန္းက သတ္မွတ္လိုက္တာလဲ?
“Time flies, when you’re having fun” လို႔ လူေတြ ေျပာေလ့ရွိၾကတယ္။ ေပ်ာ္ရရႊင္ရ တာကေတာ့ ေကာင္းပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ အခ်ိန္ဆုိတာ ကုန္လြန္ေရြ႕လ်ားတဲ့ သေဘာ မရွိဘူးဆုိရင္ ေပ်ာ္ရႊင္ေနတဲ့အခါမွာ အခ်ိန္ေတြ ပိုျမန္ျမန္ ကုန္လြန္ေရြ႕လ်ားသြားတယ္ ဆုိတာကလည္း အဓိပၸါယ္ ရွိမွာ မဟုတ္ေတာ့ပါဘူး။
“Andrew Pessin” ရဲ႕ The 60-Second Philosopher စာအုပ္မွ Passing Time ကို ဘာသာျပန္/ကုိးကား ပါသည္။
ေကာင္းကင္ကို
ဒါေပမယ့္ စဥ္းစားၾကည့္ရေအာင္။ အခ်ိန္က ေရြ႕လ်ားစီးဆင္း ေနတယ္လို႔ က်ေနာ္တုိ႔ ဘာေၾကာင့္ ထင္ၾကတာပါလဲ။ တကယ္ေတာ့ အခ်ိန္ ေရြ႕လ်ားေနေၾကာင္း က်ေနာ္တို႔ ဘယ္လိုမွ သက္ေသျပလို႔ မရႏုိင္ပါဘူး။ အခ်ိန္ဟာ physical object လည္းမဟုတ၊္ အရာဝတၳဳ လည္း မဟုတ္တဲ့ အတြက္ ပထမေနရာ တခုမွာ ရွိမေနခဲ့သလုိ ဒုတိယ ေနရာကုိ ေရြ႕လ်ားသြားမွာ မဟုတ္တဲ့ အတြက္ တကယ္ေတာ့ အခ်ိန္ကုိ စီးဆင္းေရြ႕လ်ားေနတယ္လို႔ က်ေနာ္တုိ႔ မဆိုႏုိင္ပါဘူး။
ဒါဆိုရင္ ဘယ္လိုအေနအထားေၾကာင့္ အခ်ိန္ကုိ ေရြ႕လ်ားေနတယ္လို႔ ထင္ရတာပါလဲ။
တကယ္လို႔ အခ်ိန္ဟာ ေရြ႕လ်ားေနတယ္ဆိုရင္ က်ေနာ္တုိ႔ အေနနဲ႔ အျမန္ႏွႈန္းကုိ ေျပာႏုိင္သင့္ပါတယ္။ စာဖတ္သူအေနနဲ႔ နာရီေတြက အခ်ိန္ရဲ႕ အျမန္ႏွႈန္းကုိ တုိင္းတာႏုိင္တယ္လို႔ ေျပာေကာင္း ေျပာပါလိမ့္မယ္။ အဲဒါ တကယ္ဟုတ္မဟုတ္ က်ေနာ္တုိ႔ စဥ္းစားၾကည့္ရေအာင္။
နာရီေတြက တကယ္ေတာ့ အခ်ိန္ကုိ တိုင္းတာ တာ မဟုတ္ပဲ physical things ေတြ တခုနဲ႔ တခု [ႏွိႈင္းရ သေဘာအရ] ဘယ္လုိ အျပန္အလွန္ ဆက္စပ္ေနသလဲ ဆုိတာကုိ တိုင္းတာျခင္းပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ စာဖတ္သူအေနနဲ႔ ပထမအၾကိမ္ နာရီကုိ အၾကည့္မွာ ၁း၁၃ မိနစ္လုိ႔ နာရီက ျပေနတာကုိ ေတြ႕ျပီး ဒုတိယ အၾကိမ္မွာ ၁း၁၅ မိနစ္လုိ႔ နာရီက ျပတယ္ ဆုိပါစုိ႔။ တကယ္ေတာ့ အဲဒီ့ နာရီကိုၾကည့္ျခင္း ႏွစ္ခုက တခုနဲ႔ တခု အျပန္အလွန္ ဆက္စပ္ေနရံုပဲ ျဖစ္ေပမယ့္ ၂မိနစ္ ဆိုတဲ့ အခ်ိန္ကြာျခားမွႈကုိ တိုင္းတာႏုိင္တယ္လို႔ ထင္ရပါတယ္။
ဒါဆုိရင္ စဥ္းစားၾကည့္ရေအာင္။ ဒီေနရာမွာ ပုိျပီးရွင္းလင္းေအာင္လို႔ နဂို ေဆာင္းပါးထဲမွာ ပါတဲ့ ဥပမာကုိ အက်ယ္ခ်ဲ႕ျပီး ရွင္းလင္းခ်င္ပါတယ္။ က်ေနာ္တုိ႔ အေနနဲ႔ A ကေန B ကို ခရီးသြားမယ္ ဆုိပါစုိ႔။ A မွာ နာရီ ၾကည့္လိုက္ေတာ့ ၁း၁၃ မိနစ္ ျဖစ္ျပီး B ကုိေရာက္လို႔ နာရီ ၾကည့္လုိက္တဲ့ အခါ ၁း၁၅ မိနစ္ ဆုိပါစုိ႔။ ႏွစ္မိနစ္ တိတိ ၾကာပါတယ္။
ဒါဆုိရင္ ဒီလုိစိတ္ကူးၾကည့္လိုက္ရေအာင္။ စၾကဝဠာ ၾကီး တခုလံုးထဲက အရာအားလံုးမွန္သမွ် အကုန္ အျမန္ႏွႈန္း ျမင့္သြားမယ္၊ ဦးေႏွာက္ရဲ႕ အလုပ္လုပ္ေဆာင္ပံုေတြ၊ ေရြ႕လ်ားမွႈေတြ အပါအဝင္ အကုန္လုံး ႏွစ္ဆ ျမန္သြားတယ္ ဆုိပါစုိ႔။ ဒါေပမယ့္ နာရီေတြရဲ႕ ေရြ႕လ်ားမွႈႏွႈန္းကေတာ့ ပုိျမန္မလာပဲ မူလ အတိုင္းဆုိပါစုိ႔။ အဲဒါဆုိရင္ က်ေနာ္တုိ႔ ေရြ႕လ်ားျပီး ခရီးသြားတဲ့ အခ်ိန္မွာ Aမွာ နာရီၾကည့္လုိက္တဲ့ အခါ ၁း၁၃ မိနစ္ ျဖစ္ေနေပမယ့္ B ေရာက္လို႔ နာရီၾကည့္လိုက္တဲ့ အခါ ၁း၁၄ မိနစ္ပဲ ရွိေနပါလိမ့္မယ္။ ဒါဆိုရင္ စၾကဝဠာ ၾကီး တခုလံုးထဲက အရာအားလံုးနည္းတူ နာရီေတြရဲ႕ ေရြ႕လ်ားမွႈကပါ ႏွစ္ဆ ပုိျမန္လာခဲ့တယ္ ဆုိရင္ေကာ။ A ကေန B ေရာက္လုိ႔ နာရီၾကည့္လုိက္တဲ့ အခါ [နာရီေတြကလည္း က်န္တာေတြ နည္းတူ ႏွစ္ဆ ပိုျမန္လာတဲ့အတြက္] ၁း၁၅ မိနစ္ပဲ ျဖစ္ေနပါလိမ့္မယ္။ အခ်ိန္ကြာျခားမွႈက ၂ မိနစ္ပဲ ျပေနပါလိမ့္မယ္။ ဒါဆုိရင္ ပထမဆံုး အၾကိမ္ [အရာရာ အားလံုး ႏွစ္ဆ မျမန္ေသးခင္] က အခ်ိန္ကြာျခားမွႈကလည္း ၂ မိနစ္ [နာရီလက္တံေတြ အပါအဝင္ အကုန္လံုး လိုက္ျမန္သြားတဲ့ အခါမွာ အခ်ိန္ကြာျခားမွႈကလည္း ၂မိနစ္] ျဖစ္ေနပါလိမ့္မယ္။ တကယ္ေတာ့ မတူေတာ့ပါဘူး။ အကုန္ျမန္လာတဲ့ေနာက္ပုိင္းမွာ ၂ မိနစ္ ပဲကြာျခားေပမယ့္ [အခ်ိန္ကြာျခားမွႈျခင္း တူေနေသးေပမယ့္] တကယ္က အရာရာက ပုိျမန္ေနပါျပီ။ ဒါေၾကာင့္ နာရီေတြဟာ အခ်ိန္ကုိ တကယ္တမ္း တိုင္းတာ ေနတာ မဟုတ္ပါဘူး။
တကယ္လုိ႔ အခ်ိန္ဟာ physical things အားလံုးနဲ႔ ကင္းလြတ္ျပီး သူ႔ဘာသာသူ ျဖစ္တည္ ေရြ႕လ်ားတယ္လုိ႔ ယူဆထားရင္ ဒီလိုေတြးၾကည့္လုိက္ပါ။ စၾကဝဠာၾကီး တခုလံုးမွာ ရုပ္ဝတၳဳေတြ [ျဂိဳလ္ေတြ ဘာေတြ အပါအဝင္] ဘာဆုိဘာမွ မရွိပဲ လံုးဝ ဟင္းလင္းၾကီးလုိ႔။ ဒါဆိုရင္ ဘာအျဖစ္အပ်က္၊ ဘာေရြ႕လ်ားမွႈမွ မရွိႏုိင္တဲ့ အတြက္ အခ်ိန္ဆုိတာေကာ ရွိႏုိင္ပါဦးမလား။
က်ေနာ္တုိ႔ ကုိယ့္ဘာသာ အေတြးပြါး ၾကည့္ရေအာင္။
ဘာဆိုဘာမွ မရွိတဲ့ ဟင္းလင္း အေျခအေနကေန တခုခု ေပၚေပါက္လာရင္၊ တခုခု ေရြ႕လ်ားလာရင္ ?
Big Bang မတိုင္ခင္က အခ်ိန္ ဆုိတာ ရွိႏုိင္သလား?
God က စၾကဝဠာ ကုိ ၇ရက္နဲ႔ ဖန္ဆင္းတယ္ ဆုိတာ အဓိပၸါယ္ ရွိပါ့မလား။ ရက္ဆုိတာကို ဘာနဲ႔ အဲ့ဒီ့တုန္းက သတ္မွတ္လိုက္တာလဲ?
“Time flies, when you’re having fun” လို႔ လူေတြ ေျပာေလ့ရွိၾကတယ္။ ေပ်ာ္ရရႊင္ရ တာကေတာ့ ေကာင္းပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ အခ်ိန္ဆုိတာ ကုန္လြန္ေရြ႕လ်ားတဲ့ သေဘာ မရွိဘူးဆုိရင္ ေပ်ာ္ရႊင္ေနတဲ့အခါမွာ အခ်ိန္ေတြ ပိုျမန္ျမန္ ကုန္လြန္ေရြ႕လ်ားသြားတယ္ ဆုိတာကလည္း အဓိပၸါယ္ ရွိမွာ မဟုတ္ေတာ့ပါဘူး။
“Andrew Pessin” ရဲ႕ The 60-Second Philosopher စာအုပ္မွ Passing Time ကို ဘာသာျပန္/ကုိးကား ပါသည္။
ေကာင္းကင္ကို
Saturday, November 12, 2011
Interracial Marriage
ဘုရင္ေတြလုပ္ေတာ့ ခ်စ္ၾကည္ေရးတဲ့
အေဖနဲ႔အေမလုပ္ေတာ့ သစၥာေဖာက္။
ခေလးကေတာ့…ေမြးရာပါ
ေရာဂါမဟုတ္တဲ့ ေရာဂါနဲ႔
ဥပါဒါန္တခ်ိဳ႕ရဲ႕ ပါးစပ္ဖ်ားမွာ
သစ္ကုိင္းလြတ္ေနမယ့္ေမ်ာက္။
ေကာင္းကင္ကုိ
အေဖနဲ႔အေမလုပ္ေတာ့ သစၥာေဖာက္။
ခေလးကေတာ့…ေမြးရာပါ
ေရာဂါမဟုတ္တဲ့ ေရာဂါနဲ႔
ဥပါဒါန္တခ်ိဳ႕ရဲ႕ ပါးစပ္ဖ်ားမွာ
သစ္ကုိင္းလြတ္ေနမယ့္ေမ်ာက္။
ေကာင္းကင္ကုိ
Tuesday, November 8, 2011
မဟာ ပုရိသ ဝါဒီ
အနာရွိတာကို လက္ခံမွ ေဆးကုေပးလုိ႔ ရမယ့္ သေဘာလား။ အမ်ိဳးသမီးေတြဘက္က ေရွ႕ေနလုိက္ျပီး ေျပာေပးတာကုိ အမ်ိဳးသမီးေတြက လက္မခံၾကေတာ့ ေက်ာ္စြာလင္း စကားအတုိင္းပဲ ေျပာရေတာ့မယ္။ တခ်ိဳ႕..."မဟာ ပုရိသဝါဒီ အမ်ိဳးသမီး" ေတြကုိ အံ့ၾသပါ့။
Jame Lwin: ကိုယ္က အလကား ေရွ႕ေနလိုက္ေပးေပမယ့္ အစြပ္စြဲခံရသူက သူလုပ္ပါတယ္လို႔ ေျပာျပီး ၀န္ခံလုိက္ေတာ့ ေရွ႕ေန နာမည္ပ်က္တာေပါ့။
Jame Lwin: ကိုယ္က အလကား ေရွ႕ေနလိုက္ေပးေပမယ့္ အစြပ္စြဲခံရသူက သူလုပ္ပါတယ္လို႔ ေျပာျပီး ၀န္ခံလုိက္ေတာ့ ေရွ႕ေန နာမည္ပ်က္တာေပါ့။
Sunday, November 6, 2011
တဟီတီ သြားရေအာင္ (ဒဂုန္တာရာ)
သရက္ပြင့္တို႔
နီၾကင့္၀ါ၀ါ၊ ေႂကြရင့္ဖြာၾက
လြင့္ကာ႐ွပ္႐ွပ္၊ ေရကမ္းစပ္သို႔
ေျပးကပ္ေတာ့မည္၊ ပင္လယ္ဆီသို႔
တဟီတီဆိုတဲ့ ကၽြန္းကေလးေလ။
အို... ဘယ္ၾကည့္ၾကည့္
၀င္းမွည့္ငိုက္ယြန္း၊ ေနေရာင္ထြန္း၍
႐ြက္ပြန္းထိယွက္၊ သရက္႐ြက္တို႔
ၿပိဳးျပက္နီနီ၊ ဂိုဂင္နီႏွင့္
တဟီတီဆိုတဲ့ ကၽြန္းကေလးေလ။
အဲသည့္ကၽြန္းမွာ
မိန္႔ခြန္းႁမြက္ၾကား၊ တရားေဟာသံ
ႏိုင္ငံေရးလည္း မ႐ွိဘူးကြယ့္။
လူ႔ဘ၀၏
အေပၚယံလႊာ၊ ၀ဲကာၾကည္ႏူး
လုပ္ဇာတ္ျမဴး၏၊ စိတ္ကူး၀တၳဳ
အတု႐ုပ္႐ွင္လည္း မ႐ွိဘူး။
အဘြားလုပ္သူ
ျငဴစူေစာင္းေျမာင္း၊ ႀကိမ္းေမာင္းမာန္မဲ
ဆဲေရးသံမ်ား၊ မၾကားရဘူး
သိုက္ျမံဳဦးမွ၊ က်ဴးရင့္ဆိုဟန္
ငွက္သံကိုသာ ၾကားရမယ္။
ေရညႇိေအာက္မွ
ေႁမြေဟာက္၀ါၾကား၊ တို႔ ကစားၿပီး
စြန္႔စားခန္းလည္း ေတြ႔ႏိုင္ေသး။
႐ွန္ပိန္အရက္
မခ်က္လိုဘူး၊ အုန္းရည္ကိုေသာက္
တေမာ့ေလာက္ႏွင့္၊ မူးေနာက္ေ၀ၿပီး
သဲေငြေသာင္မွာ အိပ္ႏိုင္ေသး။
ဆာရင္လည္းေလ
တြဲလြဲငံု႔ဆိုင္၊ ငွက္ေပ်ာခိုင္မွ
ခူးကိုင္ဆြက္ကာ၊ အခြံႏႊာၿပီး
ဗီတာမင္မ်ား၊ ဓာတ္အားႂကြယ္လွ
ပလုပ္ပေလာင္း စားႏိုင္ေသး။
ဘာလိုေသးလဲ
ေအးေအးေမ့ေပ်ာက္၊ သစ္ပင္ေအာက္မွ
ႏွစ္ေယာက္တည္းပဲ၊ လက္တြဲခ်င္တြဲ
ေမလည္းသီခ်င္း၊ လြတ္လပ္ျခင္းနဲ႔
႐ိႈက္မွ်ဥ္းေတးကို၊ ေအာ္ဆိုခ်င္ဆို
ပ်က္ၿပိဳအက္ကြဲေၾကာင္သြားပါေစ။
ဘာလိုေသးလဲ
ၿငိမ့္ေအးတိတ္ဆိတ္၊ သစ္ပင္ရိပ္မွာ
မမွိတ္ေရးေရး၊ မ်က္လံုးေမွး၍
ေတြးေတာၾကံဖန္၊ ကာရန္ကို႐ွာ
ကဗ်ာစပ္ကာ ႐ူးႏိုင္ေသး။
ဘယ့္ႏွယ္လဲေမ
လူထဲသူထဲ၊ ဟန္ေဆာင္၀ဲမွ
တိုး႐ွဲေ၀းရာ၊ ထိုကၽြန္းသာသို႔
ဘယ္ခါလိုက္မလဲ ေျပာစမ္းပါ။
ဒဂုန္တာရာ
နီၾကင့္၀ါ၀ါ၊ ေႂကြရင့္ဖြာၾက
လြင့္ကာ႐ွပ္႐ွပ္၊ ေရကမ္းစပ္သို႔
ေျပးကပ္ေတာ့မည္၊ ပင္လယ္ဆီသို႔
တဟီတီဆိုတဲ့ ကၽြန္းကေလးေလ။
အို... ဘယ္ၾကည့္ၾကည့္
၀င္းမွည့္ငိုက္ယြန္း၊ ေနေရာင္ထြန္း၍
႐ြက္ပြန္းထိယွက္၊ သရက္႐ြက္တို႔
ၿပိဳးျပက္နီနီ၊ ဂိုဂင္နီႏွင့္
တဟီတီဆိုတဲ့ ကၽြန္းကေလးေလ။
အဲသည့္ကၽြန္းမွာ
မိန္႔ခြန္းႁမြက္ၾကား၊ တရားေဟာသံ
ႏိုင္ငံေရးလည္း မ႐ွိဘူးကြယ့္။
လူ႔ဘ၀၏
အေပၚယံလႊာ၊ ၀ဲကာၾကည္ႏူး
လုပ္ဇာတ္ျမဴး၏၊ စိတ္ကူး၀တၳဳ
အတု႐ုပ္႐ွင္လည္း မ႐ွိဘူး။
အဘြားလုပ္သူ
ျငဴစူေစာင္းေျမာင္း၊ ႀကိမ္းေမာင္းမာန္မဲ
ဆဲေရးသံမ်ား၊ မၾကားရဘူး
သိုက္ျမံဳဦးမွ၊ က်ဴးရင့္ဆိုဟန္
ငွက္သံကိုသာ ၾကားရမယ္။
ေရညႇိေအာက္မွ
ေႁမြေဟာက္၀ါၾကား၊ တို႔ ကစားၿပီး
စြန္႔စားခန္းလည္း ေတြ႔ႏိုင္ေသး။
႐ွန္ပိန္အရက္
မခ်က္လိုဘူး၊ အုန္းရည္ကိုေသာက္
တေမာ့ေလာက္ႏွင့္၊ မူးေနာက္ေ၀ၿပီး
သဲေငြေသာင္မွာ အိပ္ႏိုင္ေသး။
ဆာရင္လည္းေလ
တြဲလြဲငံု႔ဆိုင္၊ ငွက္ေပ်ာခိုင္မွ
ခူးကိုင္ဆြက္ကာ၊ အခြံႏႊာၿပီး
ဗီတာမင္မ်ား၊ ဓာတ္အားႂကြယ္လွ
ပလုပ္ပေလာင္း စားႏိုင္ေသး။
ဘာလိုေသးလဲ
ေအးေအးေမ့ေပ်ာက္၊ သစ္ပင္ေအာက္မွ
ႏွစ္ေယာက္တည္းပဲ၊ လက္တြဲခ်င္တြဲ
ေမလည္းသီခ်င္း၊ လြတ္လပ္ျခင္းနဲ႔
႐ိႈက္မွ်ဥ္းေတးကို၊ ေအာ္ဆိုခ်င္ဆို
ပ်က္ၿပိဳအက္ကြဲေၾကာင္သြားပါေစ။
ဘာလိုေသးလဲ
ၿငိမ့္ေအးတိတ္ဆိတ္၊ သစ္ပင္ရိပ္မွာ
မမွိတ္ေရးေရး၊ မ်က္လံုးေမွး၍
ေတြးေတာၾကံဖန္၊ ကာရန္ကို႐ွာ
ကဗ်ာစပ္ကာ ႐ူးႏိုင္ေသး။
ဘယ့္ႏွယ္လဲေမ
လူထဲသူထဲ၊ ဟန္ေဆာင္၀ဲမွ
တိုး႐ွဲေ၀းရာ၊ ထိုကၽြန္းသာသို႔
ဘယ္ခါလိုက္မလဲ ေျပာစမ္းပါ။
ဒဂုန္တာရာ
Thursday, November 3, 2011
တိုက္ပြဲ နဲ႔ Business
Business ဆိုတာက ေသနတ္ေတြ မပါတဲ့ တိုက္ပြဲ
တိုက္ပြဲဆုိတာကေတာ့ ေသနတ္ေတြပါတဲ့ business ေပါ့။
ေရး...ကုိရီးယား ကဗ်ာဆရာ ပက္ႏုိဟယ္ (Park No Hae) (박노해)
ဘာသာျပန္သူ ...Sunwu Kang
တိုက္ပြဲဆုိတာကေတာ့ ေသနတ္ေတြပါတဲ့ business ေပါ့။
ေရး...ကုိရီးယား ကဗ်ာဆရာ ပက္ႏုိဟယ္ (Park No Hae) (박노해)
ဘာသာျပန္သူ ...Sunwu Kang
Thursday, October 27, 2011
ထြက္ခြာ နံနက္ခင္း (by ခေရငယ္)
မင္းသားက မင္းသမီးနဖူးကိုအနမ္းမွာ
ဇာတ္ေပါင္းခန္းနဲ႔ ဆုံးလုိက္ခ်င္ေပမဲ့ . .
အခုေတာ့ . .
ဗလာျဖစ္လုရင္ထဲက စကားလုံးအပိုင္းေတြ
အလြမ္းေရာင္ ပိတ္ကားေပၚမွာ
တစစီ ဆက္ေနခြင့္သာရွိတယ္ . . ။
အိမ္နားက ပိေတာက္ပင္လည္း နဂိုထက္ အရြက္ပိုေၾကြ
ျပတင္းတံခါးနား လာေနက်ငွက္ေတြလည္း စကားနည္း
မွန္ထဲက အရိပ္မွာလည္း တက္ၾကြျခင္း“ ကြယ္” လို႔ . . ။
“ ငိုထားသလား” အေမးေတြကို
မၾကားေယာင္ေဆာင္ . .
အေႏြးဓါတ္မျပယ္ေသးတဲ့ လက္တဘက္ကုိ
ေယာင္နနအၾကည့္နဲ႔ ေငး . . ။
လြမ္းဖို႔ကလြဲလို႔ ဘာမွမသိဘဲ
ရင္ထဲ ၀ုန္းဒိုင္းႀကဲရြတ္ေနမိတာက
တစ္ေၾကာင္းတည္း . .
“ ဘယ္ေတာ့ ထပ္လာႀကိဳရဦးမွာလဲ ”
ခေရငယ္
Monday, October 17, 2011
အနမ္းေလွမဲ့ ကမ္းေျခႏွစ္ဘက္
ေျခာက္ကပ္ျပီး ပတ္ၾကားအက္ေနတဲ့
ငါ့ႏွလံုးသား ဥယ်ာဥ္မွာ
ကႏ ၱာရတို ့အဆုပ္လိုက္ ပြင့္ေနတယ္။
ညေပါင္း တေသာင္းေက်ာ္ေစာင့္တာေတာင္
ငါေမွ်ာ္ေနတဲ့ လမင္းက
အခုထိ မသာဘူး။
ငါဟာ
အခ်စ္ရဲ ့ပြင့္ခ်ပ္ေတြကို
ငါ့ဘဝေလွငယ္မွာ ရြက္တပ္ဖို ့
မဝံ့မရဲ ေစာင့္ေနရတဲ့ သူပါ။
ေျခလွမ္းတလွမ္းလွမ္းလိုက္တိုင္း
အထီးက်န္မွဳေတြက
ငါ့ေနာက္က တေကာက္ေကာက္ လိုက္တယ္။
ေၾကြရွာတဲ့ သစ္ရြက္ေတြမွာေတာင္
ခိုစရာေျမျပင္ရွိေသးတယ္၊
ေဝဒနာနဲ ့ႏွစ္ရက္ေတြမွာငါ
ငိုစရာရင္ခြင္ မရွိဘူး။
ကံၾကမၼာက အတင္းပစ္ခ်လိုက္တဲ့တိုက္ပြဲမွာ
ေလာကဓံရဲ ့ လက္သီးခ်က္ေတြနဲ ့
ဘဝက ခဏခဏ ကြဲတယ္။
ဒဏ္ရာဒဏ္ခ်က္ေတြထဲက
စိမ့္ထြက္လာတဲ့ေသြးေတြကို
အၾကင္နာလက္ေတြနဲ ့
ဘယ္သူလာ ေဆးထည့္ေပးပါ့မလဲ။
ေၾသာ္...
ငါ့ပါးႏွစ္ဘက္ကမ္းေျခမွာ
အားတက္ေစမဲ့ “အနမ္းေလွ” ဟာ
ဘယ္အခ်ိန္လာေရာက္ ဆိုက္ကပ္ေလမလဲ။
ေကာင္းကင္ကို
လြန္ခဲ့တဲ့ ေလးႏွစ္ေလာက္က ေရးခဲ့တဲ့ ကဗ်ာေဟာင္းပါ။ blog ေတြ ျပန္ပြင့္လာျပီမို႔ အသစ္မေရးျဖစ္တဲ့ အခ်ိန္မွာ အေဟာင္းကုိ ျပန္တင္လိုက္တာပါ။
ငါ့ႏွလံုးသား ဥယ်ာဥ္မွာ
ကႏ ၱာရတို ့အဆုပ္လိုက္ ပြင့္ေနတယ္။
ညေပါင္း တေသာင္းေက်ာ္ေစာင့္တာေတာင္
ငါေမွ်ာ္ေနတဲ့ လမင္းက
အခုထိ မသာဘူး။
ငါဟာ
အခ်စ္ရဲ ့ပြင့္ခ်ပ္ေတြကို
ငါ့ဘဝေလွငယ္မွာ ရြက္တပ္ဖို ့
မဝံ့မရဲ ေစာင့္ေနရတဲ့ သူပါ။
ေျခလွမ္းတလွမ္းလွမ္းလိုက္တိုင္း
အထီးက်န္မွဳေတြက
ငါ့ေနာက္က တေကာက္ေကာက္ လိုက္တယ္။
ေၾကြရွာတဲ့ သစ္ရြက္ေတြမွာေတာင္
ခိုစရာေျမျပင္ရွိေသးတယ္၊
ေဝဒနာနဲ ့ႏွစ္ရက္ေတြမွာငါ
ငိုစရာရင္ခြင္ မရွိဘူး။
ကံၾကမၼာက အတင္းပစ္ခ်လိုက္တဲ့တိုက္ပြဲမွာ
ေလာကဓံရဲ ့ လက္သီးခ်က္ေတြနဲ ့
ဘဝက ခဏခဏ ကြဲတယ္။
ဒဏ္ရာဒဏ္ခ်က္ေတြထဲက
စိမ့္ထြက္လာတဲ့ေသြးေတြကို
အၾကင္နာလက္ေတြနဲ ့
ဘယ္သူလာ ေဆးထည့္ေပးပါ့မလဲ။
ေၾသာ္...
ငါ့ပါးႏွစ္ဘက္ကမ္းေျခမွာ
အားတက္ေစမဲ့ “အနမ္းေလွ” ဟာ
ဘယ္အခ်ိန္လာေရာက္ ဆိုက္ကပ္ေလမလဲ။
ေကာင္းကင္ကို
လြန္ခဲ့တဲ့ ေလးႏွစ္ေလာက္က ေရးခဲ့တဲ့ ကဗ်ာေဟာင္းပါ။ blog ေတြ ျပန္ပြင့္လာျပီမို႔ အသစ္မေရးျဖစ္တဲ့ အခ်ိန္မွာ အေဟာင္းကုိ ျပန္တင္လိုက္တာပါ။
Monday, October 10, 2011
ဆာဟာရ အမွတ္ 1373
ဆရာ သစၥာနီ အပါအဝင္ ကဗ်ာဆရာေတြ ပါဝင္ေရးသားထားတဲ့ "ဆာဟာရ အမွတ္ 1373" ဆိုတဲ့ ကဗ်ာစာအုပ္ပါ။
download link http://www.mediafire.com/?bgdcry0b2ahzir6
ပြင့္မလာခဲ့တဲ့ တံခါးေတြေပၚက
အနာဂတ္ မရွိေတာ့ဘူးလို ့ထင္ေနလည္း
ေမြးရာပါ ရွင္သန္လိုစိတ္နဲ ့ဆက္ျပီး အေလွ်ာက္
ေရွ ့နားကုိနည္းနည္းေလး အေရာက္မွာ
အနာဂတ္က သူ ့လက္သီးနဲ ့ထုိးႏွက္ထုေထာင္း
သူရွိေနေၾကာင္းကုိ ခပ္ၾကမ္းၾကမ္းသက္ေသျပတယ္။
ဒီလိုနဲ႕ ရွင္သန္ေနခ်င္စိတ္ကုိ ေနရာတက် ျပန္ထား၊
ျပီးေတာ့…ယာဥ္ေၾကာ က်ပ္က်ပ္ထဲက ကားေတြလို
ေျခေထာက္ေတြကို စလိုးမိုးရွင္းနဲ ့ေရြ ့လ်ား
တေန ့တလံေတာ့ သြားပါတယ္။
ပုဂံရယ္… ငါမေရာက္ခင္ မေပ်ာက္ပါနဲ ့။
ေခၽြးနဲ ့ရင္းျပီး ရလာခဲ့တဲ့ box မွာ
အာမခံခ်က္ေလး ေတြ ့မလားလုိ ့ေဖာက္ၾကည့္တယ္။
ေက်းဇူးတင္ပါသည္ဆိုတဲ့ စာေၾကာင္းနဲ ့
ကံေကာင္းပါေစဆိုတဲ့ စာသား
ရပါမ်ားလြန္းေတာ့ ခါးတယ္။
သြားရင္းလာရင္းနဲ ့ေတြ ့ပါလိမ့္မယ္။
ပြင့္မလာခဲ့တဲ့ တံခါးေတြေပၚက “ၾကက္ေျချခစ္”
အဲဒါ က်ေနာ့္ လက္ေဗြျဖစ္တယ္။
ေကာင္းကင္ကုိ
download link http://www.mediafire.com/?bgdcry0b2ahzir6
ပြင့္မလာခဲ့တဲ့ တံခါးေတြေပၚက
အနာဂတ္ မရွိေတာ့ဘူးလို ့ထင္ေနလည္း
ေမြးရာပါ ရွင္သန္လိုစိတ္နဲ ့ဆက္ျပီး အေလွ်ာက္
ေရွ ့နားကုိနည္းနည္းေလး အေရာက္မွာ
အနာဂတ္က သူ ့လက္သီးနဲ ့ထုိးႏွက္ထုေထာင္း
သူရွိေနေၾကာင္းကုိ ခပ္ၾကမ္းၾကမ္းသက္ေသျပတယ္။
ဒီလိုနဲ႕ ရွင္သန္ေနခ်င္စိတ္ကုိ ေနရာတက် ျပန္ထား၊
ျပီးေတာ့…ယာဥ္ေၾကာ က်ပ္က်ပ္ထဲက ကားေတြလို
ေျခေထာက္ေတြကို စလိုးမိုးရွင္းနဲ ့ေရြ ့လ်ား
တေန ့တလံေတာ့ သြားပါတယ္။
ပုဂံရယ္… ငါမေရာက္ခင္ မေပ်ာက္ပါနဲ ့။
ေခၽြးနဲ ့ရင္းျပီး ရလာခဲ့တဲ့ box မွာ
အာမခံခ်က္ေလး ေတြ ့မလားလုိ ့ေဖာက္ၾကည့္တယ္။
ေက်းဇူးတင္ပါသည္ဆိုတဲ့ စာေၾကာင္းနဲ ့
ကံေကာင္းပါေစဆိုတဲ့ စာသား
ရပါမ်ားလြန္းေတာ့ ခါးတယ္။
သြားရင္းလာရင္းနဲ ့ေတြ ့ပါလိမ့္မယ္။
ပြင့္မလာခဲ့တဲ့ တံခါးေတြေပၚက “ၾကက္ေျချခစ္”
အဲဒါ က်ေနာ့္ လက္ေဗြျဖစ္တယ္။
ေကာင္းကင္ကုိ
Tuesday, October 4, 2011
ဝကၤပါထဲကလူ
ငါယံုတယ္
ဒါ့ေၾကာင့္ ဒါမွန္တယ္ ဆုိတာ
လူေတြရဲ႕ အဘိဓမၼာပါပဲ။
Surreal မ်က္လံုးနဲ႔
ဘုရားသခင္ရဲ႕ ပုခံုးေပၚကုိ ေက်ာ္ျပီး ၾကည့္လိုက္တယ္။
သဒၶါတရား ဆုိတာ
ဆူးေပါင္းမ်ားစြာ ဝန္းရံထားတဲ့
မ်ိဳးကြဲအမ်ားဆံုး ပလတ္စတစ္ ပန္းပါပဲ။
ဘာသာေရးဆိုတဲ့ အလင္းေရာင္ေတြမွာ
အေမွာင္ ဘယ္ႏွစ္ေမွာင္ ပါႏုိင္သလဲ။
အေမွာင္ကို မီးထြန္းျပီး ရွာသူေတြကေတာ့
အေမွာင္မရွိဘူးလို႔ ေျပာၾကတယ္။
က်ေနာ္လား?
ဗုဒၶ နဲ႔ ဗုဒၶ ျခားနားမွႈေတြကို စဥ္းစားရင္း
နိဗၺာန္ နဲ႔ နိဗၺာန္ ကြာျခားမွႈေတြကုိ စဥ္းစားရင္း
မိုးလင္းမိုးခ်ဳပ္ဖူးတယ္။
ေကာင္းကင္ကုိ
ဒါ့ေၾကာင့္ ဒါမွန္တယ္ ဆုိတာ
လူေတြရဲ႕ အဘိဓမၼာပါပဲ။
Surreal မ်က္လံုးနဲ႔
ဘုရားသခင္ရဲ႕ ပုခံုးေပၚကုိ ေက်ာ္ျပီး ၾကည့္လိုက္တယ္။
သဒၶါတရား ဆုိတာ
ဆူးေပါင္းမ်ားစြာ ဝန္းရံထားတဲ့
မ်ိဳးကြဲအမ်ားဆံုး ပလတ္စတစ္ ပန္းပါပဲ။
ဘာသာေရးဆိုတဲ့ အလင္းေရာင္ေတြမွာ
အေမွာင္ ဘယ္ႏွစ္ေမွာင္ ပါႏုိင္သလဲ။
အေမွာင္ကို မီးထြန္းျပီး ရွာသူေတြကေတာ့
အေမွာင္မရွိဘူးလို႔ ေျပာၾကတယ္။
က်ေနာ္လား?
ဗုဒၶ နဲ႔ ဗုဒၶ ျခားနားမွႈေတြကို စဥ္းစားရင္း
နိဗၺာန္ နဲ႔ နိဗၺာန္ ကြာျခားမွႈေတြကုိ စဥ္းစားရင္း
မိုးလင္းမိုးခ်ဳပ္ဖူးတယ္။
ေကာင္းကင္ကုိ
Friday, September 30, 2011
Probability
Program တစ္ခုေရးျပီး 1 ကေန တစ္သန္း အထိ ကဏန္း တခုကို random ေခါက္လုိက္မယ္။ ဘယ္ကဏန္းပဲက်က် ေတာ္ရံုတန္ရံု အံ့ၾသၾကမွာ မဟုတ္ပါဘူး။ 111111 လိုမ်ိဳး 123456 လိုမ်ိဳး ကဏန္းက်ရင္ေတာ့ နည္းနည္း အံၾသခ်င္ အံ့ၾသမယ္။ ထားေတာ့။
အိပ္မက္တခု မက္တယ္။ “ေဟ့ေကာင္၊ မင္းအိပ္မက္ထဲက အတိုင္းျဖစ္လား” လို႔ ေမးရင္ မျဖစ္ဘူး။ ေနာက္တေယာက္ကုိ ေမးရင္လည္း မျဖစ္ဘူး။ ေနာက္တေယာက္လည္း မျဖစ္ဘူး။ ထူးထူးဆန္းဆန္း တေယာက္က အိပ္မက္ထဲက အတုိင္း အျပင္မွာပါ လိုက္ျဖစ္တယ္ဆုိပါဆုိ႔။ ျဖစ္ႏဳိင္ေခ်ကို သခ်ာၤနည္းနဲ႔ ဥပမာေပးျပီး တြက္ျပရလြယ္ေအာင္ အိပ္မက္အတိုင္း ျဖစ္လာစရာ အျဖစ္အပ်က္က ၁ ခု ရွိေနျပီး အိပ္မက္အတိုင္း မဟုတ္တဲ ့အျဖစ္အပ်က္က ၉၉ ခု ရွိတယ္ဆုိပါစုိ႔။ ဒါဆိုရင္ လူအေယာက္တရာမွာ တေယာက္က အိပ္မက္ အတုိင္းျဖစ္ေတာ့မယ္။ လူတသန္းရွိရင္ အေယာက္ တေသာင္းက အိပ္မက္ အတိုင္းျဖစ္ေတာ့မယ္။ အဲဒီ့လူတေသာင္းစုမိသြားရင္၊ သူတုိ႔ရဲ႕ အသံေတြ စုမိသြားရင္ အိပ္မက္အတုိင္း ျဖစ္တယ္ဆုိတဲ့ အယူအဆေတြ ထြက္လာေတာ့မယ္။ ဟုိ လူေပါင္း ကုိးသိန္းကုိးေသာင္းက အိပ္မက္အတိုင္း မျဖစ္တာကုိက်ေတာ့ မျမင္ၾကေတာ့ဘူး။ ထူးဆန္းတာ ထူးျခားတာက လူ႔စိတ္ကုိ ထိခုိက္လြယ္တယ္ေလ။
လူဆုိတာ ျဖစ္လာရင္ ကားတုိက္ေသမယ္၊ မုိးၾကိဳးပစ္ေသမယ္၊ ေရာဂါနဲ႔ေသမယ္ အဲလုိျဖစ္ႏုိင္ေခ်ေတြ ရွိေနမွာပဲ။ percentage အရ ဥပမာ လူဆယ္သန္းမွာ တေယာက္ မိုးၾကိဳး ပစ္ခံရလို႔ ေသမယ္ဆုိပါစုိ႔။ လူေပါင္းသန္းေျခာက္ေထာင္ ျပီးေတာ့ သမုိင္းနဲ႔ခ်ီျပီး ၾကည့္လိုက္ရင္ မိုးၾကိဳးပစ္ခံရလုိ႔ ေသတဲ့လူလည္း နည္းမွာ မဟုတ္ပါဘူး။ မိုးၾကိဳးပစ္ခံရျပီး ေသတဲ့ လူကလည္း လူဆုိေတာ့ လူပီပီ ေကာင္းတာေရာ မေကာင္းတာေရာ လုပ္ခဲ့လိမ့္မယ္။ အဲဒီ့ေတာ့ အဲဒီ့လူ မေကာင္းတာလုပ္ခဲ့တာ တခုခုနဲ႔ ခ်ိတ္ျပီးေတြးလိုက္ၾကေရာ။ အဲဒါနဲ႔ ဒါလုပ္ရင္ မိုးၾကိဳးပစ္ခံရတယ္ ဆုိတဲ့ အယူအဆေတြ ေပၚလာေတာ့တာပဲ။ တကယ္က သူ႔လိုပဲ နည္းတူ လုပ္ျပီး ဘာမွမျဖစ္တဲ့သူေတြ အမ်ားၾကီး ရွိတာကုိေတာ့ လ်စ္လ်ဴ ရွဳထားၾကတယ္ေလ။
အိပ္မက္ကိစၥေတြ အၾကားအျမင္ ကိစၥေတြကုိ ျပန္ေတြးၾကည့္ရင္ အိပ္မက္အတိုင္း မျဖစ္တာ၊ အၾကားအျမင္ေတြ မွားတာ ေတြက မ်ားေပမယ့္ တခုေလး မွန္ရင္ပဲ လူေတြက တန္းတန္းစြဲ လုပ္ၾက၊ တအံ့တၾသ လုပ္ၾကတာကုိး။ မွားတဲ့ အရာေတြကုိေတာ့ ေမ့ေနၾကတယ္။ ဒီလိုပဲ ပရိတ္ရြတ္လို႔ ေဘးကင္းတယ္၊ ဘုရားသခင္ ဆီမွာ ဆုေတာင္းလို႔ အလိုျပည့္သြားတယ္၊ ဂါထာရြတ္လို႔မီးကြင္းသြားတယ္ဆုိတာက သူ႔ဘာသာသူ random နံပါတ္ ထဲက ကဏန္းတခု က်သလုိ တိုက္တုိက္ဆုိင္ဆုိင္ ျဖစ္သြားတာမ်ိဳးပါ။ အေခါက္တုိင္း ရာႏွႈန္းျပည့္ ပရိတ္ရြတ္လို႔ ေဘးကင္း၊ ဘုရားသခင္ ဆီမွာ ဆုေတာင္းလို႔ ဆုေတာင္းျပည့္၊ ဂါထာရြတ္လို႔ မီးကြင္းသြားမွသာ အမွန္တရားလို႔ ေျပာလို႔ ရမွာေပါ့။ မွားတဲ့ ၉၉ ၇ာခုိင္ႏွႈန္းကုိ လ်စ္လ်ဴရွႈျပီး မွန္တဲ့ တစ္ရာခုိင္ႏွႈန္းကုိပဲ စိတ္ဝင္စားျပီး အမွတ္ျပည့္ေပးရင္ေတာ့ အျမဲတမ္း အမွတ္တရာ အျပည့္ ေပးေနရေတာ့မွာေပါ့။
ကမၻာ့ဖလားမွာ ေရဘဝဲက ဆက္တုိက္မွန္သြားတယ္ဆိုတာ၊ တခ်ိဳ႕လူေတြ ေရွ႕ျဖစ္ေဟာတာ မွန္သြားတယ္ဆုိတာကလည္း ကဏန္းေတြ random ေခါက္တာ 1111111 ကဏန္းကုိ တိုက္တုိက္ဆုိင္ဆုိင္ က်သလိုပဲ သူတို႔လည္း probability တခုအရ မွန္သြားႏုိင္တာပဲေလ။ မွန္တုိင္း ကုိးကြယ္ရေတာ့မွာလား။
တကယ္ဆုိ အဲလုိ တဖြဖြ အထူးအဆန္းလုပ္ေျပာေနကတည္းက အဲဒါက အမွန္တရား မဟုတ္ဘူးဆုိတာကို ျပေနတာ။ ဘာျဖစ္လို႔တုန္းဆုိေတာ့ စဥ္းစားၾကည့္။ နက္ဖန္စာေမးပြဲစစ္မယ္လို႔ ဆရာမက ေျပာျပီး ေနာက္ေန႔တကယ္စစ္ရင္ အဲဒါက reality ဆိုေတာ့ ဘယ္သူမွ အထူးအဆန္းလုပ္ျပီး ေျပာေနမွာ မဟုတ္ဘူး။ ျဖစ္ႏုိင္ေခ်နည္းလြန္းသြားတဲ့ အခါမွာသာ တဖြဖြနဲ႔ အထူးအဆန္းအျဖစ္ ေျပာေနၾကတာပါ။ အိပ္မက္တုိင္းသာ တကယ္ျဖစ္တယ္၊ လူတိုင္းရဲ႕ အိပ္မက္ေတြကသာ မွန္ေနက်ဆုိ ဘယ္သူမွ အဲဒါကုိ အထူးအဆန္းလုပ္ျပီး ေျပာေနမွာ မဟုတ္ဘူး။ တခါတခါမွ ကြက္မွန္သြားမွသာ “မွန္တယ္ဟဲ့” ဘာညာနဲ႔ အထူးအဆန္း လုပ္ေျပာေနရတာကိုက တကယ့္အမွန္တရား မဟုတ္မွန္း၊ ျဖစ္ႏုိင္ေခ်အရမ္းနည္းနည္းေလးထဲက တုိက္တုိက္ဆုိင္ဆိုင္ တခုျဖစ္သြားမွန္းကုိ ဝန္ခံရာေတာင္ က်ပါေသးတယ္။
ဒါေၾကာင့္ ေရဘဝဲ သူ႔ဘာသာသူ ဘယ္ေလာက္မွန္မွန္၊ ဘယ္သူေတြ အၾကားအျမင္ ဘယ္ေလာက္မွန္မွန္ တကယ္ေတာ့ မွန္ႏုိင္ေခ်ေလး probability ေလး ရွိေနတာမို႔ အံ့ၾသစရာ မလိုပါဘူး။ probability အရ ရာႏွႈန္းျပည့္လည္း တခါတခါ ျဖစ္ႏုိင္တယ္ေလ။ ေရဘဝဲ မွန္သြားတယ္ဆိုတာကလည္း ျဖစ္ႏုိင္တာပဲ။ အံစာတံုးေခါက္မယ္ ဆိုပါစုိ႔။ ေခါက္တဲ့လူေတြထဲမွာ အားလံုးက တစ္ကေန ေျခာက္ က်ခ်င္တာ က်ေနျပီးေတာ့ တေယာက္တည္းက ကြက္ျပီး သူေခါက္သမွ် အေခါက္တုိင္းမွာ ၁ ေတြခ်ည္း က်တာလည္း ျဖစ္ႏုိင္ေခ် ရွိေနတာပဲ။ ေရဘဝဲကလည္း အဲဒီ့လူနဲ႔ တူတာေပါ့။
ဒါေၾကာင့္ တခ်ိဳ႕ကိစၥေတြဟာ ဘယ္ေလာက္ပဲ ထူးဆန္းေနေန ျဖစ္ႏုိင္ေခ်မ်ားစြာထဲက တခုျဖစ္သြားတာမုိ႔ အံ့ၾသ စရာေတာ့ မရွိပါဘူး။ ျဖစ္ႏုိင္ေခ် အရမ္းနည္းလြန္းလို႔သာ က်ေနာ္တုိ႔ အေရးတယူ ေျပာေနရတာျဖစ္ျပီး အဲလုိအရာမ်ိဳးက Universal Truth အျဖစ္ လက္ခံဖုိ႔ ပုိျပီး အလွမ္းေဝးလွေၾကာင္းပါ။
[[ကမၻာ့ဖလားမွာ မွန္ေအာင္ေဟာခဲ့တဲ့ ေရဘဝဲ နဲ႔ ပတ္သတ္တဲ့ အေၾကာင္းက သခ်ာၤနဲ႔ ရွင္းျပလို႔ ရပါတယ္။ 0 ကေန 127 အထိ ကဏန္းေတြ Random ေခါက္တာ “127” က်တာကုိ လူေတြ အံ့ၾသေနၾကတဲ့ သေဘာပါပဲ။ စုစုေပါင္း ေရဘဝဲ ေဟာတာက ခုနစ္ပြဲမုိ႔လား။ တစ္ပြဲခ်င္းစီ ၾကည့္ရင္ေတာ့ မွန္ဖုိ႔က ၅၀ ရာခုိင္းႏွႈန္း အထိ ရွိတယ္။ ခုနစ္ပြဲဆက္တိုက္က်ေတာ့ ၅၀ ရာခိုင္ႏွႈန္း မဟုတ္ေတာ့ဘူး။ “မွားမွားမွားမွားမွားမွားမွား” (၇ပြဲမုိ႔လို႔ ၇ခု) “မွားမွားမွားမွားမွားမွားမွန္” ကေန “မွန္မွန္မွန္မွန္မွန္မွန္မွန္” အထိ ျဖစ္ႏုိင္ေခ်ေတြကို တြဲလုိက္ရင္….ကြန္ပ်ဴတာသမားဆုိ မွားကုိ 0 ထား မွန္ကုိ 1 ထားရင္ “0000000” “0000001” စသည္ျဖင့္ တြဲလိုက္ရင္ Two to the power 7 ကုိ ရလိမ့္မယ္။ အဲဒါက ၁၂၈။ ျဖစ္ႏုိင္ေခ်က ၁၂၈ ခုမွာ တခုဆုိေတာ့ သိပ္မဆန္းပါဘူး။ လူ ၁၂၈ ေယာက္မဲႏွိႈက္တာ တေယာက္ ေပါက္သြားသေလာက္ပါပဲ။ ထီေပါက္တာေလာက္ေတာင္ မထူးဆန္းဘူး။ အဲဒါကို လူေတြ အံ့ၾသေနတာ။ ၁၂၇လို႔ ေျပာရတာက 0 ကေန စထားလို႔။]]
[[မရွင္းရင္ေတာ့ သံုးပြဲကုိ စဥ္းစားၾကည့္။ 0 က မွားတာ။ 1 က မွန္တာ။ 000 001 010 011 100 101 110 111 .....111 က အကုန္မွန္တာ။ သံုးပြဲတည္းဆုိေတာ့ Two to the Power 3= 8]]
(ေကာင္းကင္ကုိ)
အိပ္မက္တခု မက္တယ္။ “ေဟ့ေကာင္၊ မင္းအိပ္မက္ထဲက အတိုင္းျဖစ္လား” လို႔ ေမးရင္ မျဖစ္ဘူး။ ေနာက္တေယာက္ကုိ ေမးရင္လည္း မျဖစ္ဘူး။ ေနာက္တေယာက္လည္း မျဖစ္ဘူး။ ထူးထူးဆန္းဆန္း တေယာက္က အိပ္မက္ထဲက အတုိင္း အျပင္မွာပါ လိုက္ျဖစ္တယ္ဆုိပါဆုိ႔။ ျဖစ္ႏဳိင္ေခ်ကို သခ်ာၤနည္းနဲ႔ ဥပမာေပးျပီး တြက္ျပရလြယ္ေအာင္ အိပ္မက္အတိုင္း ျဖစ္လာစရာ အျဖစ္အပ်က္က ၁ ခု ရွိေနျပီး အိပ္မက္အတိုင္း မဟုတ္တဲ ့အျဖစ္အပ်က္က ၉၉ ခု ရွိတယ္ဆုိပါစုိ႔။ ဒါဆိုရင္ လူအေယာက္တရာမွာ တေယာက္က အိပ္မက္ အတုိင္းျဖစ္ေတာ့မယ္။ လူတသန္းရွိရင္ အေယာက္ တေသာင္းက အိပ္မက္ အတိုင္းျဖစ္ေတာ့မယ္။ အဲဒီ့လူတေသာင္းစုမိသြားရင္၊ သူတုိ႔ရဲ႕ အသံေတြ စုမိသြားရင္ အိပ္မက္အတုိင္း ျဖစ္တယ္ဆုိတဲ့ အယူအဆေတြ ထြက္လာေတာ့မယ္။ ဟုိ လူေပါင္း ကုိးသိန္းကုိးေသာင္းက အိပ္မက္အတိုင္း မျဖစ္တာကုိက်ေတာ့ မျမင္ၾကေတာ့ဘူး။ ထူးဆန္းတာ ထူးျခားတာက လူ႔စိတ္ကုိ ထိခုိက္လြယ္တယ္ေလ။
လူဆုိတာ ျဖစ္လာရင္ ကားတုိက္ေသမယ္၊ မုိးၾကိဳးပစ္ေသမယ္၊ ေရာဂါနဲ႔ေသမယ္ အဲလုိျဖစ္ႏုိင္ေခ်ေတြ ရွိေနမွာပဲ။ percentage အရ ဥပမာ လူဆယ္သန္းမွာ တေယာက္ မိုးၾကိဳး ပစ္ခံရလို႔ ေသမယ္ဆုိပါစုိ႔။ လူေပါင္းသန္းေျခာက္ေထာင္ ျပီးေတာ့ သမုိင္းနဲ႔ခ်ီျပီး ၾကည့္လိုက္ရင္ မိုးၾကိဳးပစ္ခံရလုိ႔ ေသတဲ့လူလည္း နည္းမွာ မဟုတ္ပါဘူး။ မိုးၾကိဳးပစ္ခံရျပီး ေသတဲ့ လူကလည္း လူဆုိေတာ့ လူပီပီ ေကာင္းတာေရာ မေကာင္းတာေရာ လုပ္ခဲ့လိမ့္မယ္။ အဲဒီ့ေတာ့ အဲဒီ့လူ မေကာင္းတာလုပ္ခဲ့တာ တခုခုနဲ႔ ခ်ိတ္ျပီးေတြးလိုက္ၾကေရာ။ အဲဒါနဲ႔ ဒါလုပ္ရင္ မိုးၾကိဳးပစ္ခံရတယ္ ဆုိတဲ့ အယူအဆေတြ ေပၚလာေတာ့တာပဲ။ တကယ္က သူ႔လိုပဲ နည္းတူ လုပ္ျပီး ဘာမွမျဖစ္တဲ့သူေတြ အမ်ားၾကီး ရွိတာကုိေတာ့ လ်စ္လ်ဴ ရွဳထားၾကတယ္ေလ။
အိပ္မက္ကိစၥေတြ အၾကားအျမင္ ကိစၥေတြကုိ ျပန္ေတြးၾကည့္ရင္ အိပ္မက္အတိုင္း မျဖစ္တာ၊ အၾကားအျမင္ေတြ မွားတာ ေတြက မ်ားေပမယ့္ တခုေလး မွန္ရင္ပဲ လူေတြက တန္းတန္းစြဲ လုပ္ၾက၊ တအံ့တၾသ လုပ္ၾကတာကုိး။ မွားတဲ့ အရာေတြကုိေတာ့ ေမ့ေနၾကတယ္။ ဒီလိုပဲ ပရိတ္ရြတ္လို႔ ေဘးကင္းတယ္၊ ဘုရားသခင္ ဆီမွာ ဆုေတာင္းလို႔ အလိုျပည့္သြားတယ္၊ ဂါထာရြတ္လို႔မီးကြင္းသြားတယ္ဆုိတာက သူ႔ဘာသာသူ random နံပါတ္ ထဲက ကဏန္းတခု က်သလုိ တိုက္တုိက္ဆုိင္ဆုိင္ ျဖစ္သြားတာမ်ိဳးပါ။ အေခါက္တုိင္း ရာႏွႈန္းျပည့္ ပရိတ္ရြတ္လို႔ ေဘးကင္း၊ ဘုရားသခင္ ဆီမွာ ဆုေတာင္းလို႔ ဆုေတာင္းျပည့္၊ ဂါထာရြတ္လို႔ မီးကြင္းသြားမွသာ အမွန္တရားလို႔ ေျပာလို႔ ရမွာေပါ့။ မွားတဲ့ ၉၉ ၇ာခုိင္ႏွႈန္းကုိ လ်စ္လ်ဴရွႈျပီး မွန္တဲ့ တစ္ရာခုိင္ႏွႈန္းကုိပဲ စိတ္ဝင္စားျပီး အမွတ္ျပည့္ေပးရင္ေတာ့ အျမဲတမ္း အမွတ္တရာ အျပည့္ ေပးေနရေတာ့မွာေပါ့။
ကမၻာ့ဖလားမွာ ေရဘဝဲက ဆက္တုိက္မွန္သြားတယ္ဆိုတာ၊ တခ်ိဳ႕လူေတြ ေရွ႕ျဖစ္ေဟာတာ မွန္သြားတယ္ဆုိတာကလည္း ကဏန္းေတြ random ေခါက္တာ 1111111 ကဏန္းကုိ တိုက္တုိက္ဆုိင္ဆုိင္ က်သလိုပဲ သူတို႔လည္း probability တခုအရ မွန္သြားႏုိင္တာပဲေလ။ မွန္တုိင္း ကုိးကြယ္ရေတာ့မွာလား။
တကယ္ဆုိ အဲလုိ တဖြဖြ အထူးအဆန္းလုပ္ေျပာေနကတည္းက အဲဒါက အမွန္တရား မဟုတ္ဘူးဆုိတာကို ျပေနတာ။ ဘာျဖစ္လို႔တုန္းဆုိေတာ့ စဥ္းစားၾကည့္။ နက္ဖန္စာေမးပြဲစစ္မယ္လို႔ ဆရာမက ေျပာျပီး ေနာက္ေန႔တကယ္စစ္ရင္ အဲဒါက reality ဆိုေတာ့ ဘယ္သူမွ အထူးအဆန္းလုပ္ျပီး ေျပာေနမွာ မဟုတ္ဘူး။ ျဖစ္ႏုိင္ေခ်နည္းလြန္းသြားတဲ့ အခါမွာသာ တဖြဖြနဲ႔ အထူးအဆန္းအျဖစ္ ေျပာေနၾကတာပါ။ အိပ္မက္တုိင္းသာ တကယ္ျဖစ္တယ္၊ လူတိုင္းရဲ႕ အိပ္မက္ေတြကသာ မွန္ေနက်ဆုိ ဘယ္သူမွ အဲဒါကုိ အထူးအဆန္းလုပ္ျပီး ေျပာေနမွာ မဟုတ္ဘူး။ တခါတခါမွ ကြက္မွန္သြားမွသာ “မွန္တယ္ဟဲ့” ဘာညာနဲ႔ အထူးအဆန္း လုပ္ေျပာေနရတာကိုက တကယ့္အမွန္တရား မဟုတ္မွန္း၊ ျဖစ္ႏုိင္ေခ်အရမ္းနည္းနည္းေလးထဲက တုိက္တုိက္ဆုိင္ဆိုင္ တခုျဖစ္သြားမွန္းကုိ ဝန္ခံရာေတာင္ က်ပါေသးတယ္။
ဒါေၾကာင့္ ေရဘဝဲ သူ႔ဘာသာသူ ဘယ္ေလာက္မွန္မွန္၊ ဘယ္သူေတြ အၾကားအျမင္ ဘယ္ေလာက္မွန္မွန္ တကယ္ေတာ့ မွန္ႏုိင္ေခ်ေလး probability ေလး ရွိေနတာမို႔ အံ့ၾသစရာ မလိုပါဘူး။ probability အရ ရာႏွႈန္းျပည့္လည္း တခါတခါ ျဖစ္ႏုိင္တယ္ေလ။ ေရဘဝဲ မွန္သြားတယ္ဆိုတာကလည္း ျဖစ္ႏုိင္တာပဲ။ အံစာတံုးေခါက္မယ္ ဆိုပါစုိ႔။ ေခါက္တဲ့လူေတြထဲမွာ အားလံုးက တစ္ကေန ေျခာက္ က်ခ်င္တာ က်ေနျပီးေတာ့ တေယာက္တည္းက ကြက္ျပီး သူေခါက္သမွ် အေခါက္တုိင္းမွာ ၁ ေတြခ်ည္း က်တာလည္း ျဖစ္ႏုိင္ေခ် ရွိေနတာပဲ။ ေရဘဝဲကလည္း အဲဒီ့လူနဲ႔ တူတာေပါ့။
ဒါေၾကာင့္ တခ်ိဳ႕ကိစၥေတြဟာ ဘယ္ေလာက္ပဲ ထူးဆန္းေနေန ျဖစ္ႏုိင္ေခ်မ်ားစြာထဲက တခုျဖစ္သြားတာမုိ႔ အံ့ၾသ စရာေတာ့ မရွိပါဘူး။ ျဖစ္ႏုိင္ေခ် အရမ္းနည္းလြန္းလို႔သာ က်ေနာ္တုိ႔ အေရးတယူ ေျပာေနရတာျဖစ္ျပီး အဲလုိအရာမ်ိဳးက Universal Truth အျဖစ္ လက္ခံဖုိ႔ ပုိျပီး အလွမ္းေဝးလွေၾကာင္းပါ။
[[ကမၻာ့ဖလားမွာ မွန္ေအာင္ေဟာခဲ့တဲ့ ေရဘဝဲ နဲ႔ ပတ္သတ္တဲ့ အေၾကာင္းက သခ်ာၤနဲ႔ ရွင္းျပလို႔ ရပါတယ္။ 0 ကေန 127 အထိ ကဏန္းေတြ Random ေခါက္တာ “127” က်တာကုိ လူေတြ အံ့ၾသေနၾကတဲ့ သေဘာပါပဲ။ စုစုေပါင္း ေရဘဝဲ ေဟာတာက ခုနစ္ပြဲမုိ႔လား။ တစ္ပြဲခ်င္းစီ ၾကည့္ရင္ေတာ့ မွန္ဖုိ႔က ၅၀ ရာခုိင္းႏွႈန္း အထိ ရွိတယ္။ ခုနစ္ပြဲဆက္တိုက္က်ေတာ့ ၅၀ ရာခိုင္ႏွႈန္း မဟုတ္ေတာ့ဘူး။ “မွားမွားမွားမွားမွားမွားမွား” (၇ပြဲမုိ႔လို႔ ၇ခု) “မွားမွားမွားမွားမွားမွားမွန္” ကေန “မွန္မွန္မွန္မွန္မွန္မွန္မွန္” အထိ ျဖစ္ႏုိင္ေခ်ေတြကို တြဲလုိက္ရင္….ကြန္ပ်ဴတာသမားဆုိ မွားကုိ 0 ထား မွန္ကုိ 1 ထားရင္ “0000000” “0000001” စသည္ျဖင့္ တြဲလိုက္ရင္ Two to the power 7 ကုိ ရလိမ့္မယ္။ အဲဒါက ၁၂၈။ ျဖစ္ႏုိင္ေခ်က ၁၂၈ ခုမွာ တခုဆုိေတာ့ သိပ္မဆန္းပါဘူး။ လူ ၁၂၈ ေယာက္မဲႏွိႈက္တာ တေယာက္ ေပါက္သြားသေလာက္ပါပဲ။ ထီေပါက္တာေလာက္ေတာင္ မထူးဆန္းဘူး။ အဲဒါကို လူေတြ အံ့ၾသေနတာ။ ၁၂၇လို႔ ေျပာရတာက 0 ကေန စထားလို႔။]]
[[မရွင္းရင္ေတာ့ သံုးပြဲကုိ စဥ္းစားၾကည့္။ 0 က မွားတာ။ 1 က မွန္တာ။ 000 001 010 011 100 101 110 111 .....111 က အကုန္မွန္တာ။ သံုးပြဲတည္းဆုိေတာ့ Two to the Power 3= 8]]
(ေကာင္းကင္ကုိ)
Saturday, September 24, 2011
အျမိဳက္
ေလာက နိဗၺာန္ကုိ မ်က္ေမွာက္ျပဳဖုိ႔
ဓမၼေရစီးေၾကာင္းထဲက
ဘဝေနနည္းေကာင္းေတြေတာင္ မလုိေတာ့ဘူး။
ခ်စ္သူ႔မ်က္ႏွာ ေခ်ာကဗ်ာအလွက
က်ေနာ့္အတြက္ အိုေအစစ္ ေကာဌာသေပါ့
သူ႔သ႑န္ကုိ အထပ္ထပ္ရွႈ
ေအးျမတဲ့ မီးေတာက္ေလးကုိပဲ အေဖာ္ျပဳမယ္။
(ေကာင္းကင္ကို)
ဓမၼေရစီးေၾကာင္းထဲက
ဘဝေနနည္းေကာင္းေတြေတာင္ မလုိေတာ့ဘူး။
ခ်စ္သူ႔မ်က္ႏွာ ေခ်ာကဗ်ာအလွက
က်ေနာ့္အတြက္ အိုေအစစ္ ေကာဌာသေပါ့
သူ႔သ႑န္ကုိ အထပ္ထပ္ရွႈ
ေအးျမတဲ့ မီးေတာက္ေလးကုိပဲ အေဖာ္ျပဳမယ္။
(ေကာင္းကင္ကို)
Thursday, September 22, 2011
လွ်ာနဲ႔သြားရဲ႕ ကၾကိဳး (by ေကာင္းကင္ကို + ခေရငယ္)
နံနက္တိုင္း က်ေနာ္ ဖတ္ခ်င္တဲ့ သတင္းက
အၾကင္နာေတြ ထည့္ေဖ်ာ္ထားတဲ့ ေကာ္ဖီတခြက္
အရန္သင့္ ျဖစ္ေနတဲ့ အေၾကာင္း။
ေန႔လယ္တုိင္း က်မ ဖန္တီးခ်င္တဲ့ လက္ရာက
ခ်စ္ေမတၱာအပူေပးလို႔ အၿမဲေႏြးမယ့္
ယုယမႈႏုိင္းခ်င္းနဲ႔ မိသားစု ထမင္း၀ိုင္းေလး။
ညေနတုိင္း က်ေနာ္ နားေထာင္ခ်င္တဲ့ သီခ်င္းက
စကားေတြစြတ္ ဇြတ္တရြတ္ ေျပာေနတဲ့
ကရားေရလႊတ္ တတြတ္တြတ္ ေလး။
ညတိုင္း က်မ မက္ခ်င္တဲ့ အိပ္မက္က
ကေလးဆန္ ႏြဲ႕ဆိုးကုိ ခ်စ္ျခင္းနဲ႔ေထြးဖက္မယ့္
အားကိုးယုံၾကည္ရတဲ့ သူ႔လက္ေတြ . . . ။
(By ေကာင္းကင္ကုိ + ခေရငယ္)
Monday, September 19, 2011
မ်က္ကန္း မ်ိဳးခ်စ္စိတ္
Racism က “ေကာင္းသလုိလို” ယူဆျပီး လက္ခံထားတဲ့သူေတြ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား ေတြ႕ေနရပါတယ္။ ဒီေန႔ က်ေနာ္ Facebook မွာ ျမစ္ဆံုဆည္ကို ကန္႔ကြက္ေရးနဲ႔ ပတ္သတ္တဲ့ group တခုကို ဝင္ၾကည့္မိေတာ့ ျမစ္ဆံုဆည္က တရုတ္အစိုးရနဲ႔ ပူးေပါင္းျပီး လုပ္တာမို႔ တရုတ္ကုိ ကန္႔ကြက္တဲ့ အေနနဲ႔ “တယုတ္” လို႔ အားလံုး တညီတညြတ္တည္း ေျပာင္းေရးၾကရေအာင္ ဆိုျပီး နွိႈးေဆာ္တဲ့ သူေတာင္ ရွိပါေသးတယ္။ ျမစ္ဆံုဆည္ကုိ သဘာဝ ပတ္ဝန္းက်င္ ရွႈေထာင့္နဲ႔ မၾကိဳက္မယ့္ တရုတ္ေတြ၊ ကန္႔ကြက္မယ့္ တရုတ္ေတြလည္း အမ်ားၾကီး ရွိမွာပဲ။ လူမ်ိဳးစြဲ တယူသန္မွႈက အခ်င္းခ်င္း မ်က္ႏွာပ်က္စရာ ေကာင္းပါတယ္။
တရုတ္ႏုိင္ငံ အစုိးရ မေကာင္းတုိင္း တရုတ္အားလံုးကုိ မုန္းေၾကး တို္က္ခုိက္ေၾကး ဆုိရင္…..ျမန္မာအစုိးရက တိုင္းရင္းသားေတြ အေပၚ ႏွိပ္စက္ေနတာေတြ၊ ေပၚတာဆြဲတာေတြ၊ မုဒိမ္းက်င့္တာေတြကုိ ၾကည့္ျပီး ျမန္မာအားလံုး မုဒိမ္းေကာင္ေတြ၊ ၾကီးႏုိင္ငယ္ညွဥ္းေကာင္ေတြလို႔ ေျပာလာၾကရင္ေကာ က်ေနာ္တုိ႔ ဘယ္လုိ ခံစားရမလဲ။ ခက္တာက က်ေနာ္တုိ႔ ႏုိင္ငံက အစုိးရဘက္ကေရာ၊ အတုိက္အခံဘက္က တခ်ိဳ႕ကပါ လူမ်ိဳးေရးနဲ႔ ခုခ်ိန္ထိ မွိႈင္းတိုက္လို႔ ေကာင္းေနတုန္း။
လူမ်ိဳးေပ်ာက္ မေပ်ာက္ ဆိုတာကေတာ့ က်ေနာ္လက္ခံထားတဲ့ အနိစၥ ရွႈေထာင့္က ၾကည့္ရင္ ဘယ္ဟာကမွမွ မျမဲတာ။ တေန႔ ေပ်ာက္မွာပဲ။ လူမ်ိဳးတင္မဟုတ္ဘူး၊ ကမၻာၾကီးပ်က္ျပီး လူအားလံုးလည္း ေပ်ာက္ခ်င္ ေပ်ာက္သြားမွာပဲ။ လူမ်ိဳးေပ်ာက္တာနဲ႔ ပတ္သတ္ျပီး က်ေနာ္ တခါေတာ့ ေျပာဖူးတယ္။ ပ်ဴလူမ်ိဳးေတြ ေပ်ာက္သြားေတာ့ ဘယ္သူကမ်ား ဝမ္းနည္းေနလုိ႔လဲ။ အခုေခတ္ရွိေနတဲ့ လူမ်ိဳးေတြက ဘယ္သူက ပ်ဴလူမ်ိဳး ေတြေပ်ာက္ဆံုးမွႈ အတြက္ ဝမ္းနည္းေနလုိ႔လဲ။ လူမ်ိဳးတမ်ိဳး ဆက္လက္ တည္ျမဲေရးအတြက္ အခုရွိေနတဲ့ လူမ်ိဳးေတြကသာ ပူပန္ေနၾကတာ၊ ေပ်ာက္မေပ်ာက္ ဘယ္သူမွ ေသခ်ာ မေျပာႏုိင္သလို ေပ်ာက္သြားခဲ့ရင္လည္း ေနာက္ေခတ္ရဲ႕ လူမ်ိဳးအသစ္ေတြက အထူးတလည္ ဝမ္းနည္းေနမွာ မဟုတ္ပါဘူး။ သူတို႔ဘာသာသူတုိ႔ အဆင္ေျပေနရင္ ဝမ္းသာေနမွာပါပဲ။
အခုေခတ္ က်ေနာ္တို႔ကုိယ္တုိင္ကုိ က်ေနာ္တုိ႔ ျပန္ေမးၾကည့္ရေအာင္။ ဆုႏွစ္ခုထဲက ၾကိဳက္တဲ့ ဆုတခုကုိ ေတာင္းလို႔ ရတယ္ ဆုိပါစုိ႔။ ေရွးတုန္းက ပ်ဴလူမ်ိဳးေတြ မေပ်ာက္ေရး (ဒါမွမဟုတ္) ခုေခတ္ရွိေနတဲ့ ျမန္မာေတြ ခ်မ္းသာေရးဆုိ က်ေနာ္တုိ႔ ဘာကို ေရြးမတုန္း? ခုေခတ္လူေတြ ခ်မ္းသာေရးကိုပဲ ေရြးမွာမုိ႔လား။
ဘာသာေရးေတြ အားလံုးနီးပါးမွာ ေကာင္းတဲ့ အခ်က္တခုက လူမ်ိဳးစြဲ မရွိတာပါ။ ဒါေပမယ့္ အဲဒီ့ေကာင္းတဲ့ အခ်က္က်ေတာ့ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားက လ်စ္လ်ဴရွႈထားၾကတယ္။
ဒီမိုကေရစီ၊ လူ႔အခြင့္အေရး ေအာ္ေနတဲ့သူေတြလည္း ေသခ်ာစဥ္းစားဖုိ႔ေတာ့လိုတယ္။ ကုိယ္က ဒီမုိကေရစီေတြ လူ႔အခြင့္အေရးေတြကုိ တဘက္မွာ ေအာ္ေနျပီးေတာ့ တဘက္မွာ တျခားသူတေယာက္ရဲ႕ လြတ္လပ္ပုိင္ခြင့္ကုိ လုိက္ခ်ဳပ္ခ်ယ္ေနျပီဆိုရင္ေတာ့ ကုိယ္ေတာင္းတဲ့ အယူအဆကုိ ကုိယ္ကုိယ္တိုင္ လက္မခံႏုိင္သလုိ ျဖစ္ေနျပီ။
လူ႔အခြင့္အေရးေတြ ဒီမိုကေရစီေတြ ေအာ္ေနတဲ့ ေခတ္မွာ racism အတြက္ ေနရာ မရွိေတာ့ပါဘူး။ လူမ်ိဳးျခားကုိ မယူခ်င္တဲ့သူကေတာ့ မယူနဲ႔ေပါ့။ ကုိယ့္အယူအဆ ကုိယ့္ခံယူခ်က္နဲ႔ ကုိယ္ေပါ့။ ဒါေပမယ့္ ယူမယ့္သူကုိ ကန္႔ကြက္တာေတြ ေဝဖန္တာေတြ ႏွိမ့္ခ်တာေတြကေတာ့ ဒီေခတ္ၾကီးမွာ လံုးဝ မရွိသင့္ေတာ့ပါဘူး။
ေအာက္ကစာကေတာ့ စာေရးဆရာမ ၾကည္ေအးရဲ႕ ေဟာင္းေနေပမယ့္ ေခတ္မီေနဆဲ စာပါ။
“ရာဇဝင္အဆက္ဆက္မွာ လူမ်ိဳးအခ်င္းခ်င္းေပါင္းၿပီး လူမ်ိဳးသစ္ျဖစ္လာတာ၊ လူမ်ိဳးတစ္မ်ိဳးက တစ္မ်ိဳးကို မ်ိဳသြားတာေတြ ရွိသားပဲ။ တ႐ုတ္ေခၚေခၚ၊ အဂၤလိပ္ေခၚေခၚ လူေတြလည္း လူလူခ်င္း ေရာေႏွာသြားတာပဲ၊ အေထြးေတာ့ ဘာမွ ကန္႔ကြက္စရာမရွိပါဘူး၊ ဗမာမွ ယူမယ္ စိတ္မကူးပါဘူး။ တကယ္ေတာ့ ဂ်ာမန္ေကာင္းကင္မွာ ဂ်ဴးလူမ်ိဳးေတြ ျပာက်တဲ့ အေငြ႕နဲ႔ ေမွာင္မည္းသြားတဲ့ အျဖစ္မ်ိဳးသာ ေၾကာက္စရာ ႐ြံစရာပါ”
ေကာင္းကင္ကုိ
(မွတ္ခ်က္။ ။ စာကုိေသခ်ာဖတ္ေစခ်င္ပါတယ္။ ျမစ္ဆံုဆည္နဲ႔ တရုတ္အစုိးရကုိ ေထာက္ခံေနျခင္း မဟုတ္ပါ။ သဘာဝ ပတ္ဝန္းက်င္ ထိခုိက္မယ့္ စီမံကိန္းမွန္သမွ်၊ အာဏာရွင္ဆန္တဲ့ အစုိးရ မွန္သမွ်ကုိ ျပတ္ျပတ္သားသား ဆန္႔က်င္ပါတယ္။ တရုတ္အစိုးရ မေကာင္းတာနဲ႔ တရုတ္လူမ်ိဳးတုိင္းကို မုန္းတီးရမယ္ ဆိုတာကုိ လက္မခံျခင္းပါ။ လူမ်ိဳးေရး ခြဲျခားဆက္ဆံမွႈကို မၾကိဳက္ေၾကာင္း ဦးတည္ေရးထားတဲ့ ပုိ႔စ္ျဖစ္ပါတယ္)
တရုတ္ႏုိင္ငံ အစုိးရ မေကာင္းတုိင္း တရုတ္အားလံုးကုိ မုန္းေၾကး တို္က္ခုိက္ေၾကး ဆုိရင္…..ျမန္မာအစုိးရက တိုင္းရင္းသားေတြ အေပၚ ႏွိပ္စက္ေနတာေတြ၊ ေပၚတာဆြဲတာေတြ၊ မုဒိမ္းက်င့္တာေတြကုိ ၾကည့္ျပီး ျမန္မာအားလံုး မုဒိမ္းေကာင္ေတြ၊ ၾကီးႏုိင္ငယ္ညွဥ္းေကာင္ေတြလို႔ ေျပာလာၾကရင္ေကာ က်ေနာ္တုိ႔ ဘယ္လုိ ခံစားရမလဲ။ ခက္တာက က်ေနာ္တုိ႔ ႏုိင္ငံက အစုိးရဘက္ကေရာ၊ အတုိက္အခံဘက္က တခ်ိဳ႕ကပါ လူမ်ိဳးေရးနဲ႔ ခုခ်ိန္ထိ မွိႈင္းတိုက္လို႔ ေကာင္းေနတုန္း။
လူမ်ိဳးေပ်ာက္ မေပ်ာက္ ဆိုတာကေတာ့ က်ေနာ္လက္ခံထားတဲ့ အနိစၥ ရွႈေထာင့္က ၾကည့္ရင္ ဘယ္ဟာကမွမွ မျမဲတာ။ တေန႔ ေပ်ာက္မွာပဲ။ လူမ်ိဳးတင္မဟုတ္ဘူး၊ ကမၻာၾကီးပ်က္ျပီး လူအားလံုးလည္း ေပ်ာက္ခ်င္ ေပ်ာက္သြားမွာပဲ။ လူမ်ိဳးေပ်ာက္တာနဲ႔ ပတ္သတ္ျပီး က်ေနာ္ တခါေတာ့ ေျပာဖူးတယ္။ ပ်ဴလူမ်ိဳးေတြ ေပ်ာက္သြားေတာ့ ဘယ္သူကမ်ား ဝမ္းနည္းေနလုိ႔လဲ။ အခုေခတ္ရွိေနတဲ့ လူမ်ိဳးေတြက ဘယ္သူက ပ်ဴလူမ်ိဳး ေတြေပ်ာက္ဆံုးမွႈ အတြက္ ဝမ္းနည္းေနလုိ႔လဲ။ လူမ်ိဳးတမ်ိဳး ဆက္လက္ တည္ျမဲေရးအတြက္ အခုရွိေနတဲ့ လူမ်ိဳးေတြကသာ ပူပန္ေနၾကတာ၊ ေပ်ာက္မေပ်ာက္ ဘယ္သူမွ ေသခ်ာ မေျပာႏုိင္သလို ေပ်ာက္သြားခဲ့ရင္လည္း ေနာက္ေခတ္ရဲ႕ လူမ်ိဳးအသစ္ေတြက အထူးတလည္ ဝမ္းနည္းေနမွာ မဟုတ္ပါဘူး။ သူတို႔ဘာသာသူတုိ႔ အဆင္ေျပေနရင္ ဝမ္းသာေနမွာပါပဲ။
အခုေခတ္ က်ေနာ္တို႔ကုိယ္တုိင္ကုိ က်ေနာ္တုိ႔ ျပန္ေမးၾကည့္ရေအာင္။ ဆုႏွစ္ခုထဲက ၾကိဳက္တဲ့ ဆုတခုကုိ ေတာင္းလို႔ ရတယ္ ဆုိပါစုိ႔။ ေရွးတုန္းက ပ်ဴလူမ်ိဳးေတြ မေပ်ာက္ေရး (ဒါမွမဟုတ္) ခုေခတ္ရွိေနတဲ့ ျမန္မာေတြ ခ်မ္းသာေရးဆုိ က်ေနာ္တုိ႔ ဘာကို ေရြးမတုန္း? ခုေခတ္လူေတြ ခ်မ္းသာေရးကိုပဲ ေရြးမွာမုိ႔လား။
ဘာသာေရးေတြ အားလံုးနီးပါးမွာ ေကာင္းတဲ့ အခ်က္တခုက လူမ်ိဳးစြဲ မရွိတာပါ။ ဒါေပမယ့္ အဲဒီ့ေကာင္းတဲ့ အခ်က္က်ေတာ့ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားက လ်စ္လ်ဴရွႈထားၾကတယ္။
ဒီမိုကေရစီ၊ လူ႔အခြင့္အေရး ေအာ္ေနတဲ့သူေတြလည္း ေသခ်ာစဥ္းစားဖုိ႔ေတာ့လိုတယ္။ ကုိယ္က ဒီမုိကေရစီေတြ လူ႔အခြင့္အေရးေတြကုိ တဘက္မွာ ေအာ္ေနျပီးေတာ့ တဘက္မွာ တျခားသူတေယာက္ရဲ႕ လြတ္လပ္ပုိင္ခြင့္ကုိ လုိက္ခ်ဳပ္ခ်ယ္ေနျပီဆိုရင္ေတာ့ ကုိယ္ေတာင္းတဲ့ အယူအဆကုိ ကုိယ္ကုိယ္တိုင္ လက္မခံႏုိင္သလုိ ျဖစ္ေနျပီ။
လူ႔အခြင့္အေရးေတြ ဒီမိုကေရစီေတြ ေအာ္ေနတဲ့ ေခတ္မွာ racism အတြက္ ေနရာ မရွိေတာ့ပါဘူး။ လူမ်ိဳးျခားကုိ မယူခ်င္တဲ့သူကေတာ့ မယူနဲ႔ေပါ့။ ကုိယ့္အယူအဆ ကုိယ့္ခံယူခ်က္နဲ႔ ကုိယ္ေပါ့။ ဒါေပမယ့္ ယူမယ့္သူကုိ ကန္႔ကြက္တာေတြ ေဝဖန္တာေတြ ႏွိမ့္ခ်တာေတြကေတာ့ ဒီေခတ္ၾကီးမွာ လံုးဝ မရွိသင့္ေတာ့ပါဘူး။
ေအာက္ကစာကေတာ့ စာေရးဆရာမ ၾကည္ေအးရဲ႕ ေဟာင္းေနေပမယ့္ ေခတ္မီေနဆဲ စာပါ။
“ရာဇဝင္အဆက္ဆက္မွာ လူမ်ိဳးအခ်င္းခ်င္းေပါင္းၿပီး လူမ်ိဳးသစ္ျဖစ္လာတာ၊ လူမ်ိဳးတစ္မ်ိဳးက တစ္မ်ိဳးကို မ်ိဳသြားတာေတြ ရွိသားပဲ။ တ႐ုတ္ေခၚေခၚ၊ အဂၤလိပ္ေခၚေခၚ လူေတြလည္း လူလူခ်င္း ေရာေႏွာသြားတာပဲ၊ အေထြးေတာ့ ဘာမွ ကန္႔ကြက္စရာမရွိပါဘူး၊ ဗမာမွ ယူမယ္ စိတ္မကူးပါဘူး။ တကယ္ေတာ့ ဂ်ာမန္ေကာင္းကင္မွာ ဂ်ဴးလူမ်ိဳးေတြ ျပာက်တဲ့ အေငြ႕နဲ႔ ေမွာင္မည္းသြားတဲ့ အျဖစ္မ်ိဳးသာ ေၾကာက္စရာ ႐ြံစရာပါ”
ေကာင္းကင္ကုိ
(မွတ္ခ်က္။ ။ စာကုိေသခ်ာဖတ္ေစခ်င္ပါတယ္။ ျမစ္ဆံုဆည္နဲ႔ တရုတ္အစုိးရကုိ ေထာက္ခံေနျခင္း မဟုတ္ပါ။ သဘာဝ ပတ္ဝန္းက်င္ ထိခုိက္မယ့္ စီမံကိန္းမွန္သမွ်၊ အာဏာရွင္ဆန္တဲ့ အစုိးရ မွန္သမွ်ကုိ ျပတ္ျပတ္သားသား ဆန္႔က်င္ပါတယ္။ တရုတ္အစိုးရ မေကာင္းတာနဲ႔ တရုတ္လူမ်ိဳးတုိင္းကို မုန္းတီးရမယ္ ဆိုတာကုိ လက္မခံျခင္းပါ။ လူမ်ိဳးေရး ခြဲျခားဆက္ဆံမွႈကို မၾကိဳက္ေၾကာင္း ဦးတည္ေရးထားတဲ့ ပုိ႔စ္ျဖစ္ပါတယ္)
Thursday, September 15, 2011
ႏွင္း (မိုဃ္းေဇာ္)
ဟမ္ဘာဂါ စားသလို
မင္းလည္း ခံစားခ်င္တဲ့ အရာ
ဝီစကီေသာက္သလို
ငါလည္း ေမွာက္မွားခ်င္တဲ့ အရာ။
သၾကားဓာတ္လိုသလို
မင္းလည္း လိုအပ္ေနတဲ့အရာ
ေရငတ္သလို
ငါလည္း လိုအပ္ေနတဲ့အရာ။
ခ်ည္မွ်င္နဲ႔ အဝတ္အထည္ေတြ ျခားထားလုိ႔
ငါတုိ႔ တေယာက္ကုိ တေယာက္ မျမင္ရဘူး။
ဆိတ္ကြယ္ရာဟာ ေဝးလံေခါင္းပါးလြန္းေနလို႔
ငါတို႔ တေယာက္နဲ႔ တေယာက္ မနီးရဘူး။
ဒီဘဝကုိေတာ့
မင္းလမ္းကုိပဲ မင္းေလွ်ာက္သြားပါေလ
ေနာင္ဘဝက်
ငါတုိ႔ ခ်စ္ခြင့္ရခ်င္ရမွာေပါ့။
အမွန္တရားဟာ
သုခဘံုနဲ႔ လြဲခဲ့တယ္။ ။
(မိုဃ္းေဇာ္)
မင္းလည္း ခံစားခ်င္တဲ့ အရာ
ဝီစကီေသာက္သလို
ငါလည္း ေမွာက္မွားခ်င္တဲ့ အရာ။
သၾကားဓာတ္လိုသလို
မင္းလည္း လိုအပ္ေနတဲ့အရာ
ေရငတ္သလို
ငါလည္း လိုအပ္ေနတဲ့အရာ။
ခ်ည္မွ်င္နဲ႔ အဝတ္အထည္ေတြ ျခားထားလုိ႔
ငါတုိ႔ တေယာက္ကုိ တေယာက္ မျမင္ရဘူး။
ဆိတ္ကြယ္ရာဟာ ေဝးလံေခါင္းပါးလြန္းေနလို႔
ငါတို႔ တေယာက္နဲ႔ တေယာက္ မနီးရဘူး။
ဒီဘဝကုိေတာ့
မင္းလမ္းကုိပဲ မင္းေလွ်ာက္သြားပါေလ
ေနာင္ဘဝက်
ငါတုိ႔ ခ်စ္ခြင့္ရခ်င္ရမွာေပါ့။
အမွန္တရားဟာ
သုခဘံုနဲ႔ လြဲခဲ့တယ္။ ။
(မိုဃ္းေဇာ္)
Monday, September 5, 2011
Atheist တေယာက္ရဲ႕ (ေရာက္တတ္ရာရာ) ခံစားခ်က္
ဘာသာေရးေတြကုိ ကုိယ့္အျမင္နဲ႔ ေဝဖန္တဲ့ အခါ လူေတြ ဘာသာမဲ့ ျဖစ္လာဖို႔ မရည္ရြယ္ မေမွ်ာ္မွန္း ထားပါဘူး။ ကုိယ့္လြတ္လပ္မွႈနဲ႔ ကုိယ္ေနေနတာကို သူတို႔ရဲ႕ ဟုိေပတံနဲ႔ လာတိုင္း၊ ဒီေပတံနဲ႔ လာတိုင္း မတိုင္းေတာ့ပဲ သူတုိ႔ ယံုၾကည္မွႈဟာ သူတို႔အတြက္ေလာက္ပဲ အမွန္တရား ျဖစ္ႏုိင္တယ္ ဆိုတာေလာက္ကုိ သေဘာေပါက္လာၾကရင္ပဲ ေက်နပ္ပါျပီ။ “ဒါက ငါ့အတြက္ပဲ အမွန္တရား၊ ဒါက အဓိပၸါယ္ မရွိေပမယ့္ ဒါကုိ ငါလုပ္ရင္ ငါစိတ္ခ်မ္းသာတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ငါလုပ္တာ” လို႔ ႏွလံုးသြင္းထားတဲ့ သူဆုိရင္ က်ေနာ့္တေယာက္တည္း အေနနဲ႔ေတာ့ ဘာမွ ေျပာမွာ မဟုတ္ပါဘူး။ ဘာသာမဲ့ျခင္း ကုိလည္း absolute truth အေနနဲ႔ သတ္မွတ္ထားတာ မဟုတ္တဲ့ က်ေနာ္က (ဘာလို႔တုန္းဆုိေတာ့ ဘာသာမဲ့တာက ကိုးကြယ္တာ မရွိတာပဲ ရွိတာ။ က်န္တဲ့ဟာေတြ မွားတယ္ထင္တယ္လုိ႔ပဲ ေျပာႏုိင္တာ။ အမွန္တရားကို ေတြ႕ရွိျခင္းမွ မဟုတ္တာ) ဘာသာေရး သမားေတြလည္း သူတို႔ဟာလည္း သူတုိ႔အတြက္ပဲ အမွန္တရားလို႔ သေဘာထားၾကီးေပးရင္ အကုန္လံုးျငိမ္းခ်မ္းသြားမယ္ ထင္တယ္။ တဘက္မွာ ကုိယ္မွန္တယ္ ထင္တာကို သူမ်ားက မွားတယ္လို႔ ထင္လည္း စိတ္ဆိုးစရာ မဟုတ္ေတာ့ပါဘူး။ ဘာေၾကာင့္လည္း ဆုိေတာ့ အဲဒါက ကုိယ္ တေယာက္တည္း အတြက္ အမွန္တရား ျဖစ္ေနလုိ႔။
ဘာသာေရးမွ မဟုတ္ပါဘူးေလ။ အႏုပညာ၊ ကဗ်ာ၊ စာေပ အဲဒါေတြ အားလံုးလည္း ဓမၼဓိဌာန္က်က် သံုးသပ္ၾကည့္ရင္ universal truth မွ မဟုတ္တာ။ ဒီေတာ့ ကုိယ့္ဘာသာစိတ္ခ်မ္းသာရင္ တန္ဖိုးထား၊ ဒါကုိ ေဝဖန္လာတဲ့သူလည္း ရွိမယ္။ ျပန္ျပီးေခ်ပႏုိင္တယ္။ စိတ္ဆိုးစရာေတာ့ မဟုတ္။
ျမန္မာျပည္ရဲ႕ စာေပေလာက ျဖစ္ျဖစ္ ဘာသာေရး ေလာကျဖစ္ျဖစ္ မ်ားေနတာက ကုိယ့္ဟာမွ ကုိယ့္ဟာ ဆုိတဲ့အစြဲေတြပဲ။ နာမည္ၾကီး စာေရးဆရာ ကဗ်ာဆရာေတြက ေျပာၾကတယ္။ အႏုပညာကုိ မခံစားတတ္သူသည္ လူပင္မျဖစ္ထုိက္တဲ့။ အဲဒါလည္း တဘက္စြန္းပါ။ က်ေနာ္က အႏုပညာကုိ အရမ္းျမတ္ႏုိးေပမယ့္ မင္းတုိ႔ဟာေတြ ဘာမွ မဟုတ္ဘူးလို႔ ေျပာရင္လည္း လက္ခံေက်နပ္ ႏုိင္တဲ့သူပါ။ ကုိယ့္ ျမတ္ႏုိးမွႈကို စြန္႔လႊတ္လိုက္တာ မ်ိဳးေတာ့မဟုတ္ဘူး။ သူေျပာတာလည္း သူ႔ရွႈေထာင့္က ဟုတ္ေနတာပဲေလ။ အဲဒီ့ေတာ့တခ်ိဳ႕ အႏုပညာရွင္ေတြ ေျပာေျပာေနတဲ့ ကဗ်ာဆရာဆုိတာ ကမၻာၾကီးကုိပဲ ကယ္တင္သလိုလို၊ ကဗ်ာကုိ နားမလည္တဲ့လူကပဲ အသံုးမက်ေတာ့သလိုလုိ၊ ဘာသာေရးမွာလည္း အဲလိုပါပဲ။ တဘက္သတ္ ဆန္တာ ေတြ ေလွ်ာ့ၾကရင္ ေကာင္းမယ္။ ကဗ်ာကုိ နားမလည္ပဲနဲ႔ စိတ္ေကာင္းရွိတဲ့သူေတြလည္း အမ်ားၾကီး။ ဘာသာေရးကို နားမလည္ပဲနဲ႔ စိတ္ေကာင္း ရွိတဲ့သူေတြလည္း အမ်ားၾကီး။
ဒါေပမယ့္ ဘာလို႔ ေဝဖန္တဲ့ အခါ ေဝဖန္သလဲဆုိတာ ျငိမ္းျငိမ္းခ်မ္းခ်မ္းနဲ ႔ကုိယ့္ကုိ လာေဝဖန္ရင္ ႏွစ္သက္သလို ကုိယ္ကလည္း ေဝဖန္ခ်င္လို႔ပါ။ ေဝဖန္ခ်င္းက စဥ္းစားစရာေတြကုိ ဆြေပးတယ္လုိ႔ က်ေနာ္ယူဆျပီး လူေတြရဲ႕ အေတြးကုိ ျမွင့္တင္ေပးႏုိင္စြမ္း ရွိတယ္လုိ႔ ယူဆလုိ႔ တခုမွ မခၽြင္းမခ်န္ ျပင္းျပင္းထန္ထန္ ေဝဖန္တဲ့ အခါလည္းရွိမယ္။ ဒါေပမယ့္ ပဋိပကၡကုိ ေမွ်ာ္လင့္ရံုသက္သက္ ေဝဖန္တာ မဟုတ္ပါဘူး။
တကယ္ေတာ့ ဘာသာေရးကို tool တခုလုိပဲ အသံုးခ်၊ ေကာင္းတဲ့ေနရာမွာ သံုး။ မေကာငး္တဲ့ေနရာမွာ မသိခ်င္ေယာင္ ေဆာင္ေန…အဲလိုလူမ်ိဳးေတြကုိလည္း ေလးစားပါတယ္။ တဘက္မွာ ေလာဂ်စ္ရဲ႕ အခန္း၊ ေလာဂ်စ္ရဲ႕ role ကုိလည္း ျမွင့္တင္ခ်င္သူမို႔၊ အဲလုိလုပ္ရတာ ဝါသနာထံုလို႔ လုပ္ေနတာလည္း ပါပါတယ္။
ဒါေပမယ္ ့က်ေနာ္ ေဒးကား အယူအဆတခုခုျဖစ္ျဖစ္၊ နစ္ေရွးရဲ႕ အယူအဆ တခုခုျဖစ္ျဖစ္ တင္လိုက္တဲ့အခါ သူတုိ႔က သာမန္ ပုထုဇဥ္ေတြေလ၊ လမ္းလြဲေနျပီ ဘာညာ ေျပာတာမ်ိဳး၊ ကုိယ္စီ ဘာသာေရး ေပတဲ့နဲ႔ လာလာတုိင္းၾကတာမ်ိဳးကုိ မႏွစ္သက္တဲ့အတြက္ အမွန္တရားလို႔ထင္ဆမွႈ အမ်ိဳးမ်ိဳး ရွိႏုိင္တာကို သိသာေစဖုိ႔ေလာက္သာ ဘာသာေရးကို ေဝဖန္ျခင္းပါ။ ဘာသာေရးကို ကုိးကြယ္တဲ့သူေတြကုိ မုန္းမယ္ဆိုရင္ေတာ့ အဖိုးအဖြား အေဖအေမ က စျပီး မုန္းေနရမွာေပါ့။ ဒါေၾကာင့္မုိ႔ ဘာသာမဲ့ကုိ ဘာသာေရး သမားေတြက မုန္းမယ္ဆိုရင္လည္း တခ်ိန္ခ်ိန္မွာ ခင္ဗ်ားတို႔ရဲ႕ သားေျမးေတြကို မုန္းရတာမ်ိဳး မျဖစ္ဘူးလို႔ ဘယ္သူ ေျပာႏုိင္မလဲ။ အယူအဆ မတူရင္ေတာင္ လူကုိမမုန္းပဲ အယူအဆအေၾကာင္း သက္သက္သာ ေျပာၾကရင္ ေလာကၾကီး ဘယ္ေလာက္ျငိမ္းခ်မ္းလိမ့္မလဲ။
(ေကာင္းကင္ကို)
ဘာသာေရးမွ မဟုတ္ပါဘူးေလ။ အႏုပညာ၊ ကဗ်ာ၊ စာေပ အဲဒါေတြ အားလံုးလည္း ဓမၼဓိဌာန္က်က် သံုးသပ္ၾကည့္ရင္ universal truth မွ မဟုတ္တာ။ ဒီေတာ့ ကုိယ့္ဘာသာစိတ္ခ်မ္းသာရင္ တန္ဖိုးထား၊ ဒါကုိ ေဝဖန္လာတဲ့သူလည္း ရွိမယ္။ ျပန္ျပီးေခ်ပႏုိင္တယ္။ စိတ္ဆိုးစရာေတာ့ မဟုတ္။
ျမန္မာျပည္ရဲ႕ စာေပေလာက ျဖစ္ျဖစ္ ဘာသာေရး ေလာကျဖစ္ျဖစ္ မ်ားေနတာက ကုိယ့္ဟာမွ ကုိယ့္ဟာ ဆုိတဲ့အစြဲေတြပဲ။ နာမည္ၾကီး စာေရးဆရာ ကဗ်ာဆရာေတြက ေျပာၾကတယ္။ အႏုပညာကုိ မခံစားတတ္သူသည္ လူပင္မျဖစ္ထုိက္တဲ့။ အဲဒါလည္း တဘက္စြန္းပါ။ က်ေနာ္က အႏုပညာကုိ အရမ္းျမတ္ႏုိးေပမယ့္ မင္းတုိ႔ဟာေတြ ဘာမွ မဟုတ္ဘူးလို႔ ေျပာရင္လည္း လက္ခံေက်နပ္ ႏုိင္တဲ့သူပါ။ ကုိယ့္ ျမတ္ႏုိးမွႈကို စြန္႔လႊတ္လိုက္တာ မ်ိဳးေတာ့မဟုတ္ဘူး။ သူေျပာတာလည္း သူ႔ရွႈေထာင့္က ဟုတ္ေနတာပဲေလ။ အဲဒီ့ေတာ့တခ်ိဳ႕ အႏုပညာရွင္ေတြ ေျပာေျပာေနတဲ့ ကဗ်ာဆရာဆုိတာ ကမၻာၾကီးကုိပဲ ကယ္တင္သလိုလို၊ ကဗ်ာကုိ နားမလည္တဲ့လူကပဲ အသံုးမက်ေတာ့သလိုလုိ၊ ဘာသာေရးမွာလည္း အဲလိုပါပဲ။ တဘက္သတ္ ဆန္တာ ေတြ ေလွ်ာ့ၾကရင္ ေကာင္းမယ္။ ကဗ်ာကုိ နားမလည္ပဲနဲ႔ စိတ္ေကာင္းရွိတဲ့သူေတြလည္း အမ်ားၾကီး။ ဘာသာေရးကို နားမလည္ပဲနဲ႔ စိတ္ေကာင္း ရွိတဲ့သူေတြလည္း အမ်ားၾကီး။
ဒါေပမယ့္ ဘာလို႔ ေဝဖန္တဲ့ အခါ ေဝဖန္သလဲဆုိတာ ျငိမ္းျငိမ္းခ်မ္းခ်မ္းနဲ ႔ကုိယ့္ကုိ လာေဝဖန္ရင္ ႏွစ္သက္သလို ကုိယ္ကလည္း ေဝဖန္ခ်င္လို႔ပါ။ ေဝဖန္ခ်င္းက စဥ္းစားစရာေတြကုိ ဆြေပးတယ္လုိ႔ က်ေနာ္ယူဆျပီး လူေတြရဲ႕ အေတြးကုိ ျမွင့္တင္ေပးႏုိင္စြမ္း ရွိတယ္လုိ႔ ယူဆလုိ႔ တခုမွ မခၽြင္းမခ်န္ ျပင္းျပင္းထန္ထန္ ေဝဖန္တဲ့ အခါလည္းရွိမယ္။ ဒါေပမယ့္ ပဋိပကၡကုိ ေမွ်ာ္လင့္ရံုသက္သက္ ေဝဖန္တာ မဟုတ္ပါဘူး။
တကယ္ေတာ့ ဘာသာေရးကို tool တခုလုိပဲ အသံုးခ်၊ ေကာင္းတဲ့ေနရာမွာ သံုး။ မေကာငး္တဲ့ေနရာမွာ မသိခ်င္ေယာင္ ေဆာင္ေန…အဲလိုလူမ်ိဳးေတြကုိလည္း ေလးစားပါတယ္။ တဘက္မွာ ေလာဂ်စ္ရဲ႕ အခန္း၊ ေလာဂ်စ္ရဲ႕ role ကုိလည္း ျမွင့္တင္ခ်င္သူမို႔၊ အဲလုိလုပ္ရတာ ဝါသနာထံုလို႔ လုပ္ေနတာလည္း ပါပါတယ္။
ဒါေပမယ္ ့က်ေနာ္ ေဒးကား အယူအဆတခုခုျဖစ္ျဖစ္၊ နစ္ေရွးရဲ႕ အယူအဆ တခုခုျဖစ္ျဖစ္ တင္လိုက္တဲ့အခါ သူတုိ႔က သာမန္ ပုထုဇဥ္ေတြေလ၊ လမ္းလြဲေနျပီ ဘာညာ ေျပာတာမ်ိဳး၊ ကုိယ္စီ ဘာသာေရး ေပတဲ့နဲ႔ လာလာတုိင္းၾကတာမ်ိဳးကုိ မႏွစ္သက္တဲ့အတြက္ အမွန္တရားလို႔ထင္ဆမွႈ အမ်ိဳးမ်ိဳး ရွိႏုိင္တာကို သိသာေစဖုိ႔ေလာက္သာ ဘာသာေရးကို ေဝဖန္ျခင္းပါ။ ဘာသာေရးကို ကုိးကြယ္တဲ့သူေတြကုိ မုန္းမယ္ဆိုရင္ေတာ့ အဖိုးအဖြား အေဖအေမ က စျပီး မုန္းေနရမွာေပါ့။ ဒါေၾကာင့္မုိ႔ ဘာသာမဲ့ကုိ ဘာသာေရး သမားေတြက မုန္းမယ္ဆိုရင္လည္း တခ်ိန္ခ်ိန္မွာ ခင္ဗ်ားတို႔ရဲ႕ သားေျမးေတြကို မုန္းရတာမ်ိဳး မျဖစ္ဘူးလို႔ ဘယ္သူ ေျပာႏုိင္မလဲ။ အယူအဆ မတူရင္ေတာင္ လူကုိမမုန္းပဲ အယူအဆအေၾကာင္း သက္သက္သာ ေျပာၾကရင္ ေလာကၾကီး ဘယ္ေလာက္ျငိမ္းခ်မ္းလိမ့္မလဲ။
(ေကာင္းကင္ကို)
Friday, September 2, 2011
ငါတို႔ မိတ္ေဆြ ျဖစ္ခဲ့ျပီးတဲ့ ေနာက္ပုိင္း (မိုဃ္းေဇာ္)
မင္းသဘာဝကို ျမင္ရတုိင္း
ငါ့ရင္မွာ မုန္တုိင္းထန္ခဲ့ရ
ဒီညက်မွ
လေရာင္ဟာ
မင္းကမၻာေပၚ ျဖာက်ေနရဲ႕။
စစ္မဲ့ဇံု
မင္းရင္အစံုက
စိမ့္က်လာတဲ့ စမ္းေရအိုင္တအုိင္
ႏို႔ႏွစ္ေရာင္ ခ်ိဳင့္ဝွမ္းတခု
လွ်ိဳ႕ဝွက္တဲ့ ေတာအုပ္အစပ္နား
ငါေရာက္သြားေတာ့
ေလတိုးသံလို မင္းညည္းညဴ
ေရတံခြန္လို တို႔သြန္ခ်
ငါတို႔ မိတ္ေဆြျဖစ္ခဲ့ျပီးတဲ့ ေနာက္ပုိင္း။ ။
(မိုဃ္းေဇာ္)
ငါ့ရင္မွာ မုန္တုိင္းထန္ခဲ့ရ
ဒီညက်မွ
လေရာင္ဟာ
မင္းကမၻာေပၚ ျဖာက်ေနရဲ႕။
စစ္မဲ့ဇံု
မင္းရင္အစံုက
စိမ့္က်လာတဲ့ စမ္းေရအိုင္တအုိင္
ႏို႔ႏွစ္ေရာင္ ခ်ိဳင့္ဝွမ္းတခု
လွ်ိဳ႕ဝွက္တဲ့ ေတာအုပ္အစပ္နား
ငါေရာက္သြားေတာ့
ေလတိုးသံလို မင္းညည္းညဴ
ေရတံခြန္လို တို႔သြန္ခ်
ငါတို႔ မိတ္ေဆြျဖစ္ခဲ့ျပီးတဲ့ ေနာက္ပုိင္း။ ။
(မိုဃ္းေဇာ္)
Tuesday, August 23, 2011
ေခတ္မ်က္မွန္
ကမ္းကုန္ေအာင္ ရက္စက္မယ့္ ပုဏၰားရယ္
ၾကိဳသိျပီးသား ဖခင္ရယ္
ထိပ္တုိက္ ေတြ႕ၾကတယ္။
စုိက္ေသာသူ ပုိင္သင့္တယ္ ဆုိတဲ့ အေတြးနဲ႔
ဖခင္ကုိ ေထာက္ခံသင့္သလား?
“သားသမီးကုိ လွဴမွ
ေရႊဥာဏ္ေတာ္ကို ရေစ” ဆိုတဲ့
သဘာဝတရား ဆုိတာကုိ
အျပစ္ဆုိရမလား?
သိခ်င္ေသးတာ တခုက
ပါးကြက္သားဆန္ဆန္ ဥပေဒသ ကုိ
ဘယ္သူ ျပဌာန္းခဲ့ပါသလဲ?
သားသမီးလွဴလိုက္တယ္ဆုိတဲ့ ေရစက္ကုိ
အခုေခတ္ထဲမွာ ခ်ၾကည့္ေတာ့
ေခတ္ၾကီးကုိက child rights ေတြ ဘာ rights ေတြနဲ႔
အႏွိဳင္းမဲ့ဆုိေသာ ပါရမီ တခ်ိဳ႕ေတြ
သူ႔ေခတ္နဲ႔သူပဲ ရွိပါေစ။
ေကာင္းကင္ကို
ၾကိဳသိျပီးသား ဖခင္ရယ္
ထိပ္တုိက္ ေတြ႕ၾကတယ္။
စုိက္ေသာသူ ပုိင္သင့္တယ္ ဆုိတဲ့ အေတြးနဲ႔
ဖခင္ကုိ ေထာက္ခံသင့္သလား?
“သားသမီးကုိ လွဴမွ
ေရႊဥာဏ္ေတာ္ကို ရေစ” ဆိုတဲ့
သဘာဝတရား ဆုိတာကုိ
အျပစ္ဆုိရမလား?
သိခ်င္ေသးတာ တခုက
ပါးကြက္သားဆန္ဆန္ ဥပေဒသ ကုိ
ဘယ္သူ ျပဌာန္းခဲ့ပါသလဲ?
သားသမီးလွဴလိုက္တယ္ဆုိတဲ့ ေရစက္ကုိ
အခုေခတ္ထဲမွာ ခ်ၾကည့္ေတာ့
ေခတ္ၾကီးကုိက child rights ေတြ ဘာ rights ေတြနဲ႔
အႏွိဳင္းမဲ့ဆုိေသာ ပါရမီ တခ်ိဳ႕ေတြ
သူ႔ေခတ္နဲ႔သူပဲ ရွိပါေစ။
ေကာင္းကင္ကို
Subscribe to:
Posts (Atom)
Posts
